ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.94.1
तथा कथयतोरेव तयोर्बुद्धिमतोस्तदा ।
शिवा नक्षत्रसंपन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.१ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಶುಭ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು.
5.94.2
धर्मार्थकामयुक्ताश्च विचित्रार्थपदाक्षराः ।
शृण्वतो विविधा वाचो विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९४.२ ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಚಿತ್ರ ಅರ್ಥಗಳ ಪದಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾತ್ಮ ವಿದುರನ ವಿವಿಧ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
5.94.3
कथाभिरनुरूपाभी रक्तस्यामिततेजसः ।
अकामस्यैव कृष्णस्य सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ५.९४.३ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಕಾಮರಹಿತನಾದ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು.
5.94.4
ततस्तु स्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः ।
शङ्खदुन्दुमिनिर्घोषैः केशवं प्रत्यबोधयन् ॥ ५.९४.४ ॥
ಆಗ ಇಂಪಾದ ಕಂಠದ ಅನೇಕ ಸೂತ-ಮಾಗಧರು ಶಂಖ ದುಂದುಭಿ ನಾದದಿಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
5.94.5
तत उत्थाय दाशार्हऋषभः सर्वसात्वताम् ।
सर्वमावश्यकं चक्रे प्रातः कार्यं जनार्दनः ॥ ५.९४.५ ॥
ಆಗ ದಾಶಾರ್ಹರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಸಾತ್ವತರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಎದ್ದು ಬೆಳಗಿನ ಎಲ್ಲ ಅವಶ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
5.94.6
कृतोदकानुजप्यः स हुताग्निः समलङ्कृतः ।
ततश्चादित्यमुद्यन्तमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.९४.६ ॥
ನೀರಿನ ತರ್ಪಣ, ಜಪ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ಮಾಧವನು ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದನು.
5.94.7
अथ दुर्योधनः कृष्मं शकुनिश्चापि सौबलः ।
सन्ध्यां तिष्ठन्तमभ्येत्य दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.७ ॥
ನಂತರ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಸೌಬಲ ಶಕುನಿಯೂ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪರಾಜಿತ ದಾಶಾರ್ಹ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ ಬಂದರು.
5.94.8
आचक्षेतां तु कृष्णस्य धृतराष्ट्रं सभागतम् ।
कुरूश्च भीष्मप्रमुखान्राज्ञः सर्वांश्च पार्थिवान् ॥ ५.९४.८ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಭೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು, ಭೀಷ್ಮ ಮುಂತಾದ ಕುರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.
5.94.9
त्वामर्थयन्ते गोविन्द दिवि शक्रमिवामराः ।
तावभ्यनन्दद्गोविन्दः साम्ना परमवल्गुना ॥ ५.९४.९ ॥
"ಗೋವಿಂದ, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬೇಡುವಂತೆ ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ." ಗೋವಿಂದನು ಅತ್ಯಂತ ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.
5.94.10
ततो विमल आदित्ये ब्राह्मणेभ्यो जनार्दनः ।
ददौ हिरण्यं वासांसि गाश्चाश्चांश्च परन्तपः ॥ ५.९४.१० ॥
ನಂತರ ನಿರ್ಮಲ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು, ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ.
5.94.11
विसृष्टवन्तं रत्नानि दाशार्हमपराजितम् ।
तिष्ठन्तमुपसङ्गम्य ववन्दे सारथिस्तदा ॥ ५.९४.११ ॥
ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪರಾಜಿತ ದಾಶಾರ್ಹನ ಬಳಿ ಬಂದು ಸಾರಥಿ ಆಗ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
5.94.12
तस्मै रथवरो युक्तः शुशुभे लोकविश्रुतः ।
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ ५.९४.१२ ॥
ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವು ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ಶೈಬ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ, ಮೇಘಪುಷ್ಪ, ಬಲಾಹಕ ಎಂಬ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
5.94.13
शैब्यस्तु शुकपत्राभः सुग्रीवः किंशुकप्रभः ।
मेघपुष्पो मेघवर्णः पाण्डरस्तु बलाहकः ॥ ५.९४.१३ ॥
ಶೈಬ್ಯನು ಗಿಳಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯಂತಿದ್ದನು; ಸುಗ್ರೀವನು ಕಿಂಶುಕ ಹೂವಿನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು. ಮೇಘಪುಷ್ಪನು ಮೇಘವರ್ಣದವನು; ಬಲಾಹಕನು ಪಾಂಡುವರ್ಣದವನು.
5.94.14
दक्षिणं चावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतोऽवहत् ।
पृष्ठवाहौ रथस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ ५.९४.१४ ॥
ಶೈಬ್ಯನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಥವನ್ನು ಎಳೆದನು. ರಥದ ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳು ಮೇಘಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಬಲಾಹಕ.
5.94.15
विश्वकर्मकृताऽऽपीडा रत्नजालविभूषिता ।
आश्रिता वै रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरशोभत ॥ ५.९४.१५ ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ, ರತ್ನಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಶಿಖರಾಲಂಕಾರ ಆ ರಥದಲ್ಲಿತ್ತು; ಧ್ವಜದಂಡ ಹೊಳೆಯಿತು.
5.94.16
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभाकरमिव स्पृशन् ।
तस्य सत्ववतः केतौ भुजगारिरशोभत ॥ ५.९४.१६ ॥
ವೈನತೇಯ ಗರುಡನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಂತಿದ್ದನು. ಆ ಬಲಶಾಲಿಯ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಶತ್ರು ಗರುಡನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
5.94.17
तस्य कीर्तिमतस्तेन भास्वरेण विराजता ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठः पतगेन्द्रेण केतुना ॥ ५.९४.१७ ॥
ಕೀರ್ತಿವಂತನ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವು ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಪಕ್ಷಿರಾಜ (ಗರುಡ) ಧ್ವಜದಿಂದ ಶೋಭಿಸಿತು.
5.94.18
रश्मिजालैः पताकाभिः सौवर्णेन च केतुना ।
बभूव स रथश्रेष्ठः कालसूर्य इवोदितः ॥ ५.९४.१८ ॥
ಕಿರಣಜಾಲ, ಪತಾಕೆ, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವು ಉದಯಿಸಿದ ಕಾಲಸೂರ್ಯನಂತಾಯಿತು.
5.94.19
पक्षिध्वजवितानैश्च रुक्मजालकृताङ्गणैः ।
दण्डमार्गविभागैश्च सुकृतैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.९४.१९ ॥
ಪಕ್ಷಿ ಧ್ವಜಗಳ ಚಪ್ಪರಗಳಿಂದಲೂ, ಚಿನ್ನದ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಅಂಗಣಗಳಿಂದಲೂ, ದಂಡಮಾರ್ಗ ವಿಭಾಗಗಳಿಂದಲೂ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಸುಂದರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದವುಗಳಿಂದಲೂ.
5.94.20
प्रवालमणिशोभैश्च मुक्तावैडूर्यशोभनैः ।
किङ्किणीशतसङ्घैश्च वालजालकृतान्तरैः ॥ ५.९४.२० ॥
ಹವಳ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ, ಮುತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯಗಳ ಸೊಬಗಿನಿಂದ, ನೂರಾರು ಕಿಂಕಿಣಿ ಗಂಟೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ, ಚಾಮರ ಜಾಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಒಳಭಾಗಗಳಿಂದ.
5.94.21
कार्तस्वरमयीभिश्च पद्मिनीभिरलङ्कृतः ।
शुशुभे स्यन्दनश्रेष्ठस्तापनीयैश्च पादपैः ॥ ५.९४.२१ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಮಲ ಕೊಳಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವು ಹೊಳೆಯಿತು; ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಮರಗಳಿಂದಲೂ.
5.94.22
व्याघ्रसिंहवराहैश्च गोभिश्च मृगपक्षिभिः ।
ताराभिर्भास्करैश्चापि वारणैश्च हिरण्मयैः ॥ ५.९४.२२ ॥
ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ, ಹಂದಿಗಳಿಂದ, ಹಸುಗಳಿಂದ, ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ, ಸೂರ್ಯರಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಆನೆಗಳಿಂದಲೂ.
5.94.23
वज्राङ्कुशविमानैश्च कूबरावृत्तसन्धिषु ।
समुच्छ्रितमहानाभिः स्तनयित्नुमहास्वनः ॥ ५.९४.२३ ॥
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶ ಚಿಹ್ನೆಯ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ, ಕೂಬರದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿದ ಸಂಧಿಗಳಿಂದ, ಎತ್ತರವಾದ ದೊಡ್ಡ ನಾಭಿಗಳಿಂದ, ಗುಡುಗಿನಂಥ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ.
5.94.24
ततो रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना ।
हयोत्तमयुजा शीघ्रमुपातिष्ठत दारुकः ॥ ५.९४.२४ ॥
ಆಗ ಬಿಳಿಯ, ದೊಡ್ಡ, ಗೆಜ್ಜೆ ಗಂಟೆಗಳ ರಥವನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು, ದಾರುಕನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
5.94.25
तमुपस्थितमाज्ञाय रथं दिव्यं महामनाः ।
महाभ्रघननिर्घोषं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९४.२५ ॥
ಮಹಾಮನಸ್ವಿಯು ತನ್ನ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ತಿಳಿದನು; ಅದರ ಘೋಷವು ಮಹಾಮೇಘ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಸರ್ವರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
5.94.26
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा ब्राह्मणांश्च जनार्दनः ।
कौस्तुभं मणिमाबध्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.९४.२६ ॥
ಜನಾರ್ದನನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿ; ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ (ಹೊರಟನು).
5.94.27
कुरुभिः संवृतः कृष्णो वृष्णिभिश्चाभिरक्षितः ।
आतिष्ठत रथं शौरिः सर्वयादवनन्दनः ॥ ५.९४.२७ ॥
ಕುರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೃಷ್ಣ — ಸರ್ವ ಯಾದವರ ಆನಂದದಾಯಕ ಶೌರಿ — ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
5.94.28
अन्वारुरोह दाशार्हं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
सर्वप्राणभृतां श्रेष्ठं सर्वबुद्धिमतां वरम् ॥ ५.९४.२८ ॥
ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ವಿದುರನು ದಾಶಾರ್ಹನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಹಿಂದೆ ಏರಿದನು — ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಎಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆದವನು.
5.94.29
ततो दुर्योधनः कृष्णं शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्वितीयेन रथेनैनमन्वयातां परन्तपम् ॥ ५.९४.२९ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಸೌಬಲ ಶಕುನಿಯೂ ಎರಡನೆಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಂತಪ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
5.94.30
सात्यकिः कृतवर्मा च वृष्णीनां चापरे रथाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णं गजैरश्वै रथैरपि ॥ ५.९४.३० ॥
ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಇತರ ರಥಗಳು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವು — ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ.
5.94.31
तेषां हेमपरिष्कारैर्युक्ताः परमवाजिभिः ।
गच्छतां घोषिणश्चित्ररथा राजन्विरेजिरे ॥ ५.९४.३१ ॥
ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ಘರ್ಜಿಸುವ ವಿಚಿತ್ರ ರಥಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಹೊಳೆದವು.
5.94.32
संमृष्टसंसिक्तरजः प्रतिपेदे महापथम् ।
राजर्षिचरितं काले कृष्णो धीमाञ्श्रिया ज्वलन् ॥ ५.९४.३२ ॥
ಧೂಳನ್ನು ಗುಡಿಸಿ ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿದ, ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ನಡೆದ ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕೃಷ್ಣನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆದನು.
5.94.33
ततः प्रयाते दाशार्हे प्रावाद्यन्तैकपुष्कराः ।
शङ्खाश्च दध्मिरे तत्र वाद्यान्यन्यानि यानि च ॥ ५.९४.३३ ॥
ಆಗ ದಾಶಾರ್ಹನು ಹೊರಟಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಏಕಮುಖ ಡೋಲುಗಳು ಬಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ಶಂಖಗಳು ಊದಲ್ಪಟ್ಟವು, ಇತರ ವಾದ್ಯಗಳೂ ನುಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
5.94.34
प्रवीराः सर्वलोकस्य युवानः सिंहविक्रमाः ।
परिवार्य रथं शौरेरगच्छन्त परन्तपाः ॥ ५.९४.३४ ॥
ಲೋಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು, ಸಿಂಹದ ಪರಾಕ್ರಮದ ಯುವಕರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ವೀರರು ಶೂರನ ಮಗನ ರಥವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊರಟರು.
5.94.35
ततोऽन्ये बहुसाहस्रा विचित्राद्भुतवाससः ।
असिप्रासायुधधराः कृष्णस्यासन्पुरःसराः ॥ ५.९४.३५ ॥
ಆಗ ಇತರ ಹಲವು ಸಾವಿರ ಜನರು, ವಿಚಿತ್ರ ಅದ್ಭುತ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ, ಈಟಿ, ಇತರ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ನಡೆದರು.
5.94.36
गजाः पञ्चशतास्तत्र रथाश्चासन्सहस्रशः ।
प्रयान्तमन्वयुर्वीरं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९४.३६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಐನೂರು ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ರಥಗಳಿದ್ದವು; ಅವು ಹೊರಟ ಅಪರಾಜಿತ ವೀರ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
5.94.37
पुरं कुरूणां संवृत्तं द्रष्टुकामं जनार्दनम् ।
सबालवृद्धं सस्त्रीकं रथ्यागतमरिन्दम ॥ ५.९४.३७ ॥
ಕೌರವರ ನಗರವು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು, ಓ ಅರಿಂದಮ.
5.94.38
वेदिकामाश्रिताभिश्च समाक्रान्तान्यनेकशः ।
प्रचलन्तीव भारेण योषिद्भिर्भवनान्युत ॥ ५.९४.३८ ॥
ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಏರಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಮನೆಗಳು ಭಾರದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
5.94.39
स पूज्यमानः कुरुभिः संश्रृण्वन्मधुराः कथाः ।
यथार्हं प्रतिसत्कुर्वन्प्रेक्षमाणः शनैर्ययौ ॥ ५.९४.३९ ॥
ಕೌರವರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಗೌರವ ತೋರುತ್ತಾ, ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
5.94.40
ततः सभां समासाद्य केशवस्यानुयायिनः ।
सशङ्खैर्वेणुनिर्घोषैर्दिशः सर्वा व्यनादयन् ॥ ५.९४.४० ॥
ನಂತರ ಸಭೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕೇಶವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಶಂಖಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಳಲಿನ ನಾದಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದರು.
5.94.41
ततः सा समितिः सर्वा राज्ञाममिततेजसाम् ।
संप्राकम्पत हर्षेण कृष्णागमनकाङ्क्षया ॥ ५.९४.४१ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಆಗಮನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜರ ಆ ಸಭೆಯೆಲ್ಲವೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಂಪಿಸಿತು.
5.94.42
ततोऽभ्याशंगते कृष्णे समहृष्यन्नराधिपाः ।
श्रुत्वां तं रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.९४.४२ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ರಥದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
5.94.43
आसाद्य तु सभाद्वारमृषभः सर्वसात्वताम् ।
अवतीर्य रथाच्छौरिः कैलासशिखरोपमात् ॥ ५.९४.४३ ॥
ಸಭೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಲುಪಿ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನಾದ ಶೌರಿ, ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದನು.
5.94.44
नवमेघप्रतीकाशां ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
महेन्द्रसदनप्रख्यां प्रविवेश सभां ततः ॥ ५.९४.४४ ॥
ಹೊಸ ಮೇಘದಂತೆ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುವಂತೆ, ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನದಂತಿದ್ದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
5.94.45
पाणौ गृहीत्वा विदुरं सात्यकिं च महायशाः ।
ज्येतींष्यादित्यवद्राजन्कुरून्प्राच्छादयच्छ्रिया ॥ ५.९४.४५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನು ವಿದುರ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಕೈಹಿಡಿದು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗುವ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಕುರುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು.
5.94.46
अग्रतो वासुदेवस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
कृष्णयः कृतवर्मा चाप्यासन्कृष्णस्य पृष्ठतः ॥ ५.९४.४६ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಮುಂದೆ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನ ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದರು; ಕೃತವರ್ಮನೂ ಕೃಷ್ಣನ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದನು.
5.94.47
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य भीष्मद्रोणादयस्ततः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.९४.४७ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮೊದಲಾದವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಿಂದ ಎದ್ದು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
5.94.48
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वर ।
सहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.९४.४८ ॥
ಓ ನರೇಶ್ವರ! ದಾಶಾರ್ಹನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷು (ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ) ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದನು.
5.94.49
उत्तिष्ठति महाराजे धृतराष्ट्रे जनेश्वरे ।
तानि राजसहस्राणि समुत्तस्थुः समन्ततः ॥ ५.९४.४९ ॥
ಜನೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಎದ್ದಾಗ, ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಎದ್ದುನಿಂತರು.
5.94.50
आसनं सर्वतोभद्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
कृष्णार्थे कल्पितं तत्र धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ५.९४.५० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು.
5.94.51
स्मयमानस्तु राजानं भीष्मद्रोणौ च माधवः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा राज्ञश्चान्यान्यथावयः ॥ ५.९४.५१ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮಾಧವನು ನಗುತ್ತಾ ರಾಜನೊಡನೆ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರೊಡನೆ, ಹಾಗೂ ಇತರ ರಾಜರೊಡನೆ, ಅವರ ವಯಸ್ಸಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.94.52
तत्र केशवमानर्चुः सम्यगभ्यागतं सभाम् ।
राजानः पार्थिवाः सर्वे कुरवश्च जनार्दनम् ॥ ५.९४.५२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಭೂಪತಿ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಕುರುಗಳು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
5.94.53
तत्र तिष्ठन्स दाशार्हो राजमध्ये परन्तपः ।
अपश्यदन्तरिक्षस्थानृषीन्परपुरञ्जयः। ॥ ५.९४.५३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರ ನಡುವೆ ನಿಂತ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ದಾಶಾರ್ಹನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
5.94.54
ततस्तानभिसंप्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन् ।
अभ्यभाषत दाशार्हो भीष्मं शान्तनवं शनैः । ॥ ५.९४.५४ ॥
ಆಗ ನಾರದನೇ ಮೊದಲಾದ ಆ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾಶಾರ್ಹನು ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನೊಡನೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.94.55
पार्थिवीं समितिं द्रष्टुमृषयोऽभ्यागता नृप ।
निमन्त्र्यन्तामासनैश्च सत्कारेण च भूयसा । ॥ ५.९४.५५ ॥
ಅರಸನೇ, ರಾಜಸಭೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಋಷಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಆಸನಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಬಹಳ ಸತ್ಕಾರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲಿ.
5.94.56
नैतेष्वनुपविष्टेषु शक्यं केनचिदासितुम् ।
पूजा प्रयुज्यतामाशु मुनीनां भावितात्मनाम् । ॥ ५.९४.५६ ॥
ಇವರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದ ಹೊರತು ಯಾರೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಿ.
5.94.57
ऋषीञ्शान्तनवो दृष्ट्वा सभाद्वारमुपस्थितान् ।
त्वरमाणस्ततो भृत्यानासनानीत्यचोदयत् । ॥ ५.९४.५७ ॥
ಸಭಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸೇವಕರಿಗೆ 'ಆಸನಗಳನ್ನು ತನ್ನಿ' ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
5.94.58
आसनान्यथ मृष्टानि महान्ति विपुलानि च ।
मणिकाञ्चनचित्राणि समाजह्रुस्ततस्ततः । ॥ ५.९४.५८ ॥
ನಂತರ ಹೊಳೆಯುವ, ದೊಡ್ಡದಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಮಣಿ-ಚಿನ್ನದಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ಆಸನಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ತಂದರು.
5.94.59
तेषु तत्रोपविष्टेषु गृहीतार्घ्येषु भारत ।
निषसादासने कृष्णो राजानश्च यथासनम् । ॥ ५.९४.५९ ॥
ಭಾರತನೇ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು; ರಾಜರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
5.94.60
दुःशासनः सात्यकये ददावासनमुत्तमम् ।
विविंशतिर्ददौ पीठं काञ्चनं कृतवर्मणे । ॥ ५.९४.६० ॥
ದುಃಶಾಸನನು ಸಾತ್ಯಕಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ವಿವಿಂಶತಿಯು ಕೃತವರ್ಮನಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಪೀಠವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
5.94.61
अविदूरे तु कृष्णस्य कर्णदुर्योधनावुभौ ।
एकासने महात्मानौ निषीदतुरमर्षणौ । ॥ ५.९४.६१ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನ ಇಬ್ಬರೂ, ಸಹನೆಯಿಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
5.94.62
गान्धारराजः शकुनिर्गान्धारैरभिरक्षितः ।
निषसादासने राजा सहपुत्रो विशांपते । ॥ ५.९४.६२ ॥
ಗಾಂಧಾರರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಗಾಂಧಾರರಾಜ ಶಕುನಿ ತನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ.
5.94.63
विदुरो मणिपीठे तु शुक्लस्पर्ध्याजिनोत्तरे ।
संस्पृशन्नासनं शौरेर्महामतिरुपाविशत्। ॥ ५.९४.६३ ॥
ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರ ಬಿಳಿಯ ಮೃದುವಾದ ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಹಾಸಿದ ಮಣಿಪೀಠದಲ್ಲಿ, ಶೌರಿಯ (ಕೃಷ್ಣನ) ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತನು.
5.94.64
चिरस्य दृष्ट्वा दाशार्हं राजानः सर्व एव ते ।
अमृतस्येव नातृप्यन्प्रेक्षमाणा जनार्दनम्। ॥ ५.९४.६४ ॥
ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ಅಮೃತದಂತಿರುವ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
5.94.65
अतसीपुष्पसङ्काशः पीतवासा जनार्दनः ।
व्यभ्राजत सभामध्ये हेम्नीवोपहितो मणिः ॥ ५.९४.६५ ॥
ಅಗಸೆ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣದ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಜನಾರ್ದನ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಮಣಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
5.94.66
ततस्तूष्णीं सर्वमासीद्गोविन्दगतमानसम् ।
न तत्र कश्चित्किंचिद्वा व्याजहार पुमान्क्वचित् ॥ ५.९४.६६ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮೌನವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ.