Mahābhārata · Adhyāya 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
अथैनां रूपिणी साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः ।
तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम् ॥ ५.१४.१ ॥
Da trat die schöne und tugendhafte Upaśruti vor sie. Als er die Göttin, mit Jugend und Schönheit begabt, vor sich stehen sah—
5.14.2
इन्द्राणी संप्रहृष्टात्मा संपूज्यैनामथाब्रवीत् ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने ॥ ५.१४.२ ॥
Indrāṇī, mit erfreutem Herzen, ehrte sie und sprach dann: "O Schönäugige, ich möchte dich kennenlernen. Wer bist du? Sag es mir."
5.14.3
उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता ।
दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि ॥ ५.१४.३ ॥
Upaśruti sprach: "O Göttin, ich bin Upaśruti. Ich bin zu dir gekommen, und durch deine Wahrheit, o Strahlende, habe ich dich erblickt."
5.14.4
पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम् ॥ ५.१४.४ ॥
"Ich bin meinem Gatten treu ergeben und durch Zucht und Observanz gefestigt. Ich werde dir Śakra zeigen, den Gott, der Vṛtra erschlug."
5.14.5
क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ।
ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात् ॥ ५.१४.५ ॥
"Folge mir schnell, und Glück sei mit dir. Du wirst den besten der Götter sehen." Da folgte Indrāṇī der Göttin, die sich auf den Weg machte.
5.14.6
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः ।
हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत् ॥ ५.१४.६ ॥
Nachdem sie die göttlichen Wälder und viele Berge durchquert und dann den Himālaya überschritten hatten, gelangten sie zur nördlichen Seite.
5.14.7
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् ।
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ५.१४.७ ॥
Nachdem sie das Meer erreicht hatte, das sich viele Yojanas weit erstreckte, gelangte sie zu einer großen Insel, bedeckt mit vielerlei Bäumen und Ranken.
5.14.8
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् ।
शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम् ॥ ५.१४.८ ॥
Dort sah sie einen göttlichen See, umgeben von mancherlei Vögeln, hundert Yojanas breit und ebenso lang, verheißungsvoll.
5.14.9
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत ।
षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः ॥ ५.१४.९ ॥
Dort, o Bhārata, gab es göttliche Lotusblumen in fünf Farben, von Bienen besungen, zu Tausenden erblüht.
5.14.10
सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा ।
गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता ॥ ५.१४.१० ॥
In der Mitte jenes Sees stand eine große, verheißungsvolle Lotuspflanze, umgeben von einem großen weißen Lotus mit hohem Stängel.
5.14.11
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया ।
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम् ॥ ५.१४.११ ॥
Den Stängel des Lotus durchbohrend, trat sie mit ihr hinein; und in die Fasern des Lotus eingedrungen, sah sie dort Śatakratu (Indra).
5.14.12
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् ।
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा ॥ ५.१४.१२ ॥
Als sie jenen Herrn in sehr feiner Gestalt stehen sah, wurde die Göttin, die eine feine Gestalt annahm, zur Upaśruti.
5.14.13
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः ।
स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः ॥ ५.१४.१३ ॥
Indrāṇī pries Indra mit ihren berühmten früheren Taten. Da sprach der gepriesene Gott Purandara zu Śacī.
5.14.14
किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् ।
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम् ॥ ५.१४.१४ ॥
"Warum bist du gekommen, und wie wurde ich erkannt?" Da erzählte sie das Verhalten Nahuṣas.
5.14.15
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः ।
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो ॥ ५.१४.१५ ॥
"Nachdem er die Herrschaft Indras in den drei Welten erlangt hatte, mit Macht begabt, von Hochmut erfüllt und böse gesinnt, sprach er zu mir, o Śatakratu."
5.14.16
उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम ।
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे ॥ ५.१४.१६ ॥
"Komm zu mir", sagte er, und jener Grausame setzte mir eine Frist. O Mächtiger, wenn du mich nicht rettest, wird er mich in seine Gewalt bringen.
5.14.17
एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम् ।
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम् ॥ ५.१४.१७ ॥
Deshalb bin ich eilends vor dich getreten. O Śakra, o Starkarmiger, erschlage den schrecklichen Nahuṣa, der auf Böses entschlossen ist.
5.14.18
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन ।
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च ॥ ५.१४.१८ ॥
Zeige dich, Bezwinger der Daitya und Dānava. O Mächtiger, gewinne deinen Glanz zurück und herrsche über das Reich der Götter.