மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततस्तद्बाणवर्षं तु दुःसहं दानवैरपि ।
दधार युधि राजेन्द्रो यथा वर्षं महाद्विपः ॥ ६.९२.१ ॥
தானவர்களாலும் தாங்க முடியாத அந்த அம்பு மழையை, மன்னர்களின் தலைவன் போரில் ஒரு பெரிய யானை மழையைத் தாங்குவது போல் தாங்கினான்.
6.92.2
ततः क्रोधसमाविष्टो निःश्वसन्निव पन्नगः ।
संशयं परमं प्राप्तः पुत्रस्ते भरतर्षभ ॥ ६.९२.२ ॥
பின்னர் கோபத்தால் நிரம்பிய உம் மகன், பாம்பு போல் பெருமூச்செறிந்து, மிகப் பெரிய ஆபத்தை அடைந்தான், பரத குலத்தின் காளையே.
6.92.3
मुमोच निशितांस्तीक्ष्णान्नाराचान्पञ्चविंशतिम् ।
तेऽपतन्सहसा राजंस्तस्मिन्राक्षसपुङ्गवे ॥ ६.९२.३ ॥
அவன் கூர்மையான, கடுமையான இருபத்தைந்து நாராச அம்புகளை எய்தான். அரசே, அவை திடீரென்று அந்த ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவன் மேல் விழுந்தன.
6.92.4
आशीविषा इव क्रुद्धाः पर्वते गन्धमादने ।
स तैर्विद्धः स्रवन्रक्तं प्रभिन्न इव कुञ्जरः ॥ ६.९२.४ ॥
கந்தமாதன மலையில் கோபமுற்ற விஷப்பாம்புகள் போல, அந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு இரத்தம் வடிய அவன் மதம் கொண்ட யானை போலத் தோன்றினான்.
6.92.5
दध्रे मतिं विनाशाय राज्ञः स पिशिताशनः ।
जग्राह च महाशक्तिं गिरीणामपि दारिणीम् ॥ ६.९२.५ ॥
அரசனை அழிக்கும் எண்ணத்தை அந்த ஊனுண்ணி கொண்டான்; மலைகளையும் பிளக்கும் பெரிய சக்தியைப் பற்றினான்.
6.92.6
संप्रदीप्तां महोल्काभामशनिं ज्वलितामिव ।
तमागच्छन्महाबाहुर्जिघांसुस्तनयं तव ॥ ६.९२.६ ॥
பெரிய எரிகல் போலவும் எரியும் இடி போலவும் ஒளிர்ந்த அந்த சக்தியுடன், உம் மகனைக் கொல்ல விரும்பி அந்த மகாபாகு முன்னேறினான்.
6.92.7
तामुद्यतामभिप्रेक्ष्य वङ्गानामधिपस्त्वरन् ।
कुञ्जरं गिरिसंकाशं राक्षसं प्रत्यचोदयत् ॥ ६.९२.७ ॥
அது உயர்த்தப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, வங்கர்களின் அதிபதி விரைந்து, மலை போன்ற யானையை அரக்கனை நோக்கி செலுத்தினான்.
6.92.8
स नागप्रवरेणाजौ बलिना शीघ्रगामिना ।
यतो दुर्योधनरथस्तं मार्गं प्रत्यषेधयत् ॥ ६.९२.८ ॥
அவன், சிறந்த, வலிமையான, விரைந்து செல்லும் யானையுடன் போரில், துரியோதனனின் தேர் இருந்த வழியைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.92.9
पन्थानं वारयामास कुञ्जरेण सुतस्य ते ।
मार्गमावारितं दृष्ट्वा राज्ञा वङ्गेन धीमता ॥ ६.९२.९ ॥
உங்கள் மகனின் வழியை யானையால் தடுத்ததைப் பார்த்து, அறிவுள்ள வங்க மன்னன் பாதையை மறித்தான்.
6.92.10
घटोत्कचो महाराज क्रोधसंरक्तलोचनः ।
उद्यतां तां महाशक्तिकं तस्मिंश्चिक्षेप वारणे ॥ ६.९२.१० ॥
மகாராஜாவே! கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய கடோத்கசன், உயர்த்தப்பட்ட அந்த மகாசக்தியை அந்த யானையின் மீது எறிந்தான்.
6.92.11
स तयाऽभिहतो राजंस्तेन बाहुप्रमुक्तया ।
संजातरुधिरोत्पीडः पपात च ममार च ॥ ६.९२.११ ॥
அரசே! அந்தக் கையால் எறியப்பட்ட சக்தியால் தாக்கப்பட்டு, இரத்தம் பீறிட்ட அந்த யானை விழுந்து இறந்தது.
6.92.12
पतत्यथ गजे चापि वङ्गानामीश्वरो बली ।
जवेन समभिद्रुत्य जगाम धरणीतलम् ॥ ६.९२.१२ ॥
யானை விழும்போதே, வங்கர்களின் வலிமைமிக்க அதிபதியும் வேகமாக குதித்து தரையில் விழுந்தான்.
6.92.13
दुर्योधोऽपि संप्रेक्ष्य पतितं वरवारणम् ।
प्रभग्नं च बलं दृष्ट्वा जगाम परमां व्यथाम् ॥ ६.९२.१३ ॥
துரியோதனனும் சிறந்த யானை விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு, படை சிதறியிருப்பதைக் கண்டு, மிகுந்த துயரை அடைந்தான்.
6.92.14
अशक्तः प्रतियोद्धुं वै दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य आत्मनश्चातिमानिताम्।
प्राप्तेऽपक्रनये राजा तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ६.९२.१४ ॥
அவனுடைய வீரத்தைக் கண்டு எதிர்த்துப் போரிட இயலாதவனாக இருந்தும், க்ஷத்ரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, தன் பெருமையை எண்ணி, பின்வாங்கும் நேரத்திலும் அரசன் மலைபோல் அசையாமல் நின்றான்.
6.92.15
राधान च शितं बाणं कालाग्निसमतेजसम् ।
सुयोच धरमक्रुद्धस्तस्मिन्घोरे निशाचरे ॥ ६.९२.१५ ॥
சுயோதனன் தர்மக் கோபத்தால் நிரம்பி, காலாக்னிக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய கூரிய அம்பை அந்த பயங்கர இரவுஞ்சரன் மீது ஏவினான்.
6.92.16
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य वणिमिन्द्राशनिप्रभम् ।
लाघवान्मोचयामास महात्मा वै घटोत्कचः ॥ ६.९२.१६ ॥
இந்திரனின் இடிக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய அந்த அம்பு தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு, மகாத்மா கடோத்கசன் சுறுசுறுப்பாக அதிலிருந்து தன்னைக் காத்துக்கொண்டான்.
6.92.17
भूयश्च निननादोषं क्रोधसंरक्तलोचनः ।
त्रासयामास रौन्यानि युगन्ते जलदो यथा ॥ ६.९२.१७ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் அவன் மீண்டும் உரத்து முழங்கி, யுகாந்தத்து மேகம்போல் கௌரவப் படையை அச்சுறுத்தினான்.
6.92.18
तं श्रुत्वा निनिदं घोरं तस्व भीमस्य रक्षसः ।
आचार्यमुसंगम्य भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ६.९२.१८ ॥
அந்த பயங்கர ராக்ஷசனின் கொடிய முழக்கத்தைக் கேட்டு, சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் ஆசிரியர் (த்ரோணர்) அருகில் சென்று கூறினார்.
6.92.19
यथैव निनन्दो घोरः श्रूयते राक्षसेरितः ।
हैडिम्बो युध्यते नूनं राज्ञा दुर्योधनेन च ॥ ६.९२.१९ ॥
கொடிய நினாதனின் முழக்கம் ராட்சசனால் எழுப்பப்படுவதாகக் கேட்கிறது; நிச்சயமாக ஹைடிம்பன் மன்னன் துரியோதனனுடன் போரிடுகிறான்.
6.92.20
नैष शक्यो हि संग्रामे जेतुं भूतेन केनचित् ।
तत्र गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ॥ ६.९२.२० ॥
போரில் அவனை எந்த உயிரினத்தாலும் வெல்ல முடியாது. உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அங்கே சென்று மன்னனைக் காத்திடுங்கள்.
6.92.21
अभिद्रुत्य महाबाहुं राक्षसेन प्रपीडितम् ।
एतद्धि परमं कृत्यं सर्वेषां नः परंतपाः ॥ ६.९२.२१ ॥
ராட்சசனால் துன்புறுத்தப்படும் மகாபாகுவை நோக்கி விரைந்து செல்வதே எங்கள் அனைவரின் உயர்ந்த கடமை, எதிரிகளைச் சுடுபவர்களே.
6.92.22
पितामहवचः श्रुत्वा त्वरमाणा महारथाः ।
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र कौरवः ॥ ६.९२.२२ ॥
பிதாமகரின் சொற்களைக் கேட்டு விரைந்த மகாரதர்கள் உயர்ந்த வேகத்துடன் கௌரவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
6.92.23
द्रोणश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकोऽथ जयद्रथः ।
कृपो भिरिश्रवाः शल्य आवन्त्यः स बृहद्बलः ॥ ६.९२.२३ ॥
துரோணர், சோமதத்தர், பாஹ்லீகர், பின்னர் ஜயத்ரதன், கிருபர், பூரிச்ரவஸ், சல்யன், ஆவந்தியன், அந்த பிருஹத்பலன்.
6.92.24
अश्वत्थामा विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ।
रथाश्चानेकसाहस्रा ये तेषामनुयायिनः ॥ ६.९२.२४ ॥
அஸ்வத்தாமன், விகர்ணன், சித்திரசேனன், விவிம்சதி, மேலும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான தேர்கள்.
6.92.25
अभिद्रुतं परीप्सन्तः पुत्रं दुर्योधनं तव ।
तदनीकमनाधृष्यं पालितं तु महारथैः ॥ ६.९२.२५ ॥
உமது மகன் துரியோதனன் தாக்கப்படுவதைக் கண்டு அவனைக் காக்க விரும்பியவர்களாய், அந்த வெல்ல முடியாத படை பெரும் தேர்வீரர்களால் காக்கப்பட்டது.
6.92.26
पाततायिनमायान्तं प्रेक्ष्य राक्षससत्तमः ।
…कम्पत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतःक ॥ ६.९२.२६ ॥
பாய்ந்து தாக்க வருபவனைக் கண்ட அரக்கர்களில் சிறந்தவனாகிய அந்த மகாபாகு… மைநாக மலையைப்போல நடுங்கினான்.
6.92.27
प्रगृह्य विपुलं चापं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
शूलमुद्गरहस्तैश्च नानाप्रहरणैरपि ॥ ६.९२.२७ ॥
பெரிய வில்லை ஏந்தி, தன் உறவினர்களால் சூழப்பட்டவனாய், சூலங்களையும் கதைகளையும் கைகளில் ஏந்தி, பல வகை ஆயுதங்களுடனும் (அவன் வந்தான்).
6.92.28
ततः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
राक्षसानां च मुख्यस्य दुर्योधनबलस्य च ॥ ६.९२.२८ ॥
அப்போது அரக்கர்களுக்கும் துரியோதனனின் படையின் தலைவனுக்கும் இடையே உடல் சிலிர்க்கச் செய்யும் பெரும் போர் மூண்டது.
6.92.29
धनुषां कूजतां शब्दः सर्वतस्तुमुलो रणे ।
अश्रूयत महाराज वंशानां दह्यतामिव ॥ ६.९२.२९ ॥
மகாராஜாவே, போர்க்களத்தில் எங்கும் வில்களின் நாண்கள் ஒலித்த பேரொலி, எரியும் மூங்கில்கள் வெடிப்பது போல கேட்டது.
6.92.30
शस्त्राणां पात्यमानानां कवचेषु शरीरिणाम् ।
शब्दः समभवद्राजन्गिरीणामिव भिद्यताम् ॥ ६.९२.३० ॥
அரசே, கவசங்களின் மீது விழுந்த ஆயுதங்களின் ஒலி, பிளக்கும் மலைகளின் ஓசை போல எழுந்தது.
6.92.31
वीरबाहुविसृष्टानां तोमराणां विशांपते ।
रूपमासीद्वियत्स्थानां सर्पाणामिव सर्पताम् ॥ ६.९२.३१ ॥
ஓ மன்னா, வீரர்களின் கரங்களிலிருந்து எய்யப்பட்ட தோமரங்கள் வானத்தில் ஊர்ந்துசெல்லும் பாம்புகளைப் போல் தோன்றின.
6.92.32
ततः परमसंक्रुद्धो विष्फार्य सुमहद्धनुः ।
राक्षसन्द्रो महाबाहुर्विनदन्भैरव रवम् ॥ ६.९२.३२ ॥
அதன்பின் மிகுந்த சினம் கொண்ட, பெருந்தோள் கொண்ட ராக்ஷசர்களின் தலைவன் தனது பெரிய வில்லை இழுத்து பயங்கர முழக்கம் செய்தான்.
6.92.33
आचार्यस्यार्धचन्द्रेण क्रुद्धश्चिच्छेद कार्मुकम् ।
सोमदत्तस्य भल्लेन ध्वजं चोन्मथ्य चानदत् ॥ ६.९२.३३ ॥
சினம் கொண்டு அவன் ஆசிரியரின் (துரோணரின்) வில்லை அர்த்தசந்திர அம்பால் வெட்டினான்; சோமதத்தனின் கொடியை பல்ல அம்பால் சாய்த்து முழங்கினான்.
6.92.34
बाह्लीकं च त्रिभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
कृपमेकेन विव्याध चित्रसेनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.९२.३४ ॥
பாஹ்லீகனை மூன்று அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்; கிருபரை ஒரு அம்பால் துளைத்தான்; சித்திரசேனனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.92.35
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
जत्रुदेशे समासाद्य विकर्णं समताडयत् ॥ ६.९२.३५ ॥
முழுவதும் இழுத்து நன்கு குறிபார்த்து விடப்பட்ட அம்பால் விகர்ணனை அணுகி அவனது தோள்பட்டைப் பகுதியில் தாக்கினான்.
6.92.36
न्यषीदत्स्वरथोपस्थे शोणितेन परिप्लुतः ।
ततः पुनरमेयात्मा नाराचान्दश पञ्च च ॥ ६.९२.३६ ॥
குருதியில் தோய்ந்து அவன் தன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான். பின்னர் அளவிட முடியாத ஆற்றல் கொண்டவன் பதினைந்து நாராச அம்புகளை மீண்டும் செலுத்தினான்.
6.92.37
भूरिश्रवसि संक्रुद्धः प्राहिणोद्भरतर्षभ ।
ते वर्म भित्त्वा तस्याशु विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.९२.३७ ॥
பூரிஸ்ரவஸ்மீது மிகுந்த கோபத்துடன், பரதர்களில் காளையே, அவன் அம்புகளை எய்தான். அவை அவனுடைய கவசத்தைத் துளைத்து விரைவில் பூமியில் புகுந்தன.
6.92.38
विविंशतेश्च द्रौणेश्च यन्तारौ समताडयत् ।
तौ पेततू रथोपस्थे रश्मीनुत्सृज्य वाजिनाम् ॥ ६.९२.३८ ॥
விவிம்சதியின் மற்றும் துரோணரின் மகனின் தேரோட்டிகளை அவன் தாக்கினான். அவ்விருவரும் குதிரைகளின் கடிவாளத்தை விட்டுவிட்டு தேர்த்தட்டில் விழுந்தனர்.
6.92.39
सिन्धुराज्ञोऽर्धचन्द्रेण वाराहं स्वर्णभूषितम् ।
उन्ममाथ महाराज द्वितीयेनाच्छिनद्धनुः ॥ ६.९२.३९ ॥
ஓ மகாராஜா, அவன் சிந்துராஜனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வராகக் கொடியை அர்த்தசந்திர அம்பால் அறுத்து வீழ்த்தினான்; இரண்டாம் அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் வெட்டினான்.
6.92.40
चतुर्भिरथ नाराचैरावन्त्यस्य महात्मनः ।
जघान चतुरो वाहान्क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ६.९२.४० ॥
பின்னர் கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் அவன் நான்கு நாராச அம்புகளால் மகாத்மாவான ஆவந்த்யனின் நான்கு குதிரைகளைக் கொன்றான்.
6.92.41
पूर्णायतविसृष्टेन पीतेन निशितेन च ।
निर्बिभेद महाराज राजपुत्रं बृहद्बलम् ॥ ६.९२.४१ ॥
ஓ மகாராஜா, முழுவதும் இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து எய்யப்பட்ட மஞ்சள் நிறமும் கூர்மையுமான அம்பால் அவன் இளவரசன் பிருஹத்பலனைத் துளைத்தான்.
6.92.42
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
भृशं क्रोधेन चाविष्टो रथस्थो राक्षसाधिपः ॥ ६.९२.४२ ॥
ஆழமாகத் துளைக்கப்பட்ட அவன் வேதனையுடன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான். கோபத்தால் மிகவும் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அந்த ராட்சசர்களின் தலைவன் தேரில் நின்றிருந்தான்.
6.92.43
चिक्षेप निशितांस्तीक्ष्णाञ्छरानाशीविषोपमान् ।
बिभिदुस्ते महाराज शल्यं युद्धविशारदम् ॥ ६.९२.४३ ॥
அவன் கூரிய, நுனி கொண்ட அம்புகளை எய்தான், அவை நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்றவை. ஓ மகாராஜா, அவை போரில் வல்லவனான சல்யனைத் துளைத்தன.