Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.184

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.184.1

कर्णदुर्योधनादीनां शकुनेः सौबलस्य च ।
अपनीतं महत्तात तव चैव विशेषतः ॥ ७.१८४.१ ॥

കർണ്ണൻ, ദുര്യോധനൻ തുടങ്ങിയവരുടെയും ശകുനിയുടെയും സുബലപുത്രന്റെയും മഹാനഷ്ടം, പ്രിയ സഞ്ജയാ, നീ വിശേഷിച്ച് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

7.184.2

यदि जानीथ तां शक्तिमेकघ्नीं सततं रणे ।
अनिवार्यामसह्यां च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१८४.२ ॥

യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലുന്ന, തടുക്കാനാവാത്ത, സഹിക്കാനാവാത്ത ആ ശക്തിയെ നീ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കുപോലും.

7.184.3

सा किमर्थं तु कर्णेन प्रवृत्ते समरे पुरा ।
न देवकीसुते मुक्ता फल्गुने वाऽपि सञ्जय ॥ ७.१८४.३ ॥

സഞ്ജയാ, യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ ശക്തിയെ കർണ്ണൻ ദേവകീപുത്രന്റെ മേലോ ഫൽഗുനന്റെ മേലോ എന്തിന് പ്രയോഗിച്ചില്ല?

7.184.4

सङ्ग्रामाद्विनिवृत्तानां सर्वेषां नो विशाम्पते ।
रात्रौ कुरुकुलश्रेष्ठ मन्त्रोऽयं समजायत ॥ ७.१८४.४ ॥

ജനപതേ, കുരുകുലശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയ ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും രാത്രിയിൽ ഈ ആലോചന ഉണ്ടായി.

7.184.5

प्रभातमात्रे श्वोभूते केशवायार्जुनाय वा ।
शक्तिरेषा हि मोक्तव्या कर्णकर्णेनि नित्यशः ॥ ७.१८४.५ ॥

നാളെ പ്രഭാതമാകുമ്പോൾ കേശവന്റെ മേലോ അർജുനന്റെ മേലോ ഈ ശക്തി പ്രയോഗിക്കണം; അത് കർണകർണി എന്ന പേരിൽ എപ്പോഴും പ്രയോഗിക്കണം.

7.184.6

ततः प्रभातसमये राजन्कर्णस्य दैवतैः ।
अन्येषां चैव योधानां सा बुद्धिर्नाश्यते पुनः ॥ ७.१८४.६ ॥

അപ്പോൾ രാജാവേ, പ്രഭാതസമയത്ത് ദൈവങ്ങളാൽ കർണ്ണന്റെയും മറ്റു യോദ്ധാക്കളുടെയും ആ ബുദ്ധി വീണ്ടും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

7.184.7

दैवमेव परं मन्ये यत्कर्णो हस्तसंस्थया ।
न जघान रणे पार्थं कृष्णं वा देवकीसुतम् ॥ ७.१८४.७ ॥

ദൈവമാണ് ഏറ്റവും പരമമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; കൈയുടെ നിലയാൽ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനെയോ ദേവകീപുത്രനായ കൃഷ്ണനെയോ കൊന്നില്ല.

7.184.8

तस्य हस्तस्थिता शक्तिः कालरात्रिरिवोद्यता ।
दैवोपहतबुद्धित्वान्न तां कर्णो विमुक्तवान् ॥ ७.१८४.८ ॥

അവന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ശക്തി കാലരാത്രിപോലെ ഉയർത്തിയിരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവത്താൽ ഹതമായ ബുദ്ധിയാൽ കർണൻ അതിനെ വിട്ടില്ല.

7.184.9

कृष्णे वा देवकीपुत्रे मोहितो देवमायया ।
पार्थे वा शक्रकल्पे वै वधार्थं वासवीं प्रभो ॥ ७.१८४.९ ॥

പ്രഭോ, ദേവകീപുത്രനായ കൃഷ്ണനെയോ ഇന്ദ്രസമനായ പാർത്ഥനെയോ ദൈവമായയാൽ മോഹിതനായി വധത്തിനായി വാസവിയെ അവൻ പ്രയോഗിച്ചില്ല.

7.184.10

दैवेनोपहता यूयं स्वबुद्ध्या केशवस्य च ।
गता हि वासवी हत्वा तृणभूतं घटोत्कचम् ॥ ७.१८४.१० ॥

ദൈവത്താൽ ഹതരായ നിങ്ങൾ; നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയാലും കേശവന്റെ ബുദ്ധിയാലും, പുല്ലുപോലെ ഘടോത്കചനെ കൊന്ന് വാസവി പോയി.

7.184.11

कर्णश्च मम पुत्राश्च सर्वे चान्ये च पार्थिवाः ।
तेन वै दुष्प्रणीतेन गता वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८४.११ ॥

കർണനും എന്റെ പുത്രന്മാരും മറ്റെല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആ ദുഷ്പ്രണീതമായ (തെറ്റായ) നടപടിയാൽ വൈവസ്വതന്റെ ക്ഷയത്തിലേക്ക് പോയി.

7.184.12

भूय एव तु मे शंस यथा युद्धमवर्तत ।
कृरूणां पाण्डवानां च हैडिम्बौ निहते तदा ॥ ७.१८४.१२ ॥

വീണ്ടും എന്നോട് പറയൂ: അന്ന് ഹൈഡിംബൻ (ഘടോത്കചൻ) കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ കൗരവരും പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ യുദ്ധം എങ്ങനെ നടന്നു.

7.184.13

ये च तेऽभ्यद्रवन्द्रोणं व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
सृञ्जयाः सह पाञ्चालैस्तेऽप्यकुर्वन्कथं रणम् ॥ ७.१८४.१३ ॥

വ്യൂഹം ചമച്ച് പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ട് ദ്രോണനെ ആക്രമിച്ച സൃഞ്ജയരും പാഞ്ചാലരും എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?

7.184.14

सौमदत्तेर्वधाद्द्रोणमायान्तं सैन्धवस्य च ।
अमर्षाज्जीवितं त्यक्त्वा गाहमानं वरूथिनीम् ॥ ७.१८४.१४ ॥

സൗമദത്തിയുടെയും സൈന്ധവന്റെയും വധം നിമിത്തം രോഷത്താൽ ജീവൻ വെടിഞ്ഞ് സേനയിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന ദ്രോണനെ —

7.184.15

जृम्भमाणमिव व्याघ्रं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
कथं प्रत्युद्ययुर्द्रोणमस्यन्तं पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१८४.१५ ॥

കോട്ടുവായിടുന്ന വ്യാഘ്രം പോലെയും വായ് തുറന്ന അന്തകനെപ്പോലെയും അസ്ത്രം എയ്യുന്ന ദ്രോണനെ പാണ്ഡവരും സൃഞ്ജയരും എങ്ങനെ എതിരിട്ടു?

7.184.16

आचार्यं ये च तेऽरक्षन्दुर्योधनपुरोगमाः ।
द्रौणिकर्णकृपास्तात ते वाऽकुर्वन्किमाहवे ॥ ७.१८४.१६ ॥

പ്രിയ പുത്രാ, ദുര്യോധനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ആചാര്യനെ രക്ഷിച്ച ദ്രൗണി, കർണൻ, കൃപർ എന്നിവർ യുദ്ധത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്തത്?

7.184.17

भारद्वाजं जिघांसन्तौ सव्यसाचिवृकीदरौ ।
समार्च्छन्मामका युद्धे कथं सञ्जय शंस मे ॥ ७.१८४.१७ ॥

സഞ്ജയാ, ഭാരദ്വാജനെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചെത്തിയ സവ്യസാചിയെയും വൃകോദരനെയും എന്റെ പക്ഷക്കാർ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ നേരിട്ടു? പറയൂ.

7.184.18

सिन्धुराजवधेनेमे घटोत्कचवधेन ते ।
अमर्पिताः सुसङ्क्रुद्धा रणं चक्रुः कथं निशि ॥ ७.१८४.१८ ॥

സിന്ധുരാജന്റെയും ഘടോത്കചന്റെയും വധം നിമിത്തം ക്ഷോഭിച്ചും അതിരോഷം കൊണ്ടും ഇവർ രാത്രിയിൽ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?

7.184.19

हते घटोत्कचे राजन्कर्णेन निशि राक्षसे ।
प्रणदत्सु च हृष्टेषु तावकेषु युयुत्सुषु ॥ ७.१८४.१९ ॥

രാജാവേ, രാത്രിയിൽ രാക്ഷസനായ ഘടോത്കചൻ കർണ്ണനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, സന്തോഷിച്ച നിന്റെ യോദ്ധാക്കൾ ഗർജ്ജിച്ചും യുദ്ധത്തിന് ആവേശത്തോടെയും നിന്നു.

7.184.20

आपतत्सु च वेगेन वध्यमाने बलेऽपि च ।
विगाढायां रजन्यां च राजा दैन्यं परं गतः ॥ ७.१८४.२० ॥

സൈന്യം വേഗത്തിൽ മുന്നേറി നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും രാത്രി ആഴ്ന്നപ്പോഴും രാജാവ് വലിയ ദൈന്യത്തിലായി.

7.184.21

अब्रवीच्च महाबाहुर्भीमसेनमिदं वचः ।
आवारय महाबाहो धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१८४.२१ ॥

മഹാബാഹു (കൃഷ്ണൻ) ഭീമസേനനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഓ മഹാബാഹോ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനയെ തടയുക."

7.184.22

हैडिम्बेश्चैव घातेन मोहो मामाविशन्महान् ।
एवं भीमं समादिश्य स्वरथे समुपाविशत् ॥ ७.१८४.२२ ॥

ഹിഡിംബയുടെ പുത്രനായ (ഘടോത്കചൻ) വധത്താൽ എനിക്ക് വലിയ മോഹം ബാധിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഭീമനോട് കല്പിച്ചശേഷം അവൻ തന്റെ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു.

7.184.23

अश्रुपूर्णमुखो राजा निःश्वसंश्च पुनःपुनः ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ॥ ७.१८४.२३ ॥

രാജാവിന്റെ മുഖം കണ്ണീരിൽ നിറഞ്ഞു; അവൻ ആവർത്തിച്ച് നെടുവീർപ്പിട്ടു, കർണ്ണന്റെ ഭയങ്കര വിക്രമം കണ്ട് ഘോരമായ മൂർച്ഛയിൽ വീണു.

7.184.24

तं तथा व्यथितं दृष्ट्वा कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२४ ॥

അവൻ ഇങ്ങനെ വ്യഥിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് കൃഷ്ണൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

7.184.25

मा व्यथां कुरु कौन्तेय नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
वैक्लव्यं भरतश्रेष्ठ यथा प्राकृतपूरुषे ॥ ७.१८४.२५ ॥

കൗന്തേയാ, ദുഃഖിക്കരുത്. ഇത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇത്തരം തളർച്ച സാധാരണ മനുഷ്യനിലാണ് കാണുക.

7.184.26

उत्तिष्ठ राजन्युध्वस्व वह गुर्वीं धुरं विभो ।
त्वयि वैक्लव्यमापन्ने संशयो विजये भवेत् ॥ ७.१८४.२६ ॥

എഴുന്നേൽക്കൂ രാജാവേ, യുദ്ധം ചെയ്യൂ. വിഭോ, ഈ ഭാരമേറിയ ചുമട് ചുമക്കൂ. നീ തളർന്നാൽ വിജയത്തിൽ സംശയം ഉണ്ടാകും.

7.184.27

श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विमृज्य नेत्रे पाणिभ्यां कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२७ ॥

കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധർമ്മരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ കൈകൾ കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൃഷ്ണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

7.184.28

विदिता मे महाबाहो धर्माणां परमा गतिः ।
ब्रह्महत्याफलं तस्य यः कृतं नावबुध्यते ॥ ७.१८४.२८ ॥

മഹാബാഹോ, ധർമ്മങ്ങളുടെ പരമഗതി എനിക്കറിയാം. താൻ ചെയ്തത് അറിയാത്തവന് ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഫലം ലഭിക്കും.

7.184.29

अस्माकं हि वनस्थानां हैडिम्बेन महात्सना ।
बालेनापि सता तेन कृतं साह्यं जनार्दन ॥ ७.१८४.२९ ॥

ജനാർദ്ദനാ, വനവാസികളായ ഞങ്ങൾക്ക് ആ മഹാത്മാവായ ഹൈഡിംബൻ, ബാലനായിരുന്നിട്ടും സഹായം ചെയ്തു.

7.184.30

अस्त्रहेतोर्गतं ज्ञात्वा पाण्डवं स्वेतवाहनम् ।
असौ कृष्ण महेष्वासः काम्यके मामुपस्थितः ॥ ७.१८४.३० ॥

കൃഷ്ണാ, ആയുധങ്ങൾക്കായി പോയ പാണ്ഡവനായ ശ്വേതവാഹനനെ അറിഞ്ഞ്, ആ മഹാധനുർധരൻ കാമ്യകവനത്തിൽ എന്റെ അടുത്തെത്തി.

7.184.31

उषितश्च सहास्माभिर्यावन्नासीद्धनञ्जयः ।
गन्धमादनयात्रायां दुर्गेभ्यश्च स्म तारिताः।
पाञ्चाली च परिश्रान्ता पृष्ठेनोढा महात्मना ॥ ७.१८४.३१ ॥

ധനഞ്ജയൻ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഗന്ധമാദന യാത്രയിൽ പാർത്തു; കഠിന സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്ന് അവനാൽ ഞങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ക്ഷീണിച്ച പാഞ്ചാലിയെ ആ മഹാത്മാവ് തന്റെ പുറത്ത് വഹിച്ചു.

7.184.32

आरम्भांश्चैव युद्धानां यदेष कृतवान्प्रभो ।
मदर्थे दुष्करं कर्म कृतं तेन महाहवे ॥ ७.१८४.३२ ॥

പ്രഭോ, അവൻ ആരംഭിച്ച യുദ്ധങ്ങളുടെ ആരംഭങ്ങളും, എനിക്കുവേണ്ടി ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അവൻ ചെയ്ത ദുഷ്കരമായ കർമ്മവും.

7.184.33

स्वभावाद्या च मे प्रीतिः सहदेवे जनार्दन ।
सैव मे द्विगुणा प्रीती राक्षसेन्द्रे घटोत्कचे ॥ ७.१८४.३३ ॥

ജനാർദ്ദനാ, സ്വഭാവത്താൽതന്നെ സഹദേവനോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം — അതുതന്നെ ഇരട്ടിയായി രാക്ഷസേന്ദ്രനായ ഘടോത്കചനോടുണ്ട്.

7.184.34

भक्तश्च मेहाबाहुः प्रियोऽस्याहं प्रियश्च मे ।
तेन विन्दामि वार्ष्णेय कश्मलं शोकतापिताः ॥ ७.१८४.३४ ॥

അവൻ എന്റെ ഭക്തനും മഹാബാഹുവുമാണ്; ഞാൻ അവന് പ്രിയനും അവൻ എനിക്ക് പ്രിയനുമാണ്. അതിനാൽ, വാർഷ്ണേയാ, ശോകത്താൽ തപിച്ച് ഞാൻ മൂർച്ഛയ്ക്കു സമമായ വ്യാകുലത അനുഭവിക്കുന്നു.

7.184.35

पश्य सैन्यानि वार्ष्णेय द्राव्यमाणानि कौरवैः ।
द्रोणकर्णौ तु संयत्तौ पश्य युद्धे महारथौ ॥ ७.१८४.३५ ॥

വാർഷ്ണേയാ, കൗരവരാൽ ഓടിക്കപ്പെടുന്ന സേനകളെ കാണുക. യുദ്ധത്തിൽ സന്നദ്ധരായി നില്ക്കുന്ന രണ്ടു മഹാരഥന്മാരായ ദ്രോണനെയും കർണ്ണനെയും കാണുക.

7.184.36

निशीथे पाण्डवं सैन्यमाभ्यां माधव मर्दितम् ।
गजाभ्यामिव मत्ताभ्यां यथा नलवनं महत् ॥ ७.१८४.३६ ॥

മാധവാ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഈ രണ്ടുപേരും പാണ്ഡവസേനയെ ഞെരിച്ചുകളഞ്ഞു — മദിച്ച രണ്ട് ആനകൾ വലിയ ഞാങ്ങണക്കാട് ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതുപോലെ.

7.184.37

अनादृत्य बलं बाह्वोर्भीमसेनस्य माधव ।
चित्रास्त्रतां च पार्थस्य विक्रमन्ते च कौरवाः ॥ ७.१८४.३७ ॥

മാധവാ, ഭീമസേനന്റെ ഭുജബലത്തെ അവഗണിച്ചും പാർത്ഥന്റെ അത്ഭുതകരമായ അസ്ത്രകൗശലത്തെയും കണക്കാക്കാതെ കൗരവർ തങ്ങളുടെ വീര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

7.184.38

एष द्रोणश्च कर्णश्च राजा चैव सुयोधनः ।
निहत्य राक्षसं युद्धे हृष्टा नर्दन्ति संयुगे ॥ ७.१८४.३८ ॥

ഇതാ ദ്രോണനും കർണ്ണനും രാജാവായ സുയോധനനും! യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസനെ വധിച്ച് ആഹ്ലാദത്തോടെ അവർ രണാങ്കണത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നു.

7.184.39

कथं वाऽसमासु जीवत्सु त्वयि चैव जनार्दन ।
हैडिम्बिः प्राप्तवान्मृत्यं सूतपुत्रेण सङ्गतः ॥ ७.१८४.३९ ॥

ജനാർദ്ദനാ, നിങ്ങളും ഞങ്ങളെല്ലാവരും ജീവിച്ചിരിക്കെ, ഹിഡിംബയുടെ പുത്രൻ സൂതപുത്രനായ കർണ്ണനോട് ഏറ്റുമുട്ടി എങ്ങനെ മരണം പ്രാപിച്ചു?

7.184.40

कदर्थीकृत्य नः सर्वान्पश्यतः सव्यसाचिनः ।
निहतो राक्षसः कृष्ण भैमसेनिर्महाबलः ॥ ७.१८४.४० ॥

കൃഷ്ണാ, ഞങ്ങളെയെല്ലാം നിസ്സാരരാക്കി, സവ്യസാചിയായ അർജ്ജുനൻ നോക്കിനിൽക്കെ, ഭീമസേനന്റെ മഹാബലനായ പുത്രൻ ആ രാക്ഷസനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.

7.184.41

यदाऽभिमन्युर्निहतो धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
नासीत्तत्र रणे कृष्ण सव्यसाची महारथः ॥ ७.१८४.४१ ॥

കൃഷ്ണാ, ദുരാത്മാക്കളായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ അഭിമന്യുവിനെ വധിച്ചപ്പോൾ, ആ രണത്തിൽ മഹാരഥനായ സവ്യസാചി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

7.184.42

निरुद्वाश्च वयं सर्वे सैन्धवेन दुरात्मना ।
निमित्तमभवद्द्रोणः सपुत्रस्तत्र कर्मणि ॥ ७.१८४.४२ ॥

ദുരാത്മാവായ സൈന്ധവൻ (ജയദ്രഥൻ) ഞങ്ങളെയെല്ലാം തടഞ്ഞു; ആ കർമ്മത്തിന് പുത്രനോടൊപ്പം ദ്രോണൻ തന്നെ കാരണമായി.

7.184.43

उपदिष्टो वधोपायः कर्णस्य गुरुणा स्वयम् ।
व्यायच्छतश्च खङ्गेन द्विधा खङ्गं चकार ह ॥ ७.१८४.४३ ॥

ഗുരു തന്നെ കർണനു വധോപായം ഉപദേശിച്ചു; അവൻ വാൾ ഓങ്ങിയപ്പോൾ അത് രണ്ടായി മുറിച്ചു.

7.184.44

व्यसने वर्तमानस्य कृतवर्मा नृशंसवत् ।
अश्वाञ्जघान सहसा तथोभौ पार्ष्णिसारथी।
तथेतरे महेष्वासाः सौभद्रं युध्यपातयन् ॥ ७.१८४.४४ ॥

ദുരിതത്തിലായിരുന്നവന്റെ മേൽ കൃതവർമ്മൻ ക്രൂരമായി ഉടൻ കുതിരകളെ വധിച്ചു; ഇരു പിൻസാരഥികളെയും അങ്ങനെ തന്നെ. മറ്റ് മഹാധനുർധരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ സൗഭദ്രനെ വീഴ്ത്തി.

7.184.45

अल्पे च कारणे कृष्ण हतो गाण्डीवधन्वना ।
सैन्धवो यादवश्रेष्ठ तच्च नातिप्रियं मम ॥ ७.१८४.४५ ॥

കൃഷ്ണാ, ചെറിയ കാരണത്താൽ ഗാണ്ഡീവധാരി സൈന്ധവനെ വധിച്ചു. യാദവശ്രേഷ്ഠാ, അത് എനിക്ക് അത്ര പ്രിയമല്ല.

7.184.46

यदि शत्रुवधो न्याय्यो भवेत्कर्तुं हि पाण्डवैः ।
कर्णद्रोणौ रणे पूर्वं हन्तव्याविति मे मतिः ॥ ७.१८४.४६ ॥

പാണ്ഡവർക്ക് ശത്രുവധം ന്യായമാകുമായിരുന്നെങ്കിൽ, യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം കർണനെയും ദ്രോണനെയും വധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

7.184.47

एतौ हि मूलं दुःखानामस्माकं पुरुषर्षभ ।
एतौ रणे समासाद्य समाश्वस्तः सुयोधनः ॥ ७.१८४.४७ ॥

പുരുഷർഷഭാ, ഈ ഇരുവരുമാണ് ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങളുടെ മൂലം. യുദ്ധത്തിൽ ഇവരെ പ്രാപിച്ച് സുയോധനൻ ആശ്വസിച്ചു.

7.184.48

यत्र वध्यो भवेद्द्रोणः सूतपुत्रश्च सानुगः ।
तत्रावधीन्महाबाहुः सैन्धवं दूरवासिनम् ॥ ७.१८४.४८ ॥

ദ്രോണനും അനുചരരോടൊപ്പം സൂതപുത്രനും വധ്യരാകേണ്ടിടത്ത്, ആ മഹാബാഹു ദൂരത്ത് വസിച്ചിരുന്ന സൈന്ധവനെ വധിച്ചു.

7.184.49

अवश्यं तु मया कार्यः सूतपुत्रस्य निग्रहः ।
ततो यास्याम्यहं वीर स्वयं कर्णजिघांसया ॥ ७.१८४.४९ ॥

ഞാൻ തീർച്ചയായും സൂതപുത്രനെ നിഗ്രഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ, വീരാ, കർണനെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ തന്നെ പോകും.

7.184.50

भीमसेनो महाबाहुर्द्रोणानीकेन सङ्गतः ॥ ७.१८४.५० ॥

മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനൻ ദ്രോണന്റെ സേനയുമായി ഏറ്റുമുട്ടി.

7.184.51

एवमुक्त्वा ययौ तूर्णं त्वरमाणो युधिष्ठिरः ।
स विष्फार्य महच्चापं शङ्खं प्रध्माप्य भैरवम् ॥ ७.१८४.५१ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം യുധിഷ്ഠിരൻ വേഗത്തിൽ പോയി. അവൻ വലിയ വില്ല് വലിച്ച് ഭയങ്കരമായ ശംഖ് മുഴക്കി.

7.184.52

ततो रथसहस्रेण गजानां च शतैस्त्रिभिः ।
वाजिभिः पञ्चसाहस्रैः पाञ्चालैः सप्रभद्रकैः।
वृतः शिखण्डी तवरितो राजानं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ ७.१८४.५२ ॥

പിന്നീട് ആയിരം രഥങ്ങളും മുന്നൂറ് ആനകളും അയ്യായിരം കുതിരകളുമായി, പാഞ്ചാലരും പ്രഭദ്രകരും ചുറ്റിയ ശിഖണ്ഡി വേഗത്തിൽ രാജാവിനെ പിന്തുടർന്നു.

7.184.53

ततो भेरीः समाजघ्नुः पणवानकगोमुखान् ।
शह्खशब्दरवांश्चैव पाणिशब्दांश्च दंशिताः।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१८४.५३ ॥

പിന്നെ കവചം ധരിച്ച പാഞ്ചാലരും പാണ്ഡവരും യുധിഷ്ഠിരനെ മുൻനിർത്തി ഭേരി, പണവം, ആനകം, ഗോമുഖം എന്നിവ മുഴക്കി; ശംഖനാദവും കൈയടി ശബ്ദവും ഉയർന്നു.

7.184.54

ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्वासुदेवो धनञ्जयम् ॥ ७.१८४.५४ ॥

അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ വാസുദേവൻ ധനഞ്ജയനോട് പറഞ്ഞു.

7.184.55

एष प्रयाति त्वरितः क्रोधाविष्टो युधिष्ठिरः ।
जिघांसुः सूतपुत्रस्य तस्योपेक्षा न युज्यते ॥ ७.१८४.५५ ॥

ക്രോധം നിറഞ്ഞ യുധിഷ്ഠിരൻ വേഗത്തിൽ പോകുന്നു; സൂതപുത്രനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ. അവനെ അവഗണിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.

7.184.56

एवमुक्त्वा हृषीकेशः शीघ्रमश्वानचोदयत् ।
दूरं प्रयान्तं राजानमन्वगच्छज्जनार्दनः ॥ ७.१८४.५६ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹൃഷീകേശൻ കുതിരകളെ വേഗത്തിൽ തെളിച്ചു; ദൂരെ പോകുന്ന രാജാവിനെ ജനാർദ്ദനൻ പിന്തുടർന്നു.

7.184.57

तं दृष्ट्वा सहसा यान्तं भूतपुत्रजिघांसया ।
शोकोपहतसङ्कल्पं दह्यमानमिवाग्निना।
अभिगम्याब्रवीद्व्यासो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१८४.५७ ॥

സൂതപുത്രനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പെട്ടെന്ന് പോകുന്ന അവനെ കണ്ട്, ദുഃഖത്താൽ ഹതമായ സങ്കൽപ്പത്തോടെ, തീയിൽ എരിയുന്നതുപോലെയുള്ള അവന്റെ അരികിൽ ചെന്ന് വ്യാസൻ ധർമപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.

7.184.58

कर्णमासाद्य सङ्ग्रामे दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१८४.५८ ॥

യുദ്ധത്തിൽ കർണനെ നേരിട്ട്, ഭാഗ്യവശാൽ ഫൽഗുനൻ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

7.184.59

सव्यसाचिवधाकाङ्क्षी शक्तिं रक्षितवान्हि सः ।
न चागाद्द्वैरथं जिष्णुर्दिष्ट्या तेन महारणे ॥ ७.१८४.५९ ॥

സവ്യസാചിയുടെ വധം ആഗ്രഹിച്ചവൻ ശക്തിയെ കാത്തുവെച്ചു; ജയശീലനായ ജിഷ്ണു ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അവനുമായി ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ചെയ്തില്ല — ഭാഗ്യവശാൽ.

7.184.60

सृजेतां स्पर्धिनावेतौ दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
वध्मानेषु चास्त्रेषु पीडितः सूतनन्दनः ॥ ७.१८४.६० ॥

ഈ രണ്ട് എതിരാളികളും എല്ലാ വിധത്തിലും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കട്ടെ; അസ്ത്രങ്ങൾ തടയപ്പെടുമ്പോൾ സൂതനന്ദനൻ പീഡിതനായി.

7.184.61

वासवीं समरे शक्तिं ध्रुवं मुञ्चेद्युधिष्ठिर ।
ततो भवेत्ते व्यसनं घोरं भरतसत्तम ॥ ७.१८४.६१ ॥

യുധിഷ്ഠിരാ, യുദ്ധത്തിൽ വാസവിയാകുന്ന ശക്തിയെ നീ തീർച്ചയായും പ്രയോഗിച്ചാൽ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിനക്ക് ഘോരമായ വിപത്ത് ഭവിക്കും.

7.184.62

दिष्ट्या रक्षो हतं युद्धे सूतपुत्रेण मानद ।
वासवीं कारणं कृत्वा कालेनोपहतो ह्यसौ ॥ ७.१८४.६२ ॥

മാനദാ, ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ സൂതപുത്രൻ ആ രാക്ഷസനെ വധിച്ചു. വാസവിയെ കാരണമാക്കി, കാലത്താൽ അവൻ നശിച്ചു.

7.184.63

तवैव कारणाद्रक्षो निहतं तात संयुगे ।
मा क्रुधो भरतश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१८४.६३ ॥

മകനേ, നിന്റെ കാരണത്താൽ തന്നെ ആ രാക്ഷസൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, കോപിക്കരുത്; ദുഃഖത്തിൽ മനസ്സ് വെക്കരുത്.

7.184.64

प्राणिनामिह सर्वेषामेषा निष्ठा युधिष्ठिर ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पार्थिवैश्च महात्मभिः ॥ ७.१८४.६४ ॥

യുധിഷ്ഠിരാ, ഈ ലോകത്തിലെ സർവ പ്രാണികൾക്കും ഇതാണ് അന്തിമ ഗതി. സഹോദരന്മാരോടും മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാരോടും ചേർന്നിരുന്നാലും ഇതു തന്നെയാണ് നിശ്ചയം.

7.184.65

कौरवान्समरे राजन्प्रतियुध्यस्व भारत ।
पञ्चमे दिवसे तात पृथिवी ते भविष्यति ॥ ७.१८४.६५ ॥

രാജാവേ, ഭാരതാ, യുദ്ധത്തിൽ കൗരവരോട് പോരാടുക. മകനേ, അഞ്ചാം ദിവസം നിനക്ക് ഭൂമി (രാജ്യം) ലഭിക്കും.

7.184.66

नित्यं च पुरुषव्याघ्र धर्ममेवानुचिन्तय ।
आनृशंस्यं तपो दानं क्षमां सत्यं च पाण्डव ॥ ७.१८४.६६ ॥

പുരുഷവ്യാഘ്രാ, എപ്പോഴും ധർമ്മത്തെത്തന്നെ ചിന്തിക്കുക. പാണ്ഡവാ, കാരുണ്യം, തപസ്സ്, ദാനം, ക്ഷമ, സത്യം എന്നിവയെത്തന്നെ ചിന്തിക്കുക.

7.184.67

सेवेथाः परमप्रीतो यतो धर्मस्ततो जयः ।
इत्युक्त्वा पाण्डवं व्यासस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१८४.६७ ॥

അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അതിനെ സേവിക്കുക; എവിടെ ധർമ്മമുണ്ടോ അവിടെ ജയമുണ്ട്. പാണ്ഡവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം വ്യാസൻ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു.