Mahābhārata · Adhyāya 7.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.184.1
कर्णदुर्योधनादीनां शकुनेः सौबलस्य च ।
अपनीतं महत्तात तव चैव विशेषतः ॥ ७.१८४.१ ॥
Den großen Verlust von Karṇa, Duryodhana und den anderen, von Śakuni und dem Sohn Subalas, lieber Sañjaya, kennst du besonders gut.
7.184.2
यदि जानीथ तां शक्तिमेकघ्नीं सततं रणे ।
अनिवार्यामसह्यां च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१८४.२ ॥
Wenn du jene Kraft kennst, die im Kampf stets einen allein erschlägt, unabwendbar und unerträglich, selbst für die Götter samt Vāsava.
7.184.3
सा किमर्थं तु कर्णेन प्रवृत्ते समरे पुरा ।
न देवकीसुते मुक्ता फल्गुने वाऽपि सञ्जय ॥ ७.१८४.३ ॥
Sañjaya, warum hat Karṇa jene Waffe im Kampf zu Beginn nicht gegen den Sohn Devakīs oder gegen Phalguna abgeschossen?
7.184.4
सङ्ग्रामाद्विनिवृत्तानां सर्वेषां नो विशाम्पते ।
रात्रौ कुरुकुलश्रेष्ठ मन्त्रोऽयं समजायत ॥ ७.१८४.४ ॥
O Herr der Menschen, Bester der Kuru-Sippe, unter uns allen, die aus der Schlacht zurückgekehrt waren, entstand in der Nacht dieser Rat.
7.184.5
प्रभातमात्रे श्वोभूते केशवायार्जुनाय वा ।
शक्तिरेषा हि मोक्तव्या कर्णकर्णेनि नित्यशः ॥ ७.१८४.५ ॥
Gleich beim Anbruch der Morgenröte von morgen muss diese Kraft gegen Keśava oder Arjuna abgeschossen werden; sie soll stets als 'Karṇa-karṇī' eingesetzt werden.
7.184.6
ततः प्रभातसमये राजन्कर्णस्य दैवतैः ।
अन्येषां चैव योधानां सा बुद्धिर्नाश्यते पुनः ॥ ७.१८४.६ ॥
Dann, o König, zur Zeit der Morgenröte, wird jene Einsicht Karṇas und auch der anderen Krieger durch die Götter wieder zerstört.
7.184.7
दैवमेव परं मन्ये यत्कर्णो हस्तसंस्थया ।
न जघान रणे पार्थं कृष्णं वा देवकीसुतम् ॥ ७.१८४.७ ॥
Ich halte das Schicksal für das höchste: Durch die Lage seiner Hand schlug Karṇa im Kampf weder Pārtha noch Kṛṣṇa, den Sohn der Devakī.
7.184.8
तस्य हस्तस्थिता शक्तिः कालरात्रिरिवोद्यता ।
दैवोपहतबुद्धित्वान्न तां कर्णो विमुक्तवान् ॥ ७.१८४.८ ॥
Der Speer in seiner Hand war erhoben wie die Todesnacht; doch da sein Verstand vom Schicksal geschlagen war, ließ Karṇa ihn nicht los.
7.184.9
कृष्णे वा देवकीपुत्रे मोहितो देवमायया ।
पार्थे वा शक्रकल्पे वै वधार्थं वासवीं प्रभो ॥ ७.१८४.९ ॥
O Herr, von göttlicher Täuschung verblendet, schleuderte er den Speer Vāsavas nicht zum Töten weder gegen Kṛṣṇa, den Sohn der Devakī, noch gegen Pārtha, Śakra gleich.
7.184.10
दैवेनोपहता यूयं स्वबुद्ध्या केशवस्य च ।
गता हि वासवी हत्वा तृणभूतं घटोत्कचम् ॥ ७.१८४.१० ॥
Vom Schicksal geschlagen seid ihr: Durch euer eigenes Urteil und das Keśavas ist der Speer Vāsavas, nachdem er Ghaṭotkaca wie einen Grashalm erschlagen hat, davongegangen.
7.184.11
कर्णश्च मम पुत्राश्च सर्वे चान्ये च पार्थिवाः ।
तेन वै दुष्प्रणीतेन गता वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८४.११ ॥
Karṇa, meine Söhne und alle anderen Könige sind durch jene verfehlte Handlung in Vaivasvatas Reich gegangen.
7.184.12
भूय एव तु मे शंस यथा युद्धमवर्तत ।
कृरूणां पाण्डवानां च हैडिम्बौ निहते तदा ॥ ७.१८४.१२ ॥
Erzähl mir noch einmal, wie der Kampf zwischen den Kurus und den Pāṇḍavas verlief, als der Sohn der Hiḍimbā erschlagen wurde.
7.184.13
ये च तेऽभ्यद्रवन्द्रोणं व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
सृञ्जयाः सह पाञ्चालैस्तेऽप्यकुर्वन्कथं रणम् ॥ ७.१८४.१३ ॥
Wie kämpften die Sṛñjayas und Pāñcālas, die mit geordneten Heeren und schlagend auf Droṇa losstürmten?
7.184.14
सौमदत्तेर्वधाद्द्रोणमायान्तं सैन्धवस्य च ।
अमर्षाज्जीवितं त्यक्त्वा गाहमानं वरूथिनीम् ॥ ७.१८४.१४ ॥
Droṇa, der wegen der Erschlagung Saumadattis und des Sindhu-Königs kam und aus Zorn sein Leben aufgebend in das Heer eindrang —
7.184.15
जृम्भमाणमिव व्याघ्रं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
कथं प्रत्युद्ययुर्द्रोणमस्यन्तं पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१८४.१५ ॥
Wie gingen die Pāṇḍavas und Sṛñjayas Droṇa entgegen, der wie ein gähnender Tiger und wie der Tod mit offenem Rachen Pfeile schoss?
7.184.16
आचार्यं ये च तेऽरक्षन्दुर्योधनपुरोगमाः ।
द्रौणिकर्णकृपास्तात ते वाऽकुर्वन्किमाहवे ॥ ७.१८४.१६ ॥
Lieber Sohn, was taten im Kampf jene, die den Lehrer mit Duryodhana an der Spitze schützten — Drauṇi, Karṇa und Kṛpa?
7.184.17
भारद्वाजं जिघांसन्तौ सव्यसाचिवृकीदरौ ।
समार्च्छन्मामका युद्धे कथं सञ्जय शंस मे ॥ ७.१८४.१७ ॥
Sañjaya, sag mir, wie die Meinen im Kampf auf Savyasācin und Vṛkodara trafen, die kamen, um Bhāradvāja zu töten.
7.184.18
सिन्धुराजवधेनेमे घटोत्कचवधेन ते ।
अमर्पिताः सुसङ्क्रुद्धा रणं चक्रुः कथं निशि ॥ ७.१८४.१८ ॥
Erbittert und unversöhnt über den Tod des Sindhu-Königs und Ghaṭotkacas, wie kämpften diese in der Nacht?
7.184.19
हते घटोत्कचे राजन्कर्णेन निशि राक्षसे ।
प्रणदत्सु च हृष्टेषु तावकेषु युयुत्सुषु ॥ ७.१८४.१९ ॥
O König, als der Rākṣasa Ghaṭotkaca in der Nacht von Karṇa erschlagen wurde, brüllten deine frohlockenden Krieger, begierig zu kämpfen.
7.184.20
आपतत्सु च वेगेन वध्यमाने बलेऽपि च ।
विगाढायां रजन्यां च राजा दैन्यं परं गतः ॥ ७.१८४.२० ॥
Als das Heer, mit Wucht vorstürmend, niedergemetzelt wurde und die Nacht tief geworden war, verfiel der König in große Niedergeschlagenheit.
7.184.21
अब्रवीच्च महाबाहुर्भीमसेनमिदं वचः ।
आवारय महाबाहो धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१८४.२१ ॥
Und der Starkarmige sprach diese Worte zu Bhīmasena: "O Starkarmiger, halte das Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras auf."
7.184.22
हैडिम्बेश्चैव घातेन मोहो मामाविशन्महान् ।
एवं भीमं समादिश्य स्वरथे समुपाविशत् ॥ ७.१८४.२२ ॥
Durch den Tod des Sohnes von Hiḍimbā überkam mich große Verwirrung. Nachdem er Bhīma so angewiesen hatte, setzte er sich in seinen eigenen Streitwagen.
7.184.23
अश्रुपूर्णमुखो राजा निःश्वसंश्च पुनःपुनः ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ॥ ७.१८४.२३ ॥
Mit tränenerfülltem Gesicht und immer wieder seufzend verfiel der König in eine schreckliche Ohnmacht, als er Karṇas furchtbare Tapferkeit sah.
7.184.24
तं तथा व्यथितं दृष्ट्वा कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२४ ॥
Als er ihn so betrübt sah, sprach Kṛṣṇa diese Worte.
7.184.25
मा व्यथां कुरु कौन्तेय नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
वैक्लव्यं भरतश्रेष्ठ यथा प्राकृतपूरुषे ॥ ७.१८४.२५ ॥
Gräme dich nicht, Sohn der Kuntī; das ziemt dir nicht. Bester der Bharatas, solche Verzagtheit gehört nur einem gewöhnlichen Menschen.
7.184.26
उत्तिष्ठ राजन्युध्वस्व वह गुर्वीं धुरं विभो ।
त्वयि वैक्लव्यमापन्ने संशयो विजये भवेत् ॥ ७.१८४.२६ ॥
Erhebe dich, o König, und kämpfe; trage diese schwere Last, o Mächtiger. Fällst du in Verzagtheit, wird der Sieg zweifelhaft.
7.184.27
श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विमृज्य नेत्रे पाणिभ्यां कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२७ ॥
Als Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, Kṛṣṇas Worte vernahm, wischte er sich mit den Händen die Augen und sprach zu Kṛṣṇa diese Worte.
7.184.28
विदिता मे महाबाहो धर्माणां परमा गतिः ।
ब्रह्महत्याफलं तस्य यः कृतं नावबुध्यते ॥ ७.१८४.२८ ॥
Ich kenne den höchsten Pfad der Dharmas, o Starkarmiger; die Frucht des Brahmanenmordes trifft den, der nicht begreift, was er getan hat.
7.184.29
अस्माकं हि वनस्थानां हैडिम्बेन महात्सना ।
बालेनापि सता तेन कृतं साह्यं जनार्दन ॥ ७.१८४.२९ ॥
O Janārdana, uns, die wir im Wald lebten, half jener großherzige Sohn der Hiḍimbā, obwohl er noch ein Kind war.
7.184.30
अस्त्रहेतोर्गतं ज्ञात्वा पाण्डवं स्वेतवाहनम् ।
असौ कृष्ण महेष्वासः काम्यके मामुपस्थितः ॥ ७.१८४.३० ॥
O Kṛṣṇa, jener große Bogenschütze, der erfuhr, dass der Pāṇḍava mit den weißen Pferden um Waffen gegangen war, kam zu mir in den Kāmyaka-Wald.
7.184.31
उषितश्च सहास्माभिर्यावन्नासीद्धनञ्जयः ।
गन्धमादनयात्रायां दुर्गेभ्यश्च स्म तारिताः।
पाञ्चाली च परिश्रान्ता पृष्ठेनोढा महात्मना ॥ ७.१८४.३१ ॥
Solange Dhanañjaya nicht bei uns war, verweilten wir auf der Pilgerfahrt zum Gandhamādana, und von schwierigen Orten rettete uns eben er. Die erschöpfte Pāñcālī wurde auf dem Rücken jenes Großmütigen getragen.
7.184.32
आरम्भांश्चैव युद्धानां यदेष कृतवान्प्रभो ।
मदर्थे दुष्करं कर्म कृतं तेन महाहवे ॥ ७.१८४.३२ ॥
O Herr, die Anfänge der Kämpfe, die er unternahm, und die schwierige Tat, die er um meinetwillen in jener großen Schlacht vollbrachte.
7.184.33
स्वभावाद्या च मे प्रीतिः सहदेवे जनार्दन ।
सैव मे द्विगुणा प्रीती राक्षसेन्द्रे घटोत्कचे ॥ ७.१८४.३३ ॥
O Janārdana, die Zuneigung, die ich von Natur aus für Sahadeva empfinde, ist dieselbe, doch doppelt so groß gegenüber dem Herrn der Rākṣasa, Ghaṭotkaca.
7.184.34
भक्तश्च मेहाबाहुः प्रियोऽस्याहं प्रियश्च मे ।
तेन विन्दामि वार्ष्णेय कश्मलं शोकतापिताः ॥ ७.१८४.३४ ॥
Er ist mein Ergebener, der Großarmige; ich bin ihm teuer, und er ist mir teuer. Darum, o Nachkomme der Vṛṣṇi, von Kummer gequält, empfinde ich eine ohnmachtsnahe Bedrängnis.
7.184.35
पश्य सैन्यानि वार्ष्णेय द्राव्यमाणानि कौरवैः ।
द्रोणकर्णौ तु संयत्तौ पश्य युद्धे महारथौ ॥ ७.१८४.३५ ॥
Siehe, o Nachkomme der Vṛṣṇi, die Heere, die von den Kaurava in die Flucht geschlagen werden. Und siehe Droṇa und Karṇa, die beiden großen Wagenkämpfer, zum Kampf bereit.
7.184.36
निशीथे पाण्डवं सैन्यमाभ्यां माधव मर्दितम् ।
गजाभ्यामिव मत्ताभ्यां यथा नलवनं महत् ॥ ७.१८४.३६ ॥
O Mādhava, um Mitternacht zermalmten diese beiden das Heer der Pāṇḍava, wie zwei tolle Elefanten ein großes Schilfdickicht zertrampeln.
7.184.37
अनादृत्य बलं बाह्वोर्भीमसेनस्य माधव ।
चित्रास्त्रतां च पार्थस्य विक्रमन्ते च कौरवाः ॥ ७.१८४.३७ ॥
O Mādhava, ohne die Stärke der Arme Bhīmasenas und die wunderbare Waffenkunst Pārthas zu beachten, bemühen sich die Kauravas, ihre Tapferkeit zu zeigen.
7.184.38
एष द्रोणश्च कर्णश्च राजा चैव सुयोधनः ।
निहत्य राक्षसं युद्धे हृष्टा नर्दन्ति संयुगे ॥ ७.१८४.३८ ॥
Hier sind Droṇa, Karṇa und König Suyodhana, die, nachdem sie den Rākṣasa im Kampf erschlagen haben, erfreut im Gefecht brüllen.
7.184.39
कथं वाऽसमासु जीवत्सु त्वयि चैव जनार्दन ।
हैडिम्बिः प्राप्तवान्मृत्यं सूतपुत्रेण सङ्गतः ॥ ७.१८४.३९ ॥
O Janārdana, während du und wir alle noch lebten, wie fand der Sohn Hiḍimbās den Tod, nachdem er mit dem Sohn des Wagenlenkers zusammengetroffen war?
7.184.40
कदर्थीकृत्य नः सर्वान्पश्यतः सव्यसाचिनः ।
निहतो राक्षसः कृष्ण भैमसेनिर्महाबलः ॥ ७.१८४.४० ॥
O Kṛṣṇa, uns alle verachtend, während Savyasācin Arjuna zusah, wurde der mächtige Sohn Bhīmasenas von jenem Rākṣasa erschlagen.
7.184.41
यदाऽभिमन्युर्निहतो धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
नासीत्तत्र रणे कृष्ण सव्यसाची महारथः ॥ ७.१८४.४१ ॥
O Kṛṣṇa, als Abhimanyu von den bösgesinnten Söhnen Dhṛtarāṣṭras erschlagen wurde, war der große Wagenkämpfer Savyasācin in jener Schlacht nicht dort.
7.184.42
निरुद्वाश्च वयं सर्वे सैन्धवेन दुरात्मना ।
निमित्तमभवद्द्रोणः सपुत्रस्तत्र कर्मणि ॥ ७.१८४.४२ ॥
Der bösgesinnte Saindhava (Jayadratha) hielt uns alle auf, und Droṇa, zusammen mit seinem Sohn, wurde die Ursache jener Tat.
7.184.43
उपदिष्टो वधोपायः कर्णस्य गुरुणा स्वयम् ।
व्यायच्छतश्च खङ्गेन द्विधा खङ्गं चकार ह ॥ ७.१८४.४३ ॥
Der Lehrer selbst hatte Karṇa das Mittel zu seiner Tötung gewiesen; als Karṇa sein Schwert hob, zerbrach Droṇa es in zwei.
7.184.44
व्यसने वर्तमानस्य कृतवर्मा नृशंसवत् ।
अश्वाञ्जघान सहसा तथोभौ पार्ष्णिसारथी।
तथेतरे महेष्वासाः सौभद्रं युध्यपातयन् ॥ ७.१८४.४४ ॥
Gegen ihn, im Unglück gefangen, erschlug Kṛtavarman grausam und plötzlich die Pferde, ebenso beide hinteren Wagenlenker; und die anderen großen Bogenschützen warfen den Sohn der Subhadrā im Kampf nieder.
7.184.45
अल्पे च कारणे कृष्ण हतो गाण्डीवधन्वना ।
सैन्धवो यादवश्रेष्ठ तच्च नातिप्रियं मम ॥ ७.१८४.४५ ॥
O Kṛṣṇa, aus geringem Anlass hat der Träger des Gāṇḍīva Saindhava erschlagen. O Bester der Yādavas, das ist mir nicht sehr lieb.
7.184.46
यदि शत्रुवधो न्याय्यो भवेत्कर्तुं हि पाण्डवैः ।
कर्णद्रोणौ रणे पूर्वं हन्तव्याविति मे मतिः ॥ ७.१८४.४६ ॥
Wäre es für die Pāṇḍava gerecht, ihre Feinde zu erschlagen, so, meine ich, hätten Karṇa und Droṇa zuerst im Kampf getötet werden müssen.
7.184.47
एतौ हि मूलं दुःखानामस्माकं पुरुषर्षभ ।
एतौ रणे समासाद्य समाश्वस्तः सुयोधनः ॥ ७.१८४.४७ ॥
O Stier unter den Menschen, diese beiden sind wahrhaftig die Wurzel unseres Leidens; als er diese beiden im Kampf erreicht hatte, fühlte sich Suyodhana beruhigt.
7.184.48
यत्र वध्यो भवेद्द्रोणः सूतपुत्रश्च सानुगः ।
तत्रावधीन्महाबाहुः सैन्धवं दूरवासिनम् ॥ ७.१८४.४८ ॥
Wo Droṇa und der Wagenlenkersohn Karṇa mit seinem Gefolge hätten erschlagen werden sollen, dort erschlug der Starkarmige den fernwohnenden Saindhava.
7.184.49
अवश्यं तु मया कार्यः सूतपुत्रस्य निग्रहः ।
ततो यास्याम्यहं वीर स्वयं कर्णजिघांसया ॥ ७.१८४.४९ ॥
Ich muss den Sohn des Wagenlenkers unbedingt bezwingen. Daher werde ich, o Held, selbst gehen, begierig, Karṇa zu töten.
7.184.50
भीमसेनो महाबाहुर्द्रोणानीकेन सङ्गतः ॥ ७.१८४.५० ॥
Bhīmasena, der mächtigarmige, stellte sich dem Heer Droṇas entgegen.
7.184.51
एवमुक्त्वा ययौ तूर्णं त्वरमाणो युधिष्ठिरः ।
स विष्फार्य महच्चापं शङ्खं प्रध्माप्य भैरवम् ॥ ७.१८४.५१ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, eilte Yudhiṣṭhira schnell davon. Er spannte seinen großen Bogen und blies eine furchterregende Muschel,
7.184.52
ततो रथसहस्रेण गजानां च शतैस्त्रिभिः ।
वाजिभिः पञ्चसाहस्रैः पाञ्चालैः सप्रभद्रकैः।
वृतः शिखण्डी तवरितो राजानं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ ७.१८४.५२ ॥
Dann folgte Śikhaṇḍin, umgeben von tausend Streitwagen, dreihundert Elefanten, fünftausend Pferden, den Pāñcālas und den Prabhadrakas, eilig dem König von hinten nach.
7.184.53
ततो भेरीः समाजघ्नुः पणवानकगोमुखान् ।
शह्खशब्दरवांश्चैव पाणिशब्दांश्च दंशिताः।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१८४.५३ ॥
Da schlugen die gepanzerten Pāñcālas und Pāṇḍavas, mit Yudhiṣṭhira an der Spitze, Kesselpauken, Paṇavas, Ānakas und Gomukhas; auch der Klang der Muscheln und das Klatschen der Hände erhob sich.
7.184.54
ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्वासुदेवो धनञ्जयम् ॥ ७.१८४.५४ ॥
Da sprach der mächtigarmige Vāsudeva zu Dhanañjaya.
7.184.55
एष प्रयाति त्वरितः क्रोधाविष्टो युधिष्ठिरः ।
जिघांसुः सूतपुत्रस्य तस्योपेक्षा न युज्यते ॥ ७.१८४.५५ ॥
Yudhiṣṭhira eilt davon, von Zorn erfüllt, begierig, den Sohn des Wagenlenkers zu töten. Ihn zu übersehen ziemt sich nicht.
7.184.56
एवमुक्त्वा हृषीकेशः शीघ्रमश्वानचोदयत् ।
दूरं प्रयान्तं राजानमन्वगच्छज्जनार्दनः ॥ ७.१८४.५६ ॥
So gesprochen, trieb Hṛṣīkeśa die Pferde rasch an; und Janārdana folgte dem König, der weit davoneilte.
7.184.57
तं दृष्ट्वा सहसा यान्तं भूतपुत्रजिघांसया ।
शोकोपहतसङ्कल्पं दह्यमानमिवाग्निना।
अभिगम्याब्रवीद्व्यासो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१८४.५७ ॥
Als er ihn plötzlich davoneilen sah, begierig, den Sohn des Wagenlenkers zu töten, seinen von Kummer getroffenen Entschluss, als brenne er im Feuer, trat Vyāsa zu ihm und sprach zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn Dharmas.
7.184.58
कर्णमासाद्य सङ्ग्रामे दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१८४.५८ ॥
Nachdem er Karṇa im Kampf gegenübergetreten ist, lebt Phalguna (Arjuna) durch Glück noch.
7.184.59
सव्यसाचिवधाकाङ्क्षी शक्तिं रक्षितवान्हि सः ।
न चागाद्द्वैरथं जिष्णुर्दिष्ट्या तेन महारणे ॥ ७.१८४.५९ ॥
Begierig nach dem Tod Savyasācins (Arjunas), bewahrte er ja den śakti; und der Sieger Jiṣṇu ließ sich in jener großen Schlacht nicht in einen Zweikampf mit ihm ein — durch Glück.
7.184.60
सृजेतां स्पर्धिनावेतौ दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
वध्मानेषु चास्त्रेषु पीडितः सूतनन्दनः ॥ ७.१८४.६० ॥
Diese beiden Rivalen sollen göttliche Waffen auf jede Weise entfesseln; und während die Waffen abgewehrt wurden, war der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) bedrängt.
7.184.61
वासवीं समरे शक्तिं ध्रुवं मुञ्चेद्युधिष्ठिर ।
ततो भवेत्ते व्यसनं घोरं भरतसत्तम ॥ ७.१८४.६१ ॥
Yudhiṣṭhira, wenn du im Kampf die Vāsavī-Lanze gewiss abschießt, dann, Bester der Bharatas, wird dich ein furchtbares Unheil treffen.
7.184.62
दिष्ट्या रक्षो हतं युद्धे सूतपुत्रेण मानद ।
वासवीं कारणं कृत्वा कालेनोपहतो ह्यसौ ॥ ७.१८४.६२ ॥
Glücklicherweise wurde der Dämon im Kampf vom Wagenlenkersohn erschlagen, o Ehrenspender; die Vāsavī-Lanze zum Mittel gemacht, wurde er von der Zeit niedergestreckt.
7.184.63
तवैव कारणाद्रक्षो निहतं तात संयुगे ।
मा क्रुधो भरतश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१८४.६३ ॥
Mein Lieber, nur um deinetwillen wurde jener Dämon im Kampf erschlagen. Bester der Bharatas, zürne nicht, und lass deinen Geist nicht in Trauer versinken.
7.184.64
प्राणिनामिह सर्वेषामेषा निष्ठा युधिष्ठिर ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पार्थिवैश्च महात्मभिः ॥ ७.१८४.६४ ॥
Yudhiṣṭhira, dies ist das Endziel aller Lebewesen in dieser Welt, auch für den, der von seinen Brüdern und allen hochherzigen Königen begleitet wird.
7.184.65
कौरवान्समरे राजन्प्रतियुध्यस्व भारत ।
पञ्चमे दिवसे तात पृथिवी ते भविष्यति ॥ ७.१८४.६५ ॥
O König, Bhārata, kämpfe im Kampf gegen die Kauravas. Mein Lieber, am fünften Tag wird die Erde dein sein.
7.184.66
नित्यं च पुरुषव्याघ्र धर्ममेवानुचिन्तय ।
आनृशंस्यं तपो दानं क्षमां सत्यं च पाण्डव ॥ ७.१८४.६६ ॥
Tiger unter den Menschen, denke stets über das Dharma nach. Sohn Pāṇḍus, sinne über Nicht-Grausamkeit, Askese, Geben, Vergebung und Wahrhaftigkeit nach.
7.184.67
सेवेथाः परमप्रीतो यतो धर्मस्ततो जयः ।
इत्युक्त्वा पाण्डवं व्यासस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१८४.६७ ॥
Folge ihm mit höchster Freude: Wo der Dharma ist, dort ist der Sieg. Nachdem er dies dem Pāṇḍava gesagt hatte, verschwand Vyāsa sogleich dort.