Mahābhārata · Adhyāya 5.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.139.1
एवमुक्तस्तु विमनास्तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः ।
संहत्य च भ्रुवोर्मध्यं न किञ्चिद्व्याजहार ह ॥ ५.१३९.१ ॥
Así interpelado, abatido, con la mirada de soslayo y el rostro inclinado, frunció el entrecejo y no dijo nada.
5.139.2
तं वै विमनसं दृष्ट्वा संप्रेक्ष्यान्योन्यमन्तिकात् ।
पुनरेवोत्तरं वाक्यमुक्तवन्तौ नरर्षभौ ॥ ५.१३९.२ ॥
Al verlo abatido, y mirándose uno al otro desde cerca, los dos toros entre los hombres volvieron a pronunciar palabras.
5.139.3
शुश्रूषमनसूयं च ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ।
प्रतियोत्स्यामहे पार्थमतो दुःखतरं नु किम् ॥ ५.१३९.३ ॥
Debemos combatir contra el hijo de Pṛthā, obediente, libre de envidia, devoto de los brahmanes y veraz. ¿Qué podría ser más doloroso que esto?
5.139.4
अश्वत्थाम्नि यथा पुत्रे भूयो मम धनञ्जये ।
बहुमानः परो राजन्सन्नतिश्च कपिध्वजे ॥ ५.१३९.४ ॥
Oh rey, tengo hacia Dhanañjaya, el de estandarte de mono, tanta estima y afecto como hacia mi hijo Aśvatthāman.
5.139.5
तं चेत्पुत्रात्प्रियतमं प्रतियोत्स्ये धनञ्जयम् ।
क्षात्रं धर्ममनुष्ठाय धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ॥ ५.१३९.५ ॥
Si combato contra Dhanañjaya, más querido que un hijo, maldita sea la vida del guerrero que sigue el deber del guerrero.
5.139.6
यस्य लोके समो नास्ति कश्चिदन्यो धनुर्धरः ।
मत्प्रसादात्स बीभत्सुः श्रेयानन्यैर्धनुर्धरैः ॥ ५.१३९.६ ॥
En el mundo no hay otro arquero igual a él; por mi gracia, aquel Bībhatsu es superior a todos los demás arqueros.
5.139.7
मित्रध्रुग्दुष्टभावश्च नास्तिकोऽथानृजुः शठः ।
न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागतः ॥ ५.१३९.७ ॥
Quien traiciona a sus amigos, tiene una naturaleza perversa, es un incrédulo, torcido y engañoso, no obtiene honor entre los buenos; es como un necio que llega sin ser invitado a un sacrificio.
5.139.8
वार्यमाणोऽपि पापेभ्यः पापात्मा पापमिच्छति ।
चोद्यमानोऽपि पापेन शुभात्मा शुभमिच्छति ॥ ५.१३९.८ ॥
El hombre de alma perversa desea el mal aunque se le impida hacer el mal; el hombre de alma virtuosa desea el bien aunque el perverso lo incite.
5.139.9
मिथ्योपचरिता ह्येते वर्तमान ह्यनुप्रिये ।
अहितत्वाय कल्पन्ते दोषा भरतसत्तम ॥ ५.१३९.९ ॥
Querido, cuando estos que te sirven con falsedad están presentes, sus faltas tienden solo al daño, oh mejor de los Bharatas.
5.139.10
त्वमुक्तः कुरुवृद्धेन मया च विदुरेण च ।
वासुदेवेन च तथा श्रेयो नैवाभिमन्यसे ॥ ५.१३९.१० ॥
Te lo han dicho el anciano de los Kurus, yo, Vidura y también Vāsudeva, y aun así no aceptas lo que es bueno.
5.139.11
अस्ति मे बलमित्येव सहसा त्वं तितीर्षसि ।
सग्राहनक्रमकरं गङ्गावेगमिवोष्णगे ॥ ५.१३९.११ ॥
Pensando 'tengo fuerza', deseas atravesar a la ligera la corriente del Ganges, llena de cocodrilos, tiburones y makaras.
5.139.12
वाससैव यथा हि त्वं प्रावृण्वानोऽभिमन्यसे ।
स्रजं त्यक्तामिव प्राप्य लोभाद्यौधिष्ठिरीं श्रियम् ॥ ५.१३९.१२ ॥
Como quien, envuelto en una tela, se cree oculto, así tú, por codicia, habiendo obtenido la fortuna de Yudhiṣṭhira, la crees tuya como si fuera una guirnalda desechada.
5.139.13
द्रौपदीसहितं पार्थं सायुधैर्भ्रातृभिर्वृतम् ।
वनस्थमपि राज्यस्थः पाण्डवं को विजेष्यति ॥ ५.१३९.१३ ॥
¿Quién, aunque establecido en la realeza, podría vencer a Pārtha, junto a Draupadī y rodeado de sus hermanos armados, aunque habite en el bosque?
5.139.14
निदेशे यस्य राजानः सर्वे तिष्ठन्ति किङ्कराः ।
तमैलविलमासाद्य धर्मराजो व्यराजत ॥ ५.१३९.१४ ॥
Habiendo llegado a Aila-vila (Kubera), a cuya orden todos los reyes permanecen como sirvientes, el rey Dharma resplandeció.
5.139.15
कुबेरसदनं प्राप्य ततो रत्नान्यवाप्य च ।
स्फीतमाक्रम्य ते राष्ट्रं राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१३९.१५ ॥
Tras llegar a la morada de Kubera y obtener de allí joyas, los Pāṇḍavas, invadiendo tu próspero reino, desean el reino.
5.139.16
दत्तं हुतमधीतं च ब्राह्मणास्तर्पिता धनैः ।
आवयोर्गतमायुश्च कृतकृत्यौ च विद्धि नौ ॥ ५.१३९.१६ ॥
Se han dado dones, se han ofrecido sacrificios, se han estudiado los Vedas y los brahmanes han sido saciados con riquezas; la vida de nosotros dos ha transcurrido — sabe que hemos cumplido con nuestro deber.
5.139.17
त्वं तु हित्वा सुखं राज्यं मित्राणि च धनानि च ।
विग्रहं पाण्डवैः कृत्वा महद्व्यसनमाप्स्यसि ॥ ५.१३९.१७ ॥
En cuanto a ti, habiendo abandonado la dicha, el reino, los amigos y las riquezas, y habiendo provocado la discordia con los Pāṇḍavas, obtendrás una gran calamidad.
5.139.18
द्रौपदी यस्य चाशास्ते विजयं सत्यवादिनी ।
तपोघोरव्रता देवी कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१८ ॥
¿Cómo vencerás a ese Pāṇḍava, cuya victoria desea la diosa Draupadī, veraz y de terribles votos ascéticos?
5.139.19
मन्त्री जनार्दनो यस्य भ्राता यस्य धनञ्जयः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१९ ॥
¿Cómo vencerás al Pāṇḍava, cuyo consejero es Janārdana, cuyo hermano es Dhanañjaya, el mejor de todos los portadores de armas?
5.139.20
सहाया ब्राह्मणा यस्य धृतिमन्तो जितेन्द्रियाः ।
तमुग्रतपसं वीरं कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.२० ॥
¿Cómo vencerás al heroico Pāṇḍava, de severa austeridad, cuyos ayudantes son brahmanes firmes y dueños de sus sentidos?
5.139.21
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि यत्कार्यं भूतिमिच्छता ।
सुहृदा मञ्जमानेषु सुहृत्सु व्यसनार्णवे ॥ ५.१३९.२१ ॥
Y diré de nuevo lo que debe hacer el amigo que desea la prosperidad, cuando sus amigos se hunden en el océano de la desgracia.
5.139.22
अलं युद्धेन तैर्वीरैः शाम्य त्वं कुरुवृद्धये ।
मा गमः सतुतामात्यःसमित्रश्च यमक्षयम् ॥ ५.१३९.२२ ॥
Basta ya de guerra con esos héroes; haz la paz por la prosperidad de los Kurus. No vayas a la morada de Yama con tus hijos, ministros y aliados.