Mahābhārata · Adhyāya 7.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.184.1
कर्णदुर्योधनादीनां शकुनेः सौबलस्य च ।
अपनीतं महत्तात तव चैव विशेषतः ॥ ७.१८४.१ ॥
La gran pérdida de Karṇa, Duryodhana y los demás, y de Śakuni y el hijo de Subala, querido Sañjaya, tú la conoces especialmente.
7.184.2
यदि जानीथ तां शक्तिमेकघ्नीं सततं रणे ।
अनिवार्यामसह्यां च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१८४.२ ॥
Si conoces aquel poder que en la batalla siempre mata a uno, irresistible e insoportable, incluso para los dioses junto con Vāsava.
7.184.3
सा किमर्थं तु कर्णेन प्रवृत्ते समरे पुरा ।
न देवकीसुते मुक्ता फल्गुने वाऽपि सञ्जय ॥ ७.१८४.३ ॥
Sañjaya, ¿por qué Karṇa no la lanzó en la batalla, al comienzo, contra el hijo de Devakī o contra Phalguna?
7.184.4
सङ्ग्रामाद्विनिवृत्तानां सर्वेषां नो विशाम्पते ।
रात्रौ कुरुकुलश्रेष्ठ मन्त्रोऽयं समजायत ॥ ७.१८४.४ ॥
Oh señor de los hombres, mejor de la estirpe kuru, entre todos nosotros que habíamos vuelto de la batalla surgió este consejo por la noche.
7.184.5
प्रभातमात्रे श्वोभूते केशवायार्जुनाय वा ।
शक्तिरेषा हि मोक्तव्या कर्णकर्णेनि नित्यशः ॥ ७.१८४.५ ॥
Al mismo despuntar del alba de mañana, este poder debe lanzarse contra Keśava o Arjuna; debe emplearse siempre como 'Karṇa-karṇī'.
7.184.6
ततः प्रभातसमये राजन्कर्णस्य दैवतैः ।
अन्येषां चैव योधानां सा बुद्धिर्नाश्यते पुनः ॥ ७.१८४.६ ॥
Entonces, oh rey, al llegar el alba, aquel juicio de Karṇa y de los otros guerreros es destruido de nuevo por los dioses.
7.184.7
दैवमेव परं मन्ये यत्कर्णो हस्तसंस्थया ।
न जघान रणे पार्थं कृष्णं वा देवकीसुतम् ॥ ७.१८४.७ ॥
Considero que el destino es supremo, pues por la posición de su mano Karṇa no hirió en batalla a Pārtha ni a Kṛṣṇa, hijo de Devakī.
7.184.8
तस्य हस्तस्थिता शक्तिः कालरात्रिरिवोद्यता ।
दैवोपहतबुद्धित्वान्न तां कर्णो विमुक्तवान् ॥ ७.१८४.८ ॥
La lanza que sostenía en la mano se alzaba como la noche de la destrucción; pero, con el entendimiento abatido por el destino, Karṇa no la soltó.
7.184.9
कृष्णे वा देवकीपुत्रे मोहितो देवमायया ।
पार्थे वा शक्रकल्पे वै वधार्थं वासवीं प्रभो ॥ ७.१८४.९ ॥
Oh señor, cegado por la ilusión divina, no lanzó la lanza de Vāsava para matar ni a Kṛṣṇa, hijo de Devakī, ni a Pārtha, igual a Śakra.
7.184.10
दैवेनोपहता यूयं स्वबुद्ध्या केशवस्य च ।
गता हि वासवी हत्वा तृणभूतं घटोत्कचम् ॥ ७.१८४.१० ॥
Habéis sido abatidos por el destino: por vuestro propio juicio y el de Keśava, la lanza de Vāsava, tras matar a Ghaṭotkaca como si fuera un tallo de hierba, se ha ido.
7.184.11
कर्णश्च मम पुत्राश्च सर्वे चान्ये च पार्थिवाः ।
तेन वै दुष्प्रणीतेन गता वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८४.११ ॥
Karṇa, mis hijos y todos los demás reyes han ido al reino de Vaivasvata por aquel mal proceder.
7.184.12
भूय एव तु मे शंस यथा युद्धमवर्तत ।
कृरूणां पाण्डवानां च हैडिम्बौ निहते तदा ॥ ७.१८४.१२ ॥
Cuéntame de nuevo cómo se desarrolló la batalla entre los Kurus y los Pāṇḍavas cuando el hijo de Hiḍimbā fue muerto.
7.184.13
ये च तेऽभ्यद्रवन्द्रोणं व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
सृञ्जयाः सह पाञ्चालैस्तेऽप्यकुर्वन्कथं रणम् ॥ ७.१८४.१३ ॥
¿Cómo combatieron los Sṛñjayas y los Pāñcālas, que se lanzaron contra Droṇa con sus ejércitos formados y golpeando?
7.184.14
सौमदत्तेर्वधाद्द्रोणमायान्तं सैन्धवस्य च ।
अमर्षाज्जीवितं त्यक्त्वा गाहमानं वरूथिनीम् ॥ ७.१८४.१४ ॥
a Droṇa, que venía por la muerte de Saumadatti y del rey de Sindhu, adentrándose en el ejército con furia, desprendido de su vida —
7.184.15
जृम्भमाणमिव व्याघ्रं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
कथं प्रत्युद्ययुर्द्रोणमस्यन्तं पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१८४.१५ ॥
¿Cómo salieron los Pāṇḍavas y Sṛñjayas al encuentro de Droṇa, que bostezaba como un tigre y disparaba como la Muerte con las fauces abiertas?
7.184.16
आचार्यं ये च तेऽरक्षन्दुर्योधनपुरोगमाः ।
द्रौणिकर्णकृपास्तात ते वाऽकुर्वन्किमाहवे ॥ ७.१८४.१६ ॥
Querido hijo, ¿qué hicieron en la batalla aquellos que protegieron al maestro con Duryodhana al frente: Drauṇi, Karṇa y Kṛpa?
7.184.17
भारद्वाजं जिघांसन्तौ सव्यसाचिवृकीदरौ ।
समार्च्छन्मामका युद्धे कथं सञ्जय शंस मे ॥ ७.१८४.१७ ॥
Sañjaya, dime cómo los nuestros se enfrentaron en batalla a Savyasācin y Vṛkodara, que venían con el deseo de matar a Bhāradvāja.
7.184.18
सिन्धुराजवधेनेमे घटोत्कचवधेन ते ।
अमर्पिताः सुसङ्क्रुद्धा रणं चक्रुः कथं निशि ॥ ७.१८४.१८ ॥
Enfurecidos e incapaces de soportar la muerte del rey de Sindhu y de Ghaṭotkaca, ¿cómo libraron batalla de noche?
7.184.19
हते घटोत्कचे राजन्कर्णेन निशि राक्षसे ।
प्रणदत्सु च हृष्टेषु तावकेषु युयुत्सुषु ॥ ७.१८४.१९ ॥
Oh rey, cuando el rākṣasa Ghaṭotkaca fue muerto por Karṇa en la noche, tus guerreros regocijados rugían, ansiosos por la batalla.
7.184.20
आपतत्सु च वेगेन वध्यमाने बलेऽपि च ।
विगाढायां रजन्यां च राजा दैन्यं परं गतः ॥ ७.१८४.२० ॥
Mientras el ejército, avanzando con ímpetu, era masacrado y la noche se había profundizado, el rey cayó en gran abatimiento.
7.184.21
अब्रवीच्च महाबाहुर्भीमसेनमिदं वचः ।
आवारय महाबाहो धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१८४.२१ ॥
Y el de brazos poderosos dijo estas palabras a Bhīmasena: "Oh de brazos poderosos, detén el ejército de Dhārtarāṣṭra."
7.184.22
हैडिम्बेश्चैव घातेन मोहो मामाविशन्महान् ।
एवं भीमं समादिश्य स्वरथे समुपाविशत् ॥ ७.१८४.२२ ॥
Por la muerte del hijo de Hiḍimbā, una gran confusión me invadió. Así, habiendo instruido a Bhīma, se sentó en su propio carro.
7.184.23
अश्रुपूर्णमुखो राजा निःश्वसंश्च पुनःपुनः ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ॥ ७.१८४.२३ ॥
Con el rostro lleno de lágrimas y suspirando una y otra vez, el rey cayó en un terrible desvanecimiento al ver el temible valor de Karṇa.
7.184.24
तं तथा व्यथितं दृष्ट्वा कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२४ ॥
Al verlo así angustiado, Kṛṣṇa pronunció estas palabras.
7.184.25
मा व्यथां कुरु कौन्तेय नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
वैक्लव्यं भरतश्रेष्ठ यथा प्राकृतपूरुषे ॥ ७.१८४.२५ ॥
No te aflijas, hijo de Kuntī; esto no te corresponde. Mejor de los Bharatas, tal desaliento pertenece solo a un hombre común.
7.184.26
उत्तिष्ठ राजन्युध्वस्व वह गुर्वीं धुरं विभो ।
त्वयि वैक्लव्यमापन्ने संशयो विजये भवेत् ॥ ७.१८४.२६ ॥
Levántate, oh rey, y combate; carga con esta pesada responsabilidad, oh poderoso. Si caes en el desaliento, la victoria será dudosa.
7.184.27
श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विमृज्य नेत्रे पाणिभ्यां कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२७ ॥
Al oír las palabras de Kṛṣṇa, el rey Yudhiṣṭhira, señor del dharma, se secó los ojos con las manos y le habló a Kṛṣṇa así.
7.184.28
विदिता मे महाबाहो धर्माणां परमा गतिः ।
ब्रह्महत्याफलं तस्य यः कृतं नावबुध्यते ॥ ७.१८४.२८ ॥
Conozco la suprema senda de los dharmas, oh de poderosos brazos; el fruto del asesinato de un brahmán recae sobre quien no comprende lo que ha hecho.
7.184.29
अस्माकं हि वनस्थानां हैडिम्बेन महात्सना ।
बालेनापि सता तेन कृतं साह्यं जनार्दन ॥ ७.१८४.२९ ॥
Oh Janārdana, a nosotros, que vivíamos en el bosque, nos prestó auxilio aquel magnánimo hijo de Hiḍimbā, aunque aún era un niño.
7.184.30
अस्त्रहेतोर्गतं ज्ञात्वा पाण्डवं स्वेतवाहनम् ।
असौ कृष्ण महेष्वासः काम्यके मामुपस्थितः ॥ ७.१८४.३० ॥
Oh Kṛṣṇa, aquel gran arquero, sabiendo que el Pāṇḍava, el de caballos blancos, había ido en busca de armas, vino a mí en el bosque de Kāmyaka.
7.184.31
उषितश्च सहास्माभिर्यावन्नासीद्धनञ्जयः ।
गन्धमादनयात्रायां दुर्गेभ्यश्च स्म तारिताः।
पाञ्चाली च परिश्रान्ता पृष्ठेनोढा महात्मना ॥ ७.१८४.३१ ॥
Mientras Arjuna no estuvo con nosotros, permanecimos en la peregrinación a Gandhamādana, y fue él quien nos rescató de los lugares difíciles. La agotada Draupadī fue llevada sobre la espalda de aquel magnánimo.
7.184.32
आरम्भांश्चैव युद्धानां यदेष कृतवान्प्रभो ।
मदर्थे दुष्करं कर्म कृतं तेन महाहवे ॥ ७.१८४.३२ ॥
Oh señor, los inicios de las batallas que él emprendió, y la hazaña difícil que realizó por mi causa en aquella gran batalla.
7.184.33
स्वभावाद्या च मे प्रीतिः सहदेवे जनार्दन ।
सैव मे द्विगुणा प्रीती राक्षसेन्द्रे घटोत्कचे ॥ ७.१८४.३३ ॥
Oh Janārdana, el afecto que por naturaleza siento por Sahadeva es el mismo, pero doble, hacia el señor de los rākṣasas, Ghaṭotkaca.
7.184.34
भक्तश्च मेहाबाहुः प्रियोऽस्याहं प्रियश्च मे ।
तेन विन्दामि वार्ष्णेय कश्मलं शोकतापिताः ॥ ७.१८४.३४ ॥
Él es mi devoto, de grandes brazos; yo soy querido para él y él es querido para mí. Por eso, oh descendiente de Vṛṣṇi, atormentado por el dolor, siento una angustia que casi me desvanece.
7.184.35
पश्य सैन्यानि वार्ष्णेय द्राव्यमाणानि कौरवैः ।
द्रोणकर्णौ तु संयत्तौ पश्य युद्धे महारथौ ॥ ७.१८४.३५ ॥
Mira, oh descendiente de Vṛṣṇi, los ejércitos que los Kauravas están poniendo en fuga. Y mira a Droṇa y Karṇa, los dos grandes aurigas, preparados para la batalla.
7.184.36
निशीथे पाण्डवं सैन्यमाभ्यां माधव मर्दितम् ।
गजाभ्यामिव मत्ताभ्यां यथा नलवनं महत् ॥ ७.१८४.३६ ॥
Oh Mādhava, a medianoche estos dos aplastaron al ejército pāṇḍava, como dos elefantes enfurecidos pisotean un gran cañaveral.
7.184.37
अनादृत्य बलं बाह्वोर्भीमसेनस्य माधव ।
चित्रास्त्रतां च पार्थस्य विक्रमन्ते च कौरवाः ॥ ७.१८४.३७ ॥
Oh Mādhava, despreciando la fuerza de los brazos de Bhīmasena y la maravillosa destreza con las armas de Pārtha, los Kauravas se esfuerzan por mostrar su valor.
7.184.38
एष द्रोणश्च कर्णश्च राजा चैव सुयोधनः ।
निहत्य राक्षसं युद्धे हृष्टा नर्दन्ति संयुगे ॥ ७.१८४.३८ ॥
Aquí están Droṇa, Karṇa y el rey Suyodhana, quienes, habiendo muerto al rākṣasa en combate, rugen de alegría en la contienda.
7.184.39
कथं वाऽसमासु जीवत्सु त्वयि चैव जनार्दन ।
हैडिम्बिः प्राप्तवान्मृत्यं सूतपुत्रेण सङ्गतः ॥ ७.१८४.३९ ॥
Oh Janārdana, mientras tú y todos nosotros estábamos vivos, ¿cómo halló la muerte el hijo de Hiḍimbā, enfrentado al hijo del auriga?
7.184.40
कदर्थीकृत्य नः सर्वान्पश्यतः सव्यसाचिनः ।
निहतो राक्षसः कृष्ण भैमसेनिर्महाबलः ॥ ७.१८४.४० ॥
Oh Kṛṣṇa, despreciándonos a todos nosotros, mientras Savyasācin Arjuna miraba, el poderoso hijo de Bhīmasena fue muerto por aquel rākṣasa.
7.184.41
यदाऽभिमन्युर्निहतो धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
नासीत्तत्र रणे कृष्ण सव्यसाची महारथः ॥ ७.१८४.४१ ॥
Oh Kṛṣṇa, cuando Abhimanyu fue muerto por los malvados hijos de Dhṛtarāṣṭra, el gran auriga Savyasācin no estaba allí en aquella batalla.
7.184.42
निरुद्वाश्च वयं सर्वे सैन्धवेन दुरात्मना ।
निमित्तमभवद्द्रोणः सपुत्रस्तत्र कर्मणि ॥ ७.१८४.४२ ॥
El malvado Saindhava (Jayadratha) nos detuvo a todos, y Droṇa, junto con su hijo, fue la causa de aquella acción.
7.184.43
उपदिष्टो वधोपायः कर्णस्य गुरुणा स्वयम् ।
व्यायच्छतश्च खङ्गेन द्विधा खङ्गं चकार ह ॥ ७.१८४.४३ ॥
El maestro mismo había revelado a Karṇa el medio de matarlo; cuando Karṇa forcejeaba con su espada, Droṇa la partió en dos.
7.184.44
व्यसने वर्तमानस्य कृतवर्मा नृशंसवत् ।
अश्वाञ्जघान सहसा तथोभौ पार्ष्णिसारथी।
तथेतरे महेष्वासाः सौभद्रं युध्यपातयन् ॥ ७.१८४.४४ ॥
Contra él, atrapado en la desgracia, Kṛtavarman con crueldad mató de repente a los caballos, y asimismo a ambos auriga traseros; y los otros grandes arqueros derribaron en batalla al hijo de Subhadrā.
7.184.45
अल्पे च कारणे कृष्ण हतो गाण्डीवधन्वना ।
सैन्धवो यादवश्रेष्ठ तच्च नातिप्रियं मम ॥ ७.१८४.४५ ॥
¡Oh Kṛṣṇa! Por una causa insignificante el portador del Gāṇḍīva mató a Saindhava. Oh mejor de los Yādava, eso no me es muy grato.
7.184.46
यदि शत्रुवधो न्याय्यो भवेत्कर्तुं हि पाण्डवैः ।
कर्णद्रोणौ रणे पूर्वं हन्तव्याविति मे मतिः ॥ ७.१८४.४६ ॥
Si fuera justo que los Pāṇḍava dieran muerte a sus enemigos, en mi opinión Karṇa y Droṇa debieron ser abatidos primero en la batalla.
7.184.47
एतौ हि मूलं दुःखानामस्माकं पुरुषर्षभ ।
एतौ रणे समासाद्य समाश्वस्तः सुयोधनः ॥ ७.१८४.४७ ॥
Oh toro entre los hombres, estos dos son en verdad la raíz de nuestras penas; al tener a estos dos en la batalla, Suyodhana se sintió tranquilo.
7.184.48
यत्र वध्यो भवेद्द्रोणः सूतपुत्रश्च सानुगः ।
तत्रावधीन्महाबाहुः सैन्धवं दूरवासिनम् ॥ ७.१८४.४८ ॥
Allí donde Droṇa y el hijo del auriga Karṇa, con sus seguidores, debieron ser muertos, aquel de poderosos brazos mató a Saindhava, que vivía lejos.
7.184.49
अवश्यं तु मया कार्यः सूतपुत्रस्य निग्रहः ।
ततो यास्याम्यहं वीर स्वयं कर्णजिघांसया ॥ ७.१८४.४९ ॥
Debo sin duda someter al hijo del cochero. Por tanto, oh héroe, yo mismo iré, deseoso de matar a Karṇa.
7.184.50
भीमसेनो महाबाहुर्द्रोणानीकेन सङ्गतः ॥ ७.१८४.५० ॥
Bhīmasena, de brazos poderosos, se enfrentó al ejército de Droṇa.
7.184.51
एवमुक्त्वा ययौ तूर्णं त्वरमाणो युधिष्ठिरः ।
स विष्फार्य महच्चापं शङ्खं प्रध्माप्य भैरवम् ॥ ७.१८४.५१ ॥
Tras decir esto, Yudhiṣṭhira partió rápidamente. Tensando su gran arco y tocando un caracol aterrador,
7.184.52
ततो रथसहस्रेण गजानां च शतैस्त्रिभिः ।
वाजिभिः पञ्चसाहस्रैः पाञ्चालैः सप्रभद्रकैः।
वृतः शिखण्डी तवरितो राजानं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ ७.१८४.५२ ॥
Entonces Śikhaṇḍin, rodeado de mil carros, trescientos elefantes, cinco mil caballos, los Pāñcālas junto con los Prabhadrakas, se apresuró y siguió al rey por detrás.
7.184.53
ततो भेरीः समाजघ्नुः पणवानकगोमुखान् ।
शह्खशब्दरवांश्चैव पाणिशब्दांश्च दंशिताः।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१८४.५३ ॥
Entonces los Pāñcālas y los Pāṇḍavas, armados, con Yudhiṣṭhira a la cabeza, golpearon tambores bhērī, paṇavas, ānakas y gomukhas, y se alzaron los sonidos de caracolas y de palmadas.
7.184.54
ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्वासुदेवो धनञ्जयम् ॥ ७.१८४.५४ ॥
Entonces Vāsudeva, de brazos poderosos, habló a Dhanañjaya.
7.184.55
एष प्रयाति त्वरितः क्रोधाविष्टो युधिष्ठिरः ।
जिघांसुः सूतपुत्रस्य तस्योपेक्षा न युज्यते ॥ ७.१८४.५५ ॥
Yudhiṣṭhira avanza con prisa, poseído por la ira, deseando matar al hijo del auriga. No es adecuado ignorarlo.
7.184.56
एवमुक्त्वा हृषीकेशः शीघ्रमश्वानचोदयत् ।
दूरं प्रयान्तं राजानमन्वगच्छज्जनार्दनः ॥ ७.१८४.५६ ॥
Habiendo dicho esto, Hṛṣīkeśa azuzó rápidamente a los caballos, y Janārdana siguió al rey que se alejaba.
7.184.57
तं दृष्ट्वा सहसा यान्तं भूतपुत्रजिघांसया ।
शोकोपहतसङ्कल्पं दह्यमानमिवाग्निना।
अभिगम्याब्रवीद्व्यासो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१८४.५७ ॥
Al ver que se marchaba de repente, deseoso de matar al hijo del auriga, con su resolución abatida por el dolor y ardiendo como por fuego, Vyāsa se le acercó y habló a Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma.
7.184.58
कर्णमासाद्य सङ्ग्रामे दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१८४.५८ ॥
Tras enfrentarse a Karṇa en la batalla, por fortuna Phalguna (Arjuna) sigue vivo.
7.184.59
सव्यसाचिवधाकाङ्क्षी शक्तिं रक्षितवान्हि सः ।
न चागाद्द्वैरथं जिष्णुर्दिष्ट्या तेन महारणे ॥ ७.१८४.५९ ॥
Deseando la muerte de Savyasācin (Arjuna), en efecto, él conservó la śakti; y el vencedor Jiṣṇu no entró en combate singular con él en aquella gran batalla — por fortuna.
7.184.60
सृजेतां स्पर्धिनावेतौ दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
वध्मानेषु चास्त्रेषु पीडितः सूतनन्दनः ॥ ७.१८४.६० ॥
Que estos dos rivales lancen armas divinas de todas las maneras; y mientras las armas eran detenidas, el hijo del auriga (Karṇa) quedó afligido.
7.184.61
वासवीं समरे शक्तिं ध्रुवं मुञ्चेद्युधिष्ठिर ।
ततो भवेत्ते व्यसनं घोरं भरतसत्तम ॥ ७.१८४.६१ ॥
Yudhiṣṭhira, si en la batalla lanzas con certeza la lanza Vāsavī, entonces, mejor de los Bharatas, te sobrevendrá una terrible calamidad.
7.184.62
दिष्ट्या रक्षो हतं युद्धे सूतपुत्रेण मानद ।
वासवीं कारणं कृत्वा कालेनोपहतो ह्यसौ ॥ ७.१८४.६२ ॥
Afortunadamente, el demonio fue muerto en batalla por el hijo del auriga, oh dador de honor; habiendo hecho de la lanza Vāsavī el medio, fue abatido por el tiempo.
7.184.63
तवैव कारणाद्रक्षो निहतं तात संयुगे ।
मा क्रुधो भरतश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१८४.६३ ॥
Querido, por causa tuya precisamente aquel demonio fue muerto en batalla. Mejor de los Bharatas, no te enfades, y no dejes que tu mente se entregue al dolor.
7.184.64
प्राणिनामिह सर्वेषामेषा निष्ठा युधिष्ठिर ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पार्थिवैश्च महात्मभिः ॥ ७.१८४.६४ ॥
Yudhiṣṭhira, este es el destino final de todos los seres vivos en este mundo, incluso para quien está acompañado por sus hermanos y todos los reyes magnánimos.
7.184.65
कौरवान्समरे राजन्प्रतियुध्यस्व भारत ।
पञ्चमे दिवसे तात पृथिवी ते भविष्यति ॥ ७.१८४.६५ ॥
Oh rey, Bhārata, combate contra los Kauravas en la batalla. Querido, al quinto día la tierra será tuya.
7.184.66
नित्यं च पुरुषव्याघ्र धर्ममेवानुचिन्तय ।
आनृशंस्यं तपो दानं क्षमां सत्यं च पाण्डव ॥ ७.१८४.६६ ॥
Tigre entre los hombres, reflexiona siempre sobre el dharma. Hijo de Pāṇḍu, medita en la no crueldad, la austeridad, la generosidad, el perdón y la veracidad.
7.184.67
सेवेथाः परमप्रीतो यतो धर्मस्ततो जयः ।
इत्युक्त्वा पाण्डवं व्यासस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१८४.६७ ॥
Síguelo con suma alegría: donde está el dharma, allí está la victoria. Tras decir esto al Pāṇḍava, Vyāsa desapareció allí mismo.