મહાભારત · અધ્યાય 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
अथैनां रूपिणी साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः ।
तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम् ॥ ५.१४.१ ॥
ત્યારે રૂપવતી સાધ્વી ઉપશ્રુતિ તેની સામે ઉપસ્થિત થઈ. યૌવન અને સૌંદર્યથી સંપન્ન એ દેવીને સામે ઊભેલી જોઈને—
5.14.2
इन्द्राणी संप्रहृष्टात्मा संपूज्यैनामथाब्रवीत् ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने ॥ ५.१४.२ ॥
ઇન્દ્રાણીએ અત્યંત પ્રસન્ન મનથી તેનો આદર કરીને કહ્યું, "હે સુમુખી, હું તને જાણવા ઇચ્છું છું. તું કોણ છે? કહે."
5.14.3
उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता ।
दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि ॥ ५.१४.३ ॥
ઉપશ્રુતિ બોલી, "હે દેવી, હું ઉપશ્રુતિ છું. હું તારી પાસે આવી છું. હે ભામિની, તારા સત્યના બળથી મને તારું દર્શન મળ્યું છે."
5.14.4
पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम् ॥ ५.१४.४ ॥
"હું પતિવ્રતા છું અને યમ-નિયમથી યુક્ત છું. વૃત્રનો સંહાર કરનાર દેવ શક્રને હું તને બતાવીશ."
5.14.5
क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ।
ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात् ॥ ५.१४.५ ॥
"ઝડપથી મારી પાછળ આવ, તારું કલ્યાણ થાઓ. દેવોમાં શ્રેષ્ઠને તું જોઈશ." ત્યારે પ્રસ્થાન કરતી એ દેવીની પાછળ ઇન્દ્રાણી ચાલી નીકળી.
5.14.6
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः ।
हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत् ॥ ५.१४.६ ॥
દેવારણ્યો વટાવીને, ઘણા પર્વતો ઓળંગીને, પછી હિમવાનને વટાવીને તેઓ ઉત્તર બાજુએ પહોંચ્યા.
5.14.7
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् ।
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ५.१४.७ ॥
ઘણા યોજન વિસ્તરેલા સમુદ્ર પાસે પહોંચી, તે વિવિધ વૃક્ષો અને વેલાઓથી આચ્છાદિત મહાદ્વીપે પહોંચી.
5.14.8
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् ।
शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम् ॥ ५.१४.८ ॥
ત્યાં તેણે વિવિધ પક્ષીઓથી ઘેરાયેલું એક દિવ્ય સરોવર જોયું; તે સો યોજન પહોળું, તેટલું જ લાંબું અને શુભ હતું.
5.14.9
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत ।
षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः ॥ ५.१४.९ ॥
હે ભારત, ત્યાં પાંચ રંગોના દિવ્ય કમળ હતા; ભમરાઓના ગુંજનથી ગવાયેલા, હજારોની સંખ્યામાં ખીલેલા.
5.14.10
सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा ।
गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता ॥ ५.१४.१० ॥
તે સરોવરની મધ્યમાં એક મોટી અને શુભ પદ્મિની હતી; ઊંચી દાંડીવાળા સફેદ મોટા કમળથી ઘેરાયેલી હતી.
5.14.11
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया ।
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम् ॥ ५.१४.११ ॥
કમળની દાંડી ભેદીને તે તેની સાથે અંદર પ્રવેશી; કમળના તંતુમાં પ્રવેશીને ત્યાં તેણે શતક્રતુ (ઇન્દ્ર)ને જોયા.
5.14.12
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् ।
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा ॥ ५.१४.१२ ॥
અતિ સૂક્ષ્મ રૂપે ઊભેલા તે પ્રભુને જોઈને, સૂક્ષ્મ રૂપ ધારણ કરનારી તે દેવી ઉપશ્રુતિ બની ગઈ.
5.14.13
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः ।
स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः ॥ ५.१४.१३ ॥
ઇન્દ્રાણીએ પોતાનાં પ્રખ્યાત પૂર્વકર્મો વડે ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી. ત્યારે સ્તુતિ પામતા દેવ પુરંદરે શચીને કહ્યું.
5.14.14
किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् ।
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम् ॥ ५.१४.१४ ॥
"તું શા માટે આવી છે, અને હું તને કેવી રીતે ઓળખાયો?" ત્યારે તેણીએ નહુષનું વર્તન કહ્યું.
5.14.15
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः ।
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो ॥ ५.१४.१५ ॥
"ત્રણે લોકમાં ઇન્દ્રપદ પામીને, પરાક્રમથી યુક્ત, અભિમાનથી ભરેલો અને દુષ્ટ મનનો તે મને બોલ્યો, હે શતક્રતુ."
5.14.16
उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम ।
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे ॥ ५.१४.१६ ॥
"મારી પાસે આવ" એમ કહીને તે ક્રૂરે મારા માટે એક સમય નક્કી કર્યો. હે વિભુ, જો તું મને નહીં બચાવે, તો તે મને પોતાના વશમાં કરી લેશે.
5.14.17
एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम् ।
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम् ॥ ५.१४.१७ ॥
આ કારણથી હું ઝડપથી તારી પાસે આવી છું. હે શક્ર, હે મહાબાહો, તે ભયંકર, પાપનિશ્ચયી નહુષનો વધ કર.
5.14.18
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन ।
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च ॥ ५.१४.१८ ॥
હે દૈત્ય-દાનવોનો સંહાર કરનાર, તું પોતાને પ્રગટ કર. હે વિભુ, તેજ પ્રાપ્ત કર અને દેવરાજ્ય પર શાસન કર.