మహాభారతం · అధ్యాయం 5.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.94.1
तथा कथयतोरेव तयोर्बुद्धिमतोस्तदा ।
शिवा नक्षत्रसंपन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.१ ॥
ఈ విధంగా ఆ బుద్ధిమంతులిద్దరూ మాట్లాడుకుంటుండగా, నక్షత్రాలతో నిండిన ఆ శుభ రాత్రి గడిచిపోయింది.
5.94.2
धर्मार्थकामयुक्ताश्च विचित्रार्थपदाक्षराः ।
शृण्वतो विविधा वाचो विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९४.२ ॥
ధర్మ, అర్థ, కామాలతో కూడినదీ, విచిత్రార్థ పదాక్షరాలతో నిండినదీ అయిన మహాత్ముడైన విదురుని నానావిధ వాక్కులను అతడు వింటూ ఉన్నాడు.
5.94.3
कथाभिरनुरूपाभी रक्तस्यामिततेजसः ।
अकामस्यैव कृष्णस्य सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.३ ॥
అమిత తేజస్వి, నిష్కామ కృష్ణునితో తగిన కథలు చెబుతూ ఆ రాత్రి గడిచిపోయింది.
5.94.4
ततस्तु स्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः ।
शङ्खदुन्दुमिनिर्घोषैः केशवं प्रत्यबोधयन् ॥ ५.९४.४ ॥
అప్పుడు మధురస్వరులైన అనేక సూతులు, మాగధులు శంఖ, దుందుభి ధ్వనులతో కేశవుణ్ణి మేల్కొలిపారు.
5.94.5
तत उत्थाय दाशार्हऋषभः सर्वसात्वताम् ।
सर्वमावश्यकं चक्रे प्रातः कार्यं जनार्दनः ॥ ५.९४.५ ॥
అప్పుడు దాశార్హ వృషభుడు, సాత్వతులందరిలో శ్రేష్ఠుడైన జనార్దనుడు లేచి ఉదయపు కర్తవ్యాలన్నింటినీ నెరవేర్చాడు.
5.94.6
कृतोदकानुजप्यः स हुताग्निः समलङ्कृतः ।
ततश्चादित्यमुद्यन्तमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.९४.६ ॥
జల తర్పణం, జపం చేసి, అగ్నిలో హవిస్సు అర్పించి, అలంకరించుకుని, తరువాత మాధవుడు ఉదయిస్తున్న ఆదిత్యుని ఉపాసించాడు.
5.94.7
अथ दुर्योधनः कृष्मं शकुनिश्चापि सौबलः ।
सन्ध्यां तिष्ठन्तमभ्येत्य दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.७ ॥
అప్పుడు దుర్యోధనుడు, సౌబల శకుని కూడా సంధ్యా సమయంలో నిలబడి ఉన్న అపరాజితుడైన దాశార్హ కృష్ణుని వద్దకు వచ్చారు.
5.94.8
आचक्षेतां तु कृष्णस्य धृतराष्ट्रं सभागतम् ।
कुरूश्च भीष्मप्रमुखान्राज्ञः सर्वांश्च पार्थिवान् ॥ ५.९४.८ ॥
వారిద్దరూ కృష్ణునికి సభకు వచ్చిన ధృతరాష్ట్రుని గురించి, భీష్ముడు ప్రముఖులైన కురువులను, సర్వ రాజులను గురించి తెలియజేశారు.
5.94.9
त्वामर्थयन्ते गोविन्द दिवि शक्रमिवामराः ।
तावभ्यनन्दद्गोविन्दः साम्ना परमवल्गुना ॥ ५.९४.९ ॥
"గోవిందా, దేవతలు స్వర్గంలో ఇంద్రుని అర్థించినట్లు వారు నిన్ను అర్థిస్తున్నారు." గోవిందుడు అత్యంత మృదువైన మాటలతో వారిని స్వాగతించాడు.
5.94.10
ततो विमल आदित्ये ब्राह्मणेभ्यो जनार्दनः ।
ददौ हिरण्यं वासांसि गाश्चाश्चांश्च परन्तपः ॥ ५.९४.१० ॥
అప్పుడు నిర్మల సూర్యోదయంలో జనార్దనుడు బ్రాహ్మణులకు బంగారం, వస్త్రాలు, ఆవులు, గుర్రాలను దానం చేశాడు, శత్రుసంహారీ.
5.94.11
विसृष्टवन्तं रत्नानि दाशार्हमपराजितम् ।
तिष्ठन्तमुपसङ्गम्य ववन्दे सारथिस्तदा ॥ ५.९४.११ ॥
రత్నాలను దానం చేసి నిలబడి ఉన్న అపరాజితుడైన దాశార్హుని దగ్గరకు వచ్చి, అప్పుడు సారథి అతనికి నమస్కరించాడు.
5.94.12
तस्मै रथवरो युक्तः शुशुभे लोकविश्रुतः ।
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ ५.९४.१२ ॥
అతనికోసం కట్టిన ఉత్తమ రథం లోకప్రసిద్ధమై, శైబ్య, సుగ్రీవ, మేఘపుష్ప, బలాహక అనే గుర్రాలతో ప్రకాశించింది.
5.94.13
शैब्यस्तु शुकपत्राभः सुग्रीवः किंशुकप्रभः ।
मेघपुष्पो मेघवर्णः पाण्डरस्तु बलाहकः ॥ ५.९४.१३ ॥
శైబ్యుడు చిలుక రెక్క వంటివాడు; సుగ్రీవుడు కింశుక పుష్పపు కాంతి కలవాడు. మేఘపుష్పుడు మేఘవర్ణుడు; బలాహకుడు పాండురవర్ణుడు.
5.94.14
दक्षिणं चावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतोऽवहत् ।
पृष्ठवाहौ रथस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ ५.९४.१४ ॥
శైబ్యుడు కుడివైపు, సుగ్రీవుడు ఎడమవైపు రథాన్ని లాగారు. రథం వెనుక ఉన్న రెండు గుర్రాలు మేఘపుష్పుడు, బలాహకుడు.
5.94.15
विश्वकर्मकृताऽऽपीडा रत्नजालविभूषिता ।
आश्रिता वै रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरशोभत ॥ ५.९४.१५ ॥
విశ్వకర్మ నిర్మించిన, రత్నజాలంతో అలంకరించిన శిఖరాలంకారం ఆ రథంపై అమర్చబడి ఉంది; ధ్వజస్తంభం ప్రకాశించింది.
5.94.16
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभाकरमिव स्पृशन् ।
तस्य सत्ववतः केतौ भुजगारिरशोभत ॥ ५.९४.१६ ॥
వైనతేయుడు (గరుడుడు) దానిపై ఉండి సూర్యుణ్ణి తాకుతున్నట్లు ఉన్నాడు. ఆ బలవంతుని ధ్వజంపై సర్పశత్రువు (గరుడుడు) ప్రకాశించాడు.
5.94.17
तस्य कीर्तिमतस्तेन भास्वरेण विराजता ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठः पतगेन्द्रेण केतुना ॥ ५.९४.१७ ॥
కీర్తిమంతుడైన అతని ఉత్తమ రథం ప్రకాశించే ఆ పక్షిరాజు (గరుడ) ధ్వజంతో శోభించింది.
5.94.18
रश्मिजालैः पताकाभिः सौवर्णेन च केतुना ।
बभूव स रथश्रेष्ठः कालसूर्य इवोदितः ॥ ५.९४.१८ ॥
కిరణజాలాలు, పతాకలు, బంగారు ధ్వజంతో ఆ ఉత్తమ రథం ఉదయించిన కాలసూర్యునిలా అయింది.
5.94.19
पक्षिध्वजवितानैश्च रुक्मजालकृताङ्गणैः ।
दण्डमार्गविभागैश्च सुकृतैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.९४.१९ ॥
పక్షి ధ్వజాల పందిళ్లతో, బంగారు జాలికలతో అలంకరించిన ప్రాంగణాలతో, దండమార్గ విభాగాలతో, విశ్వకర్మ చక్కగా నిర్మించినవాటితో.
5.94.20
प्रवालमणिशोभैश्च मुक्तावैडूर्यशोभनैः ।
किङ्किणीशतसङ्घैश्च वालजालकृतान्तरैः ॥ ५.९४.२० ॥
పగడాలు, మణుల శోభతో, ముత్యాలు వైడూర్యాల సొగసుతో, వందలాది చిరుగంటల సమూహాలతో, చామర జాలికలతో అలంకరించిన లోపలి భాగాలతో.
5.94.21
कार्तस्वरमयीभिश्च पद्मिनीभिरलङ्कृतः ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठस्तापनीयैश्च पादपैः ॥ ५.९४.२१ ॥
బంగారంతో చేసిన కమలసరస్సులతో అలంకరించబడిన ఆ శ్రేష్ఠ రథం ప్రకాశించింది; మేలిమి బంగారు వృక్షాలతోనూ.
5.94.22
व्याघ्रसिंहवराहैश्च गोभिश्च मृगपक्षिभिः ।
ताराभिर्भास्करैश्चापि वारणैश्च हिरण्मयैः ॥ ५.९४.२२ ॥
పులులు, సింహాలు, పందులతో, ఆవులతో, జింకలు పక్షులతో, నక్షత్రాలతో, సూర్యులతో కూడా, బంగారు ఏనుగులతో.
5.94.23
वज्राङ्कुशविमानैश्च कूबरावृत्तसन्धिषु ।
समुच्छ्रितमहानाभिः स्तनयित्नुमहास्वनः ॥ ५.९४.२३ ॥
వజ్ర అంకుశ చిహ్నాల విమానాలతో, కూబరం చుట్టిన కీళ్లతో, ఎత్తైన పెద్ద నాభులతో, ఉరుము వంటి మహాధ్వనితో.
5.94.24
ततो रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना ।
हयोत्तमयुजा शीघ्रमुपातिष्ठत दारुकः ॥ ५.९४.२४ ॥
అప్పుడు తెల్లని, పెద్ద, గంటలు మ్రోగే రథాన్ని, ఉత్తమ గుర్రాలను కట్టిన దానిని, దారుకుడు త్వరగా తీసుకువచ్చాడు.
5.94.25
तमुपस्थितमाज्ञाय रथं दिव्यं महामनाः ।
महाभ्रघननिर्घोषं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९४.२५ ॥
మహామనుడు తన దగ్గర నిలిచి ఉన్న ఆ దివ్య రథాన్ని గుర్తించాడు; అది మహామేఘ గర్జనలా ధ్వనిస్తూ సర్వ రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
5.94.26
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणांश्च जनार्दनः ।
कौस्तुभं मणिमाबध्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.९४.२६ ॥
జనార్దనుడు అగ్నికి ప్రదక్షిణ చేసి బ్రాహ్మణులకు కూడా (గౌరవం ఇచ్చి); కౌస్తుభ మణిని ధరించి పరమ శోభతో ప్రకాశించాడు.
5.94.27
कुरुभिः संवृतः कृष्णो वृष्णिभिश्चाभिरक्षितः ।
आतिष्ठत रथं शौरिः सर्वयादवनन्दनः ॥ ५.९४.२७ ॥
కురువులతో చుట్టబడి, వృష్ణులచే రక్షించబడిన కృష్ణుడు — సర్వ యాదవులకు ఆనందదాయకుడైన శౌరి — రథమెక్కాడు.
5.94.28
अन्वारुरोह दाशार्हं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
सर्वप्राणभृतां श्रेष्ठं सर्वबुद्धिमतां वरम् ॥ ५.९४.२८ ॥
సర్వధర్మజ్ఞుడైన విదురుడు దాశార్హుని (కృష్ణుని) వెనుక ఎక్కాడు — అతడు సర్వ ప్రాణులలో శ్రేష్ఠుడు, సర్వ బుద్ధిమంతులలో వరుడు.
5.94.29
ततो दुर्योधनः कृष्णं शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्वितीयेन रथेनैनमन्वयातां परन्तपम् ॥ ५.९४.२९ ॥
అప్పుడు దుర్యోధనుడు, సౌబల శకుని కూడా రెండవ రథంలో ఆ శత్రుసంహారకుడైన కృష్ణుని వెంట వెళ్లారు.
5.94.30
सात्यकिः कृतवर्मा च वृष्णीनां चापरे रथाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णं गजैरश्वै रथैरपि ॥ ५.९४.३० ॥
సాత్యకి, కృతవర్మ, వృష్ణుల ఇతర రథాలు కూడా వెనుక నుండి కృష్ణుని అనుసరించాయి — ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో కూడి.
5.94.31
तेषां हेमपरिष्कारैर्युक्ताः परमवाजिभिः ।
गच्छतां घोषिणश्चित्ररथा राजन्विरेजिरे ॥ ५.९४.३१ ॥
బంగారు అలంకారాలతో, ఉత్తమ గుర్రాలతో కట్టబడిన, గర్జించే విచిత్ర రథాలు వెళ్తుండగా, ఓ రాజా, అవి ప్రకాశించాయి.
5.94.32
संमृष्टसंसिक्तरजः प्रतिपेदे महापथम् ।
राजर्षिचरितं काले कृष्णो धीमाञ्श्रिया ज्वलन् ॥ ५.९४.३२ ॥
ధూళి తుడిచి నీళ్లు చల్లిన, రాజర్షులు నడిచిన ఆ మహామార్గంలో, జ్ఞాని కృష్ణుడు తేజస్సుతో మెరుస్తూ సరైన సమయానికి ప్రయాణించాడు.
5.94.33
ततः प्रयाते दाशार्हे प्रावाद्यन्तैकपुष्कराः ।
शङ्खाश्च दध्मिरे तत्र वाद्यान्यन्यानि यानि च ॥ ५.९४.३३ ॥
అప్పుడు దాశార్హుడు బయలుదేరగా, అక్కడ ఏకముఖ డోళ్లు మోగాయి, శంఖాలు ఊదబడ్డాయి, ఇతర వాద్యాలు కూడా మోగాయి.
5.94.34
प्रवीराः सर्वलोकस्य युवानः सिंहविक्रमाः ।
परिवार्य रथं शौरेरगच्छन्त परन्तपाः ॥ ५.९४.३४ ॥
లోకంలోని శ్రేష్ఠ వీరులు, సింహ పరాక్రమంగల యువకులు, శత్రువులను తపింపజేసే వీరులు, శూరుని కుమారుని రథాన్ని చుట్టుముట్టి వెళ్లారు.
5.94.35
ततोऽन्ये बहुसाहस्रा विचित्राद्भुतवाससः ।
असिप्रासायुधधराः कृष्णस्यासन्पुरःसराः ॥ ५.९४.३५ ॥
తర్వాత అనేక వేల మంది, విచిత్ర అద్భుత వస్త్రాలు ధరించి, కత్తులు, ఈటెలు, ఇతర ఆయుధాలు పట్టి, కృష్ణునికి ముందు నడిచారు.
5.94.36
गजाः पञ्चशतास्तत्र रथाश्चासन्सहस्रशः ।
प्रयान्तमन्वयुर्वीरं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.३६ ॥
అక్కడ ఐదు వందల ఏనుగులు, వేల రథాలు ఉన్నాయి; అవి బయలుదేరిన జయింపబడని వీరుడు దాశార్హుణ్ణి అనుసరించాయి.
5.94.37
पुरं कुरूणां संवृत्तं द्रष्टुकामं जनार्दनम् ।
सबालवृद्धं सस्त्रीकं रथ्यागतमरिन्दम ॥ ५.९४.३७ ॥
కౌరవుల నగరం జనార్దనుని చూడాలనే కోరికతో నిండి ఉంది; బాలురు, వృద్ధులు, స్త్రీలు అందరూ వీధుల్లోకి వచ్చారు, ఓ అరిందమా.
5.94.38
वेदिकामाश्रिताभिश्च समाक्रान्तान्यनेकशः ।
प्रचलन्तीव भारेण योषिद्भिर्भवनान्युत ॥ ५.९४.३८ ॥
వేదికలపై ఎక్కిన స్త్రీలతో నిండిపోయిన అనేక భవనాలు భారంతో కదులుతున్నట్లు కనిపించాయి.
5.94.39
स पूज्यमानः कुरुभिः संश्रृण्वन्मधुराः कथाः ।
यथार्हं प्रतिसत्कुर्वन्प्रेक्षमाणः शनैर्ययौ ॥ ५.९४.३९ ॥
కౌరవులచే గౌరవించబడుతూ, మధురమైన మాటలు వింటూ, తగినట్లుగా ప్రతిగౌరవం చేస్తూ, చుట్టూ చూస్తూ ఆయన నెమ్మదిగా సాగిపోయాడు.
5.94.40
ततः सभां समासाद्य केशवस्यानुयायिनः ।
सशङ्खैर्वेणुनिर्घोषैर्दिशः सर्वा व्यनादयन् ॥ ५.९४.४० ॥
తరువాత సభకు చేరి, కేశవుని అనుచరులు శంఖాలతో, వేణువుల ధ్వనులతో అన్ని దిశలను మారుమ్రోగించారు.
5.94.41
ततः सा समितिः सर्वा राज्ञाममिततेजसाम् ।
संप्राकम्पत हर्षेण कृष्णागमनकाङ्क्षया ॥ ५.९४.४१ ॥
అప్పుడు కృష్ణుని రాకను కోరుతూ, అపరిమిత తేజస్సుగల రాజుల ఆ సభ అంతా ఆనందంతో కంపించింది.
5.94.42
ततोऽभ्याशंगते कृष्णे समहृष्यन्नराधिपाः ।
श्रुत्वां तं रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.९४.४२ ॥
కృష్ణుడు సమీపించగా, మేఘగర్జనను పోలిన ఆ రథ ధ్వనిని విని రాజులు ఎంతో సంతోషించారు.
5.94.43
आसाद्य तु सभाद्वारमृषभः सर्वसात्वताम् ।
अवतीर्य रथाच्छौरिः कैलासशिखरोपमात् ॥ ५.९४.४३ ॥
సభ ద్వారాన్ని చేరుకుని, సాత్వతులలో వృషభుడైన శౌరి, కైలాస శిఖరంలా ఉన్న తన రథం నుండి దిగాడు.
5.94.44
नवमेघप्रतीकाशां ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
महेन्द्रसदनप्रख्यां प्रविवेश सभां ततः ॥ ५.९४.४४ ॥
కొత్త మేఘంలా, తేజస్సుతో మండుతున్నట్లు, మహేంద్రుని నివాసంలా ఉన్న ఆ సభలో అతడు అప్పుడు ప్రవేశించాడు.
5.94.45
पाणौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशाः ।
ज्येतींष्यादित्यवद्राजन्कुरून्प्राच्छादयच्छ्रिया ॥ ५.९४.४५ ॥
ఓ రాజా! మహాయశస్వి కృష్ణుడు విదురుని, సాత్యకిని చేయి పట్టుకుని, సూర్యునిలా కురువులను తన శోభతో కప్పివేశాడు.
5.94.46
अग्रतो वासुदेवस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
कृष्णयः कृतवर्मा चाप्यासन्कृष्णस्य पृष्ठतः ॥ ५.९४.४६ ॥
వాసుదేవుని ముందు కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు ఇద్దరూ ఉన్నారు; కృతవర్మ కూడా కృష్ణుని వెనుక ఉన్నాడు.
5.94.47
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य भीष्मद्रोणादयस्ततः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.९४.४७ ॥
ధృతరాష్ట్రుని ముందుంచి, భీష్ముడు, ద్రోణుడు మొదలైన అందరూ తమ ఆసనాల నుండి లేచి జనార్దనుని గౌరవించారు.
5.94.48
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वर ।
सहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.९४.४८ ॥
ఓ నరేశ్వరా! దాశార్హుడు దగ్గరకు రాగానే, ప్రజ్ఞాచక్షువు (ధృతరాష్ట్రుడు) మహాయశస్వులైన ద్రోణ, భీష్మలతో కలిసి లేచాడు.
5.94.49
उत्तिष्ठति महाराजे धृतराष्ट्रे जनेश्वरे ।
तानि राजसहस्राणि समुत्तस्थुः समन्ततः ॥ ५.९४.४९ ॥
జనేశ్వరుడైన మహారాజు ధృతరాష్ట్రుడు లేవగా, వేలాది రాజులు నలుదిక్కుల నుండి లేచారు.
5.94.50
आसनं सर्वतोभद्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
कृष्णार्थे कल्पितं तत्र धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ५.९४.५० ॥
అక్కడ ధృతరాష్ట్రుని ఆజ్ఞ మేరకు కృష్ణుని కోసం జాంబూనద బంగారంతో అలంకరించిన సర్వతోభద్ర ఆసనం సిద్ధం చేయబడింది.
5.94.51
स्मयमानस्तु राजानं भीष्मद्रोणौ च माधवः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा राज्ञश्चान्यान्यथावयः ॥ ५.९४.५१ ॥
ధర్మాత్ముడైన మాధవుడు నవ్వుతూ రాజుతో, భీష్మునితో, ద్రోణునితో, మరియు ఇతర రాజులతో, వారి వయసుకు తగినట్లు మాట్లాడాడు.
5.94.52
तत्र केशवमानर्चुः सम्यगभ्यागतं सभाम् ।
राजानः पार्थिवाः सर्वे कुरवश्च जनार्दनम् ॥ ५.९४.५२ ॥
అక్కడ సభకు సరిగా వచ్చిన కేశవుడిని, భూపతులైన రాజులందరూ, కురువులు కూడా జనార్దనుని గౌరవించారు.
5.94.53
तत्र तिष्ठन्स दाशार्हो राजमध्ये परन्तपः ।
अपश्यदन्तरिक्षस्थानृषीन्परपुरञ्जयः। ॥ ५.९४.५३ ॥
అక్కడ రాజుల మధ్య నిలబడిన, శత్రువులను తపింపజేసే, శత్రునగరాలను జయించిన దాశార్హుడు ఆకాశంలో నిలిచిన ఋషులను చూశాడు.
5.94.54
ततस्तानभिसंप्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन् ।
अभ्यभाषत दाशार्हो भीष्मं शान्तनवं शनैः । ॥ ५.९४.५४ ॥
అప్పుడు నారదుడు ప్రముఖులైన ఆ ఋషులను చూసి, దాశార్హుడు శాంతనుని కుమారుడైన భీష్ముని నెమ్మదిగా ఇలా అన్నాడు.
5.94.55
पार्थिवीं समितिं द्रष्टुमृषयोऽभ्यागता नृप ।
निमन्त्र्यन्तामासनैश्च सत्कारेण च भूयसा । ॥ ५.९४.५५ ॥
రాజా, రాజసభను చూడటానికి ఋషులు వచ్చారు. వారిని ఆసనాలతో ఆహ్వానించి గొప్ప సత్కారంతో గౌరవించండి.
5.94.56
नैतेष्वनुपविष्टेषु शक्यं केनचिदासितुम् ।
पूजा प्रयुज्यतामाशु मुनीनां भावितात्मनाम् । ॥ ५.९४.५६ ॥
వీరు కూర్చునే వరకు ఎవరూ కూర్చోవడం సాధ్యం కాదు. పవిత్రాత్ములైన మునులకు త్వరగా పూజ చేయండి.
5.94.57
ऋषीञ्शान्तनवो दृष्ट्वा सभाद्वारमुपस्थितान् ।
त्वरमाणस्ततो भृत्यानासनानीत्यचोदयत् । ॥ ५.९४.५७ ॥
సభ ద్వారం వద్ద నిలిచిన ఋషులను చూసి శంతనుని కుమారుడు తొందరగా సేవకులకు 'ఆసనాలు తెండి' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
5.94.58
आसनान्यथ मृष्टानि महान्ति विपुलानि च ।
मणिकाञ्चनचित्राणि समाजह्रुस्ततस्ततः । ॥ ५.९४.५८ ॥
తరువాత శుభ్రపరచిన, పెద్ద, విశాలమైన, మణులు బంగారంతో అలంకరించిన ఆసనాలను అక్కడక్కడి నుండి తెచ్చారు.
5.94.59
तेषु तत्रोपविष्टेषु गृहीतार्घ्येषु भारत ।
निषसादासने कृष्णो राजानश्च यथासनम् । ॥ ५.९४.५९ ॥
భారతా, వారు అక్కడ కూర్చుని అర్ఘ్యం స్వీకరించిన తర్వాత, కృష్ణుడు ఆసనంపై కూర్చున్నాడు; రాజులు కూడా తమ తమ ఆసనాల్లో కూర్చున్నారు.
5.94.60
दुःशासनः सात्यकये ददावासनमुत्तमम् ।
विविंशतिर्ददौ पीठं काञ्चनं कृतवर्मणे । ॥ ५.९४.६० ॥
దుశ్శాసనుడు సాత్యకికి ఉత్తమమైన ఆసనం ఇచ్చాడు; వివింశతి కృతవర్మకు బంగారు పీఠం ఇచ్చాడు.
5.94.61
अविदूरे तु कृष्णस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
एकासने महात्मानौ निषीदतुरमर्षणौ । ॥ ५.९४.६१ ॥
కృష్ణునికి సమీపంలో కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు ఇద్దరూ, ఓర్పులేని ఆ మహాత్ములు, ఒకే ఆసనంపై కూర్చున్నారు.
5.94.62
गान्धारराजः शकुनिर्गान्धारैरभिरक्षितः ।
निषसादासने राजा सहपुत्रो विशांपते । ॥ ५.९४.६२ ॥
గాంధారులచే రక్షించబడిన గాంధారరాజు శకుని తన కుమారునితో కలిసి ఆసనంపై కూర్చున్నాడు, ప్రజాపతీ.
5.94.63
विदुरो मणिपीठे तु शुक्लस्पर्ध्याजिनोत्तरे ।
संस्पृशन्नासनं शौरेर्महामतिरुपाविशत्। ॥ ५.९४.६३ ॥
మహామతి విదురుడు తెల్లని మృదువైన జింక చర్మం పరచిన మణిపీఠంపై, శౌరి (కృష్ణుని) ఆసనాన్ని స్పృశిస్తూ కూర్చున్నాడు.
5.94.64
चिरस्य दृष्ट्वा दाशार्हं राजानः सर्व एव ते ।
अमृतस्येव नातृप्यन्प्रेक्षमाणा जनार्दनम्। ॥ ५.९४.६४ ॥
చాలాకాలం తర్వాత దాశార్హుడిని (కృష్ణుని) చూసి, ఆ రాజులందరూ అమృతంలా ఉన్న జనార్దనుని చూస్తూ తృప్తి చెందలేదు.
5.94.65
अतसीपुष्पसङ्काशः पीतवासा जनार्दनः ।
व्यभ्राजत सभामध्ये हेम्नीवोपहितो मणिः ॥ ५.९४.६५ ॥
అవిసె పువ్వు రంగులో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన జనార్దనుడు సభ మధ్యలో బంగారంలో పొదిగిన మణిలా ప్రకాశించాడు.
5.94.66
ततस्तूष्णीं सर्वमासीद्गोविन्दगतमानसम् ।
न तत्र कश्चित्किंचिद्वा व्याजहार पुमान्क्वचित् ॥ ५.९४.६६ ॥
అప్పుడు అంతా మౌనంగా ఉంది, అందరి మనసులు గోవిందునిపై లగ్నమై ఉన్నాయి; అక్కడ ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.