ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.139.1
एवमुक्तस्तु विमनास्तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः ।
संहत्य च भ्रुवोर्मध्यं न किञ्चिद्व्याजहार ह ॥ ५.१३९.१ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ସେ ବିଷଣ୍ଣମନା, ବକ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅଧୋମୁଖ ହୋଇ, ଭ୍ରୂଦ୍ୱୟର ମଧ୍ୟଭାଗ ସଙ୍କୁଚିତ କରି କିଛି ହେଁ କହିଲେ ନାହିଁ।
5.139.2
तं वै विमनसं दृष्ट्वा संप्रेक्ष्यान्योन्यमन्तिकात् ।
पुनरेवोत्तरं वाक्यमुक्तवन्तौ नरर्षभौ ॥ ५.१३९.२ ॥
ତାଙ୍କୁ ବିଷଣ୍ଣ ଦେଖି, ନିକଟରୁ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଇଜଣ ପୁନର୍ବାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.139.3
शुश्रूषमनसूयं च ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ।
प्रतियोत्स्यामहे पार्थमतो दुःखतरं नु किम् ॥ ५.१३९.३ ॥
ଆଜ୍ଞାବହ, ଅସୂୟାରହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ସତ୍ୟବାଦୀ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏଥିଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁଃଖଦାୟକ ଆଉ କ'ଣ ହୋଇପାରେ?
5.139.4
अश्वत्थाम्नि यथा पुत्रे भूयो मम धनञ्जये ।
बहुमानः परो राजन्सन्नतिश्च कपिध्वजे ॥ ५.१३९.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ମୋ ପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି, ସେହିପରି କପିଧ୍ୱଜ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ମୋର ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହ ଅଛି।
5.139.5
तं चेत्पुत्रात्प्रियतमं प्रतियोत्स्ये धनञ्जयम् ।
क्षात्रं धर्ममनुष्ठाय धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ॥ ५.१३९.५ ॥
ପୁତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ସେହି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସହ ଯଦି ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରେ, ତେବେ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ପାଳନକାରୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୀବିକାକୁ ଧିକ୍।
5.139.6
यस्य लोके समो नास्ति कश्चिदन्यो धनुर्धरः ।
मत्प्रसादात्स बीभत्सुः श्रेयानन्यैर्धनुर्धरैः ॥ ५.१३९.६ ॥
ଜଗତରେ ଯାହାର ସମାନ ଅନ୍ୟ ଧନୁର୍ଧର କେହି ନାହାନ୍ତି, ସେହି ବୀଭତ୍ସୁ ମୋ କୃପାରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.139.7
मित्रध्रुग्दुष्टभावश्च नास्तिकोऽथानृजुः शठः ।
न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागतः ॥ ५.१३९.७ ॥
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ, ଦୁଷ୍ଟସ୍ୱଭାବ, ନାସ୍ତିକ, କୁଟିଳ ଓ ପ୍ରତାରକ ଲୋକ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞରେ ନ ଡାକି ଆସିଥିବା ମୂର୍ଖ ପରି ସେ ରହେ।
5.139.8
वार्यमाणोऽपि पापेभ्यः पापात्मा पापमिच्छति ।
चोद्यमानोऽपि पापेन शुभात्मा शुभमिच्छति ॥ ५.१३९.८ ॥
ପାପାତ୍ମା ପାପରୁ ନିବାରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ହିଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଶୁଭାତ୍ମା ପାପୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହିଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
5.139.9
मिथ्योपचरिता ह्येते वर्तमान ह्यनुप्रिये ।
अहितत्वाय कल्पन्ते दोषा भरतसत्तम ॥ ५.१३९.९ ॥
ହେ ପ୍ରିୟ, ମିଥ୍ୟା ସେବା କରୁଥିବା ଏମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଦୋଷ ହିଁ ଅହିତର କାରଣ ହୁଏ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.139.10
त्वमुक्तः कुरुवृद्धेन मया च विदुरेण च ।
वासुदेवेन च तथा श्रेयो नैवाभिमन्यसे ॥ ५.१३९.१० ॥
କୁରୁବୃଦ୍ଧ, ମୁଁ, ବିଦୁର ଓ ବାସୁଦେବ ତୁମକୁ କହିଲେ, ତଥାପି ତୁମେ ଶ୍ରେୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁନାହଁ।
5.139.11
अस्ति मे बलमित्येव सहसा त्वं तितीर्षसि ।
सग्राहनक्रमकरं गङ्गावेगमिवोष्णगे ॥ ५.१३९.११ ॥
'ମୋ ପାଖରେ ବଳ ଅଛି' ଏହା ଭାବି ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କୁମ୍ଭୀର, ହାଙ୍ଗର ଓ ମକରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଙ୍ଗାର ବେଗ ପାର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର।
5.139.12
वाससैव यथा हि त्वं प्रावृण्वानोऽभिमन्यसे ।
स्रजं त्यक्तामिव प्राप्य लोभाद्यौधिष्ठिरीं श्रियम् ॥ ५.१३९.१२ ॥
ବସ୍ତ୍ରରେ ନିଜକୁ ଢାଙ୍କି ଯେପରି କେହି ନିଜକୁ ଲୁଚିଥିବା ଭାବେ, ସେହିପରି ତୁମେ ଲୋଭରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସମ୍ପଦ ପାଇ, ପରିତ୍ୟକ୍ତ ମାଳା ପାଇଥିବା ପରି ଭାବୁଛ।
5.139.13
द्रौपदीसहितं पार्थं सायुधैर्भ्रातृभिर्वृतम् ।
वनस्थमपि राज्यस्थः पाण्डवं को विजेष्यति ॥ ५.१३९.१३ ॥
ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କୁ, ବନରେ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ — ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ କିଏ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ?
5.139.14
निदेशे यस्य राजानः सर्वे तिष्ठन्ति किङ्कराः ।
तमैलविलमासाद्य धर्मराजो व्यराजत ॥ ५.१३९.१४ ॥
ଯାହାର ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ଦାସ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ଐଳବିଳ (କୁବେର)ଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଧର୍ମରାଜ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
5.139.15
कुबेरसदनं प्राप्य ततो रत्नान्यवाप्य च ।
स्फीतमाक्रम्य ते राष्ट्रं राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१३९.१५ ॥
କୁବେରଙ୍କ ଭବନରେ ପହଞ୍ଚି, ପରେ ରତ୍ନ ପାଇ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ପାଣ୍ଡବମାନେ ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
5.139.16
दत्तं हुतमधीतं च ब्राह्मणास्तर्पिता धनैः ।
आवयोर्गतमायुश्च कृतकृत्यौ च विद्धि नौ ॥ ५.१३९.१६ ॥
ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ହୋମ କରାଯାଇଛି, ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧନରେ ତୃପ୍ତ କରାଯାଇଛନ୍ତି; ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ଆୟୁ ବିତିଗଲା — ଆମକୁ କୃତକୃତ୍ୟ ଜାଣ।
5.139.17
त्वं तु हित्वा सुखं राज्यं मित्राणि च धनानि च ।
विग्रहं पाण्डवैः कृत्वा महद्व्यसनमाप्स्यसि ॥ ५.१३९.१७ ॥
ଆପଣ ତ ସୁଖ, ରାଜ୍ୟ, ମିତ୍ର ଓ ଧନ ଛାଡ଼ି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ବିଗ୍ରହ କରି ମହାବିପଦ ପାଇବେ।
5.139.18
द्रौपदी यस्य चाशास्ते विजयं सत्यवादिनी ।
तपोघोरव्रता देवी कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१८ ॥
ଯାହାର ବିଜୟ ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ଘୋର ତପୋବ୍ରତଧାରିଣୀ ଦେବୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେହି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆପଣ କିପରି ଜିତିବେ?
5.139.19
मन्त्री जनार्दनो यस्य भ्राता यस्य धनञ्जयः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१९ ॥
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଯାହାର ମନ୍ତ୍ରୀ, ଧନଞ୍ଜୟ ଯାହାର ଭାଇ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ତୁମେ କିପରି ଜୟ କରିବ?
5.139.20
सहाया ब्राह्मणा यस्य धृतिमन्तो जितेन्द्रियाः ।
तमुग्रतपसं वीरं कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.२० ॥
ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାର ସହାୟକ, ସେହି ଉଗ୍ରତପସ୍ୱୀ ବୀର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ତୁମେ କିପରି ଜୟ କରିବ?
5.139.21
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि यत्कार्यं भूतिमिच्छता ।
सुहृदा मञ्जमानेषु सुहृत्सु व्यसनार्णवे ॥ ५.१३९.२१ ॥
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛାକରୁଥିବା ହିତୈଷୀ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାହା ମୁଁ ପୁଣି କହିବି — ବନ୍ଧୁମାନେ ଦୁଃଖ-ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ।
5.139.22
अलं युद्धेन तैर्वीरैः शाम्य त्वं कुरुवृद्धये ।
मा गमः सतुतामात्यःसमित्रश्च यमक्षयम् ॥ ५.१३९.२२ ॥
ସେହି ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଯଥେଷ୍ଟ; କୁରୁମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କର। ପୁତ୍ର, ଅମାତ୍ୟ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯମଲୋକକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।