மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.28.1
ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्भीमसेनेन भारत ।
पौराश्च सहिताः सर्वे राज्ञे गत्वा न्यवेदयन् ।
गन्धर्वेण हता राजन्सूतपुत्राः परश्शतम् ॥ ४.२८.१ ॥
பாரதனே, பீமசேனனால் கொல்லப்பட்ட சூதர்களைக் கண்டு நகரவாசிகள் அனைவரும் ஒன்று கூடி அரசனிடம் சென்று அறிவித்தனர்: அரசே, நூறுக்கும் மேற்பட்ட சூதபுத்திரர்கள் ஒரு கந்தர்வனால் கொல்லப்பட்டனர்.
4.28.2
यथा वज्रेण दीर्णं वै पर्वतस्य महच्छिरः ।
विनिकार्णाः प्रदृश्यन्ते तथा सूता महीतले ॥ ४.२८.२ ॥
இடியால் பிளக்கப்பட்ட மலையின் பெரிய சிகரம் போல, நிலத்தில் சூதர்கள் சிதறிக் கிடப்பது தெரிகிறது.
4.28.3
सैरन्ध्री चापि मुक्ता सा पुनरायाति ते गृहम् ।
सर्वं संशयितं राजन्नगरं ते भविष्यति ॥ ४.२८.३ ॥
சைரந்த்ரியும் விடுவிக்கப்பட்டு மீண்டும் உன் வீட்டுக்கு வருவாள். அரசே, உன் முழு நகரமும் ஐயத்திற்கு உள்ளாகும்.
4.28.4
तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महाबलाः ।
पुंसामिष्टश्च विषयो मैथुनाय न संशयः ॥ ४.२८.४ ॥
அத்தகைய அழகுடையவள் சைரந்த்ரி; கந்தர்வர்களும் மிக வலிமையானவர்கள். ஆண்களுக்கு அவள் இன்பத்திற்கு விருப்பமான பொருள் ஆவாள் என்பதில் ஐயமில்லை.
4.28.5
यथा सैरन्ध्रिदोषेण नेदं राजन्पुरं तव ।
विनाशमेति वै क्षिप्रं तथा साधु विधीयताम् ॥ ४.२८.५ ॥
அரசே, சைரந்த்ரியின் குற்றத்தால் உன் இந்த நகரம் விரைவில் அழிந்துவிடாதபடி, நன்றாக ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்.
4.28.6
सर्वाङ्गसौष्ठवयुतां रूपलावण्यशालिनीम् ।
पश्यतामनिमेषेण चक्षुषा वनितां शुभाम्।
मनसश्चक्षुषश्चैव प्रतिबन्धो न विद्यते ॥ ४.२८.६ ॥
எல்லா அங்கங்களின் அழகும் நிறைந்த, உருவழகும் லாவண்யமும் கொண்ட அந்த அழகிய பெண்ணை, பார்ப்பவர்கள் இமைக்காமல் பார்க்கின்றனர்; மனதையும் கண்ணையும் தடுக்கும் தடை இல்லை.
4.28.7
तस्मात्तां यः पुमान्दृष्ट्वा रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गच्छेत्कामवशं मूढो गन्धर्वैः स निहन्यते ॥ ४.२८.७ ॥
ஆகையால் பூமியில் ஒப்பற்ற அழகுடைய அவளைக் கண்டு, காமத்தின் வசப்பட்டுச் செல்லும் மூடன் கந்தர்வர்களால் கொல்லப்படுகிறான்.
4.28.8
निष्कासयैनां भवनात्पुराच्चैव विशेषतः ।
कालः प्रविश्य सैरन्ध्रीं पुरं नाशयते ध्रुवम् ॥ ४.२८.८ ॥
இவளை மாளிகையிலிருந்தும் நகரத்திலிருந்தும் குறிப்பாக வெளியேற்று; சைரந்திரியில் நுழைந்த காலன் நிச்சயமாக நகரை அழித்துவிடுவான்.
4.28.9
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिः ।
अब्रवीत्क्रियतामेषां सूतानामपरक्रिया ॥ ४.२८.९ ॥
அவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட படைத்தலைவன் விராடன், "இந்தச் சூதர்களுக்கு ஈமக்கடன் செய்யப்படட்டும்" என்றான்.
4.28.10
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
दह्यन्तां कीचकाः सर्वे सर्वगन्धैश्च सर्वशः ॥ ४.२८.१० ॥
"அந்த கீசகர்கள் அனைவரும் ஒரே நன்கு எரியும் நெருப்பில், எல்லா வகை நறுமணங்களுடன் முழுவதுமாக எரிக்கப்படட்டும்."
4.28.11
इत्युक्त्वा परमोद्वग्निः प्रविश्यान्तःपुरं शुभम् ।
सुदेष्णां चाब्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसः ॥ ४.२८.११ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு மிகவும் கலங்கிய அரசன் அழகிய அந்தப்புரத்தில் நுழைந்து, அச்சம் கொண்டு அரசி சுதேஷ்ணையிடம் பேசினான்.
4.28.12
सैरन्ध्रीमागतां ब्रूया ममैव वचनादिह ।
गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराधुना ।
बिभेति राजा सैरन्धि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.१२ ॥
இங்கு வந்திருக்கும் சைரந்திரியிடம் என் சொல்லாக இதைச் சொல்: "சைரந்திரியே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; இப்போது நீ விரும்பிய இடத்திற்குப் போ. அரசன் கந்தர்வர்களின் தாக்குதலுக்கு அஞ்சுகிறான்."
4.28.13
न हि तामुत्सहे वक्तुं स्वयं गन्धर्वरक्षिताम् ।
स्त्रियास्त्वदोषस्तां वक्तुमतस्त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ ४.२८.१३ ॥
கந்தர்வர்களால் காக்கப்படுபவளிடம் நானே நேரில் பேச எனக்குத் துணிவில்லை. பெண்ணுக்குக் குற்றமில்லை; ஆகவே நான் உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
4.28.14
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने ।
अदहन्कीचकान्सर्वान्संस्कारैश्चैव सर्वशः ॥ ४.२८.१४ ॥
அவர்கள் அனைவரும் ஒரே நன்கு எரியும் நெருப்பில் அனைத்து கீசகர்களையும் எரித்தனர்; இறுதிச் சடங்குகளையும் முழுமையாகச் செய்தனர்.
4.28.15
अथ मुक्ता भयात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य च ।
मोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति ॥ ४.२८.१५ ॥
பின்னர் பயத்திலிருந்து விடுபட்ட கிருஷ்ணை, சூதபுத்திரர்களை விரட்டிவிட்டு, பீமசேனனால் மீட்கப்பட்டு நகரை நோக்கிச் சென்றாள்.
4.28.16
त्रासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनी ।
सा तु गात्राणि वासश्च प्रक्षाल्य प्रविवेश ह ॥ ४.२८.१६ ॥
புலியால் அச்சுறுத்தப்பட்ட இளம் பெண்மானைப் போல அந்த மனஸ்வினி, தன் உடல்களையும் ஆடையையும் கழுவிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள்.
4.28.17
तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दश ।
गन्धर्वाणां भयत्रस्ताः केचिद्दृष्टिं न्यमीलयन् ॥ ४.२८.१७ ॥
அவளைக் கண்டு, ஓ அரசே, ஆண்கள் பத்து திசைகளிலும் ஓடினர். கந்தர்வர்களின் பயத்தால் நடுங்கிய சிலர் தங்கள் பார்வையை மூடிக்கொண்டனர்.
4.28.18
प्रदुद्रुवुश्चाप्यपरे तथा जना हस्तैश्च चक्षूंषि पिधाय मोहिताः ।
मा पश्यत स्मेति च तां ब्रुवन्तस्तथा जनाश्चुक्रुशुरार्तरूपाः ॥ ४.२८.१८ ॥
மற்றவர்களும் ஓடினர்; திகைத்தவர்கள் கைகளால் கண்களை மூடிக்கொண்டு, 'அவளைப் பார்க்காதீர்கள்' என்று சொல்லி வருந்திக் கதறினர்.
4.28.19
तामद्य यः पश्यति रूपशालिनीं शयीत भग्नोऽत्र यथैव कीचकाः ।
इति ब्रुवन्तो भयविग्नचेतसो भयेन गन्धर्वगतेन मोहिताः ॥ ४.२८.१९ ॥
இன்று அவளைப் பார்ப்பவன் கீசகர்களைப் போல இங்கே உடைந்து கிடப்பான் என்று சொல்லி, பயத்தால் கலங்கிய மனத்தவர்களாக, கந்தர்வனின் வசியத்தால் மயங்கியவர்கள்.
4.28.20
ततो महानसद्वारे भीमसेनमवस्थितम् ।
ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम् ॥ ४.२८.२० ॥
பின்பு, அரசே, பாஞ்சாலி சமையலறை வாசலில் நின்ற பீமசேனனை மதம் பிடித்த பெரிய யானையைப் போல கண்டாள்.
4.28.21
सोपहासं तु शनकैः संज्ञाभिरिदमब्रवीत् ।
नमो गन्धर्वराजाय येनास्मि परिमोक्षिता ॥ ४.२८.२१ ॥
ஆனால் சிரித்துக்கொண்டு மெல்லச் சைகைகளால் அவள் இதைச் சொன்னாள்: "கந்தர்வர்களின் அரசனுக்கு வணக்கம், அவன் என்னை விடுவித்தான்."
4.28.22
कीचकेभ्यो विनिर्दोषामनाथां वसतीं गृहे ।
यो मां रक्षति सन्त्रस्तां गन्धर्वाय नमोस्तु ते ॥ ४.२८.२२ ॥
கீசகர்களிடமிருந்து வீட்டில் குற்றமற்றவளும் துணையற்றவளுமாக வாழும் என்னை, பயந்த எனைக் காப்பவனாகிய கந்தர்வனுக்கு உனக்கு வணக்கம்.
4.28.23
ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तेषां च वशगा नित्यं विचर त्वं यथेष्टतः ॥ ४.२८.२३ ॥
இங்கு யாருடைய வசத்தில் இருந்து மனிதர்கள் திரிகிறார்களோ, அவர்களுக்கும் எப்போதும் அடங்கியிருப்பவர்கள் — நீ விரும்பியபடி திரிவாய்.
4.28.24
ये पुरा विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः ।
तस्यास्ते वचनं श्रुत्वा ह्यनृणा विहरन्त्वितः ॥ ४.२८.२४ ॥
முன்பு இங்கே அவளுடைய வசத்தில் திரிந்த மனிதர்கள், அவளுடைய சொல்லைக் கேட்டு, கடனின்றி இங்கிருந்து திரியட்டும்.
4.28.25
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा जझिरे नेतरे जनाः ।
ततः पाञ्चालराजस्य सुता चापि जगाम ह ॥ ४.२८.२५ ॥
அவர்கள் இருவரின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு மற்ற மக்கள் வியப்படையவில்லை. பின்னர் பாஞ்சால அரசனின் மகளும் சென்றாள்.
4.28.26
ततः सा नर्तनागारे धनंजयमपश्यत ।
राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयन्तं महाभुजम् ॥ ४.२८.२६ ॥
பின்னர் அவள் நடனக் கூடத்தில் தனஞ்சயனைக் கண்டாள்; அரசன் விராடனின் மகளுக்கு நடனம் கற்பித்துக்கொண்டிருந்த பெரும்புயவனை.
4.28.27
ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाः ।
कन्या ददृशुरायान्तीं कृष्णां क्लिष्टामनागसम् ॥ ४.२८.२७ ॥
பின்னர் அந்த கன்னியர் அர்ஜுனனுடன் நடனக் கூடத்திலிருந்து வெளியேறி, வருந்திய குற்றமற்ற கிருஷ்ணையை வருவதைக் கண்டனர்.
4.28.28
दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि दिष्ट्याऽसि पुनरागता ।
दिष्ट्या च निहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम् ॥ ४.२८.२८ ॥
நல்லூழால், சைரந்திரியே, நீ விடுதலை பெற்றாய்; நல்லூழால் நீ மீண்டும் வந்தாய்; நல்லூழால் குற்றமற்ற உன்னைத் துன்புறுத்திய அந்தச் சாரதிகள் கொல்லப்பட்டனர்.
4.28.29
कथं सैरन्ध्रि मुक्ताऽसि कथं पापाश्च ते हताः ।
इच्छामि ते कथां श्रोतुं कथयस्व यथातथम् ॥ ४.२८.२९ ॥
சைரந்திரியே, நீ எப்படி விடுதலை பெற்றாய், அந்தப் பாவிகள் எப்படி கொல்லப்பட்டனர்? உன்னிடமிருந்து கதையைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; உண்மையாக எப்படி நடந்ததோ அப்படியே சொல்.
4.28.30
बृहन्नले किंनु तव सैरन्ध्र्या कार्यमद्य वै ।
या त्वं रंस्यसि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखं ॥ ४.२८.३० ॥
பிருஹந்நளையே, இன்று உனக்கு சைரந்திரியால் என்ன வேலை? நல்லவளே, நீ கன்னியர் நகரில் எப்போதும் இன்பமாக மகிழ்வாய்.
4.28.31
न हि दुःख समाप्नोषि सैरन्ध्री यदुपाश्रुते ।
सुखेन वर्तसे येह न तद्दुःखमवाप्यते।
तेन मां दुःखितामेवं पृच्छसि प्रहसन्त्यपि ॥ ४.२८.३१ ॥
சைரந்திரியே, நீ துன்பத்தை அடையவில்லை; ஏனெனில் நீ இங்கே இன்பமாக வாழ்கிறாய், ஆகவே அந்தத் துன்பம் உன்னை அடைவதில்லை. ஆயினும் துயருற்ற என்னிடம் சிரித்துக்கொண்டே இப்படி கேட்கிறாய்.
4.28.32
बृहन्नलाऽपि कल्याणि दुःखमाप्नोत्यनन्तकम् ।
तिर्यग्योनिगतेवेयं न चैनामवबुध्यसे ॥ ४.२८.३२ ॥
கல்யாணியே, பிருஹந்நளையும் முடிவில்லாத துன்பம் அடைகிறது. விலங்கு நிலையை அடைந்த இவளை நீ உணரவில்லை.
4.28.33
त्वया सहोषिता चास्मि त्वं च सर्वैः सहोषिता ।
त्वत्तः कृच्छ्रतरं वासं वसेयमहमङ्गने ।
क्लिश्यन्त्यां त्वयि सुश्रोणि कोनु दुःखं न चिन्तयेत्॥। ॥ ४.२८.३३ ॥
நான் உன்னுடன் வசித்தேன்; நீயும் எல்லோருடனும் வசித்தாய். அங்கனே, உன்னை விட கடினமான வாழ்வை நான் வாழ்வேன். சுஸ்ரோணீ, நீ துன்புறும்போது எவர் துயரை நினைக்காமல் இருப்பார்?
4.28.34
न तु केनचिदन्यन्तं कस्यचिद्धृदयं क्वचित् ।
वेदितुं शक्यते नूनं तेन मां नावबुध्यसे ॥ ४.२८.३४ ॥
ஒருவரின் இதயத்தின் உள் ஆழத்தை எவராலும் எங்கும் நிச்சயமாக அறிய முடியாது. ஆகவே நீ என்னை அறியவில்லை.
4.28.35
ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत् ।
प्रविवेश सुदेष्णायाः समीपमनसूयिनी ॥ ४.२८.३५ ॥
பின்னர் கன்னியருடன் சேர்ந்து திரௌபதி அந்த அரச மாளிகைக்குள், சுதேஷ்ணாவின் அருகே, பொறாமையற்றவளாக நுழைந்தாள்.
4.28.36
तामब्रवीद्राजपत्नी विराटवचनादिदम् ।
सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम् ।
राजा बिभेति सैरन्ध्रि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ॥ ४.२८.३६ ॥
அரசி விராடனின் சொல்லின்படி அவளிடம் இவ்வாறு கூறினாள்: சைரந்திரியே, நீ விரும்பும் இடத்திற்கு விரைவில் செல்; சைரந்திரியே, கந்தர்வர்களிடம் ஏற்பட்ட தோல்வியால் அரசன் அஞ்சுகிறான்.
4.28.37
त्वं चापि तरुणी सुभ्रू रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
चित्तानि च नृणां भद्रे रक्तानि स्पर्शजे सुखे ॥ ४.२८.३७ ॥
நீயும் இளம் பெண், அழகிய புருவமுடையவள், உலகில் அழகில் இணையற்றவள்; நல்லவளே, ஆடவர்களின் மனங்கள் தொடுதலால் பிறக்கும் இன்பத்தில் பற்றுகின்றன.
4.28.38
तस्मात्त्वत्तो भयं मह्यं राष्ट्रस्य नगरस्य च ।
गच्छाद्यैव यथेष्टं त्वं नगराद्यत्र रंस्यसे ॥ ४.२८.३८ ॥
ஆகையால் உன்னால் எனக்கும் இராஜ்யத்துக்கும் நகரத்துக்கும் அச்சம் உண்டாகிறது; இன்றே நீ விரும்பும்படி நகரத்திலிருந்து எங்கே மகிழ்வாயோ அங்கே செல்.
4.28.39
त्वन्निमित्तं शुभे मह्यं सर्वो बन्धुजनो हतः ।
नृशंसा खलु ते बुद्धिर्भ्रातॄणां मे कृतो वधः ॥ ४.२८.३९ ॥
நல்லவளே, உன்னால் என் சுற்றத்தார் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்; உன் புத்தி நிச்சயமாக கொடியது; என் சகோதரர்களின் வதம் நிகழ்ந்தது.
4.28.40
तस्माद्गन्धर्वराजेभ्यो भयमद्य प्रवर्तते ।
यथेष्टं गच्छ सैरन्ध्रि स्वस्ति चेह यथा भवेत् ॥ ४.२८.४० ॥
ஆகையால் இப்போது கந்தர்வ அரசர்களிடமிருந்து அச்சம் எழுகிறது; சைரந்திரியே, நீ விரும்பியபடி செல், இங்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
4.28.41
सुदेष्णाया वचः श्रुत्वा सैरन्ध्री चेदमब्रवीत् ।
त्रयोदशाहमात्रं तु राजा क्षाम्यतु भामिनि ॥ ४.२८.४१ ॥
சுதேஷ்ணையின் சொல்லைக் கேட்டு சைரந்திரி இதைக் கூறினாள்: பாமினியே, பதின்மூன்று நாட்கள் மட்டுமே; அரசன் பொறுத்துக்கொள்ளட்டும்.
4.28.42
कृतकृत्या अविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशयः ।
ततो मामुपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रियम् ॥ ४.२८.४२ ॥
கந்தர்வர்கள் தங்கள் காரியத்தை நிறைவேற்றிவிடுவார்கள், இதில் ஐயமில்லை. பின்னர் அவர்கள் என்னை அழைத்துச் செல்வார்கள், உனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வார்கள்.
4.28.43
ध्रुवं च श्रेयसा राजा योक्ष्यते सह बान्धवैः ।
राज्ञः कृतोपकाराश्च कृतज्ञाश्च सदा शुभे।
साधवश्च बलोत्सिक्ताः कृतप्रतिकृतेप्सवः ॥ ४.२८.४३ ॥
நிச்சயமாக அரசன் தன் உறவினருடன் நலம் பெறுவான். மங்கலமானவளே, அரசனின் உதவி பெற்றவர்களும், எப்போதும் நன்றியுள்ளவர்களும், நல்லவர்களும், வலிமையால் உற்சாகமானவர்களும், உதவிக்கு உதவி செய்ய விரும்புபவர்களும் உள்ளனர்.
4.28.44
अर्थिनी मा ब्रवीत्येषा यद्वातद्वेति चिन्तय ।
भरस्व तदहर्मात्रं तत्ते श्रेयो भविष्यति ॥ ४.२८.४४ ॥
இவள் என்னிடம் வேண்டுகிறாள் — 'எது எப்படியோ, சிந்தித்துப் பார்.' ஒரு நாள் மட்டும் அதைப் பொறுத்துக்கொள், அதுவே உனக்கு நன்மையாகும்.
4.28.45
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कैकेयी दुःखमोहिता ।
उवाच द्रौपदीमार्ता भ्रातृव्यसनकर्शिता ॥ ४.२८.४५ ॥
அவளுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு துயரத்தால் மயங்கிய கைகேயி, சகோதரனின் துன்பத்தால் வாடி வருந்தி திரௌபதியிடம் கூறினாள்.
4.28.46
वस भद्रे यथेष्टं त्वं त्वामहं शरणं गता ।
त्रायस्व मम भर्तारं पुत्रांश्चैव विशेषतः ॥ ४.२८.४६ ॥
நல்லவளே, நீ விரும்பியபடி தங்கு; நான் உன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தேன். என் கணவரையும், குறிப்பாக என் மகன்களையும் காப்பாற்று.
4.28.47
इत्युक्तवा राजशार्दूल राज्ञे सर्वं न्यवेदयत् ।
त्रिंशद्रात्रिमिमां भीरुः कृतकृत्या निवासये ॥ ४.२८.४७ ॥
இவ்வாறு கூறி, புலிபோன்ற அரசனே, அவள் அரசனிடம் அனைத்தையும் தெரிவித்தாள். அஞ்சிய அவள், 'என் காரியத்தை முடித்துக்கொண்டு இந்த முப்பது இரவுகள் வாழ்வேன்' என்றாள்.