Mahābhārata · Adhyāya 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
Certa vez, Indra, senhor dos deuses, percebendo que o olhar de Pārtha estava fixo em Urvaśī, falou em particular a Citrasena.
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
Vai hoje, rei dos gandharvas. Urvaśī, a melhor das apsarás, foi enviada; que ela atenda Phalguna, tigre entre os homens.
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
Para que não se saiba que ela foi até ele por nossa ordem, deves agir de modo a que assim seja, tu que és hábil no trato com as mulheres.
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
Assim interpelado, disse 'Seja assim', recebeu licença de Vāsava, e o rei dos gandharvas foi até Urvaśī, a excelente apsará.
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
Ao vê-la, reconhecido e alegre, honrado pelo seu acolhimento, sentou-se confortavelmente e, com um sorriso, falou a ela, que também estava sentada confortavelmente.
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
Fica sabendo, de belos quadris, que vim até aqui, enviado pelo único rei dos três céus, que se compraz com o teu favor.
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
Aquele que é célebre entre deuses e homens por suas qualidades inatas — pelo esplendor, caráter, beleza, saber e força; célebre por bravura e valor, dotado de rápida inteligência.
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
Radiante, de conduta suave, paciente, livre de inveja; aquele que domina os Vedas com seus membros e Upaniṣads, e os quatro e o quinto Ākhyāna.
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
Aquele que estuda com serviço ao mestre e com uma memória fundada em oito qualidades; também (dotado de) castidade, habilidade, descendência e idade.
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
Ele sozinho é o protetor, como Indra (Maghavān) dos três céus; não jactancioso, honrador dos outros, de grande propósito, de fala doce.
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
Cobre seus amigos com variados alimentos e bebidas; veraz, orador vigoroso, belo, livre de arrogância.
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
Compassivo com seus devotos, encantador, amado, firme em seu voto; semelhante a Mahendra e Varuṇa pela multidão de qualidades desejáveis.
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
Sabes que o herói Arjuna obteve o fruto do céu; com a permissão de Indra, que ele hoje busque refúgio a teus pés.
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
Assim interpelada, a irrepreensível Urvaśī, satisfeita, sorriu e, honrando muito a si mesma, respondeu a Citrasena.
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
Ó sem mácula, tendo ouvido o verdadeiro relato das virtudes dele que narraste, qual mulher escolheria outro amado que não Arjuna?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
E pela torrente de suas virtudes, nasceu em mim o desejo por Phalguna. Vai como quiseres; eu virei com alegria.
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
Então, tendo despedido o gandharva, Urvaśī, com o propósito cumprido e de sorriso puro, banhou-se, ansiosa pelo pedido de Pārtha.
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
Com banho, adornos, vestes, perfumes e belas guirlandas, pela beleza de Dhanañjaya e pelas flechas impelidas por Manmatha, ela foi adornada.
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
Com a mente profundamente ferida por Manmatha, inflamada pelo deus do amor, sobre o leito mais excelente, amplo e coberto com tapetes divinos.
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
Com a resolução e o sentimento de sua mente, de bom coração e com a mente fixa em nenhum outro, como que deleitando Phālguna, alcançado pelo desejo do coração.
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
Ao ver a lua nascer, quando a noite se aprofundava em seu início, ela, de quadris largos, partiu para a grande morada de Pārtha.
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
Com sua trança de cabelos macia, encaracolada e longa, portando as melhores flores, a mulher resplandecia ao caminhar.
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
Com a doçura de seus olhares de sobrancelha e de sua fala, com seu brilho e também sua gentileza, ia como que desafiando a lua com seu rosto lunar.
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
Ungidos com divinos unguentos corporais, de belos rostos, untados com sândalo divino, seus dois seios, belos com colares, balançaram ao caminhar.
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
Cansada a cada passo pela agitação de carregar os seios, resplandecia na cintura com a guirlanda multicolorida de três dobras.
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
Largo como o eixo de uma carruagem, elevado e cheio nos quadris, morada do Amor, reluzente, adornado com o cordão de sua cintura.
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
Causa de perturbação até para os sábios divinos, seus quadris, vestidos com tecidos finos, brilhavam sem defeito.
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
Seus pés, de tornozelos ocultos e longas plantas e dedos cor de cobre, altos como o dorso de uma tartaruga, brilhavam com tornozeleiras tilintantes.
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
Satisfeita com um pouco de bebida, pela embriaguez do amor e por seus diversos galanteios, tornou-se ainda mais digna de ser contemplada.
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
A coquete caminha entre siddhas, cāraṇas, gandharvas e sādhyas; mesmo no céu, entre maravilhas, tinha a forma mais bela de contemplar.
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
Vestida com uma peça superior muito fina, da cor das nuvens e brilhante, envolta em nuvens tênues, ela avança pelo céu como o crescente da lua.
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
Então ela, que nem com a mente os de atos maus podem alcançar, chegou à morada de Arjuna, filho de Pāṇḍu, a de sorriso puro.
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
Ali, chegando à porta e anunciada pelos porteiros, Urvaśī de belos olhos apresentou-se a Arjuna, ó melhor dos homens.
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
Aquela morada imaculada e muito encantadora aproximou-se dela; ó rei, com a mente inquieta, ele saiu à noite para encontrá-la.
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
Ao ver Urvaśī, Pārtha, com os olhos velados de vergonha, saudou-a e ofereceu a honra devida a um mestre.
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
Curvo a cabeça diante de ti, a melhor entre as melhores apsaras. Diz-me claramente o propósito da tua vinda. O que ordenas, deusa? Teu servo está aqui presente.
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
Sabendo que Phalguna (Arjuna) não estava disposto, Urvaśī, que entendia os sinais, fez Phalguna ouvir todas as palavras do Gandharva.
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
Ó melhor dos homens, eu te contarei por completo o que Citrasena me disse e como cheguei aqui.
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
Enquanto a deliciosa festa acontecia na assembleia de Indra, e na grande festa do céu, alegrada com a tua chegada.
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
Ó melhor dos homens, na presença dos Rudras e na reunião completa dos Ādityas, e também no encontro dos Aśvins e dos Vasus.
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
Nas assembleias dos grandes sábios, entre os melhores dos sábios reais, entre os Siddhas, Cāraṇas e Yakṣas, e entre as hostes das grandes serpentes.
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
Quando todos estavam sentados, pelo poder de sua posição e honra, resplandecendo com esplendor, aqueles cujas formas são como o Fogo, Soma e o Sol.
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
Filho de Śakra, enquanto os gandharvas tocavam suas vīṇās e começavam cantos divinos e encantadores, ó de olhos largos!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
Ó chefe dos Kurus, enquanto todas as principais apsarās dançavam, tu, Pārtha, olhaste só para mim, sem piscar.
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
E ali, naquele rito de banho avabhṛtha, na assembleia dos moradores celestes, os deuses, tendo recebido permissão do teu pai, voltaram às suas próprias moradas.
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
Da mesma forma, todas as apsarās, as comuns e as distintas, voltaram para suas casas; e também outras, ó matador de inimigos, foram despedidas por teu pai.
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
Então Citrasena, enviado por Śakra, veio até mim, ó de olhos de pétala de lótus; e ele mesmo falou comigo.
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
Por tua causa o senhor dos deuses me enviou, ó de bela tez. Faz o que é caro ao grande Indra, a mim e também a ti mesma.
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
Pede a Pārtha, igual a Śakra, herói na batalha, dotado de beleza, generosidade e virtudes, ó de belos quadris — assim falou ela então.
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
Então, com a permissão dele e de teu pai, ó sem mácula, ó domador de inimigos, vim à tua presença para te servir.
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
Não apenas enviada pelo disco eu vim; ó herói, este desejo meu também há muito era meu.
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
Ouvindo-a falar assim, Arjuna, profundamente envergonhado e semelhante a um deus, tapou as orelhas com ambas as mãos e disse:
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
Ó afortunada, ó dama orgulhosa, que o que me dizes não me tenha sido ouvido; ó de bela face, certamente és para mim como as esposas dos mestres.
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
Como a grandiosa Kuntī o é para mim, e como Śacī, esposa de Indra, o é para mim, assim também és tu, ó auspiciosa; aqui não há nada a deliberar.
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
Ó auspiciosa, ouve na verdade toda a razão pela qual te olhei tão claramente e de modo tão especial, ó doce sorridente.
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
Esta é a mãe da linhagem dos Paurava, chamada Sudatī. Ali te vi, com os olhos arregalados de espanto.
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
Não penses de mim de outra forma, ó boa senhora, ó apsaras. Para mim és mais venerável que um mestre; és tu quem faz crescer a minha linhagem.
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
Ó deleite do rei dos deuses, somos todas livres. Ó herói, não te convém designar-me aqui no lugar de um mestre.
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
Pais, irmãos, filhos ou netos que aqui vieram deleitam-nos pela austeridade, e neles não há transgressão.
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
Sê, pois, benevolente; não te convém afastar-me, eu que estou aflita. Ó dador de honra, acolhe-me, eu que estou atormentada pelo desejo que jaz no coração e que te sou devota.
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
Ouve, tu de votos verdadeiros e quadris formosos, ó irrepreensível, o que te vou dizer. Que as direções e as direções intermédias, junto com os deuses, me ouçam.
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
Assim como Kuntī, Mādrī e Śacī são iguais a mim aqui, tu, mãe da minha linhagem, és hoje mais venerável para mim.
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
Vai, ó de bela tez. De cabeça inclinada busco refúgio a teus pés. Tu és para mim digna de veneração como uma mãe, e eu devo ser protegido por ti como um filho.
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
Então Urvaśī, desprezada por Pārtha, dominada pela ira, trêmula, com as sobrancelhas franzidas, amaldiçoou Dhanaṃjaya.
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
Não me acolheste, a mim, que tinha a permissão de teu pai e viera por mim mesma à tua casa, subjugada pelas flechas do desejo.
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
Portanto, ó Pārtha, serás um dançarino entre mulheres, privado de honra, e, famoso pela impotência, vaguearás como um eunuco.
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
Tendo assim amaldiçoado Arjuna, Urvaśī, com os lábios trêmulos e respirando com dificuldade, voltou rapidamente à sua morada.
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
Pārtha também, tendo recebido aquela maldição, passou aquela noite aflito; e pela manhã, querendo contar tudo a Citrasena, permaneceu como se não estivesse satisfeito.
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
Então, na aurora clara, o Pāṇḍava relatou ao gandharva Citrasena exatamente o que havia acontecido.
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
E Citrasena também relatou a Śakra (Indra) tudo o que havia ocorrido, e a maldição exatamente como fora, por completo.
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
Então Harivāhana (Indra), tendo chamado seu filho em particular e o consolado com palavras auspiciosas, falou-lhe sorrindo.
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
Ó melhor dos bons, querido filho, Pṛthā (Kuntī) é abençoada com um bom filho como você; ó de braços poderosos, pela sua firmeza você até venceu os sábios.
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
Ó doador de honra, a maldição que Urvaśī te deu também, querido, se tornará o meio que cumprirá teu propósito.
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
Ó sem mácula, deveis viver na terra desconhecidos; ó herói, no décimo terceiro ano passarás ali o tempo.
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
Tendo passado um ano com aquela vestimenta de dançarino e igualmente na impotência, então recuperarás a virilidade.
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
Assim interpelado por Indra, Phalguna, o matador de heróis inimigos, obteve suprema alegria e não pensou na maldição.
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
Acompanhado do famoso gandharva Citrasena, o filho de Pāṇḍu, Dhanaṃjaya, deleitou-se no palácio celeste.
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
Quem sempre ouve esta firmeza do filho de Pāṇḍu, seu desejo não se volta para desejos pecaminosos.
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
Ao ouvir este feito terrível e puro do filho do melhor dos imortais, Phalguna (Arjuna), os senhores dos homens, libertos do orgulho, da arrogância, da paixão e da falta, e que foram ao céu, se alegram.