Mahābhārata · Adhyāya 5.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.139.1
एवमुक्तस्तु विमनास्तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः ।
संहत्य च भ्रुवोर्मध्यं न किञ्चिद्व्याजहार ह ॥ ५.१३९.१ ॥
So angesprochen, niedergeschlagen, mit schräg gerichtetem Blick und gesenktem Antlitz, zog er die Mitte seiner Brauen zusammen und sprach kein Wort.
5.139.2
तं वै विमनसं दृष्ट्वा संप्रेक्ष्यान्योन्यमन्तिकात् ।
पुनरेवोत्तरं वाक्यमुक्तवन्तौ नरर्षभौ ॥ ५.१३९.२ ॥
Als sie ihn niedergeschlagen sahen und sich aus der Nähe ansahen, sprachen die beiden Stiere unter den Menschen erneut weitere Worte.
5.139.3
शुश्रूषमनसूयं च ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ।
प्रतियोत्स्यामहे पार्थमतो दुःखतरं नु किम् ॥ ५.१३९.३ ॥
Wir müssen gegen den Sohn der Pṛthā kämpfen, gehorsam, frei von Neid, den Brahmanen ergeben und wahrhaftig. Was könnte schmerzlicher sein?
5.139.4
अश्वत्थाम्नि यथा पुत्रे भूयो मम धनञ्जये ।
बहुमानः परो राजन्सन्नतिश्च कपिध्वजे ॥ ५.१३९.४ ॥
O König, ich hege für Dhanañjaya, den Affenbannerträger, ebenso große Wertschätzung und Zuneigung wie für meinen Sohn Aśvatthāman.
5.139.5
तं चेत्पुत्रात्प्रियतमं प्रतियोत्स्ये धनञ्जयम् ।
क्षात्रं धर्ममनुष्ठाय धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ॥ ५.१३९.५ ॥
Wenn ich gegen Dhanañjaya kämpfe, der mir teurer ist als ein Sohn, so sei die Lebensweise des Kriegers verflucht, der die Pflicht des Kriegers erfüllt.
5.139.6
यस्य लोके समो नास्ति कश्चिदन्यो धनुर्धरः ।
मत्प्रसादात्स बीभत्सुः श्रेयानन्यैर्धनुर्धरैः ॥ ५.१३९.६ ॥
In der Welt gibt es keinen anderen Bogenschützen, der ihm gleich wäre; durch meine Gnade ist jener Bībhatsu allen anderen Bogenschützen überlegen.
5.139.7
मित्रध्रुग्दुष्टभावश्च नास्तिकोऽथानृजुः शठः ।
न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागतः ॥ ५.१३९.७ ॥
Wer seine Freunde verrät, von bösem Wesen, ein Ungläubiger, krumm und betrügerisch ist, erlangt keine Ehre unter den Guten; er gleicht einem Narren, der ungeladen zum Opfer gekommen ist.
5.139.8
वार्यमाणोऽपि पापेभ्यः पापात्मा पापमिच्छति ।
चोद्यमानोऽपि पापेन शुभात्मा शुभमिच्छति ॥ ५.१३९.८ ॥
Der Mann mit bösem Herzen begehrt das Böse, auch wenn man ihn davon abhält; der Mann mit gutem Herzen begehrt das Gute, auch wenn der Böse ihn dazu drängt.
5.139.9
मिथ्योपचरिता ह्येते वर्तमान ह्यनुप्रिये ।
अहितत्वाय कल्पन्ते दोषा भरतसत्तम ॥ ५.१३९.९ ॥
Lieber, wenn diese falsch Dienenden anwesend sind, führen allein ihre Fehler zum Schaden, o Bester der Bharatas.
5.139.10
त्वमुक्तः कुरुवृद्धेन मया च विदुरेण च ।
वासुदेवेन च तथा श्रेयो नैवाभिमन्यसे ॥ ५.१३९.१० ॥
Dir haben der Älteste der Kurus, ich, Vidura und ebenso Vāsudeva gesagt, doch du erkennst das Gute nicht an.
5.139.11
अस्ति मे बलमित्येव सहसा त्वं तितीर्षसि ।
सग्राहनक्रमकरं गङ्गावेगमिवोष्णगे ॥ ५.१३९.११ ॥
In dem Glauben 'ich habe Kraft', willst du übereilt die Strömung des Ganges durchqueren, voller Krokodile, Haie und Makaras.
5.139.12
वाससैव यथा हि त्वं प्रावृण्वानोऽभिमन्यसे ।
स्रजं त्यक्तामिव प्राप्य लोभाद्यौधिष्ठिरीं श्रियम् ॥ ५.१३९.१२ ॥
Wie einer, der sich in ein Tuch hüllt und sich verborgen wähnt, so hältst du aus Gier das Glück Yudhiṣṭhiras, das du erlangt hast, für dein eigen, als wäre es ein weggeworfener Kranz.
5.139.13
द्रौपदीसहितं पार्थं सायुधैर्भ्रातृभिर्वृतम् ।
वनस्थमपि राज्यस्थः पाण्डवं को विजेष्यति ॥ ५.१३९.१३ ॥
Wer, obwohl im Königtum gefestigt, könnte Pārtha besiegen, zusammen mit Draupadī und umgeben von seinen bewaffneten Brüdern, auch wenn er im Walde wohnt?
5.139.14
निदेशे यस्य राजानः सर्वे तिष्ठन्ति किङ्कराः ।
तमैलविलमासाद्य धर्मराजो व्यराजत ॥ ५.१३९.१४ ॥
Nachdem er Aila-vila (Kubera) erreicht hatte, auf dessen Befehl alle Könige als Diener stehen, erstrahlte König Dharma.
5.139.15
कुबेरसदनं प्राप्य ततो रत्नान्यवाप्य च ।
स्फीतमाक्रम्य ते राष्ट्रं राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१३९.१५ ॥
Nachdem sie die Wohnstätte Kuberas erreicht und dort Juwelen erlangt haben, begehren die Pāṇḍavas, in dein blühendes Reich eindringend, die Königsherrschaft.
5.139.16
दत्तं हुतमधीतं च ब्राह्मणास्तर्पिता धनैः ।
आवयोर्गतमायुश्च कृतकृत्यौ च विद्धि नौ ॥ ५.१३९.१६ ॥
Gaben wurden gegeben, Opfer dargebracht, die Veden studiert und die Brahmanen mit Reichtum zufriedengestellt; das Leben von uns beiden ist vergangen — wisse, dass wir unsere Pflicht erfüllt haben.
5.139.17
त्वं तु हित्वा सुखं राज्यं मित्राणि च धनानि च ।
विग्रहं पाण्डवैः कृत्वा महद्व्यसनमाप्स्यसि ॥ ५.१३९.१७ ॥
Du aber wirst, nachdem du Glück, Königreich, Freunde und Reichtum aufgegeben und mit den Pāṇḍavas Streit begonnen hast, großes Unheil erlangen.
5.139.18
द्रौपदी यस्य चाशास्ते विजयं सत्यवादिनी ।
तपोघोरव्रता देवी कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१८ ॥
Wessen Sieg die wahrhaftige Göttin Draupadī, mit ihren furchtbaren asketischen Gelübden, ersehnt — wie willst du diesen Pāṇḍava besiegen?
5.139.19
मन्त्री जनार्दनो यस्य भ्राता यस्य धनञ्जयः ।
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठः कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.१९ ॥
Wie willst du jenen Pāṇḍava besiegen, dessen Berater Janārdana ist, dessen Bruder Dhanañjaya ist, den Besten unter allen Waffenträgern?
5.139.20
सहाया ब्राह्मणा यस्य धृतिमन्तो जितेन्द्रियाः ।
तमुग्रतपसं वीरं कथं जेष्यसि पाण्डवम् ॥ ५.१३९.२० ॥
Wie willst du jenen heldenhaften Pāṇḍava besiegen, den strengen Büßer, dessen Helfer standhafte, sinnenbeherrschte Brahmanen sind?
5.139.21
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि यत्कार्यं भूतिमिच्छता ।
सुहृदा मञ्जमानेषु सुहृत्सु व्यसनार्णवे ॥ ५.१३९.२१ ॥
Und ich werde noch einmal sagen, was ein Wohlmeinender, der Gedeihen wünscht, tun sollte, wenn seine Freunde im Ozean des Unheils versinken.
5.139.22
अलं युद्धेन तैर्वीरैः शाम्य त्वं कुरुवृद्धये ।
मा गमः सतुतामात्यःसमित्रश्च यमक्षयम् ॥ ५.१३९.२२ ॥
Genug des Krieges mit jenen Helden — schließe Frieden, zum Wohle der Kurus. Geh nicht mit deinen Söhnen, Ministern und Verbündeten zur Wohnstatt Yamas.