Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.181

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.181.1

तस्मिन्हते महामाये महातेजसि राक्षसे ।
अमर्षिताः पाण्डवेयाः किमकुर्वन्महारणे ॥ ७.१८१.१ ॥

ସେହି ମହାମାୟାବୀ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ରାକ୍ଷସ ନିହତ ହେବା ପରେ କ୍ରୋଧିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ କଣ କଲେ?

7.181.2

मर्दिताश्च भृशं युद्धे किमकुर्वन्त सञ्जय ॥ ७.१८१.२ ॥

ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡିତ ହୋଇ ସେମାନେ କଣ କଲେ?

7.181.3

ये च तेऽभ्यद्रवन्द्रोणं व्यूढानीकं प्रहारिणः ।
सृञ्जयाः सह पाञ्चालैस्तेऽरुर्वन्किं महारणे ॥ ७.१८१.३ ॥

ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ସେନାଥିବା ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉପରେ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ସହିତ ଧାଇଁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିବା ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ କଣ କଲେ?

7.181.4

सौमदत्तिवधाद्द्रोणमायत्तं सैन्धवस्य च ।
अमर्षाज्जीवितं त्यक्त्वा गाहमानं वरूथिनीम् ॥ ७.१८१.४ ॥

ସୌମଦତ୍ତିଙ୍କ ବଧ ଓ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ବଧ ହେତୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ, କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା—

7.181.5

जृम्भमाणमिव व्याघ्रं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
कथं प्रत्युद्ययुर्द्रोणमजय्यं कुरुसृञ्जयाः ॥ ७.१८१.५ ॥

ହାଇ ଉଠୁଥିବା ବାଘ ପରି, ଖୋଲା ମୁଖ ଯମ ପରି ଅଜେୟ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପ୍ରତି କୁରୁ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ କିପରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ?

7.181.6

आचार्यं ये च रक्षन्ति दुर्योधनपुरोगमाः ।
द्रौणिकर्णकृपास्तात ते ह्यकुर्वन्किमाहवे ॥ ७.१८१.६ ॥

ହେ ପୁତ୍ର, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦ୍ରୌଣି, କର୍ଣ୍ଣ ଓ କୃପ ଯୁଦ୍ଧରେ କଣ କଲେ?

7.181.7

भारद्वाजं जिघांसन्तौ सव्यसाचिवृकोदरौ ।
आर्च्छतां मामकान्युद्धे कथं सञ्जय शंस मे ॥ ७.१८१.७ ॥

ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଓ ବୃକୋଦର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ କିପରି ଆକ୍ରମଣ କଲେ? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ମୋତେ କୁହ।

7.181.8

सिन्धुराजवधेनेमे घटोत्कचवधेन ते ।
अमर्षिताश्च सङ्क्रुद्धा रणं चक्रुः कथं युधि ॥ ७.१८१.८ ॥

ସିନ୍ଧୁରାଜ (ଜୟଦ୍ରଥ) ବଧ ଓ ଘଟୋତ୍କଚ ବଧ ଯୋଗୁ ତୁମେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ଓ ରୋଷାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲ?

7.181.9

हैडिम्बिं निहतं दृष्ट्वा विशीर्णमिव पर्वतम् ।
बभूवुः पाण्डवाः सर्वे शोकबाष्पाकुलेक्षणाः ॥ ७.१८१.९ ॥

ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ର (ଘଟୋତ୍କଚ) ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ପର୍ବତ ପରି ନିହତ ହେବା ଦେଖି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଶୋକ ଓ ଲୁହରେ ଭରିଯାଇଥିବା ଆଖିରେ ହେଲେ।

7.181.10

वासुदेवस्तु हर्षेण महताऽभिपरिप्लुतः ।
ननाद सिंहवन्नादं व्यथयन्निव भारत ॥ ७.१८१.१० ॥

କିନ୍ତୁ ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ) ମହାନ ହର୍ଷରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନ କଲେ; ଯେପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।

7.181.11

हतं घटोत्कचं ज्ञात्वा वासुदेवः प्रतापवान् ।
विनद्य च महानादं पर्यष्वजत फल्गुनम् ॥ ७.१८१.११ ॥

ଘଟୋତ୍କଚ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି ଜାଣି ପ୍ରତାପୀ ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ) ମହାଗର୍ଜନ କରି ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।

7.181.12

स विनद्य महानादमभीशून्सन्नियम्य च ।
ननर्त हर्षसंवीतो वातोद्धूत इव द्रुमः ॥ ७.१८१.१२ ॥

ସେ ମହାଗର୍ଜନ କରି, ଲଗାମ ସଂଯତ କରି, ହର୍ଷରେ ଭରି ପବନରେ ହଲୁଥିବା ଗଛ ପରି ନାଚିଲେ।

7.181.13

ततः परिष्वज्य पुनः पार्थमास्फोट्य चासकृत् ।
रथोपस्थगतो धीमान्प्राणदत्पुनरच्युतः ॥ ७.१८१.१३ ॥

ତା'ପରେ ସେ ପୁଣି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ତାଳି ବଜାଇଲେ। ରଥର ତଳେ ବସିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଚ୍ୟୁତ ପୁଣି ଗର୍ଜନ କଲେ।

7.181.14

प्रहृष्टमनसं ज्ञात्वा वासुदेवं महाबलः ।
अर्जुनोऽथाब्रवीद्राजन्नातिहृष्टमना इव ॥ ७.१८१.१४ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ମହାବଳୀ ଅର୍ଜୁନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ଜାଣି, ଯେମିତି ନିଜେ ଅଧିକ ଖୁସି ନ ଥିବା ପରି କହିଲେ।

7.181.15

अतिहर्षोऽयमस्थाने तवाद्य मधुसूदन ।
शोकस्थाने तु सम्प्राप्ते हैडिम्बस्य वधेन तु ॥ ७.१८१.१५ ॥

ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଆଜି ତୁମର ଏହି ଅତିହର୍ଷ ଅସ୍ଥାନରେ; ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ରଙ୍କ ବଧରୁ ଶୋକର ସମୟ ଆସିଛି।

7.181.16

विमुखानीह सैन्यानि हतं दृष्ट्वा घटोत्कचम् ।
वयं च भृशमुद्विग्ना हेडिम्बेस्तु निपातनात् ॥ ७.१८१.१६ ॥

ଏଠାରେ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ହତ ଦେଖି ସୈନ୍ୟମାନେ ବିମୁଖ ହେଲେ; ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ରଙ୍କ ପତନରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ।

7.181.17

नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति जनार्दन ।
तदद्य शंस मे पृष्टः सत्यं सत्यवतां वर ॥ ७.१८१.१७ ॥

ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି କାରଣ ସାମାନ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆଜି ମୋର ପଚାରିବାରେ ମୋତେ କୁହ; ହେ ସତ୍ୟବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

7.181.18

यद्येतन्न रहस्यं ते वक्तुमर्हस्यरिन्दम ।
धैर्यस्य विकृतिं ब्रूहि त्वमद्य मधुसूदन ॥ ७.१८१.१८ ॥

ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଯଦି ଏହା ତୁମର ରହସ୍ୟ ନୁହେଁ ତେବେ କହିବା ଉଚିତ। ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଆଜି ତୁମ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ବିକାର କ'ଣ କୁହ।

7.181.19

समुद्रस्येव संशोषं मेरोरिव विसर्पणम् ।
तथैतदद्य मन्येऽहं तव कर्म जनार्दन ॥ ७.१८१.१९ ॥

ସମୁଦ୍ର ଶୁଖିଯିବା କିମ୍ବା ମେରୁ ଚଳିବା ପରି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମର ଏହି କର୍ମକୁ ସେହିପରି ମନେ କରେ।

7.181.20

अतिहर्षमिमं प्राप्तं शृणु मे त्वं धनञ्जय ।
अतीव मनसः सद्यः प्रसादकरमुत्तमम् ॥ ७.१८१.२० ॥

ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାପ୍ତ ଏହି ଅତି ହର୍ଷ ମୋଠାରୁ ଶୁଣ। ଏହା ମନକୁ ତୁରନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଉତ୍ତମ ସମ୍ବାଦ।

7.181.21

शक्तिं घटोत्कचेनेमां व्यंसयित्वा महाद्युते ।
कर्णं निहतमेवाजौ विद्धि सद्यो धनञ्जय ॥ ७.१८१.२१ ॥

ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଧନଞ୍ଜୟ, ଘଟୋତ୍କଚ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରାଇବାରୁ ଜାଣ ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ତୁରନ୍ତ ନିହତ ହୋଇଛି।

7.181.22

शक्तिहस्तं पुनः कर्णं को लोकेऽस्ति पुमानिह ।
य एनमभितस्तिष्ठेत्कार्तिकेयमिवाहवे ॥ ७.१८१.२२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପରି ଶକ୍ତି ହାତରେ ଧରିଥିବା କର୍ଣ୍ଣ ଚାରିପଟେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ ଏହି ଜଗତରେ ଏମିତି କେଉଁ ପୁରୁଷ ଅଛି?

7.181.23

दिष्ट्याऽपनीतकवचो दिष्ट्याऽपहृतकुण्डलः ।
दिष्ट्या सा व्यंसिता शक्तिरमोघाऽस्य घटोत्कचे ॥ ७.१८१.२३ ॥

ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାର କବଚ ଖୋଲାଗଲା, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାର କୁଣ୍ଡଳ ହରଣ ହେଲା, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାର ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଘଟୋତ୍କଚ ଉପରେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା।

7.181.24

यदि हि स्यात्सकवचस्तथैव स्यात्सकुण्डलः ।
सामरानपि लोकांस्त्रीनेकः कर्णो जयेद्रणे ॥ ७.१८१.२४ ॥

ଯଦି କର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଏକାକୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ତିନି ଲୋକ ଜିତିଥାନ୍ତା।

7.181.25

वासवो वा कुबेरो वा वरुणो वा जलेश्वरः ।
यमो वा नोत्सहेत्कर्णं रणे प्रतिसमासितुम् ॥ ७.१८१.२५ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ବରୁଣ, ଜଲେଶ୍ବର, ବା ଯମ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।

7.181.26

गाण्डीवमुद्यम्य भवांश्चक्रं चाहं सुदर्शनम् ।
न शक्तौ स्वो रणे जेतुं तथायुक्तं नरर्षभम् ॥ ७.१८१.२६ ॥

ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଉଠାଉଥିବା ଆପଣ ଏବଂ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ମୁଁ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହୁଁ।

7.181.27

त्वद्धितार्थं तु शक्रेण मायापहृतकुण्डलः ।
विहीनकवचश्चायं कृतः परपुरञ्जयः ॥ ७.१८१.२७ ॥

ଆପଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ମାୟାରେ ତାଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ ହରଣ କଲେ; କବଚହୀନ ଏହି ବୀର ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟକାରୀ ହେଲେ।

7.181.28

उत्कृत्य कवचं यस्मात्कुण्डले विमले च ते ।
प्रादाच्छक्राय वै कर्णस्तस्माद्वैकर्तनः स्मृतः ॥ ७.१८१.२८ ॥

କର୍ଣ୍ଣ ନିଜ କବଚ କାଟି ନିର୍ମଳ କୁଣ୍ଡଳ ଦୁଇଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ; ସେଥିପାଇଁ ସେ ବୈକର୍ତନ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।

7.181.29

आशिविष इव क्रुद्वः स्तम्भितो मन्त्रतेजसा ।
तथाऽद्य भाति कर्णो मे शान्तज्वाल इवानलः ॥ ७.१८१.२९ ॥

ମନ୍ତ୍ରର ତେଜରେ ରୁଦ୍ଧ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ସର୍ପ ପରି, ଆଜି ମୋ ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ଜ୍ୱାଳା ଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।

7.181.30

यदाप्रभृति कर्णाय शक्तिर्दत्ता महात्मना ।
वासवेन महाबाहो क्षिप्ता याऽसौ घटत्कचे ॥ ७.१८१.३० ॥

ହେ ମହାବାହୁ, ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ସେ ଘଟୋତ୍କଚ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ।

7.181.31

कुण्डलाभ्यां निमायाथ दिव्येन कवचेन च ।
तां प्राप्यामन्यत वृषा सततं त्वां हतं रणे ॥ ७.१८१.३१ ॥

କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଦିବ୍ୟ କବଚ ହରାଇ, ସେହି ଶକ୍ତି ପାଇ ବୃଷ (କର୍ଣ୍ଣ) ସର୍ବଦା ଭାବିଲେ ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ହତ ହୋଇଛ।

7.181.32

एवं गतोऽपि शक्योऽयं हतुं नान्येन केनचित् ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र शपे सत्येन चानघ ॥ ७.१८१.३२ ॥

ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ବଧ କରି ପାରିବେ ନାହିଁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ସତ୍ୟ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଛି।

7.181.33

ब्रह्मण्यः सत्यवादी च सपस्वी नियतव्रतः ।
रिपुष्वपि दयावांश्च तस्मात्कर्णो वृषा स्मृतः ॥ ७.१८१.३३ ॥

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ତପସ୍ବୀ, ନିୟତବ୍ରତୀ; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ। ସେଥିପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ 'ବୃଷ' ବୋଲି ସ୍ମୃତ।

7.181.34

युद्धशौण्डो महाबाहुर्नित्योद्यतशरासनः ।
केसरीव वने नर्दन्मत्तमातङ्गयूथपान्।
विमर्दन्रथशार्दूलान्राजते रणमूर्धनि… ॥ ७.१८१.३४ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ, ମହାବାହୁ, ସର୍ବଦା ଧନୁ ଉଠାଇ ରଖିଥିବା; ବନରେ ଗର୍ଜନକାରୀ ସିଂହ ପରି, ମତ୍ତ ହାତୀ ଯୂଥ ଓ ରଥବ୍ୟାଘ୍ରମାନଙ୍କୁ ମର୍ଦନ କରି ରଣମୁଖରେ ଶୋଭେ…

7.181.35

मध्यंगत इवादित्यो यो न शक्यो निरीक्षितुम् ।
त्वदीयैः पुरुषव्याघ्र योधमुख्यैर्महात्सभिः ॥ ७.१८१.३५ ॥

ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଯାହାକୁ ତୁମ ମୁଖ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାହିଁ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର — ସେହି ମହାସଭା ମଧ୍ୟରେ।

7.181.36

शरजालसहस्रांशुः शरदीव दि… ॥ ७.१८१.३६ ॥

ଶରତ ଋତୁରେ ସହସ୍ର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି — ସହସ୍ର ଶରଜାଳର କିରଣଯୁକ୍ତ, ଶରତରେ ଯେପରି…

7.181.37

तपान्ते जलदो यद्वच्छरधाराः क्षरन्मुहुः ।
दिव्यास्त्रजलदः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१८१.३७ ॥

ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଶେଷରେ ମେଘ ଯେମିତି ବାରମ୍ବାର ଜଳଧାରା ଝରାଏ, ସେମିତି ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରର ମେଘ କର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷଣକାରୀ ପର୍ଜନ୍ୟ ପରି ବାଣଧାରା ଝରାଉଛନ୍ତି।

7.181.38

त्रिदशैरपि चास्यद्भिः शरवर्षं समन्ततः ।
अशक्यस्तदयं जेतुं स्रवद्भिर्मांसशोणितम् ॥ ७.१८१.३८ ॥

ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଖରୁ ବାଣବର୍ଷା କଲେ ବି ଏହାକୁ ଜିତିବା ଅସମ୍ଭବ; ଏହା ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଝରାଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧ।

7.181.39

कवचेन विहीनश्च कुण्डलाभ्यां च पाण्डव ।
सोऽद्य मानुषतां प्राप्तो विमुक्तः शक्रदत्तया ॥ ७.१८१.३९ ॥

ହେ ପାଣ୍ଡବ, କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ହରାଇ ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମନୁଷ୍ୟାବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦେଇଥିବା (ଶକ୍ତି) ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ।

7.181.40

एको हि योगोऽस्य भवेद्वधाय ।
च्छिद्रे ह्येनं स्वप्रमत्तः प्रमत्तम्।
कृच्छ्रं प्राप्तं रथचक्रे विमग्ने ।
हन्याः पूर्वं त्वं तु संज्ञां विचार्य ॥ ७.१८१.४० ॥

ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଉପାୟ: ସେ ଅସାବଧାନ ଥିବାବେଳେ, ସୁଯୋଗରେ, ରଥଚକ୍ର ବସିଯାଇ ସଙ୍କଟରେ ଥିବାବେଳେ। ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ସଚେତନତା ପରଖି ତା ପରେ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମାରିବ।

7.181.41

न ह्युद्यतास्त्रं युधि हन्यादजय्य… ।
मप्येकवीरो बलभित्सवज्रः ॥ ७.१८१.४१ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହାର ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଯାଇଛି ତାକୁ କେହି ମାରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଅଜେୟ — ଏକବୀର ବଳଭିତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ସହିତ ଥିଲେ ବି।

7.181.42

जरासन्धश्चेदिराजो महात्मा ।
महाबाहुश्चैकलव्यो निषादः।
एकैकशो निहताः सर्व एते ।
योगैस्तैस्तैस्त्वद्धितार्थं मयैव ॥ ७.१८१.४२ ॥

ଜରାସନ୍ଧ, ଚେଦିରାଜ ମହାତ୍ମା, ମହାବାହୁ ଓ ନିଷାଦ ଏକଲବ୍ୟ — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଏକ କରି ନିହତ ହେଲେ। ତୁମ ହିତ ପାଇଁ, ସେହି ସେହି ଉପାୟରେ ମୁଁ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିଛି।

7.181.43

अथापरे निहता राक्षसेन्द्रा ।
हिडिम्बकिर्मीरबकप्रधानाः।
अलायुधः परचक्रावमर्दी ।
घटोत्कचश्चोग्रकर्मा तरस्वी ॥ ७.१८१.४३ ॥

ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସ ପ୍ରଭୁମାନେ ମଧ୍ୟ ନିହତ ହେଲେ — ହିଡିମ୍ବ, କିର୍ମୀର, ପ୍ରଧାନ ବକ, ଶତ୍ରୁସେନା ମର୍ଦ୍ଦନକାରୀ ଅଲାୟୁଧ, ଏବଂ ଉଗ୍ରକର୍ମା ତେଜସ୍ୱୀ ଘଟୋତ୍କଚ।