மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.117.1
महावीर्यो महीपालः काशीनामीश्वरः प्रभुः ।
दिवोदास इति ख्यातो भैमसेनिर्नराधिपः ॥ ५.११७.१ ॥
மகாவீரியம் கொண்ட, பூமியைக் காப்பவரும், காசிகளின் தலைவரும், அதிபதியுமான பீமசேனியின் மகன் திவோதாசன் என்னும் பெயருடைய அரசன் அங்கு இருந்தான்.
5.117.2
तत्र गच्छावहे भद्रे शनैरागच्छ मा शुचः ।
धार्मिकः संयमे युक्तः सत्ये चैव जनेश्वरः ॥ ५.११७.२ ॥
நல்லவளே, அங்கே நாம் போவோம். மெதுவாக வா, துயர்கொள்ளாதே. அவ்வரசன் தர்மவானும், சுயக்கட்டுப்பாட்டிலும் உண்மையிலும் நிலைத்தவனுமாவான்.
5.117.3
तमुपागम्य स मुनिर्न्यायतस्तेन सत्कृतः ।
गालवः प्रसवस्यार्थे तं नृपं प्रत्यचोदयत् ॥ ५.११७.३ ॥
அந்த முனிவர் கால்வர் அவனை அணுகி, அவனால் முறைப்படி மரியாதை செய்யப்பட்டு, மகப்பேறின் பொருட்டு அந்த அரசனைத் தூண்டினார்.
5.117.4
श्रुतमेतन्मया पूर्वं किमुक्त्वा विस्तरं द्विज ।
काङ्क्षितो हि मयैषोऽर्थः श्रुत्वैव द्विजसत्तम ॥ ५.११७.४ ॥
இதை நான் முன்பே கேட்டுவிட்டேன், த்விஜனே; விரிவாக என்ன சொல்வது? த்விஜசிரேஷ்டா, நானும் இந்த நோக்கத்தையே விரும்பியிருந்தேன்; இதைக் கேட்டவுடனேயே.
5.117.5
एतच्च मे बहुमतं यदुत्सृज्य नराधिपान् ।
मामेवमुपयातोऽसि भावि चैतदसंशयम् ॥ ५.११७.५ ॥
நீ மற்ற அரசர்களை விட்டுவிட்டு என்னிடமே வந்திருப்பது எனக்கு மிகவும் மதிப்புக்குரியது; இது ஐயமின்றி நடக்கும்.
5.117.6
स एव विभवोऽसमाकमश्वानामपि गालव ।
अहमप्येकमेवास्यां जनयिष्यामि पार्थिवम् ॥ ५.११७.६ ॥
அதுவே எங்கள் செல்வமும், குதிரைகளின் செல்வமும் ஆகும், கால்வா; நானும் அவளிடம் ஒரு அரசகுமாரனையே பெறுவேன்.
5.117.7
तथेत्युक्त्वा द्विजश्रेष्ठः प्रादात्कन्यां महीपतेः ।
विधिपूर्वां च तां राजा कन्यां प्रतिगृहीतवान् ॥ ५.११७.७ ॥
அவ்வாறு கூறி, அந்தச் சிறந்த அந்தணர் அரசனுக்குக் கன்னிகையைக் கொடுத்தார்; அரசனும் முறைப்படி அந்தக் கன்னிகையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
5.117.8
रेमे स तस्यां राजर्षिः प्रभावत्यां यथा रविः ।
स्वाहायां च यथा वह्निर्यथा शाच्यां च वासवः ॥ ५.११७.८ ॥
அந்த ராஜரிஷி அவளுடன் பிரபாவதியுடன் சூரியன் போல, ஸ்வாஹாவுடன் அக்னி போல, சச்சியுடன் வாசவன் போல மகிழ்ந்திருந்தான்.
5.117.9
यथा चन्द्रश्च रोहिण्यां यथा धूमोर्णया यमः ।
वरुणश्च यथा गौर्यां यथा चर्ध्यां धनेश्वरः ॥ ५.११७.९ ॥
சந்திரன் ரோகிணியுடன், யமன் தூமோர்ணையுடன், வருணன் கௌரியுடன், குபேரன் ரித்தியுடன் மகிழ்வது போல.
5.117.10
यथा नारायणो लक्ष्म्यां जाह्नव्यां च यथोदधिः ।
यथा रुद्रश्च रुद्राण्यां यथा वेद्यां पितामहः ॥ ५.११७.१० ॥
நாராயணன் லட்சுமியுடன், கடல் ஜாஹ்னவியுடன், ருத்ரன் ருத்ராணியுடன், பிதாமகன் வேதியுடன் மகிழ்வது போல.
5.117.11
अदृश्यन्त्यां च वासिष्ठो वसिष्ठश्चाक्षमालया ।
च्यवनश्च सुकन्यायां पुलस्त्यः सन्ध्यया यथा ॥ ५.११७.११ ॥
அத்ருசியந்தியுடன் வாசிஷ்டரின் வழித்தோன்றல், அக்ஷமாலையுடன் வசிஷ்டர், சுகன்யையுடன் சியவனர், சந்தியாவுடன் புலஸ்தியர் போல.
5.117.12
अगस्त्यश्चापि वैदर्भ्यां सावित्र्यां सत्यवान्यथा ।
यथा भृगुः पुलोमायामदित्यां कश्यपो यथा ॥ ५.११७.१२ ॥
அகஸ்தியர் வைதர்பியுடன், சத்யவான் சாவித்ரியுடன், பிருகு புலோமையுடன், கஷ்யபர் அதிதியுடன் மகிழ்வது போல.
5.117.13
रेणुकायां यथार्चीको हैमवत्यां च कौशिकः ।
बृहस्पतिश्च तारायां शुक्रश्च शतपर्वणा ॥ ५.११७.१३ ॥
ரேணுகையுடன் ருசீகரும், ஹைமவதியுடன் கௌசிகரும், தாராவுடன் பிரகஸ்பதியும், சதபர்வாவுடன் சுக்கிரனும் (சேர்ந்தனர்).
5.117.14
यथा भूम्यां भूमिपतिरुर्वश्यां च पुरूरवाः ।
ऋचीकः सत्यवत्यां च सरस्वस्यां यथा मनुः ॥ ५.११७.१४ ॥
பூமியுடன் பூமிபதியும், உர்வசியுடன் புரூரவஸும், சத்யவதியுடன் ருசீகரும், சரஸ்வதியுடன் மனுவும் (சேர்ந்தனர்).
5.117.15
शकुन्तलायां दुष्यन्तो धृत्यां धर्मश्च शाश्वतः ।
दमयन्त्यां नलश्चैव सत्यवत्यां च नारदः ॥ ५.११७.१५ ॥
சகுந்தலையுடன் துஷ்யந்தனும், திருதியுடன் நித்திய தர்மமும், தமயந்தியுடன் நளனும், சத்யவதியுடன் நாரதரும் (சேர்ந்தனர்).
5.117.16
जरत्कारुर्जरत्कार्वां पुलस्त्यश्च प्रतीच्यया ।
मेनकायां यथोर्णायुस्तुम्बुरुश्चैव रम्भया ॥ ५.११७.१६ ॥
ஜரத்காருவுடன் ஜரத்காருவியும், பிரதீச்சியுடன் புலஸ்த்தியரும், மேனகையுடன் ஊர்ணாயுவும், ரம்பையுடன் துംபுருவும் (சேர்ந்தனர்).
5.117.17
वासुकिः शतशीर्षायां कुमार्यां च धनञ्जयः ।
वैदेह्यां च यथा रामो रुक्मिण्यां च जनार्दनः ॥ ५.११७.१७ ॥
சதசீர்ஷையுடன் வாசுகியும், கன்னியுடன் தனஞ்சயனும், வைதேஹியுடன் ராமனும், ருக்மிணியுடன் ஜனார்த்தனனும் (சேர்ந்தனர்).
5.117.18
तथा तु रममाणस्य दिवोदासस्य भूपतेः ।
माधवी जनयामास पुत्रमेकं प्रतर्दनम् ॥ ५.११७.१८ ॥
அவ்வாறு மகிழ்ந்திருந்த மன்னன் திவோதாசனுக்கு மாதவி ஒரே மகனாக பிரதர்த்தனனைப் பெற்றெடுத்தாள்.
5.117.19
अथाजगाम भगवान्दिवोदासं स गालवः ।
समये समनुप्राप्ते वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.११७.१९ ॥
பின்னர் பகவான் கால்வர் திவோதாசனிடம் வந்தார்; குறித்த காலம் வந்ததும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
5.117.20
निर्यातयतु मे कन्यां भवांस्तिष्ठन्तु वाजिनः ।
यावदन्यत्र गच्छामि शुल्कार्थं पृथिवीपते ॥ ५.११७.२० ॥
பூமியின் அரசே, நீர் எனக்கு அந்தப் பெண்ணைத் திருப்பித் தாரும்; நான் கட்டணத்திற்காக வேறிடம் செல்லும் வரை குதிரைகள் இங்கேயே இருக்கட்டும்.
5.117.21
दिवोदासोऽथ धर्मात्मा समये गालवस्य ताम् ।
कान्यां निर्यातयामास स्थितः सत्ये महीपतिः ॥ ५.११७.२१ ॥
பின்னர் தர்மாத்மாவான திவோதாச அரசன் குறித்த காலத்தில் கால்வரின் அந்தப் பெண்ணைத் திருப்பிக் கொடுத்தான்; அவன் சத்தியத்தில் உறுதியாக நின்றான்.