ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
अथैनां रूपिणी साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः ।
तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम् ॥ ५.१४.१ ॥
ଏଥର ରୂପବତୀ ସାଧ୍ୱୀ ଉପଶ୍ରୁତି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯୌବନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ସେହି ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି—
5.14.2
इन्द्राणी संप्रहृष्टात्मा संपूज्यैनामथाब्रवीत् ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने ॥ ५.१४.२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ, "ହେ ସୁମୁଖୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ତୁମେ କିଏ? କୁହ।"
5.14.3
उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता ।
दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि ॥ ५.१४.३ ॥
ଉପଶ୍ରୁତି କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ଉପଶ୍ରୁତି। ମୁଁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଛି। ହେ ଭାମିନୀ, ତୁମ ସତ୍ୟ ଗୁଣରୁ ମୁଁ ତୁମ ଦର୍ଶନ ପାଇଲି।"
5.14.4
पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च ।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम् ॥ ५.१४.४ ॥
"ମୁଁ ପତିବ୍ରତା ଓ ଯମ-ନିୟମରେ ଯୁକ୍ତା। ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ଦେବ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବି।"
5.14.5
क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ।
ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात् ॥ ५.१४.५ ॥
"ଶୀଘ୍ର ମୋ ପଛେ ଆସ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ତୁମେ ଦେଖିବ।" ସେତେବେଳେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ସେହି ଦେବୀଙ୍କ ପଛେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଗମନ କଲେ।
5.14.6
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः ।
हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत् ॥ ५.१४.६ ॥
ଦେବାରଣ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ବହୁ ପର୍ବତ ପାର ହୋଇ, ତାପରେ ହିମବନ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେମାନେ ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଆସିଲେ।
5.14.7
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् ।
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ५.१४.७ ॥
ବହୁ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ ସମୁଦ୍ରରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ନାନା ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଆବୃତ ଏକ ମହାଦ୍ଵୀପରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
5.14.8
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् ।
शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम् ॥ ५.१४.८ ॥
ସେଠାରେ ସେ ନାନା ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଏକ ଦିବ୍ୟ ସରୋବର ଦେଖିଲେ; ତାହା ଶହେ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ, ସେତିକି ଲମ୍ବା ଓ ଶୁଭ ଥିଲା।
5.14.9
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत ।
षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः ॥ ५.१४.९ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ରଙ୍ଗର ଦିବ୍ୟ ପଦ୍ମ ଥିଲା; ଭ୍ରମରଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନରେ ଗାଯିତ, ହଜାର ହଜାର ଫୁଟିଥିଲା।
5.14.10
सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा ।
गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता ॥ ५.१४.१० ॥
ସେହି ସରୋବରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ବଡ଼ ଓ ଶୁଭ ପଦ୍ମିନୀ ଥିଲା; ଉଚ୍ଚ ନାଳଯୁକ୍ତ ଶ୍ୱେତ ବଡ଼ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା।
5.14.11
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया ।
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम् ॥ ५.१४.११ ॥
ପଦ୍ମନାଳ ଭେଦ କରି ସେ ତାହା ସହ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ପଦ୍ମତନ୍ତୁ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
5.14.12
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् ।
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा ॥ ५.१४.१२ ॥
ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପଧାରିଣୀ ସେହି ଦେବୀ ଉପଶ୍ରୁତି ହେଲେ।
5.14.13
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः ।
स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः ॥ ५.१४.१३ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୂର୍ବକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେତେବେଳେ ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ଦେବ ପୁରନ୍ଦର ଶଚୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.14.14
किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् ।
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम् ॥ ५.१४.१४ ॥
"ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ, ଏବଂ ମୁଁ କିପରି ଚିହ୍ନାଗଲି?" ତେବେ ସେ ନହୁଷଙ୍କ ଆଚରଣ କହିଲେ।
5.14.15
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः ।
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो ॥ ५.१४.१५ ॥
"ତିନି ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ପାଇ, ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ, ଦର୍ପରେ ଆବିଷ୍ଟ ଓ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ସେ ମୋତେ କହିଲା, ହେ ଶତକ୍ରତୁ।"
5.14.16
उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम ।
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे ॥ ५.१४.१६ ॥
"ମୋ ପାଖକୁ ଆସ" ବୋଲି କହି ସେହି କ୍ରୂର ମୋ ପାଇଁ ଏକ ସମୟ ସ୍ଥିର କଲା। ହେ ବିଭୋ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା ନ କର, ସେ ମୋତେ ନିଜ ବଶରେ ଆଣିବ।
5.14.17
एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम् ।
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम् ॥ ५.१४.१७ ॥
ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ହେ ଶକ୍ର, ହେ ମହାବାହୁ, ସେହି ଭୟଙ୍କର, ପାପନିଶ୍ଚୟ ନହୁଷକୁ ବଧ କର।
5.14.18
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन ।
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च ॥ ५.१४.१८ ॥
ହେ ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବ ସଂହାରକ, ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କର। ହେ ବିଭୋ, ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କର ଏବଂ ଦେବରାଜ୍ୟ ଶାସନ କର।