Mahābhārata · Adhyāya 4.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.28.1
ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्भीमसेनेन भारत ।
पौराश्च सहिताः सर्वे राज्ञे गत्वा न्यवेदयन् ।
गन्धर्वेण हता राजन्सूतपुत्राः परश्शतम् ॥ ४.२८.१ ॥
O Nachkomme Bharatas, als sie die von Bhīmasena erschlagenen Wagenlenker sahen, gingen alle Bürger gemeinsam zum König und berichteten: O König, mehr als hundert Söhne des Wagenlenkers wurden von einem Gandharva erschlagen.
4.28.2
यथा वज्रेण दीर्णं वै पर्वतस्य महच्छिरः ।
विनिकार्णाः प्रदृश्यन्ते तथा सूता महीतले ॥ ४.२८.२ ॥
Wie der große Gipfel eines vom Blitz gespaltenen Berges zerstreut zu sehen ist, so liegen die Wagenlenker verstreut auf dem Boden.
4.28.3
सैरन्ध्री चापि मुक्ता सा पुनरायाति ते गृहम् ।
सर्वं संशयितं राजन्नगरं ते भविष्यति ॥ ४.२८.३ ॥
Sairandhrī wird, einmal befreit, wieder in dein Haus zurückkehren. O König, deine ganze Stadt wird in Ungewissheit gestürzt werden.
4.28.4
तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महाबलाः ।
पुंसामिष्टश्च विषयो मैथुनाय न संशयः ॥ ४.२८.४ ॥
So gestaltet ist Sairandhrī, und die Gandharvas sind mächtig. Für Männer ist sie ein begehrter Gegenstand der Vereinigung; daran gibt es keinen Zweifel.
4.28.5
यथा सैरन्ध्रिदोषेण नेदं राजन्पुरं तव ।
विनाशमेति वै क्षिप्रं तथा साधु विधीयताम् ॥ ४.२८.५ ॥
O König, damit diese deine Stadt nicht durch die Schuld Sairandhrīs bald dem Untergang verfällt, mögen die richtigen Maßnahmen getroffen werden.
4.28.6
सर्वाङ्गसौष्ठवयुतां रूपलावण्यशालिनीम् ।
पश्यतामनिमेषेण चक्षुषा वनितां शुभाम्।
मनसश्चक्षुषश्चैव प्रतिबन्धो न विद्यते ॥ ४.२८.६ ॥
Wer diese schöne Frau betrachtet, die an allen Gliedern schön und mit Gestalt und Anmut geschmückt ist, schaut sie unverwandt an; denn weder Geist noch Auge finden Hemmung.
4.28.7
तस्मात्तां यः पुमान्दृष्ट्वा रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गच्छेत्कामवशं मूढो गन्धर्वैः स निहन्यते ॥ ४.२८.७ ॥
Darum wird der Tor, der sie, deren Schönheit auf Erden unvergleichlich ist, erblickt und der Macht der Begierde verfällt, von den Gandharvas getötet.
4.28.8
निष्कासयैनां भवनात्पुराच्चैव विशेषतः ।
कालः प्रविश्य सैरन्ध्रीं पुरं नाशयते ध्रुवम् ॥ ४.२८.८ ॥
Vertreibe sie aus dem Haus und besonders aus der Stadt; denn der Tod, der in diese Sairandhrī eingetreten ist, wird die Stadt gewiss vernichten.
4.28.9
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिः ।
अब्रवीत्क्रियतामेषां सूतानामपरक्रिया ॥ ४.२८.९ ॥
Als Virāṭa, der Feldherr, ihre Worte gehört hatte, sprach er: "Man vollziehe die Totenriten für diese Wagenlenker."
4.28.10
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
दह्यन्तां कीचकाः सर्वे सर्वगन्धैश्च सर्वशः ॥ ४.२८.१० ॥
"Alle diese Kīcakas sollen zusammen in einem einzigen, hell brennenden Feuer verbrannt werden, mit allerlei Wohlgerüchen."
4.28.11
इत्युक्त्वा परमोद्वग्निः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम् ।
सुदेष्णां चाब्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसः ॥ ४.२८.११ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, betrat der König, tief beunruhigt, den glückverheißenden Innenpalast und sprach voller Furcht zu seiner Königin Sudeṣṇā.
4.28.12
सैरन्ध्रीमागतां ब्रूया ममैव वचनादिह ।
गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराधुना ।
बिभेति राजा सैरन्धि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.१२ ॥
Sag der hierher gekommenen Sairandhrī in meinem Namen: "Sairandhrī, Heil sei dir; geh nun, wohin du willst, denn der König fürchtet die Niederlage durch die Gandharvas."
4.28.13
न हि तामुत्सहे वक्तुं स्वयं गन्धर्वरक्षिताम् ।
स्त्रियास्त्वदोषस्तां वक्तुमतस्त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ ४.२८.१३ ॥
Ich wage es nicht, selbst mit ihr zu sprechen, die von den Gandharvas beschützt wird. Eine Frau trägt keine Schuld; darum spreche ich zu dir.
4.28.14
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
अदहन्कीचकान्सर्वान्संस्कारैश्चैव सर्वशः ॥ ४.२८.१४ ॥
Sie alle verbrannten in einem einzigen lodernden Feuer sämtliche Kīcakas und vollzogen ihre Totenriten vollständig.
4.28.15
अथ मुक्ता भयात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य च ।
मोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति ॥ ४.२८.१५ ॥
Dann ging Kṛṣṇā, von der Angst befreit, nachdem sie die Wagenlenkersöhne vertrieben hatte und von Bhīmasena gerettet worden war, zur Stadt.
4.28.16
त्रासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनी ।
सा तु गात्राणि वासश्च प्रक्षाल्य प्रविवेश ह ॥ ४.२८.१६ ॥
Wie eine junge Hirschkuh, vom Tiger erschreckt, wusch sich jene hochgesinnte Frau die Glieder und das Gewand und trat ein.
4.28.17
तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दश ।
गन्धर्वाणां भयत्रस्ताः केचिद्दृष्टिं न्यमीलयन् ॥ ४.२८.१७ ॥
Als sie sie sahen, o König, flohen die Männer nach allen zehn Richtungen; einige, von den Gandharvas erschreckt, schlossen die Augen.
4.28.18
प्रदुद्रुवुश्चाप्यपरे तथा जना हस्तैश्च चक्षूंषि पिधाय मोहिताः ।
मा पश्यत स्मेति च तां ब्रुवन्तस्तथा जनाश्चुक्रुशुरार्तरूपाः ॥ ४.२८.१८ ॥
Auch andere flohen; verwirrt bedeckten sie sich die Augen mit den Händen und riefen: »Seht sie nicht an!«, und die Menschen schrien in Not auf.
4.28.19
तामद्य यः पश्यति रूपशालिनीं शयीत भग्नोऽत्र यथैव कीचकाः ।
इति ब्रुवन्तो भयविग्नचेतसो भयेन गन्धर्वगतेन मोहिताः ॥ ४.२८.१९ ॥
»Wer sie heute ansieht, die von strahlender Schönheit ist, der wird hier zerschlagen daliegen, wie die Kīcakas«, so sprachen sie, mit von Furcht verwirrten Sinnen, verwirrt durch die Macht des Gandharva.
4.28.20
ततो महानसद्वारे भीमसेनमवस्थितम् ।
ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम् ॥ ४.२८.२० ॥
Dann, o König, sah Pāñcālī Bhīmasena an der Küchentür stehen, wie einen tollen großen Elefanten.
4.28.21
सोपहासं तु शनकैः संज्ञाभिरिदमब्रवीत् ।
नमो गन्धर्वराजाय येनास्मि परिमोक्षिता ॥ ४.२८.२१ ॥
Doch mit Spott, leise, durch Zeichen, sprach sie dies: »Gruß dem König der Gandharvas, durch den ich befreit bin.«
4.28.22
कीचकेभ्यो विनिर्दोषामनाथां वसतीं गृहे ।
यो मां रक्षति सन्त्रस्तां गन्धर्वाय नमोस्तु ते ॥ ४.२८.२२ ॥
Gruß dem Gandharva, der mich schützt, die ich verängstigt, schuldlos und ohne Schutz im Haus bin, vor den Kīcakas.
4.28.23
ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तेषां च वशगा नित्यं विचर त्वं यथेष्टतः ॥ ४.२८.२३ ॥
Jene Männer, die hier unter ihrer Gewalt umhergehen, und die, die stets ihnen unterworfen sind — wandle, wie du willst.
4.28.24
ये पुरा विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तस्यास्ते वचनं श्रुत्वा ह्यनृणा विहरन्त्वितः ॥ ४.२८.२४ ॥
Jene Männer, die früher hier unter ihrer Gewalt umhergingen — mögen sie, ihr Wort vernehmend, von hier aus frei von Schuld umherziehen.
4.28.25
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा जझिरे नेतरे जनाः ।
ततः पाञ्चालराजस्य सुता चापि जगाम ह ॥ ४.२८.२५ ॥
Als die anderen die Worte jener beiden hörten, staunten sie nicht. Dann ging auch die Tochter des Pāñcāla-Königs fort.
4.28.26
ततः सा नर्तनागारे धनंजयमपश्यत ।
राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयन्तं महाभुजम् ॥ ४.२८.२६ ॥
Dann sah sie im Tanzsaal Dhanaṃjaya, der der Tochter des Königs Virāṭa das Tanzen beibrachte, den Mächtigarmigen.
4.28.27
ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाः ।
कन्या ददृशुरायान्तीं कृष्णां क्लिष्टामनागसम् ॥ ४.२८.२७ ॥
Dann sahen die Mädchen, aus dem Tanzsaal mit Arjuna herausgetreten, Kṛṣṇā herannahen, bedrängt und schuldlos.
4.28.28
दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि दिष्ट्याऽसि पुनरागता ।
दिष्ट्या च निहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम् ॥ ४.२८.२८ ॥
Glücklicherweise, o Sairandhrī, bist du befreit; glücklicherweise bist du zurückgekehrt; und glücklicherweise wurden die Wagenlenker erschlagen, die dich, die Schuldlose, quälten.
4.28.29
कथं सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि कथं पापाश्च ते हताः ।
इच्छामि ते कथां श्रोतुं कथयस्व यथातथम् ॥ ४.२८.२९ ॥
Wie, o Sairandhrī, bist du befreit worden, und wie wurden jene Sünder erschlagen? Ich möchte die Geschichte von dir hören; erzähle sie genau so, wie sie war.
4.28.30
बृहन्नले किंनु तव सैरन्ध्र्या कार्यमद्य वै ।
या त्वं रंस्यसि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखं ॥ ४.२८.३० ॥
O Bṛhannalā, was hast du heute mit der Sairandhrī zu schaffen? O Glückverheißende, du wirst stets glücklich in der Stadt der Jungfrauen weilen.
4.28.31
न हि दुःख समाप्नोषि सैरन्ध्री यदुपाश्रुते ।
सुखेन वर्तसे येह न तद्दुःखमवाप्यते।
तेन मां दुःखितामेवं पृच्छसि प्रहसन्त्यपि ॥ ४.२८.३१ ॥
Sairandhrī, du erfährst kein Leid, denn du lebst hier glücklich, deshalb trifft dich jener Schmerz nicht. Dennoch fragst du mich, die Betrübte, so und lachst dabei.
4.28.32
बृहन्नलाऽपि कल्याणि दुःखमाप्नोत्यनन्तकम् ।
तिर्यग्योनिगतेवेयं न चैनामवबुध्यसे ॥ ४.२८.३२ ॥
O Glückliche, auch Bṛhannalā erleidet endloses Leid. Diesen Zustand, in tierische Verhältnisse geraten zu sein, verstehst du nicht.
4.28.33
त्वया सहोषिता चास्मि त्वं च सर्वैः सहोषिता ।
त्वत्तः कृच्छ्रतरं वासं वसेयमहमङ्गने ।
क्लिश्यन्त्यां त्वयि सुश्रोणि कोनु दुःखं न चिन्तयेत्॥। ॥ ४.२८.३३ ॥
Ich habe mit dir gelebt, und du hast mit allen gelebt. O Dame, ich würde ein härteres Leben führen als du. O Schönhüftige, während du im Elend leidest, wer sollte nicht an das Leid denken?
4.28.34
न तु केनचिदन्यन्तं कस्यचिद्धृदयं क्वचित् ।
वेदितुं शक्यते नूनं तेन मां नावबुध्यसे ॥ ४.२८.३४ ॥
Niemand kann die innere Tiefe des Herzens eines anderen je gewiss erkennen, nirgends. Darum verstehst du mich nicht.
4.28.35
ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत् ।
प्रविवेश सुदेष्णायाः समीपमनसूयिनी ॥ ४.२८.३५ ॥
Da trat Draupadī zusammen mit den Mädchen in jenen königlichen Palast, nahe zu Sudeṣṇā, frei von Neid.
4.28.36
तामब्रवीद्राजपत्नी विराटवचनादिदम् ।
सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम् ।
राजा बिभेति सैरन्ध्रि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.३६ ॥
Auf Virāṭas Wort sprach die Königin zu ihr: Geh schnell, Sairandhrī, wohin du willst. Sairandhrī, der König fürchtet die Gandharvas wegen seiner Niederlage.
4.28.37
त्वं चापि तरुणी सुभ्रू रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
चित्तानि च नृणां भद्रे रक्तानि स्पर्शजे सुखे ॥ ४.२८.३७ ॥
Auch du bist jung, schönbrauig und auf Erden an Schönheit unvergleichlich. Gute Frau, die Gedanken der Männer hängen an der Lust, die aus der Berührung entsteht.
4.28.38
तस्मात्त्वत्तो भयं मह्यं राष्ट्रस्य नगरस्य च ।
गच्छाद्यैव यथेष्टं त्वं नगराद्यत्र रंस्यसे ॥ ४.२८.३८ ॥
Deshalb fürchte ich um mich, das Reich und die Stadt wegen dir. Geh noch heute, wie du willst, verlasse die Stadt und geh dorthin, wo du Freude findest.
4.28.39
त्वन्निमित्तं शुभे मह्यं सर्वो बन्धुजनो हतः ।
नृशंसा खलु ते बुद्धिर्भ्रातॄणां मे कृतो वधः ॥ ४.२८.३९ ॥
Gute Frau, wegen dir sind alle meine Verwandten erschlagen worden. Deine Absicht ist gewiss grausam, und der Mord an meinen Brüdern ist geschehen.
4.28.40
तस्माद्गन्धर्वराजेभ्यो भयमद्य प्रवर्तते ।
यथेष्टं गच्छ सैरन्ध्रि स्वस्ति चेह यथा भवेत् ॥ ४.२८.४० ॥
Deshalb entsteht nun Furcht vor den Gandharva-Königen. Sairandhrī, geh, wie du willst, damit hier Sicherheit herrsche.
4.28.41
सुदेष्णाया वचः श्रुत्वा सैरन्ध्री चेदमब्रवीत् ।
त्रयोदशाहमात्रं तु राजा क्षाम्यतु भामिनि ॥ ४.२८.४१ ॥
Als Sairandhrī die Worte Sudeṣṇās gehört hatte, sprach sie dies: Nur dreizehn Tage, Herrin. Der König möge es mir nachsehen.
4.28.42
कृतकृत्या अविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशयः ।
ततो मामुपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रियम् ॥ ४.२८.४२ ॥
Die Gandharvas werden ihr Ziel erreicht haben, daran ist kein Zweifel. Dann werden sie mich zurückbringen und tun, was dir lieb ist.
4.28.43
ध्रुवं च श्रेयसा राजा योक्ष्यते सह बान्धवैः ।
राज्ञः कृतोपकाराश्च कृतज्ञाश्च सदा शुभे।
साधवश्च बलोत्सिक्ताः कृतप्रतिकृतेप्सवः ॥ ४.२८.४३ ॥
Gewiss wird der König mit seinen Verwandten zum Heil vereint werden. O Glückliche, jene, denen der König Gutes getan hat, stets dankbar und gut, von Kraft erfüllt, begehren, Gleiches mit Gleichem zu vergelten.
4.28.44
अर्थिनी मा ब्रवीत्येषा यद्वातद्वेति चिन्तय ।
भरस्व तदहर्मात्रं तत्ते श्रेयो भविष्यति ॥ ४.२८.४४ ॥
Sie bittet mich: »Was auch immer es sei, denke darüber nach.« Ertrage es einen einzigen Tag; das wird dein Glück sein.
4.28.45
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कैकेयी दुःखमोहिता ।
उवाच द्रौपदीमार्ता भ्रातृव्यसनकर्शिता ॥ ४.२८.४५ ॥
Als Kaikeyī ihre Worte hörte, von Kummer verwirrt und vom Unglück ihres Bruders gezehrt, sprach sie betrübt zu Draupadī.
4.28.46
वस भद्रे यथेष्टं त्वं त्वामहं शरणं गता ।
त्रायस्व मम भर्तारं पुत्रांश्चैव विशेषतः ॥ ४.२८.४६ ॥
Bleib, o Gütige, wie es dir beliebt; ich bin als Zuflucht zu dir gekommen. Beschütze meinen Gatten und besonders meine Söhne.
4.28.47
इत्युक्तवा राजशार्दूल राज्ञे सर्वं न्यवेदयत् ।
त्रिंशद्रात्रिमिमां भीरुः कृतकृत्या निवासये ॥ ४.२८.४७ ॥
Nachdem sie dies gesagt hatte, Tiger unter den Königen, berichtete sie dem König alles. Die furchtsame Draupadī sprach: »Nachdem ich mein Ziel erreicht habe, werde ich diese dreißig Nächte bleiben.«