మహాభారతం · అధ్యాయం 5.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.70.1
चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि सञ्जय ।
द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे।
विभ्राजमानं वपुषा परेण ।
प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च ॥ ५.७०.१ ॥
సంజయా, కన్నులున్నవారిని నేను అసూయపడుతున్నాను; ఎందుకంటే వారు సమీపంలో వాసుదేవుని చూస్తారు, ఆయన పరమ శరీరంతో ప్రకాశిస్తూ దిక్కులను, ఉపదిక్కులను వెలిగిస్తున్నాడు.
5.70.2
ईरयन्तं भारतीं भारताना-
मभ्यर्चनीयां शङ्करीं सृञ्जयानाम्।
बुभूषद्भिर्गर्हणीयामनिन्द्यां ।
परासूनामग्रहणीयरूपाम् ॥ ५.७०.२ ॥
భారతుల వాణిని పలికేవాడు, భారతులకు పూజనీయుడు, సృంజయులకు శుభకరుడు; సంపదను కోరేవారిచే నిందింపబడేవాడు, అయినా నిర్దోషుడు, మరణించినవారికి గ్రహింపరాని రూపం కలవాడు.
5.70.3
समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं ।
प्रणेतारमृषभं यादवानाम्।
निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां ।
मुञ्चन्तं च द्विषतां वै यशांसि ॥ ५.७०.३ ॥
ఉదయించే సాత్వతుడు, ఏకవీరుడు, యాదవులకు నాయకుడు, శ్రేష్ఠమైన వృషభం; శత్రువులను సంహరించువాడు, శత్రువులను కలవరపరచువాడు, ద్వేషించేవారి కీర్తిని అపహరించువాడు.
5.70.4
द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता ।
महात्मानं शब्रुहणं वरेण्यम् ।
ब्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां ।
वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान् ॥ ५.७०.४ ॥
కురువులు నిజంగా అక్కడ సమకూడి ఆయనను చూస్తారు; ఆ మహాత్ముడిని, శత్రుసంహారకుడిని, శ్రేష్ఠుడిని; దయామయ రూపంతో మాట్లాడేవాడిని, వృష్ణులలో శ్రేష్ఠుడిని, నా వారిని మోహింపజేసేవాడిని.
5.70.5
ऋषिं सनातनतभं विपश्चितं ।
वाचःसमुद्रं कलशं यतीनाम्।
अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं ।
हरिं प्रजानां भुवनस्य धाम ॥ ५.७०.५ ॥
ఋషి, అత్యంత ప్రాచీనుడు, విజ్ఞుడు, వాక్కుల సముద్రం, యతుల కలశం; అరిష్టనేమి, గరుడుడు, సుందర రెక్కలు కలవాడు, హరి, ప్రజలకు, లోకానికి ధామం.
5.70.6
सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण-
मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम्।
शुक्रस्य धातारमजं च नित्यं ।
परं परेषां शरणं प्रपद्ये ॥ ५.७०.६ ॥
వేయి శిరస్సులు గల, పురాతనుడైన పురుషుడు, ఆదిమధ్యాంతములు లేనివాడు, అనంత కీర్తి గలవాడు, శుక్రుని ధరించువాడు, అజుడు, నిత్యుడు, శ్రేష్ఠులకు కూడా పరమునైనవాడు — ఆయనను నేను శరణు పొందుతున్నాను.
5.70.7
त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं ।
देवासुराणामथ नागरक्षसाम्।
नराधिपानां विदुषां प्रधान-
मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये ॥ ५.७०.७ ॥
మూడు లోకాలను సృష్టించువాడు, సర్వమునకు జనకుడు, దేవాసురులలో, నాగరాక్షసులలో, రాజులలో, విద్వాంసులలో ప్రధానుడు, ఇంద్రుని తమ్ముడు — ఆయనను నేను శరణు పొందుతున్నాను.