மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.107.1
बृहत्क्षत्रमथायान्तं केकयं दृढविक्रमम् ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज विव्याधोरसि मार्गणैः ॥ ७.१०७.१ ॥
அப்போது உறுதியான வீரியம் கொண்ட கேகய பிருஹத்க்ஷத்திரன் வருவதைக் கண்டு, மஹாராஜனே, க்ஷேமதூர்த்தி அம்புகளால் அவனுடைய மார்பைத் துளைத்தான்.
7.107.2
बृहत्क्षत्रस्तु तं राजा नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने त्वरितो राजन्द्रोणानीकबिभित्सया ॥ ७.१०७.२ ॥
பின்னர் அரசன் பிருஹத்க்ஷத்திரன் துரோணரின் படையைப் பிளக்க விரும்பி, விரைந்து அவன்மேல் வளைந்த முடிச்சுகளுடைய தொண்ணூறு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.107.3
क्षेमधूर्तिस्तु सङ्क्रुद्धः केकयस्य महात्मनः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन ह ॥ ७.१०७.३ ॥
ஆனால் கோபமுற்ற க்ஷேமதூர்த்தி மஹாத்மாவான கேகயனின் வில்லை மஞ்சள் நிறமும் கூரும் கொண்ட பல்ல அம்பால் அறுத்தான்.
7.107.4
अथैनं छिन्नधन्वानं शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध समरे तूर्णं प्रवरं सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१०७.४ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்ட அவனை, போர்க்களத்தில், வளைந்த முடிச்சுள்ள அம்பால் உடனே துளைத்தான்; அவன் எல்லா வில்வீரர்களிலும் சிறந்தவன்.
7.107.5
अथान्यद्धनुरादाय बृहत्क्षत्रो हसन्निव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे क्षमदूर्तिं महारथम् ॥ ७.१०७.५ ॥
பின்னர் பிருஹத்க்ஷத்திரன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, சிரிப்பவன்போல், மஹாரதனான க்ஷேமதூர்த்தியின் தேரை குதிரைகளும் சாரதியும் அற்றதாக்கினான்.
7.107.6
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
जहार नृपतेः कायाच्छिरोऽज्वलितकुण्डलम् ॥ ७.१०७.६ ॥
பின்னர் மற்றொரு மஞ்சள் நிறமும் கூரும் பல்ல அம்பால், அரசனின் உடலிலிருந்து ஒளிரும் குண்டலங்களுடைய தலையை அறுத்தான்.
7.107.7
तच्छिन्नं सहसा तस्य शिरः कुञ्चितमूर्धजम् ।
सकिरीटं महीं प्राप्य बभौ ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.१०७.७ ॥
அவனுடைய வெட்டப்பட்ட தலை, சுருண்ட கேசத்துடனும் கிரீடத்துடனும், திடீரென பூமியை அடைந்து வானத்திலிருந்து விழுந்த ஒளியைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
7.107.8
तं निहत्य रणे हृष्टो बृहत्क्षत्रो महारथः ।
सहसाऽभ्यपतत्सैन्यं तावकं पार्थकारणात् ॥ ७.१०७.८ ॥
அவனைப் போரில் கொன்று மகிழ்ந்த மகாரதன் பிருஹத்க்ஷத்ரன், பார்த்தனின் காரணமாக உமது படையின் மீது திடீரெனப் பாய்ந்தான்.
7.107.9
धृष्टकेतुं तथाऽऽयान्तं द्रोणहेतोः पराक्रमी ।
वीरधन्वा महेष्वासो वारयामास भारत ॥ ७.१०७.९ ॥
துரோணருக்காக வந்துகொண்டிருந்த திருஷ்டகேதுவையும், வலிமைமிக்க மகாவில்லாளி வீரதன்வன் தடுத்து நிறுத்தினான், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
7.107.10
तौ परस्परमासाद्य शरदंष्ट्रौ तरस्विनौ ।
शरैरनेकसाहस्रेरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१०७.१० ॥
அவ்விருவரும், அம்புகளையே பற்களாகக் கொண்ட வேகமுள்ளவர்கள், ஒருவரையொருவர் நெருங்கி, ஆயிரமாயிரம் அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.107.11
तावुभौ नरशार्दूलौ युयुधाते परस्परम् ।
महावने तीव्रमदौ वारणाविव यूथपौ ॥ ७.१०७.११ ॥
அந்த இருவரும், மனிதர்களில் புலிகளைப் போன்றவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டனர்; ஒரு பெரிய காட்டில் மதம் பிடித்த இரு யானைத் தலைவர்கள் மோதுவதுபோல்.
7.107.12
गिरिगह्वरमासाद्य शार्दूलाविव रोषितौ ।
युयुधाते महावीर्यौ परस्परजिघांसया ॥ ७.१०७.१२ ॥
மலைக்குகையை அடைந்த இரண்டு கோபமான புலிகளைப் போல், மகாவீரர்களான அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி போரிட்டனர்.
7.107.13
तद्युद्धमासीत्तुमुलं प्रेक्षणीयं विशाम्पते ।
सिद्धचारणसङ्घानां विस्मयाद्भुतदर्शनम् ॥ ७.१०७.१३ ॥
மக்கள் தலைவனே, அந்தப் போர் கொடியதாகவும் காண்பதற்குரியதாகவும் இருந்தது; சித்தர்களும் சாரணர்களும் வியக்கும் அற்புதக் காட்சியாக அமைந்தது.
7.107.14
वीरधन्वा ततः क्रुद्धो धृष्टकेतोः शरासनम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन प्रहसन्निव भारत ॥ ७.१०७.१४ ॥
பின்னர் சினம் கொண்ட வீரதன்வா, பல்ல அம்பால் திருஷ்டகேதுவின் வில்லை இரண்டாக வெட்டினான்; பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவன் சிரிப்பது போலிருந்தது.
7.107.15
तदुत्सृज्य धनुच्छिन्नं चेदिराजो महारथः ।
शक्तिं जग्राह विपुलां हेमदण्डामयस्मयीम् ॥ ७.१०७.१५ ॥
உடைந்த வில்லைக் கைவிட்டு, மகாரதனான சேதி மன்னன் பொன் தண்டும் இரும்பு முனையுமுள்ள பெரிய வேலைப் பற்றிக்கொண்டான்.
7.107.16
तां तु शक्तिं महावीर्यां दोर्भ्यामायस्य भारत ।
चिक्षेप सहसा यत्तो वीरधन्वरथं प्रति ॥ ७.१०७.१६ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அந்த மிகு வலிமை வேலை இரு கைகளாலும் சுழற்றி, ஊக்கத்துடன் சேதி மன்னன் வீரதன்வாவின் தேரை நோக்கித் திடீரென எறிந்தான்.
7.107.17
तया तु वीरघातिन्या शक्त्या त्वभिहतो भृशम् ।
निर्भिन्नहृदयस्तूर्णं निपपात रथान्महीम् ॥ ७.१०७.१७ ॥
வீரர்களைக் கொல்லும் அந்த வேலால் மிகக் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டு, நெஞ்சு பிளந்தவனாய் அவன் விரைவாகத் தேரிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தான்.
7.107.18
तस्मिन्विनिहते वीरे त्रैगर्तानां महारथे ।
बलं तेऽभज्यत विभो पाण्डवेयैः समन्ततः ॥ ७.१०७.१८ ॥
த்ரிகர்த்தர்களின் அந்த மகாரதன் வீரன் கொல்லப்பட்டதும், பிரபுவே, பாண்டவர்களால் உமது படை நாலாபுறமும் சிதறடிக்கப்பட்டது.
7.107.19
सहदेवे ततः षष्टिं सायकान्दुर्मुखोऽक्षिपत् ।
ननाद च महानादं तर्जयन्पाण्डवं रणे ॥ ७.१०७.१९ ॥
பின்பு துர்முகன் சகதேவன் மீது அறுபது அம்புகளை எய்தான்; போரில் பாண்டவனை அச்சுறுத்தியவாறு பெரும் முழக்கமிட்டான்.
7.107.20
माद्रेयस्तु ततः क्रुद्धो दुर्मुखं च शितैः शरैः ।
भ्राता भ्रातरमायत्तो विव्याध प्रहसन्निव ॥ ७.१०७.२० ॥
பின்பு சினமுற்ற மாத்ரியின் மகன் துர்முகனை கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்; சகோதரன் சகோதரனை எதிர்கொண்டு, நகைப்பவன் போல அவனைத் துளைத்தான்.
7.107.21
तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम् ।
दुर्मुखो नवभिर्बाणैस्ताडयामास भारत ॥ ७.१०७.२१ ॥
பாரதனே, போரில் ஆவேசத்துடன் நின்ற மகாபலனான சகதேவனைக் கண்ட துர்முகன் ஒன்பது அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
7.107.22
दुर्मुखस्य तु भल्लेन च्छित्त्वा केतुं महाबलः ।
जघान चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१०७.२२ ॥
ஆனால் மகாபலன் ஒரு பல்லத்தால் துர்முகனின் கொடியை அறுத்து, நான்கு கூரிய அம்புகளால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் வீழ்த்தினான்.
7.107.23
अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन ह ।
चिच्छेद सारथेः कायाच्छिरो ज्वलितकुण्डलम् ॥ ७.१०७.२३ ॥
பின்பு மற்றொரு மஞ்சள் நிறக் கூரிய பல்லத்தால் சாரதியின் உடலிலிருந்து ஒளிரும் குண்டலங்களுடன் கூடிய தலையை அறுத்தான்.
7.107.24
क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद्धनुः ।
सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१०७.२४ ॥
கூரிய க்ஷுரப்பத்தால் சகதேவன் போரில் கௌரவனின் பெரிய வில்லை அறுத்து, அவனை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.107.25
हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दुर्मुखो विमनास्तदा ।
आरुरोह रथं राजन्निरमित्रस्य भारत ॥ ७.१०७.२५ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தனது தேரைக் கைவிட்டு, துர்முகன் அப்போது மனம் சோர்ந்து, அரசே, பாரதா, நிரமித்ரனின் தேரில் ஏறினான்.
7.107.26
सहदेवस्ततः क्रुद्धो निरमित्रं महाहवे ।
जघान पृथुधारेण भल्लेन परवीरहा ॥ ७.१०७.२६ ॥
அப்போது கோபமடைந்த சகதேவன், அந்தப் பெரும் போரில், பரந்த முனையுள்ள பல்ல அம்பால் நிரமித்ரனைக் கொன்றான், பகைவீரரை அழிப்பவன் அவன்.
7.107.27
स पपात रथोपस्थान्निरमित्रो जनेश्वरः ।
त्रिगर्तराजस्य सुतो व्यथयंस्तव वाहिनीम् ॥ ७.१०७.२७ ॥
அவன், திரிகர்த்த அரசனின் மகனாகிய நிரமித்ரன், மக்களின் தலைவன், தேரின் தளத்திலிருந்து விழுந்தான், உன் படையை வருத்தியவாறு.
7.107.28
तं तु हत्वा महाबाहुः सहदेवो व्यरोचत ।
यथा दाशरथी रामः खरं हत्वा महाबलम् ॥ ७.१०७.२८ ॥
அவனைக் கொன்ற மகாபாகு சகதேவன், தசரதனின் மகன் ராமன் மகாபலம் பொருந்திய கரனைக் கொன்றபின் விளங்கியது போல் விளங்கினான்.
7.107.29
हाहाकारो महानासीत्त्रिगर्तानां जनेश्वर ।
राजपुत्रं हतं दृष्ट्वा निरमित्रं महारथम् ॥ ७.१०७.२९ ॥
அரசனே, திரிகர்த்தர்களிடையே பெரும் ஓலம் எழுந்தது; அரச குமாரனும் மகாரதனுமான நிரமித்ரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு.
7.107.30
नकुलस्ते सुतं राजन्विकर्णं पृथुलोचनम् ।
मुहूर्ताज्जितवाँल्लोके तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१०७.३० ॥
அரசே, நகுலன் உன் மகன் விகர்ணனை, அகன்ற கண்களுடையவனை, ஒரு கணத்தில் வென்றான்; அது உலகில் அற்புதம் போல ஆயிற்று.
7.107.31
सात्यकिं व्याघ्रदत्तस्तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चक्रेऽदृश्यं साश्वसूतं सध्वजं पृतनान्तरे ॥ ७.१०७.३१ ॥
வியாக்ரதத்தன் வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளால் சாத்யகியை, குதிரைகள், தேரோட்டி, கொடியுடன் படையின் நடுவே மறையச் செய்தான்.
7.107.32
तान्निवार्य शराञ्शूरः शैनेयः कृतहस्तवत् ।
साश्वसूतध्वजं बाणैर्व्याघ्रदत्तमपातयत् ॥ ७.१०७.३२ ॥
அந்த அம்புகளைத் தடுத்த வீரன் சைனேயன் (சாத்யகி) திறமையான கைகளால் அம்புகளால் வியாக்ரதத்தனை குதிரைகள், தேரோட்டி, கொடியுடன் வீழ்த்தினான்.
7.107.33
कुमारे निहते तस्मिन्मागधस्य सुते प्रभो ।
मागधाः सर्वतो यत्ता युयुधानमुपाद्रवन् ॥ ७.१०७.३३ ॥
ஓ தலைவரே, மாகதர் அரசனின் அந்த மகன் இளவரசன் கொல்லப்பட்டதும், மாகதர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் தயாராக யுயுதானனை (சாத்யகியை) நோக்கி பாய்ந்தனர்.
7.107.34
विसृजन्तः शरांश्चैव तोमरांश्च सहस्रशः ।
मिण्डिपालांस्तथा प्रासान्मुद्रान्मुसलानपि
अयोधयन्रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदम् ॥ ७.१०७.३४ ॥
போர்க்களத்தில் வீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் அம்புகளையும் தோமரங்களையும், மிண்டிபாலங்களையும், பிராசங்களையும், முத்கரங்களையும், முசலங்களையும் எறிந்து, போரில் செருக்குற்ற சாத்வதனை (சாத்யகியை) எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
7.107.35
तांस्तु सर्वान्स बलवान्सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिकृच्छ्राद्धसन्नेव विजिग्ये पुरुषर्षभः ॥ ७.१०७.३५ ॥
போரில் செருக்குற்ற வலிமையான சாத்யகி, நரர்களில் காளை போன்ற அவன், அவர்கள் அனைவரையும் பெரும் சிரமமின்றியே, சற்றே களைத்திருந்தும் வென்றான்.
7.107.36
मागधान्द्रवतो दृष्ट्वा हतशेषान्समन्ततः ।
बलं तेऽभज्यत विभो युयुधानशरार्दितम् ॥ ७.१०७.३६ ॥
ஓ பிரபுவே, எல்லாப் பக்கமும் கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய மாகதர்கள் ஓடுவதைக் கண்டு, உங்கள் படை யுயுதானனின் (சாத்யகியின்) அம்புகளால் வாட்டப்பட்டு சிதறியது.
7.107.37
नाशयित्वा रणे सैन्यं त्वदीयं तु समन्ततः ।
विधुन्वानो धनुःश्रेष्ठं व्यभ्राजत महायशाः ॥ ७.१०७.३७ ॥
போர்க்களத்தில் உமது படையை நாற்புறமும் அழித்துவிட்டு, சிறந்த வில்லை அசைத்தபடி அந்த மாபெரும் புகழுடையவர் ஒளி வீசினார்.
7.107.38
भज्यमानं बलं राजन्सात्वतेन महात्मना ।
नाभ्यवर्तत युद्धाय त्रासितं दीर्घबाहुना ॥ ७.१०७.३८ ॥
அரசே, மகாத்மாவான சாத்வதரால் சிதறடிக்கப்பட்ட அந்தப் படை, நீண்ட கரங்களுடையவரால் அஞ்சி, போருக்கு முன்னேறவில்லை.
7.107.39
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धः सहसोद्वृत्य चक्षुषी ।
सात्यकिं सत्यकर्माणं स्वयमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.१०७.३९ ॥
அப்போது துரோணர் மிகவும் கோபமடைந்து, திடீரென்று கண்களை உருட்டி, உண்மைச் செயலுடைய சாத்யகியின் மீது தானே பாய்ந்தார்.