ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
बृहत्क्षत्रमथायान्तं केकयं दृढविक्रमम् ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज विव्याधोरसि मार्गणैः ॥ ७.१०७.१ ॥
ତା'ପରେ ଦୃଢ଼ ପରାକ୍ରମୀ କେକୟ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, କ୍ଷେମଧୂର୍ତି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ବକ୍ଷ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.107.2
बृहत्क्षत्रस्तु तं राजा नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने त्वरितो राजन्द्रोणानीकबिभित्सया ॥ ७.१०७.२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଭେଦ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ଉପରେ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠି ବିଶିଷ୍ଟ ନବେ ବାଣ ମାରିଲେ।
7.107.3
क्षेमधूर्तिस्तु सङ्क्रुद्धः केकयस्य महात्मनः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन ह ॥ ७.१०७.३ ॥
ମାତ୍ର କ୍ରୁଦ୍ଧ କ୍ଷେମଧୂର୍ତି ସେହି ମହାତ୍ମା କେକୟଙ୍କ ଧନୁକୁ ପୀତ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ।
7.107.4
अथैनं छिन्नधन्वानं शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध समरे तूर्णं प्रवरं सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१०७.४ ॥
ତା'ପରେ ଧନୁ କଟିଯାଇଥିବା ତାଙ୍କୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠି ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
7.107.5
अथान्यद्धनुरादाय बृहत्क्षत्रो हसन्निव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे क्षमदूर्तिं महारथम् ॥ ७.१०७.५ ॥
ତା'ପରେ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ଅନ୍ୟ ଧନୁ ଧରି, ଯେମିତି ହସି ହସି, ମହାରଥୀ କ୍ଷେମଧୂର୍ତିଙ୍କ ରଥକୁ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ବିହୀନ କଲେ।
7.107.6
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
जहार नृपतेः कायाच्छिरोऽज्वलितकुण्डलम् ॥ ७.१०७.६ ॥
ତା'ପରେ ଆଉ ଏକ ପୀତ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୁଣ୍ଡଳ ଥିବା ମସ୍ତକ କାଟି ନେଲେ।
7.107.7
तच्छिन्नं सहसा तस्य शिरः कुञ्चितमूर्धजम् ।
सकिरीटं महीं प्राप्य बभौ ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१०७.७ ॥
ତାର କଟା ମୁଣ୍ଡ, କୁଞ୍ଚିତ କେଶ ଓ ମୁକୁଟ ସହିତ, ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ଆକାଶରୁ ଖସିଥିବା ଆଲୋକ ପରି ଚମକିଲା।
7.107.8
तं निहत्य रणे हृष्टो बृहत्क्षत्रो महारथः ।
सहसाऽभ्यपतत्सैन्यं तावकं पार्थकारणात् ॥ ७.१०७.८ ॥
ତାକୁ ରଣରେ ବଧ କରି ଆନନ୍ଦିତ ମହାରଥୀ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କ କାରଣରୁ ଅଚାନକ ଆପଣଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ଝାଂପି ପଡ଼ିଲେ।
7.107.9
धृष्टकेतुं तथाऽऽयान्तं द्रोणहेतोः पराक्रमी ।
वीरधन्वा महेष्वासो वारयामास भारत ॥ ७.१०७.९ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ ମହାଧନୁର୍ଧର ବୀରଧନ୍ୱା ଅଟକାଇଲେ, ହେ ଭରତ।
7.107.10
तौ परस्परमासाद्य शरदंष्ट्रौ तरस्विनौ ।
शरैरनेकसाहस्रेरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१०७.१० ॥
ବାଣରୂପୀ ଦାଢ଼ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁଇ ବେଗବାନ ଯୋଦ୍ଧା ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସି ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.107.11
तावुभौ नरशार्दूलौ युयुधाते परस्परम् ।
महावने तीव्रमदौ वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१०७.११ ॥
ସେହି ଦୁଇ ନରଶାର୍ଦୂଳ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ଏକ ମହାବନରେ ମଦମତ୍ତ ଦୁଇ ଯୂଥପତି ହସ୍ତୀ ଲଢ଼ନ୍ତି।
7.107.12
गिरिगह्वरमासाद्य शार्दूलाविव रोषितौ ।
युयुधाते महावीर्यौ परस्परजिघांसया ॥ ७.१०७.१२ ॥
ଗିରିଗୁହାରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଦୁଇ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବାଘଙ୍କ ପରି, ମହାପରାକ୍ରମୀ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.107.13
तद्युद्धमासीत्तुमुलं प्रेक्षणीयं विशाम्पते ।
सिद्धचारणसङ्घानां विस्मयाद्भुतदर्शनम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପାଳକ, ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦେଖିବାଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା; ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ବିସ୍ମୟକର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।
7.107.14
वीरधन्वा ततः क्रुद्धो धृष्टकेतोः शरासनम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१०७.१४ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବୀରଧନ୍ୱା ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କ ଧନୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ; ହେ ଭାରତ, ଯେମିତି ହସି ହସି ସେ ଏହା କଲେ।
7.107.15
तदुत्सृज्य धनुच्छिन्नं चेदिराजो महारथः ।
शक्तिं जग्राह विपुलां हेमदण्डामयस्मयीम् ॥ ७.१०७.१५ ॥
ଭଙ୍ଗା ଧନୁ ପକାଇ ମହାରଥୀ ଚେଦିରାଜ ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ଲୌହମୟ ଫଳା ଥିବା ବିପୁଳ ଶକ୍ତି ହାତରେ ନେଲେ।
7.107.16
तां तु शक्तिं महावीर्यां दोर्भ्यामायस्य भारत ।
चिक्षेप सहसा यत्तो वीरधन्वरथं प्रति ॥ ७.१०७.१६ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେହି ମହାବଳୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଘୂରାଇ ସତର୍କ ଚେଦିରାଜ ହଠାତ୍ ବୀରଧନ୍ୱାଙ୍କ ରଥ ଦିଗରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.107.17
तया तु वीरघातिन्या शक्त्या त्वभिहतो भृशम् ।
निर्भिन्नहृदयस्तूर्णं निपपात रथान्महीम् ॥ ७.१०७.१७ ॥
ବୀରଘାତିନୀ ସେହି ଶକ୍ତିରେ ଭୀଷଣ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ହୃଦୟ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.107.18
तस्मिन्विनिहते वीरे त्रैगर्तानां महारथे ।
बलं तेऽभज्यत विभो पाण्डवेयैः समन्ततः ॥ ७.१०७.१८ ॥
ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ସେହି ମହାରଥୀ ବୀର ନିହତ ହେଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚାରିପଟରୁ ତୁମ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ।
7.107.19
सहदेवे ततः षष्टिं सायकान्दुर्मुखोऽक्षिपत् ।
ननाद च महानादं तर्जयन्पाण्डवं रणे ॥ ७.१०७.१९ ॥
ଏବେ ଦୁର୍ମୁଖ ସହଦେବ ଉପରେ ଷାଠିଏ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା; ରଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧମକାଇ ମହାଗର୍ଜନ କଲା।
7.107.20
माद्रेयस्तु ततः क्रुद्धो दुर्मुखं च शितैः शरैः ।
भ्राता भ्रातरमायत्तो विव्याध प्रहसन्निव ॥ ७.१०७.२० ॥
ଏବେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ର ଦୁର୍ମୁଖକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲା; ଭାଇ ଭାଇ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ହସୁଥିବା ପରି ତାକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.107.21
तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम् ।
दुर्मुखो नवभिर्बाणैस्ताडयामास भारत ॥ ७.१०७.२१ ॥
ହେ ଭାରତ, ରଣରେ ଉଗ୍ର ହୋଇଥିବା ମହାବଳୀ ସହଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁର୍ମୁଖ ନଅଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା।
7.107.22
दुर्मुखस्य तु भल्लेन च्छित्त्वा केतुं महाबलः ।
जघान चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१०७.२२ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାବଳୀ ଭଲ୍ଲରେ ଦୁର୍ମୁଖର ଧ୍ୱଜା ଛେଦ କଲା ଏବଂ ଚାରୋଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାର ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ମାରି ପକାଇଲା।
7.107.23
अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन ह ।
चिच्छेद सारथेः कायाच्छिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ ७.१०७.२३ ॥
ଏବେ ଆଉ ଏକ ପୀତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଭଲ୍ଲରେ ସାରଥିର ଦେହରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ମସ୍ତକ ଛେଦ କଲା।
7.107.24
क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद्धनुः ।
सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१०७.२४ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ରରେ ସହଦେବ ରଣରେ କୌରବଙ୍କ ମହାଧନୁ ଛେଦ କଲା ଏବଂ ତାକୁ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.107.25
हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दुर्मुखो विमनास्तदा ।
आरुरोह रथं राजन्निरमित्रस्य भारत ॥ ७.१०७.२५ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଗଲେ ନିଜ ରଥ ତ୍ୟାଗ କରି ଦୁର୍ମୁଖ ସେତେବେଳେ ବିଷଣ୍ଣ ମନରେ, ହେ ରାଜନ୍, ହେ ଭାରତ, ନିରମିତ୍ରଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲା।
7.107.26
सहदेवस्ततः क्रुद्धो निरमित्रं महाहवे ।
जघान पृथुधारेण भल्लेन परवीरहा ॥ ७.१०७.२६ ॥
ତେବେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସହଦେବ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଶସ୍ତ ଧାରର ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ନିରମିତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କଲା, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସେ।
7.107.27
स पपात रथोपस्थान्निरमित्रो जनेश्वरः ।
त्रिगर्तराजस्य सुतो व्यथयंस्तव वाहिनीम् ॥ ७.१०७.२७ ॥
ତ୍ରିଗର୍ତରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜନେଶ୍ବର ନିରମିତ୍ର, ତୁମ ସେନାକୁ ପୀଡ଼ିତ କରି ରଥ ଆସନରୁ ପଡ଼ିଗଲା।
7.107.28
तं तु हत्वा महाबाहुः सहदेवो व्यरोचत ।
यथा दाशरथी रामः खरं हत्वा महाबलम् ॥ ७.१०७.२८ ॥
ତାକୁ ବଧ କରି ମହାବାହୁ ସହଦେବ ସେହିପରି ଶୋଭିଲା, ଯେପରି ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ମହାବଳ ଖରକୁ ବଧ କରି ଶୋଭିଥିଲେ।
7.107.29
हाहाकारो महानासीत्त्रिगर्तानां जनेश्वर ।
राजपुत्रं हतं दृष्ट्वा निरमित्रं महारथम् ॥ ७.१०७.२९ ॥
ହେ ଜନେଶ୍ବର, ତ୍ରିଗର୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହା ହାହାକାର ଉଠିଲା; ରାଜପୁତ୍ର ମହାରଥୀ ନିରମିତ୍ର ହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି।
7.107.30
नकुलस्ते सुतं राजन्विकर्णं पृथुलोचनम् ।
मुहूर्ताज्जितवाँल्लोके तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०७.३० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ନକୁଳ ତୁମ ପୁତ୍ର ବିକର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଶସ୍ତନୟନକୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ଜୟ କଲା; ତାହା ଜଗତରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭଳି ହେଲା।
7.107.31
सात्यकिं व्याघ्रदत्तस्तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चक्रेऽदृश्यं साश्वसूतं सध्वजं पृतनान्तरे ॥ ७.१०७.३१ ॥
ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଘୋଡା, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ କଲେ।
7.107.32
तान्निवार्य शराञ्शूरः शैनेयः कृतहस्तवत् ।
साश्वसूतध्वजं बाणैर्व्याघ्रदत्तमपातयत् ॥ ७.१०७.३२ ॥
ସେହି ବାଣ ନିବାରଣ କରି ବୀର ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) କୁଶଳ ହାତରେ ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତଙ୍କୁ ଘୋଡା, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ପାତିତ କଲେ।
7.107.33
कुमारे निहते तस्मिन्मागधस्य सुते प्रभो ।
मागधाः सर्वतो यत्ता युयुधानमुपाद्रवन् ॥ ७.१०७.३३ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମାଗଧ ରାଜାଙ୍କ ସେହି ପୁତ୍ର କୁମାର ନିହତ ହେବାରୁ ମାଗଧ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଯୁଯୁଧାନ (ସାତ୍ୟକି) ଉପରେ ଧାଇଁ ଆସିଲେ।
7.107.34
विसृजन्तः शरांश्चैव तोमरांश्च सहस्रशः ।
मिण्डिपालांस्तथा प्रासान्मुद्रान्मुसलानपि
अयोधयन्रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदम् ॥ ७.१०७.३४ ॥
ରଣରେ ବୀରମାନେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ, ତୋମର, ମିଣ୍ଡିପାଳ, ପ୍ରାସ, ମୁଦ୍ଗର ଓ ମୁଷଳ ନିକ୍ଷେପ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.107.35
तांस्तु सर्वान्स बलवान्सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिकृच्छ्राद्धसन्नेव विजिग्ये पुरुषर्षभः ॥ ७.१०७.३५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ବଳବାନ ସାତ୍ୟକି, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅତି କଷ୍ଟ ବିନା, ଟିକିଏ କ୍ଳାନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜିତିଗଲେ।
7.107.36
मागधान्द्रवतो दृष्ट्वा हतशेषान्समन्ततः ।
बलं तेऽभज्यत विभो युयुधानशरार्दितम् ॥ ७.१०७.३६ ॥
ହେ ବିଭୁ, ଚାରିଆଡ଼ୁ ହତ ନହୋଇ ବଞ୍ଚି ରହିଥିବା ମାଗଧମାନଙ୍କୁ ପଳାଇବାର ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ସେନା ଯୁଯୁଧାନ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଲା।
7.107.37
नाशयित्वा रणे सैन्यं त्वदीयं तु समन्ततः ।
विधुन्वानो धनुःश्रेष्ठं व्यभ्राजत महायशाः ॥ ७.१०७.३७ ॥
ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାରିପାଖରୁ ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ନାଶ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁକୁ ହଲାଇ ସେ ମହାଯଶସ୍ବୀ ଝଲସି ଉଠିଲେ ।
7.107.38
भज्यमानं बलं राजन्सात्वतेन महात्मना ।
नाभ्यवर्तत युद्धाय त्रासितं दीर्घबाहुना ॥ ७.१०७.३८ ॥
ହେ ରାଜନ, ମହାତ୍ମା ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗ୍ନ ହେଉଥିବା ସେହି ସେନା, ଦୀର୍ଘବାହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୀତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଲା ନାହିଁ ।
7.107.39
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धः सहसोद्वृत्य चक्षुषी ।
सात्यकिं सत्यकर्माणं स्वयमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.१०७.३९ ॥
ତହିଁ ଦ୍ରୋଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସହସା ଆଖି ଘୂରାଇ ସତ୍ୟକର୍ମା ସାତ୍ୟକି ଉପରେ ନିଜେ ହିଁ ଧାଇଁଲେ ।