Mahābhārata · Adhyāya 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततस्तद्बाणवर्षं तु दुःसहं दानवैरपि ।
दधार युधि राजेन्द्रो यथा वर्षं महाद्विपः ॥ ६.९२.१ ॥
Da ertrug der Herr der Könige in der Schlacht jenen Pfeilregen, der selbst den Dānavas unerträglich war, wie ein großer Elefant den Regen erträgt.
6.92.2
ततः क्रोधसमाविष्टो निःश्वसन्निव पन्नगः ।
संशयं परमं प्राप्तः पुत्रस्ते भरतर्षभ ॥ ६.९२.२ ॥
Da geriet dein Sohn, von Zorn erfüllt und zischend wie eine Schlange, in höchste Gefahr, o Stier der Bharatas.
6.92.3
मुमोच निशितांस्तीक्ष्णान्नाराचान्पञ्चविंशतिम् ।
तेऽपतन्सहसा राजंस्तस्मिन्राक्षसपुङ्गवे ॥ ६.९२.३ ॥
Er ließ fünfundzwanzig scharfe, spitze Nārāca-Pfeile fliegen, und plötzlich fielen sie auf jenen besten der Rākṣasas, o König.
6.92.4
आशीविषा इव क्रुद्धाः पर्वते गन्धमादने ।
स तैर्विद्धः स्रवन्रक्तं प्रभिन्न इव कुञ्जरः ॥ ६.९२.४ ॥
Von jenen Pfeilen durchbohrt, wie zornige Giftschlangen auf dem Berg Gandhamādana, floss er von Blut, wie ein brünstiger Elefant.
6.92.5
दध्रे मतिं विनाशाय राज्ञः स पिशिताशनः ।
जग्राह च महाशक्तिं गिरीणामपि दारिणीम् ॥ ६.९२.५ ॥
Jener Fleischfresser fasste den Entschluss, den König zu vernichten, und ergriff den großen Speer, der selbst Berge spaltet.
6.92.6
संप्रदीप्तां महोल्काभामशनिं ज्वलितामिव ।
तमागच्छन्महाबाहुर्जिघांसुस्तनयं तव ॥ ६.९२.६ ॥
Mit jenem brennenden Speer, gleich einem großen Meteor und einem flammenden Blitz, schritt der Starkarmige vor, begierig, deinen Sohn zu erschlagen.
6.92.7
तामुद्यतामभिप्रेक्ष्य वङ्गानामधिपस्त्वरन् ।
कुञ्जरं गिरिसंकाशं राक्षसं प्रत्यचोदयत् ॥ ६.९२.७ ॥
Als er sah, dass sie erhoben war, eilte der Herr der Vaṅgas herbei und trieb seinen bergähnlichen Elefanten gegen den Rākṣasa.
6.92.8
स नागप्रवरेणाजौ बलिना शीघ्रगामिना ।
यतो दुर्योधनरथस्तं मार्गं प्रत्यषेधयत् ॥ ६.९२.८ ॥
Mit dem vornehmsten, mächtigen, schnellen Elefanten versperrte er im Kampf den Weg, wo Duryodhanas Wagen war.
6.92.9
पन्थानं वारयामास कुञ्जरेण सुतस्य ते ।
मार्गमावारितं दृष्ट्वा राज्ञा वङ्गेन धीमता ॥ ६.९२.९ ॥
Als er sah, dass der Weg Ihres Sohnes durch den Elefanten versperrt war, verschloss der weise König der Vaṅgas den Weg.
6.92.10
घटोत्कचो महाराज क्रोधसंरक्तलोचनः ।
उद्यतां तां महाशक्तिकं तस्मिंश्चिक्षेप वारणे ॥ ६.९२.१० ॥
Großer König, Ghaṭotkaca, dessen Augen vor Zorn gerötet waren, schleuderte jenen erhobenen großen Speer gegen den Elefanten.
6.92.11
स तयाऽभिहतो राजंस्तेन बाहुप्रमुक्तया ।
संजातरुधिरोत्पीडः पपात च ममार च ॥ ६.९२.११ ॥
O König, von jenem aus dem Arm geschleuderten Speer getroffen, stürzte der Elefant, das Blut hervorquellend, und starb.
6.92.12
पतत्यथ गजे चापि वङ्गानामीश्वरो बली ।
जवेन समभिद्रुत्य जगाम धरणीतलम् ॥ ६.९२.१२ ॥
Als der Elefant fiel, sprang der mächtige Herr der Vaṅgas rasch herab und ging zu Boden.
6.92.13
दुर्योधोऽपि संप्रेक्ष्य पतितं वरवारणम् ।
प्रभग्नं च बलं दृष्ट्वा जगाम परमां व्यथाम् ॥ ६.९२.१३ ॥
Auch Duryodhana, als er den vortrefflichen Elefanten fallen und das Heer zerschlagen sah, geriet in tiefste Betrübnis.
6.92.14
अशक्तः प्रतियोद्धुं वै दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य आत्मनश्चातिमानिताम्।
प्राप्तेऽपक्रनये राजा तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ६.९२.१४ ॥
Als er seine Tapferkeit sah und ihm nicht widerstehen konnte, doch die Pflicht des Kriegers vor Augen und seines Stolzes eingedenk, stand der König wie ein unbeweglicher Berg, selbst als die Zeit des Rückzugs kam.
6.92.15
राधान च शितं बाणं कालाग्निसमतेजसम् ।
सुयोच धरमक्रुद्धस्तस्मिन्घोरे निशाचरे ॥ ६.९२.१५ ॥
Suyodhana, von gerechtem Zorn erfüllt, schoss einen scharfen Pfeil, strahlend wie das Feuer des Todes, auf jenen schrecklichen Nachtwandler.
6.92.16
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य वणिमिन्द्राशनिप्रभम् ।
लाघवान्मोचयामास महात्मा वै घटोत्कचः ॥ ६.९२.१६ ॥
Als er jenen Pfeil, gleißend wie Indras Donnerkeil, auf sich zufliegen sah, entzog sich der großmütige Ghaṭotkaca ihm durch seine Behendigkeit.
6.92.17
भूयश्च निननादोषं क्रोधसंरक्तलोचनः ।
त्रासयामास रौन्यानि युगन्ते जलदो यथा ॥ ६.९२.१७ ॥
Mit von Zorn geröteten Augen brüllte er abermals und versetzte die Kaurava-Heere in Schrecken, wie eine Wolke am Ende eines Weltalters.
6.92.18
तं श्रुत्वा निनिदं घोरं तस्व भीमस्य रक्षसः ।
आचार्यमुसंगम्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ६.९२.१८ ॥
Als er jenes schreckliche Gebrüll des furchtbaren Rakshasa hörte, trat Bhīṣma, der Sohn Śantanus, zum Lehrer und sprach.
6.92.19
यथैव निनन्दो घोरः श्रूयते राक्षसेरितः ।
हैडिम्बो युध्यते नूनं राज्ञा दुर्योधनेन च ॥ ६.९२.१९ ॥
Wie das furchtbare Gebrüll Ninandas, vom Rākṣasa ausgestoßen, zu hören ist, kämpft gewiss Haidimba mit König Duryodhana.
6.92.20
नैष शक्यो हि संग्रामे जेतुं भूतेन केनचित् ।
तत्र गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ॥ ६.९२.२० ॥
Er kann im Kampf wahrlich von keinem Wesen besiegt werden. Euch sei Glück; geht dorthin und beschützt den König.
6.92.21
अभिद्रुत्य महाबाहुं राक्षसेन प्रपीडितम् ।
एतद्धि परमं कृत्यं सर्वेषां नः परंतपाः ॥ ६.९२.२१ ॥
Auf den starkarmigen Helden zu eilen, der vom Rākṣasa bedrängt wird, ist wahrlich unsere aller höchste Pflicht, ihr Feindebezwinger.
6.92.22
पितामहवचः श्रुत्वा त्वरमाणा महारथाः ।
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र कौरवः ॥ ६.९२.२२ ॥
Als die großen Wagenkämpfer die Worte des Großvaters vernommen hatten, eilten sie und stürmten in höchster Geschwindigkeit dorthin, wo der Kaurava war.
6.92.23
द्रोणश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथः ।
कृपो भिरिश्रवाः शल्य आवन्त्यः स बृहद्बलः ॥ ६.९२.२३ ॥
Droṇa, Somadatta, Bāhlīka, dann Jayadratha, Kṛpa, Bhūriśravas, Śalya, der Āvantya und jener Bṛhadbala.
6.92.24
अश्वत्थामा विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ।
रथाश्चानेकसाहस्रा ये तेषामनुयायिनः ॥ ६.९२.२४ ॥
Aśvatthāman, Vikarṇa, Citrasena und Vivinśati sowie die vielen Tausende von Wagen, die ihnen folgten.
6.92.25
अभिद्रुतं परीप्सन्तः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
तदनीकमनाधृष्यं पालितं तु महारथैः ॥ ६.९२.२५ ॥
Als sie deinen Sohn Duryodhana angegriffen sahen, wurde jenes unbezwingbare Heer, das ihn schützen wollte, von den großen Wagenkriegern beschützt.
6.92.26
पाततायिनमायान्तं प्रेक्ष्य राक्षससत्तमः ।
…कम्पत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतःक ॥ ६.९२.२६ ॥
Als er ihn angreifend heranstürmen sah, zitterte der beste der Rākṣasas, der Starkarmige… wie der Berg Mainaka.
6.92.27
प्रगृह्य विपुलं चापं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
शूलमुद्गरहस्तैश्च नानाप्रहरणैरपि ॥ ६.९२.२७ ॥
Einen großen Bogen ergreifend, von seinen Verwandten umgeben, mit Lanzen und Keulen in den Händen, auch mit verschiedenen Waffen.
6.92.28
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
राक्षसानां च मुख्यस्य दुर्योधनबलस्य च ॥ ६.९२.२८ ॥
Da entbrannte ein tosender, haarsträubender Kampf zwischen den Rākṣasas und dem Anführer von Duryodhanas Heer.
6.92.29
धनुषां कूजतां शब्दः सर्वतस्तुमुलो रणे ।
अश्रूयत महाराज वंशानां दह्यतामिव ॥ ६.९२.२९ ॥
Großer König, von allen Seiten war auf dem Schlachtfeld der tosende Klang der schwirrenden Bogen zu hören, wie brennende Bambusstämme.
6.92.30
शस्त्राणां पात्यमानानां कवचेषु शरीरिणाम् ।
शब्दः समभवद्राजन्गिरीणामिव भिद्यताम् ॥ ६.९२.३० ॥
Der Klang der auf die Panzer der Kämpfer niederprasselnden Waffen erhob sich, o König, wie das Bersten von Bergen.
6.92.31
वीरबाहुविसृष्टानां तोमराणां विशांपते ।
रूपमासीद्वियत्स्थानां सर्पाणामिव सर्पताम् ॥ ६.९२.३१ ॥
O Herr der Menschen, die von den Armen der Helden geschleuderten Speere glichen am Himmel gleitenden Schlangen.
6.92.32
ततः परमसंक्रुद्धो विष्फार्य सुमहद्धनुः ।
राक्षसन्द्रो महाबाहुर्विनदन्भैरव रवम् ॥ ६.९२.३२ ॥
Da spannte der über alle Maßen erzürnte, starkarmige Herrscher der Rākṣasas seinen gewaltigen Bogen weit und stieß ein furchtbares Gebrüll aus.
6.92.33
आचार्यस्यार्धचन्द्रेण क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ।
सोमदत्तस्य भल्लेन ध्वजं चोन्मथ्य चानदत् ॥ ६.९२.३३ ॥
Erzürnt zerschnitt er den Bogen des Lehrers (Droṇa) mit einem halbmondförmigen Pfeil, riss Somadattas Banner mit einem breiten Geschoss herunter und brüllte.
6.92.34
बाह्लीकं च त्रिभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
कृपमेकेन विव्याध चित्रसेनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.९२.३४ ॥
Er durchbohrte Bāhlīka mit drei Pfeilen mitten in die Brust, traf Kṛpa mit einem und durchbohrte Citrasena mit drei Geschossen.
6.92.35
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
जत्रुदेशे समासाद्य विकर्णं समताडयत् ॥ ६.९२.३५ ॥
Mit einem aus voll gespanntem Bogen gut gezielt abgeschossenen Pfeil trat er an Vikarṇa heran und traf ihn an der Schlüsselbeingegend.
6.92.36
न्यषीदत्स्वरथोपस्थे शोणितेन परिप्लुतः ।
ततः पुनरमेयात्मा नाराचान्दश पञ्च च ॥ ६.९२.३६ ॥
Von Blut durchtränkt sank er auf den Boden seines Streitwagens. Dann schoss der an Geist Unermessliche erneut fünfzehn eiserne Pfeile ab.
6.92.37
भूरिश्रवसि संक्रुद्धः प्राहिणोद्भरतर्षभ ।
ते वर्म भित्त्वा तस्याशु विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.९२.३७ ॥
Zornentbrannt gegen Bhūriśravas, o Stier der Bharatas, schleuderte er Pfeile; sie durchbohrten seinen Panzer und drangen schnell in die Erde ein.
6.92.38
विविंशतेश्च द्रौणेश्च यन्तारौ समताडयत् ।
तौ पेततू रथोपस्थे रश्मीनुत्सृज्य वाजिनाम् ॥ ६.९२.३८ ॥
Er schlug die Wagenlenker von Viviṃśati und Droṇas Sohn nieder; die Zügel der Pferde loslassend, fielen beide auf den Wagenboden.
6.92.39
सिन्धुराज्ञोऽर्धचन्द्रेण वाराहं स्वर्णभूषितम् ।
उन्ममाथ महाराज द्वितीयेनाच्छिनद्धनुः ॥ ६.९२.३९ ॥
O großer König, mit einem halbmondförmigen Pfeil riss er die goldverzierte Eberfahne des Königs der Sindhus nieder, und mit einem zweiten Pfeil zerschnitt er seinen Bogen.
6.92.40
चतुर्भिरथ नाराचैरावन्त्यस्य महात्मनः ।
जघान चतुरो वाहान्क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ६.९२.४० ॥
Dann, die Augen vor Zorn gerötet, erschlug er mit vier eisernen Pfeilen die vier Rosse des großherzigen Āvantya.
6.92.41
पूर्णायतविसृष्टेन पीतेन निशितेन च ।
निर्बिभेद महाराज राजपुत्रं बृहद्बलम् ॥ ६.९२.४१ ॥
O großer König, mit einem scharfen, goldspitzigen Pfeil, von einem voll gespannten Bogen abgeschossen, durchbohrte er den Prinzen Bṛhadbala.
6.92.42
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
भृशं क्रोधेन चाविष्टो रथस्थो राक्षसाधिपः ॥ ६.९२.४२ ॥
Tief verwundet und von Schmerz gequält, setzte er sich auf den Wagenboden; und der Herr der Rākṣasas, von großem Zorn ergriffen, blieb im Wagen stehen.
6.92.43
चिक्षेप निशितांस्तीक्ष्णाञ्छरानाशीविषोपमान् ।
बिभिदुस्ते महाराज शल्यं युद्धविशारदम् ॥ ६.९२.४३ ॥
Er schleuderte scharfe, spitze Pfeile, gleich giftigen Schlangen; o großer König, sie durchbohrten Śalya, der im Kampf erfahren war.