મહાભારત · અધ્યાય 5.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.94.1
तथा कथयतोरेव तयोर्बुद्धिमतोस्तदा ।
शिवा नक्षत्रसंपन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.१ ॥
એ રીતે તે બંને બુદ્ધિમાન વાત કરતા રહ્યા, અને નક્ષત્રોથી ભરેલી એ શુભ રાત્રિ વીતી ગઈ.
5.94.2
धर्मार्थकामयुक्ताश्च विचित्रार्थपदाक्षराः ।
शृण्वतो विविधा वाचो विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९४.२ ॥
ધર્મ, અર્થ અને કામથી યુક્ત, વિચિત્ર અર્થવાળા પદો અને અક્ષરોથી ભરેલી મહાત્મા વિદુરની વિવિધ વાણી તે સાંભળી રહ્યો હતો.
5.94.3
कथाभिरनुरूपाभी रक्तस्यामिततेजसः ।
अकामस्यैव कृष्णस्य सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.३ ॥
અમિત તેજસ્વી અને નિષ્કામ કૃષ્ણ સાથે યોગ્ય કથાઓ કહેતાં એ રાત્રિ વીતી ગઈ.
5.94.4
ततस्तु स्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः ।
शङ्खदुन्दुमिनिर्घोषैः केशवं प्रत्यबोधयन् ॥ ५.९४.४ ॥
ત્યારે મધુર સ્વરવાળા ઘણા સૂતો અને માગધો શંખ અને દુંદુભિના ઘોષ સાથે કેશવને જગાડવા લાગ્યા.
5.94.5
तत उत्थाय दाशार्हऋषभः सर्वसात्वताम् ।
सर्वमावश्यकं चक्रे प्रातः कार्यं जनार्दनः ॥ ५.९४.५ ॥
ત્યારે દાશાર્હોમાં શ્રેષ્ઠ અને સર્વ સાત્વતોમાં મુખ્ય જનાર્દને ઊઠીને પ્રભાતનાં સર્વ આવશ્યક કર્મો કર્યાં.
5.94.6
कृतोदकानुजप्यः स हुताग्निः समलङ्कृतः ।
ततश्चादित्यमुद्यन्तमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.९४.६ ॥
જળતર્પણ અને જપ કરીને, અગ્નિમાં આહુતિ આપીને, શણગારાઈને પછી માધવે ઉદય પામતા સૂર્યની ઉપાસના કરી.
5.94.7
अथ दुर्योधनः कृष्मं शकुनिश्चापि सौबलः ।
सन्ध्यां तिष्ठन्तमभ्येत्य दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.७ ॥
પછી દુર્યોધન અને સૌબલ શકુનિ પણ સંધ્યાકાળે ઊભેલા અપરાજિત દાશાર્હ કૃષ્ણ પાસે આવ્યા.
5.94.8
आचक्षेतां तु कृष्णस्य धृतराष्ट्रं सभागतम् ।
कुरूश्च भीष्मप्रमुखान्राज्ञः सर्वांश्च पार्थिवान् ॥ ५.९४.८ ॥
તેઓ બંને કૃષ્ણને સભામાં આવેલા ધૃતરાષ્ટ્ર, ભીષ્મ મુખ્ય કુરુઓ અને સર્વ રાજાઓ વિશે જણાવવા લાગ્યા.
5.94.9
त्वामर्थयन्ते गोविन्द दिवि शक्रमिवामराः ।
तावभ्यनन्दद्गोविन्दः साम्ना परमवल्गुना ॥ ५.९४.९ ॥
"હે ગોવિંદ, સ્વર્ગમાં દેવો ઇન્દ્ર પાસે માગે તેમ તેઓ તમારી પાસે માગે છે." ગોવિંદે અત્યંત મધુર વાણીથી તે બંનેનું સ્વાગત કર્યું.
5.94.10
ततो विमल आदित्ये ब्राह्मणेभ्यो जनार्दनः ।
ददौ हिरण्यं वासांसि गाश्चाश्चांश्च परन्तपः ॥ ५.९४.१० ॥
પછી નિર્મળ સૂર્યોદયે જનાર્દને બ્રાહ્મણોને સોનું, વસ્ત્રો, ગાયો અને ઘોડા આપ્યા, હે શત્રુતાપન.
5.94.11
विसृष्टवन्तं रत्नानि दाशार्हमपराजितम् ।
तिष्ठन्तमुपसङ्गम्य ववन्दे सारथिस्तदा ॥ ५.९४.११ ॥
રત્નો દાન કરીને ઊભેલા અપરાજિત દાશાર્હ પાસે જઈને ત્યારે સારથિએ વંદન કર્યા.
5.94.12
तस्मै रथवरो युक्तः शुशुभे लोकविश्रुतः ।
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ ५.९४.१२ ॥
તેમના માટે જોડાયેલો શ્રેષ્ઠ રથ લોકવિખ્યાત થઈને શૈબ્ય, સુગ્રીવ, મેઘપુષ્પ અને બલાહક નામના અશ્વો સાથે શોભી ઊઠ્યો.
5.94.13
शैब्यस्तु शुकपत्राभः सुग्रीवः किंशुकप्रभः ।
मेघपुष्पो मेघवर्णः पाण्डरस्तु बलाहकः ॥ ५.९४.१३ ॥
શૈબ્ય પોપટની પાંખ જેવો હતો, સુગ્રીવ કેસૂડાના ફૂલ જેવી પ્રભાવાળો. મેઘપુષ્પ મેઘવર્ણનો હતો, અને બલાહક પીળાશ પડતો શ્વેત હતો.
5.94.14
दक्षिणं चावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतोऽवहत् ।
पृष्ठवाहौ रथस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ ५.९४.१४ ॥
શૈબ્યે જમણી બાજુ અને સુગ્રીવે ડાબી બાજુ રથ ખેંચ્યો. રથની પાછળના બે ઘોડા મેઘપુષ્પ અને બલાહક હતા.
5.94.15
विश्वकर्मकृताऽऽपीडा रत्नजालविभूषिता ।
आश्रिता वै रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरशोभत ॥ ५.९४.१५ ॥
વિશ્વકર્માએ બનાવેલી, રત્નજાળથી શણગારેલી શિખર-સજાવટ એ રથ પર હતી; ધ્વજદંડ શોભતો હતો.
5.94.16
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभाकरमिव स्पृशन् ।
तस्य सत्ववतः केतौ भुजगारिरशोभत ॥ ५.९४.१६ ॥
વૈનતેય ગરુડ તેના પર બિરાજમાન હતા, જાણે સૂર્યને સ્પર્શતા હોય. તે બળવાનની ધજા પર સર્પશત્રુ ગરુડ શોભતા હતા.
5.94.17
तस्य कीर्तिमतस्तेन भास्वरेण विराजता ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठः पतगेन्द्रेण केतुना ॥ ५.९४.१७ ॥
કીર્તિમાન તેનો શ્રેષ્ઠ રથ એ તેજસ્વી પક્ષીરાજ (ગરુડ) ધજાથી શોભ્યો.
5.94.18
रश्मिजालैः पताकाभिः सौवर्णेन च केतुना ।
बभूव स रथश्रेष्ठः कालसूर्य इवोदितः ॥ ५.९४.१८ ॥
કિરણજાળ, પતાકાઓ અને સુવર્ણ ધ્વજાથી એ શ્રેષ્ઠ રથ ઉગેલા કાલસૂર્ય જેવો થયો.
5.94.19
पक्षिध्वजवितानैश्च रुक्मजालकृताङ्गणैः ।
दण्डमार्गविभागैश्च सुकृतैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.९४.१९ ॥
પક્ષી-ધ્વજના મંડપોથી, સોનેરી જાળીથી શણગારેલા આંગણાંથી, દંડમાર્ગના વિભાગોથી, વિશ્વકર્માએ સુંદર રીતે બનાવેલાથી.
5.94.20
प्रवालमणिशोभैश्च मुक्तावैडूर्यशोभनैः ।
किङ्किणीशतसङ्घैश्च वालजालकृतान्तरैः ॥ ५.९४.२० ॥
પરવાળાં અને મણિઓની શોભાથી, મોતી અને વૈડૂર્યની સુંદરતાથી, સેંકડો ઘૂઘરીઓના સમૂહોથી, ચામરની જાળીથી બનેલા અંદરના ભાગોથી.
5.94.21
कार्तस्वरमयीभिश्च पद्मिनीभिरलङ्कृतः ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठस्तापनीयैश्च पादपैः ॥ ५.९४.२१ ॥
સોનાના કમળસરોવરોથી શણગારેલો એ શ્રેષ્ઠ રથ શોભી ઊઠ્યો; તપાવેલા સોનાના વૃક્ષોથી પણ.
5.94.22
व्याघ्रसिंहवराहैश्च गोभिश्च मृगपक्षिभिः ।
ताराभिर्भास्करैश्चापि वारणैश्च हिरण्मयैः ॥ ५.९४.२२ ॥
વાઘ, સિંહ, વરાહથી, ગાયોથી અને મૃગ-પક્ષીઓથી, તારાઓથી અને સૂર્યોથી પણ, તથા સોનેરી હાથીઓથી.
5.94.23
वज्राङ्कुशविमानैश्च कूबरावृत्तसन्धिषु ।
समुच्छ्रितमहानाभिः स्तनयित्नुमहास्वनः ॥ ५.९४.२३ ॥
વજ્ર અને અંકુશના ચિહ્નવાળાં વિમાનોથી, કૂબરની આસપાસ વીંટાયેલા સાંધાઓથી, ઊંચી મોટી નાભિઓથી, ગર્જના સમાન મહાધ્વનિથી.
5.94.24
ततो रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना ।
हयोत्तमयुजा शीघ्रमुपातिष्ठत दारुकः ॥ ५.९४.२४ ॥
પછી શ્વેત, વિશાળ, ઘૂઘરીઓ ખખડતો રથ, ઉત્તમ ઘોડાઓ જોડેલો, દારુકે ઝડપથી પાસે લાવ્યો.
5.94.25
तमुपस्थितमाज्ञाय रथं दिव्यं महामनाः ।
महाभ्रघननिर्घोषं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९४.२५ ॥
મહામનાએ પોતાની પાસે ઊભેલો તે દિવ્ય રથ જાણ્યો; જેનો ઘોષ મહામેઘની ગર્જના જેવો હતો અને જે સર્વ રત્નોથી વિભૂષિત હતો.
5.94.26
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणांश्च जनार्दनः ।
कौस्तुभं मणिमाबध्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.९४.२६ ॥
જનાર્દને અગ્નિની પ્રદક્ષિણા કરી અને બ્રાહ્મણોને પણ (માન આપ્યું); કૌસ્તુભ મણિ ધારણ કરીને પરમ શોભાથી ઝળહળતા.
5.94.27
कुरुभिः संवृतः कृष्णो वृष्णिभिश्चाभिरक्षितः ।
आतिष्ठत रथं शौरिः सर्वयादवनन्दनः ॥ ५.९४.२७ ॥
કુરુઓથી ઘેરાયેલા, વૃષ્ણિઓથી રક્ષિત કૃષ્ણ — સર્વ યાદવોને આનંદ આપનાર શૌરિ — રથ પર આરૂઢ થયા.
5.94.28
अन्वारुरोह दाशार्हं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
सर्वप्राणभृतां श्रेष्ठं सर्वबुद्धिमतां वरम् ॥ ५.९४.२८ ॥
સર્વધર્મજ્ઞ વિદુર દાશાર્હ (કૃષ્ણ)ની પાછળ ચઢ્યા — જે સર્વ પ્રાણીઓમાં શ્રેષ્ઠ અને સર્વ બુદ્ધિમાનોમાં વરિષ્ઠ હતા.
5.94.29
ततो दुर्योधनः कृष्णं शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्वितीयेन रथेनैनमन्वयातां परन्तपम् ॥ ५.९४.२९ ॥
ત્યારે દુર્યોધન અને સૌબલ શકુનિ પણ બીજા રથમાં તે પરંતપ કૃષ્ણની પાછળ ગયા.
5.94.30
सात्यकिः कृतवर्मा च वृष्णीनां चापरे रथाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णं गजैरश्वै रथैरपि ॥ ५.९४.३० ॥
સાત્યકિ અને કૃતવર્મા, વૃષ્ણિઓના અન્ય રથો પાછળથી કૃષ્ણની પાછળ ગયા — હાથી, ઘોડા અને રથો સહિત.
5.94.31
तेषां हेमपरिष्कारैर्युक्ताः परमवाजिभिः ।
गच्छतां घोषिणश्चित्ररथा राजन्विरेजिरे ॥ ५.९४.३१ ॥
સોનાના અલંકારોથી સજ્જ, ઉત્તમ ઘોડાઓથી જોડાયેલા, ગર્જતા વિચિત્ર રથો ચાલતાં, હે રાજન, ઝળકી ઊઠ્યા.
5.94.32
संमृष्टसंसिक्तरजः प्रतिपेदे महापथम् ।
राजर्षिचरितं काले कृष्णो धीमाञ्श्रिया ज्वलन् ॥ ५.९४.३२ ॥
ધૂળ વાળીને પાણી છાંટેલા, રાજર્ષિઓએ ચાલેલા એ મહામાર્ગ પર, બુદ્ધિમાન કૃષ્ણ યોગ્ય સમયે તેજથી ઝળહળતા ચાલ્યા.
5.94.33
ततः प्रयाते दाशार्हे प्रावाद्यन्तैकपुष्कराः ।
शङ्खाश्च दध्मिरे तत्र वाद्यान्यन्यानि यानि च ॥ ५.९४.३३ ॥
પછી દાશાર્હ પ્રયાણ કરતાં, ત્યાં એકમુખી ઢોલ વાગ્યા, શંખ ફૂંકાયા, અને બીજા જે વાજિંત્રો હતાં તે પણ વગાડાયા.
5.94.34
प्रवीराः सर्वलोकस्य युवानः सिंहविक्रमाः ।
परिवार्य रथं शौरेरगच्छन्त परन्तपाः ॥ ५.९४.३४ ॥
સમગ્ર જગતના શ્રેષ્ઠ વીરો, સિંહ સમાન પરાક્રમી યુવાનો, શત્રુઓને તપાવનારા યોદ્ધાઓ શૂરપુત્રના રથને ઘેરીને ચાલ્યા.
5.94.35
ततोऽन्ये बहुसाहस्रा विचित्राद्भुतवाससः ।
असिप्रासायुधधराः कृष्णस्यासन्पुरःसराः ॥ ५.९४.३५ ॥
પછી વિચિત્ર અદ્ભુત વસ્ત્રો પહેરેલા, તલવાર, ભાલા અને બીજાં શસ્ત્રો ધારણ કરેલા બીજા હજારો લોકો કૃષ્ણની આગળ હતા.
5.94.36
गजाः पञ्चशतास्तत्र रथाश्चासन्सहस्रशः ।
प्रयान्तमन्वयुर्वीरं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.३६ ॥
ત્યાં પાંચસો હાથીઓ અને હજારો રથો હતા; તેઓ પ્રયાણ કરતા અપરાજિત વીર દાશાર્હની પાછળ ચાલ્યા.
5.94.37
पुरं कुरूणां संवृत्तं द्रष्टुकामं जनार्दनम् ।
सबालवृद्धं सस्त्रीकं रथ्यागतमरिन्दम ॥ ५.९४.३७ ॥
કૌરવોનું નગર જનાર્દનને જોવાની ઇચ્છાથી ભરાયેલું હતું; બાળકો, વૃદ્ધો અને સ્ત્રીઓ સૌ શેરીઓમાં આવ્યા હતા, હે અરિંદમ.
5.94.38
वेदिकामाश्रिताभिश्च समाक्रान्तान्यनेकशः ।
प्रचलन्तीव भारेण योषिद्भिर्भवनान्युत ॥ ५.९४.३८ ॥
ઓટલાઓ પર ચઢેલી સ્ત્રીઓના ભારથી ભરેલાં અનેક ઘરો જાણે ડગમગતાં હતાં.
5.94.39
स पूज्यमानः कुरुभिः संश्रृण्वन्मधुराः कथाः ।
यथार्हं प्रतिसत्कुर्वन्प्रेक्षमाणः शनैर्ययौ ॥ ५.९४.३९ ॥
કૌરવો દ્વારા સન્માનિત થઈ, મધુર વાતો સાંભળતા, યથાયોગ્ય પ્રતિસન્માન આપતા, ચારેબાજુ જોતા તેઓ ધીમે ધીમે આગળ વધ્યા.
5.94.40
ततः सभां समासाद्य केशवस्यानुयायिनः ।
सशङ्खैर्वेणुनिर्घोषैर्दिशः सर्वा व्यनादयन् ॥ ५.९४.४० ॥
પછી સભા સુધી પહોંચીને કેશવના અનુયાયીઓએ શંખો અને વાંસળીના નાદથી સર્વ દિશાઓ ગજાવી દીધી.
5.94.41
ततः सा समितिः सर्वा राज्ञाममिततेजसाम् ।
संप्राकम्पत हर्षेण कृष्णागमनकाङ्क्षया ॥ ५.९४.४१ ॥
ત્યારે કૃષ્ણના આગમનની આકાંક્ષાથી અમિત તેજસ્વી રાજાઓની એ સમગ્ર સભા હર્ષથી કંપી ઊઠી.
5.94.42
ततोऽभ्याशंगते कृष्णे समहृष्यन्नराधिपाः ।
श्रुत्वां तं रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.९४.४२ ॥
કૃષ્ણ નજીક આવતાં, મેઘગર્જના સમાન એ રથનો ઘોષ સાંભળીને નરાધિપતિઓ અત્યંત હર્ષિત થયા.
5.94.43
आसाद्य तु सभाद्वारमृषभः सर्वसात्वताम् ।
अवतीर्य रथाच्छौरिः कैलासशिखरोपमात् ॥ ५.९४.४३ ॥
સભાના દ્વારે પહોંચીને, સર્વ સાત્વતોમાં વૃષભ શૌરિ કૈલાસ શિખર જેવા રથમાંથી ઉતર્યા.
5.94.44
नवमेघप्रतीकाशां ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
महेन्द्रसदनप्रख्यां प्रविवेश सभां ततः ॥ ५.९४.४४ ॥
નવા મેઘ જેવી, તેજથી ઝળહળતી, મહેન્દ્રના ભવન જેવી તે સભામાં પછી તેઓ પ્રવેશ્યા.
5.94.45
पाणौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशाः ।
ज्येतींष्यादित्यवद्राजन्कुरून्प्राच्छादयच्छ्रिया ॥ ५.९४.४५ ॥
હે રાજન્! મહાયશસ્વી કૃષ્ણે વિદુર અને સાત્યકિનો હાથ પકડીને, સૂર્ય સમાન તેજથી કુરુઓને પોતાની શોભાથી ઢાંકી દીધા.
5.94.46
अग्रतो वासुदेवस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
कृष्णयः कृतवर्मा चाप्यासन्कृष्णस्य पृष्ठतः ॥ ५.९४.४६ ॥
વાસુદેવની આગળ કર્ણ અને દુર્યોધન બંને હતા; કૃતવર્મા પણ કૃષ્ણની પાછળ હતા.
5.94.47
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य भीष्मद्रोणादयस्ततः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.९४.४७ ॥
ધૃતરાષ્ટ્રને આગળ રાખીને, ભીષ્મ, દ્રોણ આદિ સૌ આસનો પરથી ઊભા થયા અને જનાર્દનનું સન્માન કર્યું.
5.94.48
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वर ।
सहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.९४.४८ ॥
હે નરેશ્વર! દાશાર્હ નજીક આવતાં જ પ્રજ્ઞાચક્ષુ (ધૃતરાષ્ટ્ર) મહાયશસ્વી દ્રોણ અને ભીષ્મ સાથે જ ઊભા થયા.
5.94.49
उत्तिष्ठति महाराजे धृतराष्ट्रे जनेश्वरे ।
तानि राजसहस्राणि समुत्तस्थुः समन्ततः ॥ ५.९४.४९ ॥
જનેશ્વર મહારાજ ધૃતરાષ્ટ્ર ઊભા થયા ત્યારે હજારો રાજાઓ ચોતરફથી ઊભા થયા.
5.94.50
आसनं सर्वतोभद्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
कृष्णार्थे कल्पितं तत्र धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ५.९४.५० ॥
ત્યાં ધૃતરાષ્ટ્રની આજ્ઞાથી કૃષ્ણ માટે જાંબૂનદ સુવર્ણથી શણગારેલું સર્વતોભદ્ર આસન તૈયાર કરવામાં આવ્યું.
5.94.51
स्मयमानस्तु राजानं भीष्मद्रोणौ च माधवः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा राज्ञश्चान्यान्यथावयः ॥ ५.९४.५१ ॥
ધર્માત્મા માધવ હસતાં હસતાં રાજા સાથે, ભીષ્મ અને દ્રોણ સાથે, અને અન્ય રાજાઓ સાથે તેમની વય અનુસાર બોલ્યા.
5.94.52
तत्र केशवमानर्चुः सम्यगभ्यागतं सभाम् ।
राजानः पार्थिवाः सर्वे कुरवश्च जनार्दनम् ॥ ५.९४.५२ ॥
ત્યાં સભામાં યથાયોગ્ય રીતે આવેલા કેશવનું સર્વ પાર્થિવ રાજાઓએ અને કુરુઓએ જનાર્દનનું સન્માન કર્યું.
5.94.53
तत्र तिष्ठन्स दाशार्हो राजमध्ये परन्तपः ।
अपश्यदन्तरिक्षस्थानृषीन्परपुरञ्जयः। ॥ ५.९४.५३ ॥
ત્યાં રાજાઓની વચ્ચે ઊભેલા, શત્રુઓને તપાવનારા, શત્રુનગરો જીતનારા દાશાર્હે આકાશમાં રહેલા ઋષિઓને જોયા.
5.94.54
ततस्तानभिसंप्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन् ।
अभ्यभाषत दाशार्हो भीष्मं शान्तनवं शनैः । ॥ ५.९४.५४ ॥
પછી નારદ આદિ મુખ્ય ઋષિઓને જોઈને દાશાર્હે શાંતનુપુત્ર ભીષ્મ સાથે ધીમેથી વાત કરી.
5.94.55
पार्थिवीं समितिं द्रष्टुमृषयोऽभ्यागता नृप ।
निमन्त्र्यन्तामासनैश्च सत्कारेण च भूयसा । ॥ ५.९४.५५ ॥
હે રાજન્, રાજસભા જોવા ઋષિઓ પધાર્યા છે. તેમને આસનો આપીને ભારે સત્કારથી આમંત્રિત કરો.
5.94.56
नैतेष्वनुपविष्टेषु शक्यं केनचिदासितुम् ।
पूजा प्रयुज्यतामाशु मुनीनां भावितात्मनाम् । ॥ ५.९४.५६ ॥
આ બેઠા વિના કોઈથી બેસવું શક્ય નથી. શુદ્ધાત્મા મુનિઓની ઝડપથી પૂજા કરવામાં આવે.
5.94.57
ऋषीञ्शान्तनवो दृष्ट्वा सभाद्वारमुपस्थितान् ।
त्वरमाणस्ततो भृत्यानासनानीत्यचोदयत् । ॥ ५.९४.५७ ॥
સભાના દ્વારે ઊભેલા ઋષિઓને જોઈને શાંતનુના પુત્રે ઝડપથી સેવકોને 'આસનો લાવો' કહીને પ્રેરણા આપી.
5.94.58
आसनान्यथ मृष्टानि महान्ति विपुलानि च ।
मणिकाञ्चनचित्राणि समाजह्रुस्ततस्ततः । ॥ ५.९४.५८ ॥
પછી ચમકાવેલાં, મોટાં, વિશાળ, મણિ અને સુવર્ણથી ચિતરેલાં આસનો ચારેબાજુથી એકઠાં કરીને લાવવામાં આવ્યાં.
5.94.59
तेषु तत्रोपविष्टेषु गृहीतार्घ्येषु भारत ।
निषसादासने कृष्णो राजानश्च यथासनम् । ॥ ५.९४.५९ ॥
હે ભરતવંશી, તેઓ ત્યાં બેસી અર્ઘ્ય સ્વીકારી લેતાં કૃષ્ણ આસન પર બેઠા અને રાજાઓ પણ પોતપોતાને યોગ્ય આસનો પર બેઠા.
5.94.60
दुःशासनः सात्यकये ददावासनमुत्तमम् ।
विविंशतिर्ददौ पीठं काञ्चनं कृतवर्मणे । ॥ ५.९४.६० ॥
દુઃશાસને સાત્યકિને ઉત્તમ આસન આપ્યું; વિવિંશતિએ કૃતવર્માને સુવર્ણનું પીઠ આપ્યું.
5.94.61
अविदूरे तु कृष्णस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
एकासने महात्मानौ निषीदतुरमर्षणौ । ॥ ५.९४.६१ ॥
કૃષ્ણની નજીક કર્ણ અને દુર્યોધન બંને, એ અસહિષ્ણુ મહાત્માઓ, એક જ આસન પર બેઠા.
5.94.62
गान्धारराजः शकुनिर्गान्धारैरभिरक्षितः ।
निषसादासने राजा सहपुत्रो विशांपते । ॥ ५.९४.६२ ॥
ગાંધારોથી રક્ષિત ગાંધારરાજ શકુનિ પુત્ર સાથે આસન પર બેઠા, હે પ્રજાપતિ.
5.94.63
विदुरो मणिपीठे तु शुक्लस्पर्ध्याजिनोत्तरे ।
संस्पृशन्नासनं शौरेर्महामतिरुपाविशत्। ॥ ५.९४.६३ ॥
મહામતિ વિદુર સફેદ નરમ મૃગચર્મથી ઢંકાયેલા મણિપીઠ પર, શૌરિ (કૃષ્ણ)ના આસનને સ્પર્શતા બેઠા.
5.94.64
चिरस्य दृष्ट्वा दाशार्हं राजानः सर्व एव ते ।
अमृतस्येव नातृप्यन्प्रेक्षमाणा जनार्दनम्। ॥ ५.९४.६४ ॥
ઘણા સમય પછી દાશાર્હ (કૃષ્ણ)ને જોઈને તે સર્વ રાજાઓ અમૃત સમાન જનાર્દનને જોતા છતાં તૃપ્ત ન થયા.
5.94.65
अतसीपुष्पसङ्काशः पीतवासा जनार्दनः ।
व्यभ्राजत सभामध्ये हेम्नीवोपहितो मणिः ॥ ५.९४.६५ ॥
અળસીના ફૂલ જેવા રંગના, પીળાં વસ્ત્ર પહેરેલા જનાર્દન સભાની મધ્યમાં સોનામાં જડેલા મણિ સમાન ઝળહળ્યા.
5.94.66
ततस्तूष्णीं सर्वमासीद्गोविन्दगतमानसम् ।
न तत्र कश्चित्किंचिद्वा व्याजहार पुमान्क्वचित् ॥ ५.९४.६६ ॥
ત્યારે બધું મૌન થઈ ગયું, સૌનાં મન ગોવિંદમાં લાગેલાં હતાં; ત્યાં કોઈ પણ પુરુષ ક્યારેય કંઈ બોલ્યો નહીં.