Mahābhārata · Adhyāya 5.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.136.1
नैव राज्ञा दरः कार्यो जातु कस्यांचिदापदि ।
अथ चेदपि दीर्णः स्यान्नैव वर्तेत दीर्णवत् ॥ ५.१३६.१ ॥
Ein König darf in keinem Unglück jemals Furcht zeigen; selbst wenn er zerbrochen ist, soll er sich nicht wie ein Zerbrochener verhalten.
5.136.2
दीर्णं हि दृष्ट्वा राजानं सर्वमेवानुदीर्यते ।
राष्ट्रं बलममात्याश्च पृथक्कुर्वन्ति ते मतीः ॥ ५.१३६.२ ॥
Sieht man den König zerbrochen, so zerfällt bald alles: Reich, Heer und Minister; sie wenden ihre Gesinnung voneinander ab.
5.136.3
शत्रुनेके प्रपद्यन्ते प्रजहत्यपरे पुनः ।
अन्ये तु प्रजिहीर्षन्ति ये पुरस्ताद्विमानिताः ॥ ५.१३६.३ ॥
Manche gehen zum Feind über, andere verlassen ihn wieder, und wieder andere, die zuvor missachtet wurden, wollen fortgehen.
5.136.4
य एवात्यन्तसुहृदस्त एनं पर्युपासते ।
अशक्तयः स्वस्तिकामा बद्धवत्सा इला इव ॥ ५.१३६.४ ॥
Nur seine engsten Freunde stehen ihm bei; machtlos, auf ihr eigenes Wohl bedacht, scharen sie sich um ihn wie Kühe um ihre angebundenen Kälber.
5.136.5
शोचन्तमनुशोचन्ति पतितानिव बान्धवान् ।
अपि ते पूजिताः पूर्वमपि ते सुहृदो मताः ॥ ५.१३६.५ ॥
Sie trauern mit dem Trauernden, wie man um gefallene Verwandte trauert; auch jene, die früher geehrt und als Freunde gehalten wurden, tun dies.
5.136.6
ये राष्ट्रमभिमन्यन्ते राज्ञो व्यसनमीयुषः ।
मा दीदरस्त्वं सुहृदो मा त्वां दीर्णं प्रहासिषुः ॥ ५.१३६.६ ॥
Ehre jene, die sich um das Reich sorgen, auch wenn der König ins Unglück geraten ist; verliere nicht den Mut, und mögen deine Freunde dich nicht als Zerbrochenen verlassen.
5.136.7
प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जिज्ञासन्त्या मया तव ।
विदधत्या समाश्वासमुक्तं तेजोविवृद्धये ॥ ५.१३६.७ ॥
Da ich deine Macht, deine männliche Tapferkeit und deine Klugheit prüfen will, habe ich dir zum Trost und zur Stärkung deiner Kraft dies gesagt.
5.136.8
यदेतत्संविजानासि यदि सम्यग्ब्रवीम्यहम् ।
कृत्वा सौम्यमिवात्मानं जायायोत्तिष्ठ सञ्जय ॥ ५.१३६.८ ॥
Wenn du gut verstehst, was ich richtig sage, dann, Sañjaya, fasse dich in Ruhe und erhebe dich.
5.136.9
अस्ति नः कोशनिचयो महानविदितस्तव ।
तमहं वेद नान्यस्तमुपसंपादयामि ते ॥ ५.१३६.९ ॥
Wir besitzen einen großen Schatz, der dir unbekannt ist. Ich allein kenne ihn, kein anderer; ich werde ihn dir verschaffen.
5.136.10
सन्ति नैकशता भूयः सुहृदस्तव सञ्जय ।
सुखदुःखसहा वीर संग्रामादनिवर्तिनः ॥ ५.१३६.१० ॥
Sañjaya, du hast noch Hunderte weitere Freunde, o Held, die Freude und Leid ertragen und vor dem Kampf nicht zurückweichen.
5.136.11
तादृशा हि सहाया वै पुरुषस्य बुभूषतः ।
इष्टं जिहीर्षतः किंचित्सचिवाः शत्रुकर्शन ॥ ५.१३६.११ ॥
Denn ein Mann, der nach Gedeihen strebt und etwas Ersehntes erlangen will, hat solche Gefährten und Ratgeber, o Vernichter der Feinde.
5.136.12
तस्यास्त्वीदृशकं वाक्यं श्रुत्वापि स्वल्पचेतसः ।
तमस्त्वपागमत्तस्य सुचित्रार्थपदाक्षरम् ॥ ५.१३६.१२ ॥
Doch auch nachdem er solche Worte von ihr gehört hatte, wich die Finsternis des kleinmütigen Mannes nicht; ihre Worte von vielfältigem Sinn blieben ihm vergeblich.
5.136.13
उदके नौरियं धार्या वक्तव्यं प्रवणे मया ।
यस्य मे भवती नेत्री भविष्यद्भूतिदर्शिनी ॥ ५.१३६.१३ ॥
Im Wasser muss dieses Boot gehalten werden; und dem Ermatteten muss ich sagen: Du bist meine Führerin, die künftigen Wohlstand sieht.
5.136.14
अहं हि वचनं त्वत्तः शुश्रूषुरपरापरम् ।
किञ्चित्किञ्चित्प्रतिवदंस्तूष्णीमासं मुहुर्मुहुः ॥ ५.१३६.१४ ॥
Begierig, deine Worte immer wieder zu hören, antwortete ich nur wenig und blieb immer wieder stumm.
5.136.15
अतृप्यन्नमृतस्येव कृच्छ्राल्लब्धस्य बान्धवात् ।
उद्यच्छाम्येष शत्रूणां नियमार्थं जायय च ॥ ५.१३६.१५ ॥
Wie man vom Nektar, den man mühsam von einem Verwandten erhält, nie satt wird, so erhebe ich mich, die Feinde zu bezwingen, auch mit meiner Gattin.
5.136.16
सदश्च इव स क्षिप्तः प्रणुन्नो वाक्यसायकैः ।
तच्चकार तथा सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ५.१३६.१६ ॥
Wie ein gutes Pferd, angetrieben von den Pfeilen der Worte, vorwärtsstürmt, so tat er alles, was die Unterweisung verlangte, genau so, wie sie war.
5.136.17
इदमुद्धर्षणं भीमं तेजोवर्धनमुत्तमम् ।
राजानं श्रावयेन्मन्त्री सीदन्तं शत्रुपीडितम् ॥ ५.१३६.१७ ॥
Diese erhebende, furchtbare, höchste Erzählung, die die Kraft mehrt, soll der Ratgeber dem König vortragen, wenn er, von Feinden bedrängt, verzagt.
5.136.18
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ।
महीं विजयते क्षिप्रं श्रुत्वा शत्रूंश्च मर्दति ॥ ५.१३६.१८ ॥
Diese Geschichte namens Jaya soll hören, wer nach Sieg strebt; hat er sie gehört, erobert er rasch die Erde und zermalmt seine Feinde.
5.136.19
इदं पुंसवनं चैव वीराजननमेव च ।
अभीक्ष्णं गर्भिणी श्रुत्वा ध्रुवं वीरं प्रजायते ॥ ५.१३६.१९ ॥
Dies ist das Puṃsavana- und auch das Vīrājanana-Ritual. Eine schwangere Frau, die dies beständig hört, gebiert gewiss einen heldenhaften Sohn.
5.136.20
विद्याशूरं तपःशूरं दानशूरं तपस्विनम् ।
ब्राह्मया श्रिया दीप्यमानं साधुवादे च संमतम् ॥ ५.१३६.२० ॥
Heldenhaft im Wissen, heldenhaft in der Askese, heldenhaft im Geben, ein Asket, leuchtend im Glanz des Brahman und anerkannt im Lob der Guten.
5.136.21
अर्चिष्मन्तं बलोपेतं महाभागं महारथम् ।
धृतिमन्तमनाधृष्यं जेतारमपराजितम् ॥ ५.१३६.२१ ॥
Strahlend, mit Kraft begabt, sehr glückverheißend, ein großer Wagenkämpfer, standhaft, unangreifbar, ein Eroberer und unbesiegt.
5.136.22
नियन्तारमसाधूनां गोप्तारं धर्मचारिणाम् ।
ईदृशं क्षत्रिया सूते वीरं सत्यपराक्रमम् ॥ ५.१३६.२२ ॥
Eine Kṣatriya-Frau gebiert einen solchen Helden: einen Zügler der Bösen, einen Beschützer derer, die dem Dharma folgen, einen Mann wahrer Tapferkeit.