ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततस्तद्बाणवर्षं तु दुःसहं दानवैरपि ।
दधार युधि राजेन्द्रो यथा वर्षं महाद्विपः ॥ ६.९२.१ ॥
ದಾನವರಿಗೂ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಆ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ರಾಜೇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಗಜವು ಮಳೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವಂತೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡನು.
6.92.2
ततः क्रोधसमाविष्टो निःश्वसन्निव पन्नगः ।
संशयं परमं प्राप्तः पुत्रस्ते भरतर्षभ ॥ ६.९२.२ ॥
ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಹಾವಿನಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಾ ಮಹಾ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು, ಭರತರ್ಷಭ.
6.92.3
मुमोच निशितांस्तीक्ष्णान्नाराचान्पञ्चविंशतिम् ।
तेऽपतन्सहसा राजंस्तस्मिन्राक्षसपुङ्गवे ॥ ६.९२.३ ॥
ಅವನು ಹರಿತವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು. ರಾಜನೇ, ಅವು ಆ ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದವು.
6.92.4
आशीविषा इव क्रुद्धाः पर्वते गन्धमादने ।
स तैर्विद्धः स्रवन्रक्तं प्रभिन्न इव कुञ्जरः ॥ ६.९२.४ ॥
ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ರಕ್ತ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಯಂತೆ ಅವನಿದ್ದನು.
6.92.5
दध्रे मतिं विनाशाय राज्ञः स पिशिताशनः ।
जग्राह च महाशक्तिं गिरीणामपि दारिणीम् ॥ ६.९२.५ ॥
ರಾಜನ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಸೀಳಬಲ್ಲ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
6.92.6
संप्रदीप्तां महोल्काभामशनिं ज्वलितामिव ।
तमागच्छन्महाबाहुर्जिघांसुस्तनयं तव ॥ ६.९२.६ ॥
ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಉರಿಯುವ ವಜ್ರದಂತಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
6.92.7
तामुद्यतामभिप्रेक्ष्य वङ्गानामधिपस्त्वरन् ।
कुञ्जरं गिरिसंकाशं राक्षसं प्रत्यचोदयत् ॥ ६.९२.७ ॥
ಅದು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಂಗರ ಅಧಿಪತಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಆನೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಿದನು.
6.92.8
स नागप्रवरेणाजौ बलिना शीघ्रगामिना ।
यतो दुर्योधनरथस्तं मार्गं प्रत्यषेधयत् ॥ ६.९२.८ ॥
ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬಲಶಾಲಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಆನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ರಥವಿದ್ದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆದನು.
6.92.9
पन्थानं वारयामास कुञ्जरेण सुतस्य ते ।
मार्गमावारितं दृष्ट्वा राज्ञा वङ्गेन धीमता ॥ ६.९२.९ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ದಾರಿಯನ್ನು ಆನೆಯಿಂದ ತಡೆದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಂಗರಾಜನು ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
6.92.10
घटोत्कचो महाराज क्रोधसंरक्तलोचनः ।
उद्यतां तां महाशक्तिकं तस्मिंश्चिक्षेप वारणे ॥ ६.९२.१० ॥
ಮಹಾರಾಜ! ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
6.92.11
स तयाऽभिहतो राजंस्तेन बाहुप्रमुक्तया ।
संजातरुधिरोत्पीडः पपात च ममार च ॥ ६.९२.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಆ ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮಿದ ಆ ಆನೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಿತು.
6.92.12
पतत्यथ गजे चापि वङ्गानामीश्वरो बली ।
जवेन समभिद्रुत्य जगाम धरणीतलम् ॥ ६.९२.१२ ॥
ಆನೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ವಂಗರ ಬಲಶಾಲಿ ಒಡೆಯನು ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
6.92.13
दुर्योधोऽपि संप्रेक्ष्य पतितं वरवारणम् ।
प्रभग्नं च बलं दृष्ट्वा जगाम परमां व्यथाम् ॥ ६.९२.१३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸೇನೆ ಛಿನ್ನಭಿನ್ನವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
6.92.14
अशक्तः प्रतियोद्धुं वै दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य आत्मनश्चातिमानिताम्।
प्राप्तेऽपक्रनये राजा तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ६.९२.१४ ॥
ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು ಎದುರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದರೂ, ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನವನ್ನು ನೆನೆದು, ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ರಾಜನು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು.
6.92.15
राधान च शितं बाणं कालाग्निसमतेजसम् ।
सुयोच धरमक्रुद्धस्तस्मिन्घोरे निशाचरे ॥ ६.९२.१५ ॥
ಸುಯೋಧನನು ಧರ್ಮಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಷ್ಟು ತೇಜಸ್ಸಿನ ಹರಿತ ಬಾಣವನ್ನು ಆ ಘೋರ ರಾತ್ರಿಚರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
6.92.16
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य वणिमिन्द्राशनिप्रभम् ।
लाघवान्मोचयामास महात्मा वै घटोत्कचः ॥ ६.९२.१६ ॥
ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ತನ್ನತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಾತ್ಮ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಚುರುಕುತನದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಅದರಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
6.92.17
भूयश्च निननादोषं क्रोधसंरक्तलोचनः ।
त्रासयामास रौन्यानि युगन्ते जलदो यथा ॥ ६.९२.१७ ॥
ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಯುಗಾಂತದ ಮೇಘದಂತೆ ಕೌರವ ಸೇನೆಯನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿದನು.
6.92.18
तं श्रुत्वा निनिदं घोरं तस्व भीमस्य रक्षसः ।
आचार्यमुसंगम्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ६.९२.१८ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನ ಘೋರ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಂತನುವಿನ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ಆಚಾರ್ಯರ (ದ್ರೋಣರ) ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು.
6.92.19
यथैव निनन्दो घोरः श्रूयते राक्षसेरितः ।
हैडिम्बो युध्यते नूनं राज्ञा दुर्योधनेन च ॥ ६.९२.१९ ॥
ಘೋರ ನಿನಾದನ ಗರ್ಜನೆ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೈಡಿಂಬನು ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
6.92.20
नैष शक्यो हि संग्रामे जेतुं भूतेन केनचित् ।
तत्र गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ॥ ६.९२.२० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.
6.92.21
अभिद्रुत्य महाबाहुं राक्षसेन प्रपीडितम् ।
एतद्धि परमं कृत्यं सर्वेषां नः परंतपाः ॥ ६.९२.२१ ॥
ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಮಹಾಬಾಹುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಧಾವಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರಮ ಕರ್ತವ್ಯ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕರೇ.
6.92.22
पितामहवचः श्रुत्वा त्वरमाणा महारथाः ।
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र कौरवः ॥ ६.९२.२२ ॥
ಪಿತಾಮಹನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತ್ವರೆಪಟ್ಟ ಮಹಾರಥರು ಉತ್ತಮ ವೇಗದಿಂದ ಕೌರವನಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
6.92.23
द्रोणश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथः ।
कृपो भिरिश्रवाः शल्य आवन्त्यः स बृहद्बलः ॥ ६.९२.२३ ॥
ದ್ರೋಣ, ಸೋಮದತ್ತ, ಬಾಹ್ಲೀಕ, ಆಮೇಲೆ ಜಯದ್ರಥ, ಕೃಪ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಲ್ಯ, ಆವಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಆ ಬೃಹದ್ಬಲ.
6.92.24
अश्वत्थामा विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ।
रथाश्चानेकसाहस्रा ये तेषामनुयायिनः ॥ ६.९२.२४ ॥
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ವಿಕರ್ಣ, ಚಿತ್ರಸೇನ, ವಿವಿಂಶತಿ, ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ ರಥಗಳು.
6.92.25
अभिद्रुतं परीप्सन्तः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
तदनीकमनाधृष्यं पालितं तु महारथैः ॥ ६.९२.२५ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಅಜೇಯ ಸೇನೆಯು ಮಹಾರಥರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು.
6.92.26
पाततायिनमायान्तं प्रेक्ष्य राक्षससत्तमः ।
…कम्पत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतःक ॥ ६.९२.२६ ॥
ಹಾರಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮನಾದ ಮಹಾಬಾಹು… ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಡುಗಿದನು.
6.92.27
प्रगृह्य विपुलं चापं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
शूलमुद्गरहस्तैश्च नानाप्रहरणैरपि ॥ ६.९२.२७ ॥
ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಶೂಲ ಮತ್ತು ಗದೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ.
6.92.28
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
राक्षसानां च मुख्यस्य दुर्योधनबलस्य च ॥ ६.९२.२८ ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನನ ಸೇನೆಯ ಮುಖ್ಯನ ನಡುವೆ ರೋಮಾಂಚಕ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
6.92.29
धनुषां कूजतां शब्दः सर्वतस्तुमुलो रणे ।
अश्रूयत महाराज वंशानां दह्यतामिव ॥ ६.९२.२९ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಟಂಕಾರದ ಘೋರ ಶಬ್ದವು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಿದಿರುಗಳ ಸದ್ದಿನಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
6.92.30
शस्त्राणां पात्यमानानां कवचेषु शरीरिणाम् ।
शब्दः समभवद्राजन्गिरीणामिव भिद्यताम् ॥ ६.९२.३० ॥
ರಾಜನೇ, ಕವಚಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಶಬ್ದವು ಸೀಳುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತಗಳ ಶಬ್ದದಂತೆ ಎದ್ದಿತು.
6.92.31
वीरबाहुविसृष्टानां तोमराणां विशांपते ।
रूपमासीद्वियत्स्थानां सर्पाणामिव सर्पताम् ॥ ६.९२.३१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ವೀರರ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ತೋಮರಗಳ ರೂಪವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ತೋರಿತು.
6.92.32
ततः परमसंक्रुद्धो विष्फार्य सुमहद्धनुः ।
राक्षसन्द्रो महाबाहुर्विनदन्भैरव रवम् ॥ ६.९२.३२ ॥
ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾದ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
6.92.33
आचार्यस्यार्धचन्द्रेण क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ।
सोमदत्तस्य भल्लेन ध्वजं चोन्मथ्य चानदत् ॥ ६.९२.३३ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನು ಆಚಾರ್ಯನ (ದ್ರೋಣನ) ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಸೋಮದತ್ತನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಭಲ್ಲದಿಂದ ಉರುಳಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
6.92.34
बाह्लीकं च त्रिभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
कृपमेकेन विव्याध चित्रसेनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.९२.३४ ॥
ಅವನು ಬಾಹ್ಲೀಕನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು; ಕೃಪನನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.92.35
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
जत्रुदेशे समासाद्य विकर्णं समताडयत् ॥ ६.९२.३५ ॥
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಿಂದ ವಿಕರ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಹೆಗಲ ಎಲುಬಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದನು.
6.92.36
न्यषीदत्स्वरथोपस्थे शोणितेन परिप्लुतः ।
ततः पुनरमेयात्मा नाराचान्दश पञ्च च ॥ ६.९२.३६ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು ಅವನು ತನ್ನ ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು. ನಂತರ ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮಬಲದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹದಿನೈದು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
6.92.37
भूरिश्रवसि संक्रुद्धः प्राहिणोद्भरतर्षभ ।
ते वर्म भित्त्वा तस्याशु विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.९२.३७ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಅವನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ಅವು ಅವನ ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ತಕ್ಷಣ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದವು.
6.92.38
विविंशतेश्च द्रौणेश्च यन्तारौ समताडयत् ।
तौ पेततू रथोपस्थे रश्मीनुत्सृज्य वाजिनाम् ॥ ६.९२.३८ ॥
ವಿವಿಂಶತಿ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಕುದುರೆಗಳ ಲಗಾಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
6.92.39
सिन्धुराज्ञोऽर्धचन्द्रेण वाराहं स्वर्णभूषितम् ।
उन्ममाथ महाराज द्वितीयेनाच्छिनद्धनुः ॥ ६.९२.३९ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಸಿಂಧುರಾಜನ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ವರಾಹ ಧ್ವಜವನ್ನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಉರುಳಿಸಿದನು; ಎರಡನೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.92.40
चतुर्भिरथ नाराचैरावन्त्यस्य महात्मनः ।
जघान चतुरो वाहान्क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ६.९२.४० ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಆವಂತ್ಯನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
6.92.41
पूर्णायतविसृष्टेन पीतेन निशितेन च ।
निर्बिभेद महाराज राजपुत्रं बृहद्बलम् ॥ ६.९२.४१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಾರಿಸಿದ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ರಾಜಪುತ್ರ ಬೃಹದ್ಬಲನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
6.92.42
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
भृशं क्रोधेन चाविष्टो रथस्थो राक्षसाधिपः ॥ ६.९२.४२ ॥
ಆಳವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ನೋವಿನಿಂದ ಅವನು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು. ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ರಥದಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು.
6.92.43
चिक्षेप निशितांस्तीक्ष्णाञ्छरानाशीविषोपमान् ।
बिभिदुस्ते महाराज शल्यं युद्धविशारदम् ॥ ६.९२.४३ ॥
ಅವನು ಹರಿತವಾದ, ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅವು ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದವು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವು ಯುದ್ಧಕುಶಲನಾದ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದವು.