மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
अथैनां रूपिणी साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः ।
तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम् ॥ ५.१४.१ ॥
அப்போது அழகிய வடிவம் கொண்ட புண்ணியவதியான உபச்ருதி அவளருகில் வந்து நின்றாள். இளமையும் அழகும் நிறைந்த அந்த தேவி முன்னில் நிற்பதைக் கண்டு—
5.14.2
इन्द्राणी संप्रहृष्टात्मा संपूज्यैनामथाब्रवीत् ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने ॥ ५.१४.२ ॥
மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனத்துடன் இந்திராணி அவளை மதித்து உபசரித்து, "அழகிய முகம் கொண்டவளே, நான் உன்னை அறிய விரும்புகிறேன். நீ யார்? சொல்வாயாக" என்றாள்.
5.14.3
उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता ।
दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि ॥ ५.१४.३ ॥
உபச்ருதி கூறினாள்: "தேவியே, நான் உபச்ருதி. உன் அருகில் வந்திருக்கிறேன். ஒளிர்பவளே, உன் சத்தியத்தால் உன் தரிசனம் கிடைத்தது."
5.14.4
पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम् ॥ ५.१४.४ ॥
"நான் கணவனுக்கு உண்மையானவள்; யமம், நியமம் ஆகியவற்றால் அமைந்தவள். விருத்திரனைக் கொன்ற தேவன் சக்ரனை உனக்குக் காட்டுவேன்."
5.14.5
क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ।
ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात् ॥ ५.१४.५ ॥
"விரைவாக என்னைப் பின்தொடர்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். தேவர்களில் சிறந்தவனைக் காண்பாய்." அப்போது புறப்பட்ட அந்த தேவியின் பின்னால் இந்திராணி சென்றாள்.
5.14.6
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः ।
हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत् ॥ ५.१४.६ ॥
தெய்வ வனங்களைக் கடந்து, பல மலைகளையும் தாண்டி, பின்னர் இமயத்தைக் கடந்து வடக்குப் பக்கத்தை அடைந்தாள்.
5.14.7
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् ।
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ५.१४.७ ॥
பல யோஜனை பரப்புள்ள கடலை அடைந்து, பல்வகை மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்த ஒரு பெரிய தீவை அவள் அடைந்தாள்.
5.14.8
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् ।
शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम् ॥ ५.१४.८ ॥
அங்கே பல்வகைப் பறவைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு தெய்வீகமான ஏரியை அவள் கண்டாள்; அது நூறு யோஜனை அகலமும் அதே அளவு நீளமும் கொண்ட சுபமானதாக இருந்தது.
5.14.9
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत ।
षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः ॥ ५.१४.९ ॥
பாரதா, அங்கே ஐந்து நிறங்களில் தெய்வீகத் தாமரைகள் இருந்தன; வண்டுகளின் ரீங்காரத்தால் பாடப்பட்டவையாய், ஆயிரக்கணக்கில் மலர்ந்திருந்தன.
5.14.10
सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा ।
गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता ॥ ५.१४.१० ॥
அந்த ஏரியின் நடுவில் பெரிய, சுபமான ஒரு தாமரைக் கொடி இருந்தது; உயர்ந்த தண்டுடைய வெண்மையான பெரிய தாமரையால் சூழப்பட்டிருந்தது.
5.14.11
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया ।
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम् ॥ ५.१४.११ ॥
தாமரைத் தண்டைத் துளைத்து அவளும் அவளுடன் சேர்ந்து உள்ளே நுழைந்தாள்; தாமரைநூலுக்குள் நுழைந்து அங்கே சதக்ரதுவை (இந்திரனை) அவள் கண்டாள்.
5.14.12
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् ।
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा ॥ ५.१४.१२ ॥
மிக நுண்ணிய வடிவில் நின்றிருந்த அந்தப் பிரபுவைக் கண்டு, நுண்ணிய வடிவு கொண்ட அந்த தேவி உபச்ருதி ஆனாள்.
5.14.13
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः ।
स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः ॥ ५.१४.१३ ॥
இந்திராணி தன் புகழ்பெற்ற முன்செயல்களால் இந்திரனைத் துதித்தாள். அப்போது துதிக்கப்பட்ட தேவன் புரந்தரன் சசியிடம் கூறினான்.
5.14.14
किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् ।
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम् ॥ ५.१४.१४ ॥
"நீ எதற்காக வந்தாய்? நான் எப்படி அறியப்பட்டேன்?" அப்போது அவள் நகுஷனின் செயல்களைக் கூறினாள்.
5.14.15
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः ।
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो ॥ ५.१४.१५ ॥
"மூன்று உலகங்களிலும் இந்திரப் பதவியைப் பெற்று, வலிமையுடனும் செருக்குடனும் இருந்த தீய மனம் கொண்டவன் என்னிடம் சொன்னான், ஓ சதக்ரதுவே."
5.14.16
उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम ।
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे ॥ ५.१४.१६ ॥
"என்னிடம் வா" என்று சொல்லி அந்தக் கொடியவன் எனக்கு ஒரு காலத்தை நிர்ணயித்தான். ஓ விபுவே, நீ என்னைக் காக்கவில்லையென்றால், அவன் என்னைத் தன் வசப்படுத்துவான்.
5.14.17
एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम् ।
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम् ॥ ५.१४.१७ ॥
இதனால் நான் விரைவாக உன் அருகில் வந்தேன். ஓ சக்ரா, ஓ பெருந்தோளனே, அந்தக் கொடிய, தீய உறுதி கொண்ட நகுஷனைக் கொல்.
5.14.18
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन ।
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च ॥ ५.१४.१८ ॥
ஓ தைத்ய-தானவர்களைக் கொல்பவனே, உன்னை வெளிப்படுத்து. ஓ விபுவே, ஒளியைப் பெற்று தேவர்களின் அரசை ஆட்சி செய்.