മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.70.1
चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि सञ्जय ।
द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे।
विभ्राजमानं वपुषा परेण ।
प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च ॥ ५.७०.१ ॥
സഞ്ജയാ, കണ്ണുള്ളവരോട് ഞാൻ അസൂയപ്പെടുന്നു; കാരണം അവർ അടുത്തുനിന്ന് വാസുദേവനെ കാണും, അവൻ തന്റെ പരമമായ ശരീരത്തോടെ പ്രകാശിച്ച് ദിക്കുകളെയും ഉപദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
5.70.2
ईरयन्तं भारतीं भारताना-
मभ्यर्चनीयां शङ्करीं सृञ्जयानाम्।
बुभूषद्भिर्गर्हणीयामनिन्द्यां ।
परासूनामग्रहणीयरूपाम् ॥ ५.७०.२ ॥
ഭാരതരുടെ വാണി ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ഭാരതർക്ക് പൂജനീയൻ, സൃഞ്ജയർക്ക് മംഗളകരൻ; ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവനെങ്കിലും കുറ്റമറ്റവൻ, മരിച്ചവർക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത രൂപമുള്ളവൻ.
5.70.3
समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं ।
प्रणेतारमृषभं यादवानाम्।
निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां ।
मुञ्चन्तं च द्विषतां वै यशांसि ॥ ५.७०.३ ॥
ഉദിച്ചുയരുന്ന സാത്വതൻ, ഏകവീരൻ, യാദവരുടെ നായകൻ, ശ്രേഷ്ഠനായ കാള; ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ശത്രുക്കളെ ഇളക്കുന്നവൻ, ദ്വേഷികളുടെ യശസ്സ് അപഹരിക്കുന്നവൻ.
5.70.4
द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता ।
महात्मानं शब्रुहणं वरेण्यम् ।
ब्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां ।
वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान् ॥ ५.७०.४ ॥
കുരുക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന് അവനെ കാണും; ആ മഹാത്മാവിനെ, ശത്രുസംഹാരകനെ, ശ്രേഷ്ഠനെ; ദയാമയമായ രൂപത്തിൽ വാക്ക് സംസാരിക്കുന്നവനെ, വൃഷ്ണികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനെ, എന്റെ ജനങ്ങളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവനെ.
5.70.5
ऋषिं सनातनतभं विपश्चितं ।
वाचःसमुद्रं कलशं यतीनाम्।
अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं ।
हरिं प्रजानां भुवनस्य धाम ॥ ५.७०.५ ॥
ഋഷി, ഏറ്റവും പുരാതനൻ, വിജ്ഞൻ, വാക്കിന്റെ സമുദ്രം, യതികളുടെ കലശം; അരിഷ്ടനേമി, ഗരുഡൻ, സുന്ദരചിറകുള്ളവൻ, ഹരി, പ്രജകൾക്കും ലോകത്തിനും ആലയം.
5.70.6
सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण-
मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम्।
शुक्रस्य धातारमजं च नित्यं ।
परं परेषां शरणं प्रपद्ये ॥ ५.७०.६ ॥
ആയിരം ശിരസ്സുകളുള്ള, പുരാതനനായ പുരുഷൻ, ആദിയും മധ്യവും അന്തവുമില്ലാത്തവൻ, അനന്തകീർത്തിയുള്ളവൻ, ശുക്രനെ താങ്ങുന്നവൻ, അജൻ, നിത്യൻ, ശ്രേഷ്ഠരിലും പരമനായവൻ — അവനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
5.70.7
त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं ।
देवासुराणामथ नागरक्षसाम्।
नराधिपानां विदुषां प्रधान-
मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये ॥ ५.७०.७ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും എല്ലാറ്റിന്റെയും ജനകനും, ദേവാസുരന്മാരിലും നാഗരാക്ഷസന്മാരിലും, രാജാക്കന്മാരിലും പണ്ഡിതന്മാരിലും പ്രധാനനും, ഇന്ദ്രന്റെ അനുജനുമായവൻ — അവനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.