ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
ଏକଦା ଦେବେନ୍ଦ୍ର ବାସବ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଊର୍ବଶୀ ଉପରେ ଲାଗିଛି ଜାଣି ନିର୍ଜନରେ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
ହେ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ, ଆଜି ହିଁ ଯାଅ। ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଊର୍ବଶୀକୁ ପଠାଯାଇଛି; ସେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସେବାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
ସେ ଆମ ଆଜ୍ଞାରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଛି ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ିବ ନାହିଁ ଏପରି ତୁମକୁ କରିବାକୁ ହେବ, ହେ ସ୍ତ୍ରୀସଂସର୍ଗରେ ନିପୁଣ।
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ସେ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ବାସବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଅପ୍ସରା ଊର୍ବଶୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରିଚିତ ହୋଇ, ହୃଷ୍ଟ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାଗତରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସୁଖରେ ବସି ସୁଖରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ହସି ହସି କଥା କହିଲେ।
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା, ଜାଣି ରଖ ଯେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆନନ୍ଦିତ ତ୍ରିଦିବର ଏକମାତ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ନିଜ ସହଜ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ — ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଶୀଳ, ରୂପ, ବିଦ୍ୟା ଓ ବଳରେ; ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ, ପ୍ରତିଭାସମ୍ପନ୍ନ।
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
ତେଜସ୍ୱୀ, ସୌମ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ଈର୍ଷାଜୟୀ; ଅଙ୍ଗ ଓ ଉପନିଷଦ ସହିତ ବେଦ ଏବଂ ଚାରି ଓ ପଞ୍ଚମ ଆଖ୍ୟାନ ଜାଣିଥିବା।
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
ଗୁରୁସେବା ଓ ଅଷ୍ଟଗୁଣାଶ୍ରିତ ମେଧାରେ ଯିଏ ଅଧ୍ୟୟନ କରେ; ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଦକ୍ଷତା, ସନ୍ତାନ ଓ ବୟସରେ ମଧ୍ୟ (ସମ୍ପନ୍ନ)।
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଦିବ ରକ୍ଷା କରିବା ପରି ଏକାକୀ ରକ୍ଷକ; ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା ନ କରୁଥିବା, ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା, ବିଶାଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିବା, ପ୍ରିୟଭାଷୀ।
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ବିବିଧ ଅନ୍ନପାନରେ ସିଞ୍ଚନ କରେ; ସତ୍ୟବାଦୀ, ଓଜସ୍ୱୀ ବକ୍ତା, ରୂପବାନ, ଅହଙ୍କାରରହିତ।
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ମନୋହର, ପ୍ରିୟ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯୁକ୍ତ; ପ୍ରାର୍ଥନୀୟ ଗୁଣସମୂହରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ସମ।
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
ବୀର ଅର୍ଜୁନ ସ୍ୱର୍ଗଫଳ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ତୁମେ ଜାଣ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଆଜି ସେ ତୁମ ପାଦରେ ଶରଣ ନେଉ।
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ହସି, ନିଜକୁ ବହୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପ୍ରୀତା ନିର୍ଦୋଷା ଊର୍ବଶୀ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଗୁଣର ଯେଉଁ ସତ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲ, ତାହା ଶୁଣି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କୋଉ ନାରୀ ଅନ୍ୟ ପ୍ରିୟକୁ ବାଛିବ?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
ତାଙ୍କ ଗୁଣର ସ୍ରୋତରେ ମୋ ମନରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ପ୍ରତି କାମ ଜାତ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯାଅ; ମୁଁ ସୁଖରେ ଆସିବି।
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
ତା'ପରେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, କୃତକୃତ୍ୟା ଶୁଚିସ୍ମିତା ଊର୍ବଶୀ ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇବାକୁ ଲାଳସାରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
ସ୍ନାନ, ଅଳଙ୍କାର, ବେଶ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ଓ ମନ୍ମଥଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ବାଣ ଦ୍ୱାରା (ସେ ସଜ୍ଜିତ ହେଲେ)।
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
ମନ୍ମଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଭୀର ଭାବେ ବିଦ୍ଧ ମନରେ, ମନ୍ମଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ଆସ୍ତରଣରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟାରେ।
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
ମନର ସଂକଳ୍ପ ଓ ଭାବରେ, ସୁଚିତ୍ତା ଅନନ୍ୟ ମନରେ, ମନୋରଥରେ ପ୍ରାପ୍ତ ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଯେମିତି ରମାଉଥିଲେ।
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଦେଖି, ରାତ୍ରିର ଆରମ୍ଭ ଗଭୀର ହେଲେ, ପୃଥୁଶ୍ରୋଣୀ ସେ ପାର୍ଥଙ୍କ ମହାନ ଭବନ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
କୋମଳ, କୁଞ୍ଚିତ, ଦୀର୍ଘ, ଉତ୍ତମ ପୁଷ୍ପ ଧାରଣ କରିଥିବା କେଶପାଶରେ ସେ ଲଳନା ଚାଲିବା ବେଳେ ଶୋଭିଲେ।
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
ଭ୍ରୁ ସଂକେତ, ବାକ୍ୟର ମଧୁରତା, କାନ୍ତି ଓ ସୌମ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା, ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରରେ ଯେମିତି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ସେ ଯାଉଥିଲେ।
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗରାଗରେ ଲିପ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ, ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନରେ ଲିପ୍ତ, ହାରରେ ସୁନ୍ଦର ତାଙ୍କ ଦୁଇ ସ୍ତନ ଚାଲିବାବେଳେ ଦୋହଲିଲେ।
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
ସ୍ତନଭାର ବହନର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପଦେ ପଦେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, କଟିରେ ତ୍ରିବଳୀର ଚିତ୍ରିତ ମାଳାରେ ସେ ଅତିଶୟ ଶୋଭିତ ହେଲା।
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
ରଥର କୂବର ପରି ବିସ୍ତୃତ, ନିତମ୍ବରେ ଉନ୍ନତ ଓ ପୁଷ୍ଟ, କାମଦେବଙ୍କ ଆବାସ, ଶୁଭ୍ର, କଟିସୂତ୍ରରେ ଭୂଷିତ।
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚଳିତ କରୁଥିବା କାରଣ ହୋଇ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ତାଙ୍କ ଜଘନ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବେ ଶୋଭୁଥିଲା।
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
ଲୁଚା ଗୋଇଁଠି ଥିବା ତାଙ୍କ ପାଦ, ତାମ୍ର ବର୍ଣ୍ଣର ଦୀର୍ଘ ତଳି ଓ ଆଙ୍ଗୁଳି ଥିବା, କଇଁଛ ପିଠି ପରି ଉଚ୍ଚ, ଘୁଙ୍ଗୁର ଧ୍ୱନିରେ ଶୋଭିତ।
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
ଟିକିଏ ମଦ୍ୟପାନ, ମଦନଙ୍କ ମତ୍ତତା ଓ ନାନା ବିଳାସରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସେ ଅଧିକ ଦର୍ଶନୀୟା ହେଲା।
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସେ ବିଳାସିନୀ ଯାଆନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଥିଲା।
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉତ୍ତରୀୟ ପିନ୍ଧି, ପତଳା ମେଘରେ ଆବୃତା ହୋଇ ସେ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା ପରି ଯାଆନ୍ତି।
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
ତା'ପରେ, ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚି ନ ପାରୁଥିବା ସେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଫଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଙ୍କ ଭବନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଶୁଚି ହସ ଥିବା।
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
ସେଠାରେ ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚି, ଦ୍ୱାରପାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଇ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭନୟନା ଊର୍ବଶୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଅତି ମନୋହର ଭବନ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା; ହେ ରାଜନ୍, ଶଙ୍କିତ ମନରେ ସେ ରାତିରେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଗଲେ।
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
ଊର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଲଜ୍ଜାରେ ନୟନ ଆବୃତ କରିଥିବା ପାର୍ଥ ତାହାପରେ ପ୍ରଣାମ କରି ଗୁରୁପୂଜା ଅର୍ପଣ କଲେ।
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ତୁମକୁ ମୁଁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। ତୁମ ଆସିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ, ସବୁ ଯଥାର୍ଥ କୁହ। ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କଣ ଆଜ୍ଞା କରୁଛ? ତୁମର ସେବକ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ।
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଜାଣି, ସଙ୍କେତ ବୁଝୁଥିବା ଊର୍ବଶୀ ସେତେବେଳେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଶୁଣାଇଲେ।
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
ହେ ମନୁଜୋତ୍ତମ, ଚିତ୍ରସେନ ମୋତେ ଯେପରି କହିଥିଲେ ଏବଂ ମୁଁ ଯେପରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ସେ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବି।
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ମନୋରମ ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ, ତୁମ ଆଗମନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗର ମହୋତ୍ସବରେ।
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
ହେ ନରୋତ୍ତମ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସମସ୍ତ ସମାଗମରେ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ବସୁଙ୍କ ମିଳନରେ ମଧ୍ୟ।
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସଂଘରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ମହୋରଗ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
ସମସ୍ତେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ନିଜ ସ୍ଥାନ ଓ ମାନର ପ୍ରଭାବରେ, ଋଦ୍ଧିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରୂପବିଶିଷ୍ଟଙ୍କର।
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
ହେ ଶକ୍ରପୁତ୍ର, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବୀଣା ବଜାଉଥିବାବେଳେ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ, ମନୋରମ ଗୀତ ଆରମ୍ଭ ହେବାବେଳେ, ହେ ବିଶାଳନୟନ!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମେ ସେଠାରେ କେବଳ ମୋତେ ଅନିମିଷ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲ।
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେହି ସଭାରେ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ।
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
ସେହିପରି ସାଧାରଣ ଓ ବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରା ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ; ହେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ତୁମ ପିତା ଅନ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଦାୟ ଦେଇଥିଲେ।
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
ତା'ପରେ ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଚିତ୍ରସେନ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ହେ କମଳପତ୍ରନୟନ; ସେ ନିଜେ ମୋତେ କହିଲେ।
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଦେବେଶ୍ୱର ମୋତେ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରବର୍ଣ୍ଣା! ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ, ମୋର ଓ ନିଜର ପ୍ରିୟ ଯାହା, ତାହା କର।
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ରୂପ-ଔଦାର୍ଯ୍ୟ-ଗୁଣଯୁକ୍ତ ପାର୍ଥଙ୍କୁ, ହେ ସୁଶ୍ରୋଣି, ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର — ଏହିପରି ସେ ତେବେ କହିଲା।
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କ ଓ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ହେ ଅନଘ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ସେବା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
କେବଳ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ ମୁଁ ଆସିନାହିଁ; ହେ ବୀର, ଏହା ମଧ୍ୟ ବହୁକାଳରୁ ମୋର ଇଚ୍ଛିତ ମନୋରଥ।
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
ସେ ଏପରି କହୁଥିବା ଶୁଣି ଅର୍ଜୁନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ; ଦେବତୁଲ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଦୁଇ ହାତରେ କାନ ଢାଙ୍କି କହିଲେ।
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
ହେ ସୁଭଗେ, ହେ ଭାମିନୀ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା କହୁଛ ତାହା ମୋ ପାଇଁ ଅଶ୍ରୁତ ହେଉ; ହେ ବରାନନେ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଗୁରୁପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସମାନ।
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
ମହାଭାଗା କୁନ୍ତୀ ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଶଚୀ ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ; ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଏଥିରେ ବିଚାର କରିବାର କିଛି ନାହିଁ।
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
ହେ ଶୁଭେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦେଖିଥିବାର ସମସ୍ତ କାରଣ ସତ୍ୟ ସହିତ ଶୁଣ, ହେ ସୁସ୍ମିତେ।
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
ଏ ପୌରବ ବଂଶର ମାତା ସୁଦତୀ। ସେଠାରେ ମୁଁ ବିସ୍ମୟରେ ବିସ୍ଫାରିତ ଆଖିରେ ତୁମକୁ ଦେଖିଥିଲି।
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ମୋ ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟଥା ଭାବନା ନକର, ହେ ଅପ୍ସରା। ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ମୋ ବଂଶ ବର୍ଦ୍ଧିକା।
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
ହେ ଦେବରାଜଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାତା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱାଧୀନ। ହେ ବୀର, ଏଠାରେ ମୋତେ ଗୁରୁ ସ୍ଥାନରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ପିତୃଗଣ, ଭାଇ, ପୁତ୍ର ବା ନାତି ତପସ୍ୟାରେ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଅତିକ୍ରମ ନାହିଁ।
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
ତେଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ଦୁଃଖିନୀ ମୋତେ ବିଦାୟ ଦେବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ମାନଦ, ହୃଦୟରେ ରହିଥିବା କାମରେ ସନ୍ତପ୍ତା ଓ ଭକ୍ତା ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
ହେ ସତ୍ୟବ୍ରତା, ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା, ନିର୍ଦୋଷା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିବି ତାହା ଶୁଣ। ଦିଗ, ଉପଦିଗ ଓ ଦେବତାମାନେ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
ଏଠାରେ କୁନ୍ତୀ, ମାଦ୍ରୀ ଓ ଶଚୀ ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ ସମାନ, ସେହିପରି ବଂଶଜନନୀ ତୁମେ ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ଅଧିକ ପୂଜନୀୟା।
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣା, ଯାଅ — ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ତୁମ ପାଦରେ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି। ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ମାତା ପରି ପୂଜନୀୟା; ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ର ପରି ରକ୍ଷଣୀୟ।
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତା ଉର୍ବଶୀ କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ହୋଇ, କମ୍ପି, ଭ୍ରୁକୁଟି କରି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ।
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଏବଂ ନିଜେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଥିବା ମୋତେ, କାମବାଣ ବଶରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କଲ ନାହିଁ।
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
ତେଣୁ ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନର୍ତ୍ତକ ହେବ, ସମ୍ମାନରହିତ। ନପୁଂସକତା ଯୋଗୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ ତୁମେ ପଣ୍ଡ ପରି ବୁଲିବ।
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
ଏହିପରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ, କମ୍ପିତ ଓଠ ଓ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଊର୍ବଶୀ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲା।
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସେହି ଅଭିଶାପ ପାଇ ସେ ରାତି ଦୁଃଖରେ କଟାଇଲେ; ସକାଳେ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ସବୁ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅପ୍ରସନ୍ନ ଭଳି ରହିଲେ।
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
ତା'ପରେ ନିର୍ମଳ ପ୍ରଭାତରେ ପାଣ୍ଡବ ଗନ୍ଧର୍ବ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ସେସବୁ ଯଥାଯଥ ଜଣାଇଲେ।
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
ଚିତ୍ରସେନ ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିବା ସବୁ ଓ ସେହି ଅଭିଶାପକୁ ଯଥାଯଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଣାଇଲେ।
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
ସେତେବେଳେ ହରିବାହନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ପୁତ୍ରକୁ ନିର୍ଜନରେ ଡାକି, ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
ହେ ସତ୍ତମ, ହେ ପୁତ୍ର, ତୁମ ପରି ସୁପୁତ୍ରରୁ ପୃଥା (କୁନ୍ତୀ) ଧନ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି; ହେ ମହାବାହୁ, ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଛ।
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
ହେ ମାନଦ, ଊର୍ବଶୀ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ତାତ, ତାହା ମଧ୍ୟ ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିବ।
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଅଜ୍ଞାତ ଭାବେ ବାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ହେ ବୀର, ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷରେ ତୁମେ ସେଠାରେ ସମୟ କଟାଇବ।
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
ସେଇ ନର୍ତ୍ତକ ବେଶରେ ଏବଂ ସେହିପରି ନପୁଂସକତ୍ୱରେ ଏକ ବର୍ଷ କଟାଇ ତା'ପରେ ତୁମେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଲାଭ କରିବ।
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଏହିପରି କହିବାରୁ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ଫଲ୍ଗୁନ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ; ଶାପ ବିଷୟରେ ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ।
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭବନରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ।
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
ଯିଏ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କର ଏହି ଧୃତିକୁ ସଦା ଶୁଣେ, ତାହାର ଇଚ୍ଛା ପାପମୟ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ଏହି ଘୋର ଓ ପବିତ୍ର ଚରିତ୍ର ଶୁଣି, ମଦ, ଦର୍ପ, ରାଗ ଓ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗଗତ ମାନବେନ୍ଦ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।