ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततस्तद्बाणवर्षं तु दुःसहं दानवैरपि ।
दधार युधि राजेन्द्रो यथा वर्षं महाद्विपः ॥ ६.९२.१ ॥
ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅସହ୍ୟ ସେହି ବାଣବର୍ଷାକୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହିପରି ସହିଲେ ଯେପରି ମହାହସ୍ତୀ ବର୍ଷାକୁ ସହେ।
6.92.2
ततः क्रोधसमाविष्टो निःश्वसन्निव पन्नगः ।
संशयं परमं प्राप्तः पुत्रस्ते भरतर्षभ ॥ ६.९२.२ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମ ପୁତ୍ର, ସାପ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ପରମ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଲା, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।
6.92.3
मुमोच निशितांस्तीक्ष्णान्नाराचान्पञ्चविंशतिम् ।
तेऽपतन्सहसा राजंस्तस्मिन्राक्षसपुङ्गवे ॥ ६.९२.३ ॥
ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାରିଆ ପଚିଶଟି ନାରାଚ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲା। ହେ ରାଜନ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହଠାତ୍ ସେହି ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
6.92.4
आशीविषा इव क्रुद्धाः पर्वते गन्धमादने ।
स तैर्विद्धः स्रवन्रक्तं प्रभिन्न इव कुञ्जरः ॥ ६.९२.४ ॥
ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବିଷଧର ସାପ ପରି ସେହି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ରକ୍ତ ବହାଇ, ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ସେ ଦେଖାଗଲା।
6.92.5
दध्रे मतिं विनाशाय राज्ञः स पिशिताशनः ।
जग्राह च महाशक्तिं गिरीणामपि दारिणीम् ॥ ६.९२.५ ॥
ରାଜାଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ସେ ମାଂସାଶୀ ମନ ସ୍ଥିର କଲା; ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ବିଦାରଣ କରିପାରୁଥିବା ମହାଶକ୍ତି ସେ ଧରିଲା।
6.92.6
संप्रदीप्तां महोल्काभामशनिं ज्वलितामिव ।
तमागच्छन्महाबाहुर्जिघांसुस्तनयं तव ॥ ६.९२.६ ॥
ମହାଉଲ୍କା ପରି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବଜ୍ର ପରି ସେହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେ ମହାବାହୁ ଆଗେଇ ଆସିଲା।
6.92.7
तामुद्यतामभिप्रेक्ष्य वङ्गानामधिपस्त्वरन् ।
कुञ्जरं गिरिसंकाशं राक्षसं प्रत्यचोदयत् ॥ ६.९२.७ ॥
ତାହାକୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ଦେଖି ବଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଶୀଘ୍ର ପର୍ବତ ପରି ହସ୍ତୀକୁ ରାକ୍ଷସ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଇଲେ।
6.92.8
स नागप्रवरेणाजौ बलिना शीघ्रगामिना ।
यतो दुर्योधनरथस्तं मार्गं प्रत्यषेधयत् ॥ ६.९२.८ ॥
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଳବାନ ଓ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ହସ୍ତୀ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ରଥ ଥିଲା ସେହି ପଥ ରୋଧ କଲେ।
6.92.9
पन्थानं वारयामास कुञ्जरेण सुतस्य ते ।
मार्गमावारितं दृष्ट्वा राज्ञा वङ्गेन धीमता ॥ ६.९२.९ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପଥ ହସ୍ତୀ ଦ୍ୱାରା ରୋକାଯାଇଥିବା ଦେଖି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବଙ୍ଗରାଜ ପଥ ବନ୍ଦ କଲେ।
6.92.10
घटोत्कचो महाराज क्रोधसंरक्तलोचनः ।
उद्यतां तां महाशक्तिकं तस्मिंश्चिक्षेप वारणे ॥ ६.९२.१० ॥
ହେ ମହାରାଜ! କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତିମ ନୟନ ଘଟୋତ୍କଚ ସେହି ଉଠାଯାଇଥିବା ମହାଶକ୍ତିକୁ ସେହି ହସ୍ତୀ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
6.92.11
स तयाऽभिहतो राजंस्तेन बाहुप्रमुक्तया ।
संजातरुधिरोत्पीडः पपात च ममार च ॥ ६.९२.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେହି ବାହୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ଆହତ ହୋଇ, ରକ୍ତ ଉଛୁଳି ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ହସ୍ତୀ ପଡ଼ି ମରିଗଲା।
6.92.12
पतत्यथ गजे चापि वङ्गानामीश्वरो बली ।
जवेन समभिद्रुत्य जगाम धरणीतलम् ॥ ६.९२.१२ ॥
ହସ୍ତୀ ପଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ ବଙ୍ଗମାନଙ୍କ ବଳବାନ ଅଧିପତି ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
6.92.13
दुर्योधोऽपि संप्रेक्ष्य पतितं वरवारणम् ।
प्रभग्नं च बलं दृष्ट्वा जगाम परमां व्यथाम् ॥ ६.९२.१३ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀକୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ଏବଂ ସେନା ଭଗ୍ନ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ।
6.92.14
अशक्तः प्रतियोद्धुं वै दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य आत्मनश्चातिमानिताम्।
प्राप्तेऽपक्रनये राजा तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ६.९२.१४ ॥
ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ ବି, କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି ଏବଂ ନିଜ ଅଭିମାନକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପଛକୁ ଫେରିବାର ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ରାଜା ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
6.92.15
राधान च शितं बाणं कालाग्निसमतेजसम् ।
सुयोच धरमक्रुद्धस्तस्मिन्घोरे निशाचरे ॥ ६.९२.१५ ॥
ସୁଯୋଧନ ଧର୍ମକ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କାଳାଗ୍ନି ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ନିଶାଚର ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
6.92.16
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य वणिमिन्द्राशनिप्रभम् ।
लाघवान्मोचयामास महात्मा वै घटोत्कचः ॥ ६.९२.१६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ସଦୃଶ ପ୍ରଭାବିଶିଷ୍ଟ ସେ ବାଣକୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ମହାତ୍ମା ଘଟୋତ୍କଚ ଚପଳତାରେ ନିଜକୁ ତାହାଠାରୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
6.92.17
भूयश्च निननादोषं क्रोधसंरक्तलोचनः ।
त्रासयामास रौन्यानि युगन्ते जलदो यथा ॥ ६.९२.१७ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ବିଶିଷ୍ଟ ସେ ପୁନର୍ବାର ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲେ ଏବଂ ଯୁଗାନ୍ତର ମେଘ ପରି କୌରବ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କଲେ।
6.92.18
तं श्रुत्वा निनिदं घोरं तस्व भीमस्य रक्षसः ।
आचार्यमुसंगम्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ६.९२.१८ ॥
ସେ ଭୀମ ରାକ୍ଷସର ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜ୍ଜନ ଶୁଣି, ଶାନ୍ତନୁ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦ୍ରୋଣ) ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ।
6.92.19
यथैव निनन्दो घोरः श्रूयते राक्षसेरितः ।
हैडिम्बो युध्यते नूनं राज्ञा दुर्योधनेन च ॥ ६.९२.१९ ॥
ଭୟଙ୍କର ନିନାଦର ଗର୍ଜନ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଯାଉଛି; ନିଶ୍ଚୟ ହୈଡିମ୍ବ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛି।
6.92.20
नैष शक्यो हि संग्रामे जेतुं भूतेन केनचित् ।
तत्र गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ॥ ६.९२.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଜିଣିପାରିବ ନାହିଁ। ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ସେଠାକୁ ଯାଇ ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
6.92.21
अभिद्रुत्य महाबाहुं राक्षसेन प्रपीडितम् ।
एतद्धि परमं कृत्यं सर्वेषां नः परंतपाः ॥ ६.९२.२१ ॥
ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ମହାବାହୁ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଯିବା ହିଁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ପରମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପୀମାନେ।
6.92.22
पितामहवचः श्रुत्वा त्वरमाणा महारथाः ।
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र कौरवः ॥ ६.९२.२२ ॥
ପିତାମହଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଶୀଘ୍ରତା କରୁଥିବା ମହାରଥୀମାନେ ଉତ୍ତମ ବେଗରେ ଯେଉଁଠି କୌରବ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
6.92.23
द्रोणश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथः ।
कृपो भिरिश्रवाः शल्य आवन्त्यः स बृहद्बलः ॥ ६.९२.२३ ॥
ଦ୍ରୋଣ, ସୋମଦତ୍ତ, ବାହ୍ଲୀକ, ତା'ପରେ ଜୟଦ୍ରଥ, କୃପ, ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶଲ୍ୟ, ଆବନ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ସେ ବୃହଦ୍ବଳ।
6.92.24
अश्वत्थामा विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ।
रथाश्चानेकसाहस्रा ये तेषामनुयायिनः ॥ ६.९२.२४ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ଚିତ୍ରସେନ, ବିବିଂଶତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ଅନେକ ସହସ୍ର ରଥ।
6.92.25
अभिद्रुतं परीप्सन्तः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
तदनीकमनाधृष्यं पालितं तु महारथैः ॥ ६.९२.२५ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯୋଧନ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିବା ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେଇ ଅଜେୟ ସେନା ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା।
6.92.26
पाततायिनमायान्तं प्रेक्ष्य राक्षससत्तमः ।
…कम्पत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतःक ॥ ६.९२.२६ ॥
ଝାମ୍ପି ଆସୁଥିବା ତାକୁ ଦେଖି ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାବାହୁ… ମୈନାକ ପର୍ବତ ପରି କମ୍ପିତ ହେଲେ।
6.92.27
प्रगृह्य विपुलं चापं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
शूलमुद्गरहस्तैश्च नानाप्रहरणैरपि ॥ ६.९२.२७ ॥
ବଡ଼ ଧନୁ ଧରି, ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ, ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଗଦା ଧରି, ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ।
6.92.28
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
राक्षसानां च मुख्यस्य दुर्योधनबलस्य च ॥ ६.९२.२८ ॥
ତା'ପରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଓ ଦୁର୍ଯୋଧନ ସେନାର ମୁଖ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋମାଞ୍ଚକର ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
6.92.29
धनुषां कूजतां शब्दः सर्वतस्तुमुलो रणे ।
अश्रूयत महाराज वंशानां दह्यतामिव ॥ ६.९२.२९ ॥
ମହାରାଜ, ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାରିଆଡ଼େ ଧନୁର ଟଙ୍କାରର ଭୀଷଣ ଶବ୍ଦ ଏପରି ଶୁଣାଗଲା ଯେପରି ଜଳୁଥିବା ବାଉଁଶ ଫାଟୁଛି।
6.92.30
शस्त्राणां पात्यमानानां कवचेषु शरीरिणाम् ।
शब्दः समभवद्राजन्गिरीणामिव भिद्यताम् ॥ ६.९२.३० ॥
ହେ ରାଜନ୍, କବଚ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଅସ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଫାଟୁଥିବା ପର୍ବତ ପରି ଉଠିଲା।
6.92.31
वीरबाहुविसृष्टानां तोमराणां विशांपते ।
रूपमासीद्वियत्स्थानां सर्पाणामिव सर्पताम् ॥ ६.९२.३१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବୀରମାନଙ୍କ ବାହୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ତୋମରଗୁଡ଼ିକର ରୂପ ଆକାଶରେ ସର୍ପିଲ ସର୍ପଙ୍କ ପରି ଥିଲା।
6.92.32
ततः परमसंक्रुद्धो विष्फार्य सुमहद्धनुः ।
राक्षसन्द्रो महाबाहुर्विनदन्भैरव रवम् ॥ ६.९२.३२ ॥
ତା'ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହାବାହୁ ରାକ୍ଷସରାଜ ନିଜର ବିଶାଳ ଧନୁ ଟାଣି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ।
6.92.33
आचार्यस्यार्धचन्द्रेण क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ।
सोमदत्तस्य भल्लेन ध्वजं चोन्मथ्य चानदत् ॥ ६.९२.३३ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କ ଧନୁ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ କାଟିଲା; ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ଧ୍ୱଜା ଭଲ୍ଳରେ ଭାଙ୍ଗି ଗର୍ଜନ କଲା।
6.92.34
बाह्लीकं च त्रिभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
कृपमेकेन विव्याध चित्रसेनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.९२.३४ ॥
ସେ ବାହ୍ଲୀକଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ଛାତିର ମଝିରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; କୃପଙ୍କୁ ଏକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
6.92.35
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
जत्रुदेशे समासाद्य विकर्णं समताडयत् ॥ ६.९२.३५ ॥
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି ଠିକ୍ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖି ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ବାଣରେ ବିକର୍ଣ୍ଣ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ଗଳାଭଙ୍ଗା ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରହାର କଲା।
6.92.36
न्यषीदत्स्वरथोपस्थे शोणितेन परिप्लुतः ।
ततः पुनरमेयात्मा नाराचान्दश पञ्च च ॥ ६.९२.३६ ॥
ରକ୍ତରେ ଭିଜି ସେ ନିଜ ରଥର ତଳେ ବସିପଡ଼ିଲା। ତା'ପରେ ଅପରିମେୟ ଆତ୍ମାର ସେ ପୁଣି ପନ୍ଦର ନାରାଚ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲା।
6.92.37
भूरिश्रवसि संक्रुद्धः प्राहिणोद्भरतर्षभ ।
ते वर्म भित्त्वा तस्याशु विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.९२.३७ ॥
ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ସେ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ କବଚ ଭେଦ କରି ଶୀଘ୍ର ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.92.38
विविंशतेश्च द्रौणेश्च यन्तारौ समताडयत् ।
तौ पेततू रथोपस्थे रश्मीनुत्सृज्य वाजिनाम् ॥ ६.९२.३८ ॥
ବିବିଂଶତି ଓ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସାରଥିମାନଙ୍କୁ ସେ ଆଘାତ କରି ପକାଇଲେ। ଅଶ୍ୱଙ୍କ ଲଗାମ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଦୁହେଁ ରଥ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲେ।
6.92.39
सिन्धुराज्ञोऽर्धचन्द्रेण वाराहं स्वर्णभूषितम् ।
उन्ममाथ महाराज द्वितीयेनाच्छिनद्धनुः ॥ ६.९२.३९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ ବରାହ-ଧ୍ୱଜକୁ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ ପାଡ଼ି ଦେଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
6.92.40
चतुर्भिरथ नाराचैरावन्त्यस्य महात्मनः ।
जघान चतुरो वाहान्क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ६.९२.४० ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତିମ ନୟନ ହୋଇ ସେ ଚାରି ନାରାଚ ବାଣରେ ମହାତ୍ମା ଆବନ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଚାରି ଅଶ୍ୱକୁ ବଧ କଲେ।
6.92.41
पूर्णायतविसृष्टेन पीतेन निशितेन च ।
निर्बिभेद महाराज राजपुत्रं बृहद्बलम् ॥ ६.९२.४१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସେ ରାଜପୁତ୍ର ବୃହଦ୍ବଳଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
6.92.42
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
भृशं क्रोधेन चाविष्टो रथस्थो राक्षसाधिपः ॥ ६.९२.४२ ॥
ଗଭୀର ଆଘାତରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ରଥ ତଳେ ବସିପଡ଼ିଲେ। କ୍ରୋଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବିଷ୍ଟ ସେ ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରଥରେ ହିଁ ରହିଲେ।
6.92.43
चिक्षेप निशितांस्तीक्ष्णाञ्छरानाशीविषोपमान् ।
बिभिदुस्ते महाराज शल्यं युद्धविशारदम् ॥ ६.९२.४३ ॥
ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାରିଆ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା, ଯାହା ବିଷଧର ସାପ ପରି ଥିଲା। ହେ ମହାରାଜ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ଶଲ୍ୟକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।