Mahābhārata · Adhyāya 5.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.94.1
तथा कथयतोरेव तयोर्बुद्धिमतोस्तदा ।
शिवा नक्षत्रसंपन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.१ ॥
Enquanto os dois sábios assim conversavam, aquela noite auspiciosa, cheia de estrelas, passou.
5.94.2
धर्मार्थकामयुक्ताश्च विचित्रार्थपदाक्षराः ।
शृण्वतो विविधा वाचो विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९४.२ ॥
Ele ouvia as diversas palavras do magnânimo Vidura, unidas ao dharma, à riqueza e ao desejo, com palavras e sílabas de sentidos variados.
5.94.3
कथाभिरनुरूपाभी रक्तस्यामिततेजसः ।
अकामस्यैव कृष्णस्य सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.३ ॥
Com narrativas apropriadas junto a Kṛṣṇa, de esplendor ilimitado, o devotado e o desprovido de desejo, aquela noite passou.
5.94.4
ततस्तु स्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः ।
शङ्खदुन्दुमिनिर्घोषैः केशवं प्रत्यबोधयन् ॥ ५.९४.४ ॥
Então muitos sūtas e māgadhas, de voz melodiosa, despertaram Keśava com o estrondo de conchas e tambores.
5.94.5
तत उत्थाय दाशार्हऋषभः सर्वसात्वताम् ।
सर्वमावश्यकं चक्रे प्रातः कार्यं जनार्दनः ॥ ५.९४.५ ॥
Então Janārdana, touro dos Dāśārhas, o primeiro de todos os Sātvatas, levantou-se e cumpriu todos os deveres necessários da alvorada.
5.94.6
कृतोदकानुजप्यः स हुताग्निः समलङ्कृतः ।
ततश्चादित्यमुद्यन्तमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.९४.६ ॥
Tendo realizado a libação de água e recitado seu japa, tendo feito oferendas ao fogo e se adornado, Mādhava então adorou o sol nascente.
5.94.7
अथ दुर्योधनः कृष्मं शकुनिश्चापि सौबलः ।
सन्ध्यां तिष्ठन्तमभ्येत्य दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.७ ॥
Então Duryodhana e também Śakuni, filho de Subala, aproximaram-se de Dāśārha, o invicto Kṛṣṇa, que estava de pé ao crepúsculo.
5.94.8
आचक्षेतां तु कृष्णस्य धृतराष्ट्रं सभागतम् ।
कुरूश्च भीष्मप्रमुखान्राज्ञः सर्वांश्च पार्थिवान् ॥ ५.९४.८ ॥
Os dois contaram a Kṛṣṇa sobre Dhṛtarāṣṭra, que viera à assembleia, e sobre os Kuru liderados por Bhīṣma, e todos os reis e governantes da terra.
5.94.9
त्वामर्थयन्ते गोविन्द दिवि शक्रमिवामराः ।
तावभ्यनन्दद्गोविन्दः साम्ना परमवल्गुना ॥ ५.९४.९ ॥
"Govinda, como os imortais suplicam a Indra no céu, assim te suplicam eles." Govinda recebeu os dois com as palavras mais suaves.
5.94.10
ततो विमल आदित्ये ब्राह्मणेभ्यो जनार्दनः ।
ददौ हिरण्यं वासांसि गाश्चाश्चांश्च परन्तपः ॥ ५.९४.१० ॥
Então, ao nascer claro do sol, Janārdana deu ouro, vestes, vacas e cavalos aos brâmanes, ó queimador de inimigos.
5.94.11
विसृष्टवन्तं रत्नानि दाशार्हमपराजितम् ।
तिष्ठन्तमुपसङ्गम्य ववन्दे सारथिस्तदा ॥ ५.९४.११ ॥
Aproximando-se do invicto Dāśārha, que estava de pé após distribuir as joias, o cocheiro então se curvou diante dele.
5.94.12
तस्मै रथवरो युक्तः शुशुभे लोकविश्रुतः ।
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ ५.९४.१२ ॥
Para ele fora atrelado um carro excelente, famoso nos mundos, que resplandecia com cavalos chamados Śaibya, Sugrīva, Meghapuṣpa e Balāhaka.
5.94.13
शैब्यस्तु शुकपत्राभः सुग्रीवः किंशुकप्रभः ।
मेघपुष्पो मेघवर्णः पाण्डरस्तु बलाहकः ॥ ५.९४.१३ ॥
Śaibya era como uma pena de papagaio, Sugrīva tinha o brilho da flor de kiṃśuka. Megha-puṣpa era da cor de nuvem, e o pálido Balāhaka era branco.
5.94.14
दक्षिणं चावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतोऽवहत् ।
पृष्ठवाहौ रथस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ ५.९४.१४ ॥
Śaibya puxava à direita e Sugrīva à esquerda. Os dois cavalos traseiros da carruagem eram Megha-puṣpa e Balāhaka.
5.94.15
विश्वकर्मकृताऽऽपीडा रत्नजालविभूषिता ।
आश्रिता वै रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरशोभत ॥ ५.९४.१५ ॥
Feito por Viśvakarman e adornado com uma rede de joias, o remate repousava sobre aquela carruagem, e o mastro da bandeira brilhava.
5.94.16
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभाकरमिव स्पृशन् ।
तस्य सत्ववतः केतौ भुजगारिरशोभत ॥ ५.९४.१६ ॥
Garuḍa, filho de Vinatā, estava sentado sobre ele, como que tocando o sol; no estandarte daquele poderoso brilhava o inimigo das serpentes.
5.94.17
तस्य कीर्तिमतस्तेन भास्वरेण विराजता ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठः पतगेन्द्रेण केतुना ॥ ५.९४.१७ ॥
O melhor dos carros daquele renomado brilhava com aquele radiante senhor das aves, o estandarte de Garuḍa.
5.94.18
रश्मिजालैः पताकाभिः सौवर्णेन च केतुना ।
बभूव स रथश्रेष्ठः कालसूर्य इवोदितः ॥ ५.९४.१८ ॥
Com suas redes de raios, bandeiras e estandarte dourado, aquele melhor dos carros tornou-se como o sol do tempo erguido.
5.94.19
पक्षिध्वजवितानैश्च रुक्मजालकृताङ्गणैः ।
दण्डमार्गविभागैश्च सुकृतैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.९४.१९ ॥
Com dosséis de estandartes de pássaros, com pátios adornados de redes douradas, com as divisões de seus caminhos de hastes, tudo bem feito por Viśvakarman.
5.94.20
प्रवालमणिशोभैश्च मुक्तावैडूर्यशोभनैः ।
किङ्किणीशतसङ्घैश्च वालजालकृतान्तरैः ॥ ५.९४.२० ॥
Radiante de coral e gemas, esplêndido de pérolas e lápis-lazúli, com centenas de grupos de sininhos, seus interiores feitos de redes de cauda de iaque.
5.94.21
कार्तस्वरमयीभिश्च पद्मिनीभिरलङ्कृतः ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठस्तापनीयैश्च पादपैः ॥ ५.९४.२१ ॥
Aquele excelente carro brilhava, adornado com lagos de lótus de ouro e árvores de ouro refinado.
5.94.22
व्याघ्रसिंहवराहैश्च गोभिश्च मृगपक्षिभिः ।
ताराभिर्भास्करैश्चापि वारणैश्च हिरण्मयैः ॥ ५.९४.२२ ॥
Com tigres, leões e javalis, com vacas, veados e aves, também com estrelas e sóis, e com elefantes dourados.
5.94.23
वज्राङ्कुशविमानैश्च कूबरावृत्तसन्धिषु ।
समुच्छ्रितमहानाभिः स्तनयित्नुमहास्वनः ॥ ५.९४.२३ ॥
Com corpos de carro marcados com raio e aguilhão, com juntas enlaçadas ao redor do timão, com grandes cubos elevados e um forte rugido como trovão.
5.94.24
ततो रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना ।
हयोत्तमयुजा शीघ्रमुपातिष्ठत दारुकः ॥ ५.९४.२४ ॥
Então Dāruka trouxe rapidamente o carro brilhante e grande, tilintando com sininhos, atrelado aos melhores cavalos.
5.94.25
तमुपस्थितमाज्ञाय रथं दिव्यं महामनाः ।
महाभ्रघननिर्घोषं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९४.२५ ॥
O de grande ânimo percebeu o carro divino que estava perto dele, cujo estrondo era como o trovão de uma grande nuvem, adornado com todas as joias.
5.94.26
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणांश्च जनार्दनः ।
कौस्तुभं मणिमाबध्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.९४.२६ ॥
Janārdana fez a circunvolução do fogo sagrado pela direita e honrou os brâmanes; então, tendo fixado a joia Kaustubha, resplandecendo com suprema glória.
5.94.27
कुरुभिः संवृतः कृष्णो वृष्णिभिश्चाभिरक्षितः ।
आतिष्ठत रथं शौरिः सर्वयादवनन्दनः ॥ ५.९४.२७ ॥
Cercado pelos Kuru e protegido pelos Vṛṣṇi, Kṛṣṇa, descendente de Śūra, deleite de todos os Yādava, subiu ao carro.
5.94.28
अन्वारुरोह दाशार्हं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
सर्वप्राणभृतां श्रेष्ठं सर्वबुद्धिमतां वरम् ॥ ५.९४.२८ ॥
Vidura, conhecedor de todo dharma, subiu atrás do Dāśārha (Kṛṣṇa), o melhor de todos os seres vivos, o primeiro entre todos os sábios.
5.94.29
ततो दुर्योधनः कृष्णं शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्वितीयेन रथेनैनमन्वयातां परन्तपम् ॥ ५.९४.२९ ॥
Então Duryodhana e Śakuni, filho de Subala, também seguiram Kṛṣṇa, o abrasador de inimigos, em uma segunda carruagem.
5.94.30
सात्यकिः कृतवर्मा च वृष्णीनां चापरे रथाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णं गजैरश्वै रथैरपि ॥ ५.९४.३० ॥
Sātyaki e Kṛtavarman, e os demais carros dos Vṛṣṇi, seguiram Kṛṣṇa por trás, com elefantes, cavalos e carros.
5.94.31
तेषां हेमपरिष्कारैर्युक्ताः परमवाजिभिः ।
गच्छतां घोषिणश्चित्ररथा राजन्विरेजिरे ॥ ५.९४.३१ ॥
Atrelados a excelentes cavalos e adornados de ouro, seus carros retumbantes e maravilhosos brilhavam, ó rei, enquanto avançavam.
5.94.32
संमृष्टसंसिक्तरजः प्रतिपेदे महापथम् ।
राजर्षिचरितं काले कृष्णो धीमाञ्श्रिया ज्वलन् ॥ ५.९४.३२ ॥
Por aquela grande estrada, varrida da poeira e aspergida, trilhada pelos reis-sábios, o sábio Kṛṣṇa seguiu no tempo devido, resplandecendo em esplendor.
5.94.33
ततः प्रयाते दाशार्हे प्रावाद्यन्तैकपुष्कराः ।
शङ्खाश्च दध्मिरे तत्र वाद्यान्यन्यानि यानि च ॥ ५.९४.३३ ॥
Então, quando o Dāśārha partiu, soaram ali tambores de uma face, sopraram-se as conchas e tocaram-se os demais instrumentos que havia.
5.94.34
प्रवीराः सर्वलोकस्य युवानः सिंहविक्रमाः ।
परिवार्य रथं शौरेरगच्छन्त परन्तपाः ॥ ५.९४.३४ ॥
Os mais valentes heróis do mundo inteiro, jovens de valor de leão, atormentadores de inimigos, marcharam cercando o carro do filho de Śūra.
5.94.35
ततोऽन्ये बहुसाहस्रा विचित्राद्भुतवाससः ।
असिप्रासायुधधराः कृष्णस्यासन्पुरःसराः ॥ ५.९४.३५ ॥
Depois, muitos milhares de outros, vestidos com trajes variados e maravilhosos, portando espadas, lanças e outras armas, iam à frente de Kṛṣṇa.
5.94.36
गजाः पञ्चशतास्तत्र रथाश्चासन्सहस्रशः ।
प्रयान्तमन्वयुर्वीरं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.३६ ॥
Havia quinhentos elefantes e milhares de carros, que seguiam o herói invicto, o Dāśārha, ao partir.
5.94.37
पुरं कुरूणां संवृत्तं द्रष्टुकामं जनार्दनम् ।
सबालवृद्धं सस्त्रीकं रथ्यागतमरिन्दम ॥ ५.९४.३७ ॥
A cidade dos Kurus, cheia do desejo de ver Janārdana, com crianças, idosos e mulheres, saíra às ruas, ó subjugador de inimigos.
5.94.38
वेदिकामाश्रिताभिश्च समाक्रान्तान्यनेकशः ।
प्रचलन्तीव भारेण योषिद्भिर्भवनान्युत ॥ ५.९४.३८ ॥
E muitas casas, lotadas em muitos pontos por mulheres que haviam subido às plataformas, pareciam tremer sob o peso.
5.94.39
स पूज्यमानः कुरुभिः संश्रृण्वन्मधुराः कथाः ।
यथार्हं प्रतिसत्कुर्वन्प्रेक्षमाणः शनैर्ययौ ॥ ५.९४.३९ ॥
Honrado pelos Kurus, ouvindo palavras doces, retribuindo o respeito como convinha, olhando ao redor, seguiu devagar.
5.94.40
ततः सभां समासाद्य केशवस्यानुयायिनः ।
सशङ्खैर्वेणुनिर्घोषैर्दिशः सर्वा व्यनादयन् ॥ ५.९४.४० ॥
Então, ao chegarem ao salão da assembleia, os seguidores de Keśava fizeram ressoar todas as direções com o som de conchas e flautas.
5.94.41
ततः सा समितिः सर्वा राज्ञाममिततेजसाम् ।
संप्राकम्पत हर्षेण कृष्णागमनकाङ्क्षया ॥ ५.९४.४१ ॥
Então toda aquela assembleia de reis de esplendor imensurável tremeu de alegria, ansiando pela chegada de Kṛṣṇa.
5.94.42
ततोऽभ्याशंगते कृष्णे समहृष्यन्नराधिपाः ।
श्रुत्वां तं रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.९४.४२ ॥
Então, quando Kṛṣṇa se aproximou, os senhores dos homens se alegraram muito, ao ouvir o estrondo daquele carro, semelhante ao trovão de uma nuvem de chuva.
5.94.43
आसाद्य तु सभाद्वारमृषभः सर्वसात्वताम् ।
अवतीर्य रथाच्छौरिः कैलासशिखरोपमात् ॥ ५.९४.४३ ॥
Ao chegar à porta da sala de assembleia, Śauri, o touro de todos os Sātvata, desceu de sua carruagem, semelhante ao cume do Kailāsa.
5.94.44
नवमेघप्रतीकाशां ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
महेन्द्रसदनप्रख्यां प्रविवेश सभां ततः ॥ ५.९४.४४ ॥
Então entrou naquela sala de assembleia, semelhante a uma nuvem nova, resplandecente de esplendor, parecida com a morada do grande Indra.
5.94.45
पाणौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशाः ।
ज्येतींष्यादित्यवद्राजन्कुरून्प्राच्छादयच्छ्रिया ॥ ५.९४.४५ ॥
Tomando pela mão Vidura e Sātyaki, o de grande renome, ó rei, cobriu os Kuru com seu esplendor, como os raios do sol.
5.94.46
अग्रतो वासुदेवस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
कृष्णयः कृतवर्मा चाप्यासन्कृष्णस्य पृष्ठतः ॥ ५.९४.४६ ॥
Diante de Vāsudeva estavam Karṇa e Duryodhana, e Kṛtavarman também estava atrás de Kṛṣṇa.
5.94.47
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य भीष्मद्रोणादयस्ततः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.९४.४७ ॥
Colocando Dhṛtarāṣṭra à frente, Bhīṣma, Droṇa e os demais todos se ergueram de seus assentos, honrando Janārdana.
5.94.48
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वर ।
सहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.९४.४८ ॥
Quando o Dāśārha se aproximou, ó senhor dos homens, aquele de olhos de sabedoria (Dhṛtarāṣṭra) ergueu-se juntamente com Droṇa e Bhīṣma, os ilustres.
5.94.49
उत्तिष्ठति महाराजे धृतराष्ट्रे जनेश्वरे ।
तानि राजसहस्राणि समुत्तस्थुः समन्ततः ॥ ५.९४.४९ ॥
Quando o grande rei Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens, se levantou, milhares de reis ergueram-se por todos os lados.
5.94.50
आसनं सर्वतोभद्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
कृष्णार्थे कल्पितं तत्र धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ५.९४.५० ॥
Ali, por ordem de Dhṛtarāṣṭra, foi preparado para Kṛṣṇa um assento sarvatobhadra adornado com ouro Jāmbūnada.
5.94.51
स्मयमानस्तु राजानं भीष्मद्रोणौ च माधवः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा राज्ञश्चान्यान्यथावयः ॥ ५.९४.५१ ॥
Mādhava, o de alma justa, sorrindo, dirigiu-se ao rei, a Bhīṣma e Droṇa, e aos outros reis conforme a idade de cada um.
5.94.52
तत्र केशवमानर्चुः सम्यगभ्यागतं सभाम् ।
राजानः पार्थिवाः सर्वे कुरवश्च जनार्दनम् ॥ ५.९४.५२ ॥
Ali, todos os reis da terra e os Kuru honraram devidamente Keśava, Janārdana, que havia chegado à assembleia.
5.94.53
तत्र तिष्ठन्स दाशार्हो राजमध्ये परन्तपः ।
अपश्यदन्तरिक्षस्थानृषीन्परपुरञ्जयः। ॥ ५.९४.५३ ॥
Ali, de pé no meio dos reis, o Dāśārha, abrasador de inimigos e conquistador de cidades inimigas, viu os sábios de pé no céu.
5.94.54
ततस्तानभिसंप्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन् ।
अभ्यभाषत दाशार्हो भीष्मं शान्तनवं शनैः । ॥ ५.९४.५४ ॥
Então, olhando para aqueles sábios liderados por Nārada, o Dāśārha falou suavemente a Bhīṣma, filho de Śantanu.
5.94.55
पार्थिवीं समितिं द्रष्टुमृषयोऽभ्यागता नृप ।
निमन्त्र्यन्तामासनैश्च सत्कारेण च भूयसा । ॥ ५.९४.५५ ॥
Ó rei, sábios vieram ver a assembleia real. Que sejam convidados com assentos e grande honra.
5.94.56
नैतेष्वनुपविष्टेषु शक्यं केनचिदासितुम् ।
पूजा प्रयुज्यतामाशु मुनीनां भावितात्मनाम् । ॥ ५.९४.५६ ॥
Ninguém pode sentar enquanto estes não se sentarem. Que se ofereça logo homenagem aos sábios de alma pura.
5.94.57
ऋषीञ्शान्तनवो दृष्ट्वा सभाद्वारमुपस्थितान् ।
त्वरमाणस्ततो भृत्यानासनानीत्यचोदयत् । ॥ ५.९४.५७ ॥
Vendo os sábios de pé à porta da assembleia, o filho de Śāntanu apressou os servos: «Trazei assentos!».
5.94.58
आसनान्यथ मृष्टानि महान्ति विपुलानि च ।
मणिकाञ्चनचित्राणि समाजह्रुस्ततस्ततः । ॥ ५.९४.५८ ॥
Então foram reunidos e trazidos de vários lugares assentos polidos, grandes e amplos, adornados com gemas e ouro.
5.94.59
तेषु तत्रोपविष्टेषु गृहीतार्घ्येषु भारत ।
निषसादासने कृष्णो राजानश्च यथासनम् । ॥ ५.९४.५९ ॥
Ó descendente de Bharata, quando eles se sentaram ali e receberam o arghya, Kṛṣṇa sentou-se em seu assento, e os reis sentaram-se cada um em seu lugar.
5.94.60
दुःशासनः सात्यकये ददावासनमुत्तमम् ।
विविंशतिर्ददौ पीठं काञ्चनं कृतवर्मणे । ॥ ५.९४.६० ॥
Duḥśāsana deu um excelente assento a Sātyaki, e Vivinśati deu um banquinho dourado a Kṛtavarman.
5.94.61
अविदूरे तु कृष्णस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
एकासने महात्मानौ निषीदतुरमर्षणौ । ॥ ५.९४.६१ ॥
Não longe de Kṛṣṇa, Karṇa e Duryodhana, ambos magnânimos e intolerantes, sentaram-se juntos num mesmo assento.
5.94.62
गान्धारराजः शकुनिर्गान्धारैरभिरक्षितः ।
निषसादासने राजा सहपुत्रो विशांपते । ॥ ५.९४.६२ ॥
Śakuni, rei de Gandhāra, protegido pelos gandhāras, sentou-se no assento com seu filho, ó senhor dos homens.
5.94.63
विदुरो मणिपीठे तु शुक्लस्पर्ध्याजिनोत्तरे ।
संस्पृशन्नासनं शौरेर्महामतिरुपाविशत्। ॥ ५.९४.६३ ॥
Vidura, o sábio, sentou-se num assento de joias sobre uma pele de veado branca e macia, tocando o assento de Śauri (Kṛṣṇa).
5.94.64
चिरस्य दृष्ट्वा दाशार्हं राजानः सर्व एव ते ।
अमृतस्येव नातृप्यन्प्रेक्षमाणा जनार्दनम्। ॥ ५.९४.६४ ॥
Tendo visto o Dāśārha (Kṛṣṇa) após muito tempo, todos aqueles reis, contemplando Janārdana como néctar, não se saciavam.
5.94.65
अतसीपुष्पसङ्काशः पीतवासा जनार्दनः ।
व्यभ्राजत सभामध्ये हेम्नीवोपहितो मणिः ॥ ५.९४.६५ ॥
Janārdana, brilhante como uma flor de linho e vestido de amarelo, resplandeceu no meio da assembleia como uma gema engastada em ouro.
5.94.66
ततस्तूष्णीं सर्वमासीद्गोविन्दगतमानसम् ।
न तत्र कश्चित्किंचिद्वा व्याजहार पुमान्क्वचित् ॥ ५.९४.६६ ॥
Então tudo ficou em silêncio, as mentes fixas em Govinda, e ninguém ali disse uma palavra sequer.