ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.28.1
ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्भीमसेनेन भारत ।
पौराश्च सहिताः सर्वे राज्ञे गत्वा न्यवेदयन् ।
गन्धर्वेण हता राजन्सूतपुत्राः परश्शतम् ॥ ४.२८.१ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ସୂତମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଜଣାଇଲେ: ହେ ରାଜନ୍, ଶହେରୁ ଅଧିକ ସୂତପୁତ୍ର ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
4.28.2
यथा वज्रेण दीर्णं वै पर्वतस्य महच्छिरः ।
विनिकार्णाः प्रदृश्यन्ते तथा सूता महीतले ॥ ४.२८.२ ॥
ବଜ୍ରରେ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତର ବିଶାଳ ଶିଖର ପରି, ଭୂମିରେ ସୂତମାନେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖାଯାଉଛି।
4.28.3
सैरन्ध्री चापि मुक्ता सा पुनरायाति ते गृहम् ।
सर्वं संशयितं राजन्नगरं ते भविष्यति ॥ ४.२८.३ ॥
ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପୁଣି ତୁମ ଘରକୁ ଆସିବ। ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ସମଗ୍ର ନଗର ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିବ।
4.28.4
तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महाबलाः ।
पुंसामिष्टश्च विषयो मैथुनाय न संशयः ॥ ४.२८.४ ॥
ଏପରି ରୂପବତୀ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମହାବଳଶାଳୀ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ମୈଥୁନର ଇଚ୍ଛିତ ବିଷୟ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
4.28.5
यथा सैरन्ध्रिदोषेण नेदं राजन्पुरं तव ।
विनाशमेति वै क्षिप्रं तथा साधु विधीयताम् ॥ ४.२८.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସୈରନ୍ଧ୍ରୀର ଦୋଷରେ ତୁମ ଏହି ନଗର ଶୀଘ୍ର ବିନଷ୍ଟ ନ ହେଉ, ସେପରି ସୁବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଉ।
4.28.6
सर्वाङ्गसौष्ठवयुतां रूपलावण्यशालिनीम् ।
पश्यतामनिमेषेण चक्षुषा वनितां शुभाम्।
मनसश्चक्षुषश्चैव प्रतिबन्धो न विद्यते ॥ ४.२८.६ ॥
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗର ସୌଷ୍ଠବଯୁକ୍ତ, ରୂପ ଲାବଣ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ସେହି ଶୁଭା ନାରୀକୁ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକେ ପଲକ ନ ପକାଇ ଦେଖନ୍ତି; ମନ ଓ ଆଖିକୁ କୌଣସି ବାଧା ରହେ ନାହିଁ।
4.28.7
तस्मात्तां यः पुमान्दृष्ट्वा रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गच्छेत्कामवशं मूढो गन्धर्वैः स निहन्यते ॥ ४.२८.७ ॥
ତେଣୁ ପୃଥିବୀରେ ଅତୁଳନୀୟ ରୂପବତୀ ତାକୁ ଦେଖି କାମବଶ ହୋଇ ଯାଉଥିବା ମୂଢ଼ ପୁରୁଷ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୁଏ।
4.28.8
निष्कासयैनां भवनात्पुराच्चैव विशेषतः ।
कालः प्रविश्य सैरन्ध्रीं पुरं नाशयते ध्रुवम् ॥ ४.२८.८ ॥
ଏହାକୁ ଭବନରୁ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ନଗରରୁ ବାହାର କରିଦିଅ; ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା କାଳ ନିଶ୍ଚୟ ନଗରକୁ ନଷ୍ଟ କରିବ।
4.28.9
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिः ।
अब्रवीत्क्रियतामेषां सूतानामपरक्रिया ॥ ४.२८.९ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସେହି କଥା ଶୁଣି ସେନାପତି ବିରାଟ କହିଲେ, "ଏହି ସୂତମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ୍ୟେଷ୍ଟି କରାଯାଉ।"
4.28.10
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
दह्यन्तां कीचकाः सर्वे सर्वगन्धैश्च सर्वशः ॥ ४.२८.१० ॥
"ସେହି କୀଚକମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ହିଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ ସବୁ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ।"
4.28.11
इत्युक्त्वा परमोद्वग्निः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम् ।
सुदेष्णां चाब्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसः ॥ ४.२८.११ ॥
ଏହା କହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ରାଜା ଶୁଭ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଭୟଭୀତ ହୋଇ ରାଣୀ ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ କହିଲେ।
4.28.12
सैरन्ध्रीमागतां ब्रूया ममैव वचनादिह ।
गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराधुना ।
बिभेति राजा सैरन्धि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.१२ ॥
ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ସୈରନ୍ଧ୍ରୀଙ୍କୁ ମୋ ତରଫରୁ କୁହ: "ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଏବେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ସେଠି ଯାଅ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ପରାଭବ ଭୟରେ ରାଜା ଭୀତ।"
4.28.13
न हि तामुत्सहे वक्तुं स्वयं गन्धर्वरक्षिताम् ।
स्त्रियास्त्वदोषस्तां वक्तुमतस्त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ ४.२८.१३ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତା ତାଙ୍କ ସହିତ ନିଜେ କଥା କହିବାର ସାହସ ମୋର ନାହିଁ। ନାରୀର ଦୋଷ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।
4.28.14
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
अदहन्कीचकान्सर्वान्संस्कारैश्चैव सर्वशः ॥ ४.२८.१४ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ସମସ୍ତ କୀଚକମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କଲେ; ଅନ୍ତ୍ୟେଷ୍ଟି କ୍ରିୟାମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କଲେ।
4.28.15
अथ मुक्ता भयात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य च ।
मोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति ॥ ४.२८.१५ ॥
ଏବେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣା, ସୂତପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ନଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
4.28.16
त्रासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनी ।
सा तु गात्राणि वासश्च प्रक्षाल्य प्रविवेश ह ॥ ४.२८.१६ ॥
ବ୍ୟାଘ୍ରଭୀତ ତରୁଣୀ ହରିଣୀ ପରି ସେହି ମନସ୍ବିନୀ, ଶରୀର ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
4.28.17
तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दश ।
गन्धर्वाणां भयत्रस्ताः केचिद्दृष्टिं न्यमीलयन् ॥ ४.२८.१७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବଭୟରେ ତ୍ରସ୍ତ କେହି କେହି ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ।
4.28.18
प्रदुद्रुवुश्चाप्यपरे तथा जना हस्तैश्च चक्षूंषि पिधाय मोहिताः ।
मा पश्यत स्मेति च तां ब्रुवन्तस्तथा जनाश्चुक्रुशुरार्तरूपाः ॥ ४.२८.१८ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପଳାଇଲେ; ମୋହିତ ଲୋକେ ହାତରେ ଆଖି ଢାଙ୍କି, 'ତାଙ୍କୁ ଦେଖ ନାହିଁ' ବୋଲି କହି ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
4.28.19
तामद्य यः पश्यति रूपशालिनीं शयीत भग्नोऽत्र यथैव कीचकाः ।
इति ब्रुवन्तो भयविग्नचेतसो भयेन गन्धर्वगतेन मोहिताः ॥ ४.२८.१९ ॥
ଆଜି ଯିଏ ସେହି ରୂପବତୀକୁ ଦେଖିବ, ସେ କୀଚକମାନଙ୍କ ପରି ଏଠାରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ି ରହିବ ବୋଲି କହୁଥିବା, ଭୟରେ ବିଚଳିତ ମନ ଥିବା, ଗନ୍ଧର୍ବର ପ୍ରଭାବରେ ମୋହିତ ଲୋକମାନେ।
4.28.20
ततो महानसद्वारे भीमसेनमवस्थितम् ।
ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम् ॥ ४.२८.२० ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ପାଞ୍ଚାଳୀ ରୋଷଘର ଦ୍ୱାରରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମଦମତ୍ତ ମହାହସ୍ତୀ ପରି ଦେଖିଲେ।
4.28.21
सोपहासं तु शनकैः संज्ञाभिरिदमब्रवीत् ।
नमो गन्धर्वराजाय येनास्मि परिमोक्षिता ॥ ४.२८.२१ ॥
କିନ୍ତୁ ଉପହାସ କରି, ଧୀରେ ସଂକେତରେ ସେ ଏହା କହିଲେ — "ଗନ୍ଧର୍ବରାଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।"
4.28.22
कीचकेभ्यो विनिर्दोषामनाथां वसतीं गृहे ।
यो मां रक्षति सन्त्रस्तां गन्धर्वाय नमोस्तु ते ॥ ४.२८.२२ ॥
କୀଚକମାନଙ୍କଠାରୁ ଘରେ ନିର୍ଦୋଷା, ଅନାଥା ରହୁଥିବା, ଭୀତା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
4.28.23
ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तेषां च वशगा नित्यं विचर त्वं यथेष्टतः ॥ ४.२८.२३ ॥
ଏଠାରେ ଯାହାର ବଶରେ ପୁରୁଷମାନେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ଓ ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଯେ ସଦା ବଶବର୍ତ୍ତୀ — ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର ସେପରି ବିଚରଣ କର।
4.28.24
ये पुरा विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तस्यास्ते वचनं श्रुत्वा ह्यनृणा विहरन्त्वितः ॥ ४.२८.२४ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କ ବଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଋଣମୁକ୍ତ ହୋଇ ଏଠାରୁ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ।
4.28.25
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा जझिरे नेतरे जनाः ।
ततः पाञ्चालराजस्य सुता चापि जगाम ह ॥ ४.२८.२५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କର ସେହି କଥା ଶୁଣି ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ଚମକିତ ହେଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ।
4.28.26
ततः सा नर्तनागारे धनंजयमपश्यत ।
राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयन्तं महाभुजम् ॥ ४.२८.२६ ॥
ତାପରେ ସେ ନୃତ୍ୟଗୃହରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେ ବିରାଟ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ନାଚ ଶିଖାଉଥିଲେ, ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କୁ।
4.28.27
ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाः ।
कन्या ददृशुरायान्तीं कृष्णां क्लिष्टामनागसम् ॥ ४.२८.२७ ॥
ତାପରେ ସେହି କନ୍ୟାମାନେ ନୃତ୍ୟଗୃହରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହିତ ବାହାରି, କ୍ଳେଶଗ୍ରସ୍ତ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
4.28.28
दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि दिष्ट्याऽसि पुनरागता ।
दिष्ट्या च निहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम् ॥ ४.२८.२८ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶେ, ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଲ; ଭାଗ୍ୟବଶେ ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିଲ; ଭାଗ୍ୟବଶେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ତୁମକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିବା ସାରଥିମାନେ ନିହତ ହେଲେ।
4.28.29
कथं सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि कथं पापाश्च ते हताः ।
इच्छामि ते कथां श्रोतुं कथयस्व यथातथम् ॥ ४.२८.२९ ॥
ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ତୁମେ କିପରି ମୁକ୍ତ ହେଲ ଏବଂ ସେହି ପାପୀମାନେ କିପରି ନିହତ ହେଲେ? ତୁମଠାରୁ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି; ଯଥାଯଥ କୁହ।
4.28.30
बृहन्नले किंनु तव सैरन्ध्र्या कार्यमद्य वै ।
या त्वं रंस्यसि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखं ॥ ४.२८.३० ॥
ହେ ବୃହନ୍ନଳା, ଆଜି ତୁମର ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ସହିତ କଣ କାମ? ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ତୁମେ କନ୍ୟାପୁରରେ ସଦା ସୁଖରେ ରମିବ।
4.28.31
न हि दुःख समाप्नोषि सैरन्ध्री यदुपाश्रुते ।
सुखेन वर्तसे येह न तद्दुःखमवाप्यते।
तेन मां दुःखितामेवं पृच्छसि प्रहसन्त्यपि ॥ ४.२८.३१ ॥
ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ତୁମେ ଦୁଃଖ ପାଉନାହଁ, କାରଣ ତୁମେ ଏଠାରେ ସୁଖରେ ରହୁଛ, ତେଣୁ ସେ ଦୁଃଖ ତୁମକୁ ମିଳେ ନାହିଁ। ତଥାପି ଦୁଃଖିତା ମୋତେ ତୁମେ ହସି ହସି ଏହିପରି ପଚାରୁଛ।
4.28.32
बृहन्नलाऽपि कल्याणि दुःखमाप्नोत्यनन्तकम् ।
तिर्यग्योनिगतेवेयं न चैनामवबुध्यसे ॥ ४.२८.३२ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣି, ବୃହନ୍ନଳା ମଧ୍ୟ ଅନନ୍ତ ଦୁଃଖ ପାଏ। ପଶୁଯୋନିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଏହି ଅବସ୍ଥା ତୁମେ ବୁଝୁନାହଁ।
4.28.33
त्वया सहोषिता चास्मि त्वं च सर्वैः सहोषिता ।
त्वत्तः कृच्छ्रतरं वासं वसेयमहमङ्गने ।
क्लिश्यन्त्यां त्वयि सुश्रोणि कोनु दुःखं न चिन्तयेत्॥। ॥ ४.२८.३३ ॥
ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିଲି ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ରହିଲ। ହେ ଅଙ୍ଗନେ, ତୁମଠାରୁ କଠିନ ବାସ ମୁଁ କରିବି। ହେ ସୁଶ୍ରୋଣୀ, ତୁମେ କ୍ଲେଶରେ ଥିବାବେଳେ କିଏ ଦୁଃଖ ଚିନ୍ତା ନକରିବ?
4.28.34
न तु केनचिदन्यन्तं कस्यचिद्धृदयं क्वचित् ।
वेदितुं शक्यते नूनं तेन मां नावबुध्यसे ॥ ४.२८.३४ ॥
କାହାର ହୃଦୟର ଭିତର ଗଭୀରତା କେଉଁଠି କେହି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣି ପାରେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ତୁମେ ମୋତେ ବୁଝୁନାହଁ।
4.28.35
ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत् ।
प्रविवेश सुदेष्णायाः समीपमनसूयिनी ॥ ४.२८.३५ ॥
ତା'ପରେ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୌପଦୀ ସେହି ରାଜଭବନରେ, ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କ ସମୀପକୁ, ଅସୂୟାରହିତା ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
4.28.36
तामब्रवीद्राजपत्नी विराटवचनादिदम् ।
सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम् ।
राजा बिभेति सैरन्ध्रि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.३६ ॥
ବିରାଟଙ୍କ କଥାରେ ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ: ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ; ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଠାରୁ ପରାଜୟ ହେତୁ ରାଜା ଭୟ କରନ୍ତି।
4.28.37
त्वं चापि तरुणी सुभ्रू रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
चित्तानि च नृणां भद्रे रक्तानि स्पर्शजे सुखे ॥ ४.२८.३७ ॥
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯୁବତୀ, ସୁନ୍ଦର ଭ୍ରୂବିଶିଷ୍ଟା, ପୃଥିବୀରେ ରୂପରେ ଅତୁଳନୀୟା; ହେ ଭଦ୍ରେ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମନ ସ୍ପର୍ଶରୁ ଜାତ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତ ହୁଏ।
4.28.38
तस्मात्त्वत्तो भयं मह्यं राष्ट्रस्य नगरस्य च ।
गच्छाद्यैव यथेष्टं त्वं नगराद्यत्र रंस्यसे ॥ ४.२८.३८ ॥
ଏଣୁ ତୁମ ଯୋଗୁଁ ମୋତେ, ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ନଗରର ଭୟ ଅଛି; ଆଜି ହିଁ ଯେଉଁଠାକୁ ଇଚ୍ଛା କର ସେଠାକୁ ଚାଲିଯାଅ, ନଗରରୁ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
4.28.39
त्वन्निमित्तं शुभे मह्यं सर्वो बन्धुजनो हतः ।
नृशंसा खलु ते बुद्धिर्भ्रातॄणां मे कृतो वधः ॥ ४.२८.३९ ॥
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ଯୋଗୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁଜନ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ନିର୍ଦ୍ଦୟ; ମୋର ଭାଇମାନଙ୍କର ବଧ କରାଯାଇଛି।
4.28.40
तस्माद्गन्धर्वराजेभ्यो भयमद्य प्रवर्तते ।
यथेष्टं गच्छ सैरन्ध्रि स्वस्ति चेह यथा भवेत् ॥ ४.२८.४० ॥
ଏଣୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଭୟ ଉପୁଜୁଛି; ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ଯେମିତି ଇଚ୍ଛା କର ସେମିତି ଚାଲିଯାଅ, ଯେପରି ଏଠାରେ କଲ୍ୟାଣ ହେବ।
4.28.41
सुदेष्णाया वचः श्रुत्वा सैरन्ध्री चेदमब्रवीत् ।
त्रयोदशाहमात्रं तु राजा क्षाम्यतु भामिनि ॥ ४.२८.४१ ॥
ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ଏହା କହିଲେ: ହେ ଭାମିନୀ, କେବଳ ତେର ଦିନ; ରାଜା କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।
4.28.42
कृतकृत्या अविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशयः ।
ततो मामुपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रियम् ॥ ४.२८.४२ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ, ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ। ତା'ପରେ ସେମାନେ ମୋତେ ଫେରାଇ ଆଣିବେ ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
4.28.43
ध्रुवं च श्रेयसा राजा योक्ष्यते सह बान्धवैः ।
राज्ञः कृतोपकाराश्च कृतज्ञाश्च सदा शुभे।
साधवश्च बलोत्सिक्ताः कृतप्रतिकृतेप्सवः ॥ ४.२८.४३ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ରାଜା ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇବେ। ହେ ଶୁଭେ, ରାଜାଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଥିବା, ସଦା କୃତଜ୍ଞ ଓ ସାଧୁ ଲୋକମାନେ, ବଳରେ ଉତ୍ସାହିତ, ଉପକାରର ପ୍ରତିଦାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ।
4.28.44
अर्थिनी मा ब्रवीत्येषा यद्वातद्वेति चिन्तय ।
भरस्व तदहर्मात्रं तत्ते श्रेयो भविष्यति ॥ ४.२८.४४ ॥
ଏ ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି — 'ଯାହା ହେଉ, ଚିନ୍ତା କର।' ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ତାହା ସହ, ସେଇଟି ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେବ।
4.28.45
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कैकेयी दुःखमोहिता ।
उवाच द्रौपदीमार्ता भ्रातृव्यसनकर्शिता ॥ ४.२८.४५ ॥
ତା'ର ସେ କଥା ଶୁଣି ଦୁଃଖରେ ମୋହିତ କୈକେୟୀ, ଭାଇଙ୍କ ସଙ୍କଟରେ କ୍ଷୀଣ ଓ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଦ୍ରୌପଦୀକୁ କହିଲା।
4.28.46
वस भद्रे यथेष्टं त्वं त्वामहं शरणं गता ।
त्रायस्व मम भर्तारं पुत्रांश्चैव विशेषतः ॥ ४.२८.४६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ରୁହ; ମୁଁ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି। ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ, ବିଶେଷତଃ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
4.28.47
इत्युक्तवा राजशार्दूल राज्ञे सर्वं न्यवेदयत् ।
त्रिंशद्रात्रिमिमां भीरुः कृतकृत्या निवासये ॥ ४.२८.४७ ॥
ଏହା କହି, ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ସବୁ ଜଣାଇଲା। ଭୀତା ଦ୍ରୌପଦୀ କହିଲା, 'ମୋ କାମ ସାରି ଏହି ତିରିଶ ରାତି ମୁଁ ରହିବି।'