மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.136.1
नैव राज्ञा दरः कार्यो जातु कस्यांचिदापदि ।
अथ चेदपि दीर्णः स्यान्नैव वर्तेत दीर्णवत् ॥ ५.१३६.१ ॥
எந்த ஆபத்திலும் அரசன் ஒருபோதும் அச்சத்தைக் காட்டக்கூடாது; அவன் உடைந்துபோனாலும் உடைந்தவனைப் போல நடந்துகொள்ளக்கூடாது.
5.136.2
दीर्णं हि दृष्ट्वा राजानं सर्वमेवानुदीर्यते ।
राष्ट्रं बलममात्याश्च पृथक्कुर्वन्ति ते मतीः ॥ ५.१३६.२ ॥
அரசன் உடைந்திருப்பதைக் கண்டதும் நாடு, படை, அமைச்சர்கள் அனைவரும் பின்னர் உடைந்துபோகிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களைப் பிரித்துவிடுகின்றனர்.
5.136.3
शत्रुनेके प्रपद्यन्ते प्रजहत्यपरे पुनः ।
अन्ये तु प्रजिहीर्षन्ति ये पुरस्ताद्विमानिताः ॥ ५.१३६.३ ॥
சிலர் எதிரிகளிடம் சென்றுவிடுகின்றனர்; வேறு சிலர் மீண்டும் கைவிட்டுவிடுகின்றனர்; முன்பு அவமதிக்கப்பட்ட மற்றவர்கள் விலகிச் செல்ல விரும்புகின்றனர்.
5.136.4
य एवात्यन्तसुहृदस्त एनं पर्युपासते ।
अशक्तयः स्वस्तिकामा बद्धवत्सा इला इव ॥ ५.१३६.४ ॥
மிக நெருங்கிய நண்பர்களே அவனிடம் இருக்கின்றனர்; அவர்கள் வலிமையற்றவர்களாய், தங்கள் நலனை விரும்பி, கட்டப்பட்ட கன்றுகளுடன் உள்ள பசுக்களைப் போல அவனைச் சுற்றியிருக்கின்றனர்.
5.136.5
शोचन्तमनुशोचन्ति पतितानिव बान्धवान् ।
अपि ते पूजिताः पूर्वमपि ते सुहृदो मताः ॥ ५.१३६.५ ॥
வீழ்ந்துபோன உறவினர்களுக்காக வருந்துவதுபோல், துயருறுபவனுடன் அவர்கள் வருந்துகின்றனர்; முன்பு மதிக்கப்பட்டவர்களும் நண்பர்களாகக் கருதப்பட்டவர்களும் கூட (அவ்வாறே செய்கின்றனர்).
5.136.6
ये राष्ट्रमभिमन्यन्ते राज्ञो व्यसनमीयुषः ।
मा दीदरस्त्वं सुहृदो मा त्वां दीर्णं प्रहासिषुः ॥ ५.१३६.६ ॥
அரசன் துன்பத்தில் விழும்போதும் நாட்டின் நலனைக் கருதுபவர்களை மதி; நீ அச்சமுற வேண்டாம், நண்பர்கள் உன்னை உடைந்தவனென்று கைவிட வேண்டாம்.
5.136.7
प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जिज्ञासन्त्या मया तव ।
विदधत्या समाश्वासमुक्तं तेजोविवृद्धये ॥ ५.१३६.७ ॥
உன் ஆற்றலையும் வீரியத்தையும் அறிவையும் சோதிக்க விரும்பி, உன் தேஜஸ் வளர்வதற்காக ஆறுதல் அளித்து இதைச் சொன்னேன்.
5.136.8
यदेतत्संविजानासि यदि सम्यग्ब्रवीम्यहम् ।
कृत्वा सौम्यमिवात्मानं जायायोत्तिष्ठ सञ्जय ॥ ५.१३६.८ ॥
நான் சரியாகச் சொல்வதை நீ நன்றாகப் புரிந்துகொண்டால், சஞ்சயா, உன்னைச் சாந்தமாக்கிக்கொண்டு எழுந்திரு.
5.136.9
अस्ति नः कोशनिचयो महानविदितस्तव ।
तमहं वेद नान्यस्तमुपसंपादयामि ते ॥ ५.१३६.९ ॥
உனக்குத் தெரியாத பெரிய பொக்கிஷத் தொகுப்பு எங்களிடம் உள்ளது. அதை நான் அறிவேன், வேறு எவரும் அறியார்; அதை உனக்காக நான் கொண்டுவந்து தருவேன்.
5.136.10
सन्ति नैकशता भूयः सुहृदस्तव सञ्जय ।
सुखदुःखसहा वीर संग्रामादनिवर्तिनः ॥ ५.१३६.१० ॥
சஞ்சயா, உனக்குப் பல நூறு நண்பர்கள் மேலும் இருக்கிறார்கள்; வீரனே, இன்பதுன்பங்களைத் தாங்குபவர்கள், போரிலிருந்து பின்வாங்காதவர்கள்.
5.136.11
तादृशा हि सहाया वै पुरुषस्य बुभूषतः ।
इष्टं जिहीर्षतः किंचित्सचिवाः शत्रुकर्शन ॥ ५.१३६.११ ॥
செழிப்பை விரும்பி, விரும்பியதைப் பெற நினைக்கும் மனிதனுக்கு இத்தகைய துணைவர்களும் அமைச்சர்களுமே உண்டு, பகைவரை அழிப்பவனே.
5.136.12
तस्यास्त्वीदृशकं वाक्यं श्रुत्वापि स्वल्पचेतसः ।
तमस्त्वपागमत्तस्य सुचित्रार्थपदाक्षरम् ॥ ५.१३६.१२ ॥
அவளுடைய இத்தகைய சொற்களைக் கேட்டும், குறுகிய மனம் கொண்ட அவனது இருள் நீங்கவில்லை; பல வகை பொருள் நிறைந்த அவளது சொற்கள் அவனுக்குப் பயனற்றுப் போயின.
5.136.13
उदके नौरियं धार्या वक्तव्यं प्रवणे मया ।
यस्य मे भवती नेत्री भविष्यद्भूतिदर्शिनी ॥ ५.१३६.१३ ॥
நீரில் இந்தப் படகு பிடித்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும்; சோர்ந்தவனிடம் நான் சொல்ல வேண்டும்: எனக்கு வழிகாட்டும் நீங்கள் எதிர்கால செழிப்பைக் காண்பவர்.
5.136.14
अहं हि वचनं त्वत्तः शुश्रूषुरपरापरम् ।
किञ्चित्किञ्चित्प्रतिवदंस्तूष्णीमासं मुहुर्मुहुः ॥ ५.१३६.१४ ॥
நான் உங்களிடமிருந்து தொடர்ந்து சொற்களைக் கேட்க ஆவலுடன் இருந்தேன்; சிறிது சிறிதாகப் பதில் சொல்லி மீண்டும் மீண்டும் மௌனமாக இருந்தேன்.
5.136.15
अतृप्यन्नमृतस्येव कृच्छ्राल्लब्धस्य बान्धवात् ।
उद्यच्छाम्येष शत्रूणां नियमार्थं जायय च ॥ ५.१३६.१५ ॥
சொந்தத்திலிருந்து கஷ்டப்பட்டுப் பெற்ற அமுதத்தால் திருப்தி அடையாதவனைப் போல, பகைவர்களை அடக்க நான் எழுகிறேன்; மனைவியுடனும்.
5.136.16
सदश्च इव स क्षिप्तः प्रणुन्नो वाक्यसायकैः ।
तच्चकार तथा सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ५.१३६.१६ ॥
நல்ல குதிரை சொல் அம்புகளால் தூண்டப்பட்டுப் பாய்வதுபோல, அவன் அறிவுரையை முழுவதும் அப்படியே செய்தான்.
5.136.17
इदमुद्धर्षणं भीमं तेजोवर्धनमुत्तमम् ।
राजानं श्रावयेन्मन्त्री सीदन्तं शत्रुपीडितम् ॥ ५.१३६.१७ ॥
இந்த உற்சாகமூட்டும், அச்சமூட்டும், தேஜஸை வளர்க்கும் சிறந்த கதையை அமைச்சன் பகைவரால் துன்புறுத்தப்பட்டு சோர்ந்த அரசனுக்குக் கேட்கச் செய்ய வேண்டும்.
5.136.18
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ।
महीं विजयते क्षिप्रं श्रुत्वा शत्रूंश्च मर्दति ॥ ५.१३६.१८ ॥
'ஜயம்' எனும் இந்த இதிகாசத்தை வெற்றி விரும்புபவன் கேட்க வேண்டும்; இதைக் கேட்டு அவன் விரைவில் பூமியை வெல்கிறான்; பகைவர்களை நசுக்குகிறான்.
5.136.19
इदं पुंसवनं चैव वीराजननमेव च ।
अभीक्ष्णं गर्भिणी श्रुत्वा ध्रुवं वीरं प्रजायते ॥ ५.१३६.१९ ॥
இது பும்ஸவனமும் வீராஜனனமுமாகும். கர்ப்பிணிப் பெண் இதை அடிக்கடி கேட்டால் நிச்சயமாக வீரனைப் பெறுவாள்.
5.136.20
विद्याशूरं तपःशूरं दानशूरं तपस्विनम् ।
ब्राह्मया श्रिया दीप्यमानं साधुवादे च संमतम् ॥ ५.१३६.२० ॥
கல்வியில் வீரனும், தவத்தில் வீரனும், தானத்தில் வீரனும், தபசியும், பிரம்ம ஒளியால் பிரகாசிப்பவனும், நல்லோர் புகழ்ச்சியில் மதிக்கப்படுபவனுமான (மகன்).
5.136.21
अर्चिष्मन्तं बलोपेतं महाभागं महारथम् ।
धृतिमन्तमनाधृष्यं जेतारमपराजितम् ॥ ५.१३६.२१ ॥
ஒளிபொருந்தியவனும், வலிமையுடையவனும், பெரும் பாக்கியசாலியும், மகாரதனும், உறுதியுள்ளவனும், வீழ்த்த முடியாதவனும், வெற்றி கொள்பவனும், தோற்கடிக்கப்படாதவனுமான (மகன்).
5.136.22
नियन्तारमसाधूनां गोप्तारं धर्मचारिणाम् ।
ईदृशं क्षत्रिया सूते वीरं सत्यपराक्रमम् ॥ ५.१३६.२२ ॥
தீயோரை அடக்குபவனும், தர்மத்தை கடைப்பிடிப்பவர்களைக் காப்பவனுமான, உண்மையான வீரமுடைய இத்தகைய வீரனை க்ஷத்திரிய பெண் பெறுகிறாள்.