மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.184.1
कर्णदुर्योधनादीनां शकुनेः सौबलस्य च ।
अपनीतं महत्तात तव चैव विशेषतः ॥ ७.१८४.१ ॥
கர்ணன், துரியோதனன் முதலியோர், சகுனி, சுபலனின் மகன் ஆகியோரின் பெரும் இழப்பு உன்னால், அன்பு மகனே, விசேஷமாக அறியப்பட்டது.
7.184.2
यदि जानीथ तां शक्तिमेकघ्नीं सततं रणे ।
अनिवार्यामसह्यां च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१८४.२ ॥
போரில் எப்போதும் ஒரே ஒருவனைக் கொல்லும், தடுக்க முடியாததும் தாங்க முடியாததுமான அந்த சக்தியை நீ அறிந்திருந்தால், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களுக்கும் கூட.
7.184.3
सा किमर्थं तु कर्णेन प्रवृत्ते समरे पुरा ।
न देवकीसुते मुक्ता फल्गुने वाऽपि सञ्जय ॥ ७.१८४.३ ॥
சஞ்சயா, போர் தொடங்கியபோது அதை கர்ணன் தேவகீ மகன் மீதோ பல்குனன் மீதோ ஏன் முன்பு ஏவவில்லை?
7.184.4
सङ्ग्रामाद्विनिवृत्तानां सर्वेषां नो विशाम्पते ।
रात्रौ कुरुकुलश्रेष्ठ मन्त्रोऽयं समजायत ॥ ७.१८४.४ ॥
மக்களின் தலைவனே, குருகுலச் சிறந்தவனே, போரிலிருந்து திரும்பிய நம் அனைவருக்கும் இரவில் இந்த ஆலோசனை எழுந்தது.
7.184.5
प्रभातमात्रे श्वोभूते केशवायार्जुनाय वा ।
शक्तिरेषा हि मोक्तव्या कर्णकर्णेनि नित्यशः ॥ ७.१८४.५ ॥
நாளை விடியற்காலையிலேயே கேசவனுக்கோ அர்ஜுனனுக்கோ இந்த சக்தியை ஏவ வேண்டும்; அதை கர்ணகர்ணி என்று எப்போதும் ஏவ வேண்டும்.
7.184.6
ततः प्रभातसमये राजन्कर्णस्य दैवतैः ।
अन्येषां चैव योधानां सा बुद्धिर्नाश्यते पुनः ॥ ७.१८४.६ ॥
அப்போது அரசே, விடியற்காலை வேளையில் தெய்வங்களால் கர்ணனின், மற்ற வீரர்களின் அந்த புத்தியும் மீண்டும் அழிக்கப்படுகிறது.
7.184.7
दैवमेव परं मन्ये यत्कर्णो हस्तसंस्थया ।
न जघान रणे पार्थं कृष्णं वा देवकीसुतम् ॥ ७.१८४.७ ॥
விதியே மிகச் சிறந்தது என்று நான் கருதுகிறேன்; கையின் நிலையால் கர்ணன் போரில் பார்த்தனையோ தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணனையோ கொல்லவில்லை.
7.184.8
तस्य हस्तस्थिता शक्तिः कालरात्रिरिवोद्यता ।
दैवोपहतबुद्धित्वान्न तां कर्णो विमुक्तवान् ॥ ७.१८४.८ ॥
அவன் கையில் இருந்த சக்தி காலராத்திரியைப் போல ஓங்கியிருந்தது; ஆனால் விதியால் சிதைந்த புத்தியால் கர்ணன் அதை விடவில்லை.
7.184.9
कृष्णे वा देवकीपुत्रे मोहितो देवमायया ।
पार्थे वा शक्रकल्पे वै वधार्थं वासवीं प्रभो ॥ ७.१८४.९ ॥
ஓ தலைவரே, தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணன் மீதோ இந்திரனுக்கு ஒப்பான பார்த்தன் மீதோ தெய்வ மாயையால் மயங்கி, வாசவியை வதத்திற்காக அவன் எய்யவில்லை.
7.184.10
दैवेनोपहता यूयं स्वबुद्ध्या केशवस्य च ।
गता हि वासवी हत्वा तृणभूतं घटोत्कचम् ॥ ७.१८४.१० ॥
விதியால் அடிபட்ட நீங்கள்; உங்கள் புத்தியாலும் கேசவனின் புத்தியாலும், கடோத்கசனை புல்லுக்குச் சமமாக வீழ்த்திய வாசவி போய்விட்டது.
7.184.11
कर्णश्च मम पुत्राश्च सर्वे चान्ये च पार्थिवाः ।
तेन वै दुष्प्रणीतेन गता वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८४.११ ॥
கர்ணனும் என் மகன்களும் மற்ற அனைத்து அரசர்களும், அந்தத் தவறான செயலால், வைவஸ்வதனின் உலகுக்குச் சென்றனர்.
7.184.12
भूय एव तु मे शंस यथा युद्धमवर्तत ।
कृरूणां पाण्डवानां च हैडिम्बौ निहते तदा ॥ ७.१८४.१२ ॥
மீண்டும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்: அப்போது ஹைடிம்பன் (கடோத்கசன்) கொல்லப்பட்டபோது குரு மற்றும் பாண்டவர்களுக்கிடையே போர் எப்படி நடந்தது.
7.184.13
ये च तेऽभ्यद्रवन्द्रोणं व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
सृञ्जयाः सह पाञ्चालैस्तेऽप्यकुर्वन्कथं रणम् ॥ ७.१८४.१३ ॥
வியூகம் அமைத்து அடித்துக்கொண்டு துரோணரை நோக்கிப் பாய்ந்த சிருஞ்சயர்களும் பாஞ்சாலர்களும் எவ்வாறு போரிட்டனர்?
7.184.14
सौमदत्तेर्वधाद्द्रोणमायान्तं सैन्धवस्य च ।
अमर्षाज्जीवितं त्यक्त्वा गाहमानं वरूथिनीम् ॥ ७.१८४.१४ ॥
சோமதத்தனின் மகன் கொல்லப்பட்டதாலும், சிந்துராஜன் கொல்லப்பட்டதாலும் கோபத்தால் உயிரைத் துறந்து படையினுள் புகுந்து வந்த துரோணரை —
7.184.15
जृम्भमाणमिव व्याघ्रं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
कथं प्रत्युद्ययुर्द्रोणमस्यन्तं पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१८४.१५ ॥
கொட்டாவி விடும் புலி போலவும், வாய் திறந்த யமன் போலவும் அம்புகளை எய்யும் துரோணரை பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் எவ்வாறு எதிர்கொண்டனர்?
7.184.16
आचार्यं ये च तेऽरक्षन्दुर्योधनपुरोगमाः ।
द्रौणिकर्णकृपास्तात ते वाऽकुर्वन्किमाहवे ॥ ७.१८४.१६ ॥
அன்பு மகனே, துரியோதனனை முன்னிட்டுக்கொண்டு ஆசாரியரைக் காத்த அசுவத்தாமன், கர்ணன், கிருபர் ஆகியோர் போரில் என்ன செய்தனர்?
7.184.17
भारद्वाजं जिघांसन्तौ सव्यसाचिवृकीदरौ ।
समार्च्छन्मामका युद्धे कथं सञ्जय शंस मे ॥ ७.१८४.१७ ॥
சஞ்சயா, பாரத்வாஜரைக் கொல்ல விரும்பி வந்த சவ்யசாசியையும் வ்ருகோதரனையும் என் படையினர் போரில் எவ்வாறு எதிர்கொண்டனர்? எனக்குச் சொல்லு.
7.184.18
सिन्धुराजवधेनेमे घटोत्कचवधेन ते ।
अमर्पिताः सुसङ्क्रुद्धा रणं चक्रुः कथं निशि ॥ ७.१८४.१८ ॥
சிந்துராஜன் கொல்லப்பட்டதாலும் கடோத்கசன் கொல்லப்பட்டதாலும் சீற்றமும் மிகுந்த கோபமும் கொண்டு இவர்கள் இரவில் எவ்வாறு போர் செய்தனர்?
7.184.19
हते घटोत्कचे राजन्कर्णेन निशि राक्षसे ।
प्रणदत्सु च हृष्टेषु तावकेषु युयुत्सुषु ॥ ७.१८४.१९ ॥
அரசே, இரவில் ராட்சசன் கடோத்கசன் கர்ணனால் கொல்லப்பட்டபோது, உங்கள் போர்வீரர்கள் மகிழ்ச்சியில் கர்ஜித்துப் போரிட ஆவலுடன் இருந்தனர்.
7.184.20
आपतत्सु च वेगेन वध्यमाने बलेऽपि च ।
विगाढायां रजन्यां च राजा दैन्यं परं गतः ॥ ७.१८४.२० ॥
படை வேகமாக முன்னேறி அழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோதும், இரவு ஆழமாகியிருந்தபோதும், அரசன் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தான்.
7.184.21
अब्रवीच्च महाबाहुर्भीमसेनमिदं वचः ।
आवारय महाबाहो धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१८४.२१ ॥
மேலும் மகாபாகு (கிருஷ்ணன்) பீமசேனனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்: "மகாபாகுவே, துரியோதனனின் படையைத் தடு."
7.184.22
हैडिम्बेश्चैव घातेन मोहो मामाविशन्महान् ।
एवं भीमं समादिश्य स्वरथे समुपाविशत् ॥ ७.१८४.२२ ॥
ஹிடிம்பையின் மகன் (கடோத்கசன்) கொல்லப்பட்டதால் எனக்குப் பெரும் மயக்கம் வந்தது. இவ்வாறு பீமனுக்கு உத்தரவிட்டு அவன் தன் தேரில் அமர்ந்தான்.
7.184.23
अश्रुपूर्णमुखो राजा निःश्वसंश्च पुनःपुनः ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ॥ ७.१८४.२३ ॥
அரசனின் முகம் கண்ணீரால் நிறைந்தது; அவன் மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்செறிந்து கர்ணனின் பயங்கர வீரத்தைக் கண்டு கொடிய மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.
7.184.24
तं तथा व्यथितं दृष्ट्वा कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२४ ॥
அவன் இவ்வாறு துயருற்றிருப்பதைக் கண்டு கிருஷ்ணன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.184.25
मा व्यथां कुरु कौन्तेय नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
वैक्लव्यं भरतश्रेष्ठ यथा प्राकृतपूरुषे ॥ ७.१८४.२५ ॥
கௌந்தேயா, துன்பம் கொள்ளாதே. இது உனக்குப் பொருந்தாது. பரதச் சிறந்தவனே, சாதாரண மனிதனில்தான் இத்தகைய தளர்ச்சி இருக்கும்.
7.184.26
उत्तिष्ठ राजन्युध्वस्व वह गुर्वीं धुरं विभो ।
त्वयि वैक्लव्यमापन्ने संशयो विजये भवेत् ॥ ७.१८४.२६ ॥
எழுந்திரு அரசே, போரிடு. வல்லவனே, இந்தப் பெரும் சுமையைத் தாங்கு. நீ தளர்ந்துவிட்டால் வெற்றியில் ஐயம் ஏற்படும்.
7.184.27
श्रुत्वा कृष्णस्य वचनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विमृज्य नेत्रे पाणिभ्यां कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१८४.२७ ॥
கிருஷ்ணனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன், தன் கைகளால் கண்களைத் துடைத்துக் கிருஷ்ணனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.184.28
विदिता मे महाबाहो धर्माणां परमा गतिः ।
ब्रह्महत्याफलं तस्य यः कृतं नावबुध्यते ॥ ७.१८४.२८ ॥
மகாபாகுவே, தர்மங்களின் உயர்ந்த நெறியை நான் அறிவேன். தான் செய்ததை உணராதவனுக்கு பிரம்மஹத்தியின் பலன் உண்டு.
7.184.29
अस्माकं हि वनस्थानां हैडिम्बेन महात्सना ।
बालेनापि सता तेन कृतं साह्यं जनार्दन ॥ ७.१८४.२९ ॥
ஜனார்த்தனா, காட்டில் வசித்த எங்களுக்கு ஹைடிம்பனின் மகனான அந்த மகாத்மா, சிறுவனாக இருந்தபோதும் உதவி செய்தான்.
7.184.30
अस्त्रहेतोर्गतं ज्ञात्वा पाण्डवं स्वेतवाहनम् ।
असौ कृष्ण महेष्वासः काम्यके मामुपस्थितः ॥ ७.१८४.३० ॥
கிருஷ்ணா, அஸ்திரங்களுக்காகச் சென்ற பாண்டவனான சுவேதவாகனனை அறிந்து, அந்த மகா வில்லாளி காம்யக வனத்தில் என்னிடம் வந்தான்.
7.184.31
उषितश्च सहास्माभिर्यावन्नासीद्धनञ्जयः ।
गन्धमादनयात्रायां दुर्गेभ्यश्च स्म तारिताः।
पाञ्चाली च परिश्रान्ता पृष्ठेनोढा महात्मना ॥ ७.१८४.३१ ॥
தனஞ்சயன் எங்களுடன் இல்லாதபோது வரை நாங்கள் கந்தமாதன யாத்திரையில் தங்கியிருந்தோம்; கடினமான இடங்களிலிருந்து நாங்கள் அவனால் காப்பாற்றப்பட்டோம். களைத்த பாஞ்சாலியை அந்த மகாத்மா தன் முதுகில் சுமந்து சென்றான்.
7.184.32
आरम्भांश्चैव युद्धानां यदेष कृतवान्प्रभो ।
मदर्थे दुष्करं कर्म कृतं तेन महाहवे ॥ ७.१८४.३२ ॥
பிரபுவே, அவன் தொடங்கிய போர்களின் தொடக்கங்களையும், என் பொருட்டு அந்தப் பெரும் போரில் அவன் செய்த கடினமான செயலையும்.
7.184.33
स्वभावाद्या च मे प्रीतिः सहदेवे जनार्दन ।
सैव मे द्विगुणा प्रीती राक्षसेन्द्रे घटोत्कचे ॥ ७.१८४.३३ ॥
ஜனார்தனா, இயல்பாகவே சகதேவன் மீது எனக்கு உள்ள அன்பு — அதுவே இரு மடங்காக, அரக்கர் தலைவன் கடோத்கசன் மீது உள்ளது.
7.184.34
भक्तश्च मेहाबाहुः प्रियोऽस्याहं प्रियश्च मे ।
तेन विन्दामि वार्ष्णेय कश्मलं शोकतापिताः ॥ ७.१८४.३४ ॥
அவன் எனக்குப் பக்தன், மஹாபாஹு; நான் அவனுக்குப் பிரியமானவன், அவன் எனக்குப் பிரியமானவன். ஆகையால், வார்ஷ்ணேயா, சோகத்தால் வாடி நான் மயக்கத்தை உணர்கிறேன்.
7.184.35
पश्य सैन्यानि वार्ष्णेय द्राव्यमाणानि कौरवैः ।
द्रोणकर्णौ तु संयत्तौ पश्य युद्धे महारथौ ॥ ७.१८४.३५ ॥
வார்ஷ்ணேயா, கௌரவர்களால் விரட்டப்படும் படைகளைப் பார். போரில் தயாராக நிற்கும் இரு மகாரதர்களான துரோணரையும் கர்ணனையும் பார்.
7.184.36
निशीथे पाण्डवं सैन्यमाभ्यां माधव मर्दितम् ।
गजाभ्यामिव मत्ताभ्यां यथा नलवनं महत् ॥ ७.१८४.३६ ॥
மாதவா, நள்ளிரவில் இவ்விருவரும் பாண்டவர்களின் படையை நசுக்கினர் — மதம்கொண்ட இரு யானைகள் பெரும் நாணல் வனத்தை மிதிப்பது போல.
7.184.37
अनादृत्य बलं बाह्वोर्भीमसेनस्य माधव ।
चित्रास्त्रतां च पार्थस्य विक्रमन्ते च कौरवाः ॥ ७.१८४.३७ ॥
மாதவா, பீமசேனனின் கைகளின் வலிமையை அலட்சியம் செய்து, பார்த்தனின் அற்புத அஸ்திரத் திறமையையும் பொருட்படுத்தாமல், கௌரவர்கள் தங்கள் வீரத்தைக் காட்டுகின்றனர்.
7.184.38
एष द्रोणश्च कर्णश्च राजा चैव सुयोधनः ।
निहत्य राक्षसं युद्धे हृष्टा नर्दन्ति संयुगे ॥ ७.१८४.३८ ॥
இதோ துரோணரும் கர்ணனும் அரசன் சுயோதனனும்! போரில் ராட்சசனைக் கொன்று மகிழ்ச்சியுடன் போர்க்களத்தில் முழங்குகின்றனர்.
7.184.39
कथं वाऽसमासु जीवत्सु त्वयि चैव जनार्दन ।
हैडिम्बिः प्राप्तवान्मृत्यं सूतपुत्रेण सङ्गतः ॥ ७.१८४.३९ ॥
ஜனார்தனா, நீங்களும் நாங்களும் உயிருடன் இருக்கையில், ஹிடிம்பையின் மகன் சூதபுத்திரன் கர்ணனுடன் எதிர்த்து நின்று எவ்வாறு மரணமடைந்தான்?
7.184.40
कदर्थीकृत्य नः सर्वान्पश्यतः सव्यसाचिनः ।
निहतो राक्षसः कृष्ण भैमसेनिर्महाबलः ॥ ७.१८४.४० ॥
கிருஷ்ணா, எங்கள் அனைவரையும் அற்பமாக்கி, சவ்யசாசியான அர்ஜுனன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில், பீமசேனனின் மகா பலமுள்ள மகன் அந்த ராட்சசனால் கொல்லப்பட்டான்.
7.184.41
यदाऽभिमन्युर्निहतो धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
नासीत्तत्र रणे कृष्ण सव्यसाची महारथः ॥ ७.१८४.४१ ॥
கிருஷ்ணா, தீய மனம் கொண்ட திருதராட்டிரனின் மக்கள் அபிமன்யுவைக் கொன்றபோது, போர்க்களத்தில் மகாரதனான சவ்யசாசி அங்கு இருக்கவில்லை.
7.184.42
निरुद्वाश्च वयं सर्वे सैन्धवेन दुरात्मना ।
निमित्तमभवद्द्रोणः सपुत्रस्तत्र कर्मणि ॥ ७.१८४.४२ ॥
தீய மனம் கொண்ட சைந்தவன் (ஜயத்ரதன்) எங்கள் அனைவரையும் தடுத்து நிறுத்தினான்; அந்தச் செயலில் மகனுடன் கூடிய துரோணர் அதற்குக் காரணமானார்.
7.184.43
उपदिष्टो वधोपायः कर्णस्य गुरुणा स्वयम् ।
व्यायच्छतश्च खङ्गेन द्विधा खङ्गं चकार ह ॥ ७.१८४.४३ ॥
குரு தாமே கர்ணனுக்கு வதத்தின் வழியை உபதேசித்தார்; அவன் வாளை ஓங்கியபோது அதை இரண்டாகப் பிளந்தார்.
7.184.44
व्यसने वर्तमानस्य कृतवर्मा नृशंसवत् ।
अश्वाञ्जघान सहसा तथोभौ पार्ष्णिसारथी।
तथेतरे महेष्वासाः सौभद्रं युध्यपातयन् ॥ ७.१८४.४४ ॥
துன்பத்தில் சிக்கியிருந்தவன்மீது கிருதவர்மா கொடுமையாக உடனே குதிரைகளைக் கொன்றான்; இரு பின்புற சாரதிகளையும் அவ்வாறே வீழ்த்தினான். மற்ற மகாவில்லாளிகளும் போரில் சௌபத்ரனை வீழ்த்தினர்.
7.184.45
अल्पे च कारणे कृष्ण हतो गाण्डीवधन्वना ।
सैन्धवो यादवश्रेष्ठ तच्च नातिप्रियं मम ॥ ७.१८४.४५ ॥
கிருஷ்ணா, சிறு காரணத்திற்காக காண்டீவதாரி சைந்தவனைக் கொன்றான். யாதவர்களில் சிறந்தவனே, அது எனக்கு மிகவும் உவப்பானதல்ல.
7.184.46
यदि शत्रुवधो न्याय्यो भवेत्कर्तुं हि पाण्डवैः ।
कर्णद्रोणौ रणे पूर्वं हन्तव्याविति मे मतिः ॥ ७.१८४.४६ ॥
பாண்டவர்கள் எதிரியைக் கொல்வது நியாயமாக இருந்திருந்தால், போரில் முதலில் கர்ணனும் துரோணனும் கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து.
7.184.47
एतौ हि मूलं दुःखानामस्माकं पुरुषर्षभ ।
एतौ रणे समासाद्य समाश्वस्तः सुयोधनः ॥ ७.१८४.४७ ॥
ஆண்களில் காளையே, இவ்விருவரே எங்கள் துன்பங்களுக்கு வேர். போரில் இவ்விருவரையும் அடைந்து சுயோதனன் ஆறுதல் பெற்றான்.
7.184.48
यत्र वध्यो भवेद्द्रोणः सूतपुत्रश्च सानुगः ।
तत्रावधीन्महाबाहुः सैन्धवं दूरवासिनम् ॥ ७.१८४.४८ ॥
துரோணனும் சூதபுத்திரனும் அவர்களின் பின்தொடர்வோருடன் கொல்லப்பட வேண்டிய இடத்தில், அந்த மகாபாகு தொலைவில் வசித்த சைந்தவனைக் கொன்றான்.
7.184.49
अवश्यं तु मया कार्यः सूतपुत्रस्य निग्रहः ।
ततो यास्याम्यहं वीर स्वयं कर्णजिघांसया ॥ ७.१८४.४९ ॥
நான் அவசியம் சூதபுத்திரனை அடக்க வேண்டும். ஆகையால் வீரனே, கர்ணனைக் கொல்ல விரும்பி நானே செல்வேன்.
7.184.50
भीमसेनो महाबाहुर्द्रोणानीकेन सङ्गतः ॥ ७.१८४.५० ॥
வலிமைமிக்க புஜங்களுடைய பீமசேனன் துரோணரின் படையுடன் மோதினான்.
7.184.51
एवमुक्त्वा ययौ तूर्णं त्वरमाणो युधिष्ठिरः ।
स विष्फार्य महच्चापं शङ्खं प्रध्माप्य भैरवम् ॥ ७.१८४.५१ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு யுதிஷ்டிரன் விரைந்து சென்றான். அவன் பெரிய வில்லை வளைத்து பயங்கரமான சங்கை ஊதினான்.
7.184.52
ततो रथसहस्रेण गजानां च शतैस्त्रिभिः ।
वाजिभिः पञ्चसाहस्रैः पाञ्चालैः सप्रभद्रकैः।
वृतः शिखण्डी तवरितो राजानं पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ ७.१८४.५२ ॥
பின்னர் ஆயிரம் தேர்களும், முந்நூறு யானைகளும், ஐயாயிரம் குதிரைகளும், பாஞ்சாலர்களும் பிரபத்ரகர்களும் சூழ, சிகண்டி விரைந்து அரசனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
7.184.53
ततो भेरीः समाजघ्नुः पणवानकगोमुखान् ।
शह्खशब्दरवांश्चैव पाणिशब्दांश्च दंशिताः।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ७.१८४.५३ ॥
பின்னர் கவசம் பூண்ட பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் யுதிஷ்டிரனை முன்னிட்டு, பேரிகள், பணவங்கள், ஆனகங்கள், கோமுகங்கள் ஆகியவற்றை அடித்தனர்; சங்கொலியும் கைகளின் ஓசையும் எழுந்தன.
7.184.54
ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्वासुदेवो धनञ्जयम् ॥ ७.१८४.५४ ॥
அப்போது பெருந்தோள் வாசுதேவன் தனஞ்சயனிடம் கூறினான்.
7.184.55
एष प्रयाति त्वरितः क्रोधाविष्टो युधिष्ठिरः ।
जिघांसुः सूतपुत्रस्य तस्योपेक्षा न युज्यते ॥ ७.१८४.५५ ॥
கோபத்தால் நிரம்பிய யுதிஷ்டிரர் விரைவாக செல்கிறார்; சூதபுத்திரனைக் கொல்ல விரும்புகிறார். அவரை அலட்சியம் செய்வது பொருந்தாது.
7.184.56
एवमुक्त्वा हृषीकेशः शीघ्रमश्वानचोदयत् ।
दूरं प्रयान्तं राजानमन्वगच्छज्जनार्दनः ॥ ७.१८४.५६ ॥
இவ்வாறு கூறி ஹ்ருஷீகேசன் குதிரைகளை விரைவாகத் தூண்டினான்; தொலைவில் செல்லும் அரசனைப் பின்தொடர்ந்தான் ஜனார்த்தனன்.
7.184.57
तं दृष्ट्वा सहसा यान्तं भूतपुत्रजिघांसया ।
शोकोपहतसङ्कल्पं दह्यमानमिवाग्निना।
अभिगम्याब्रवीद्व्यासो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१८४.५७ ॥
சூதபுத்திரனைக் கொல்ல விரும்பி திடீரென்று செல்பவரைக் கண்டு, துயரால் தாக்குண்ட உறுதியுடன், நெருப்பில் எரிவது போல இருந்த அவரை அணுகி வ்யாசர் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினார்.
7.184.58
कर्णमासाद्य सङ्ग्रामे दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१८४.५८ ॥
போரில் கர்ணனை எதிர்கொண்டதால், அதிர்ஷ்டவசமாக பால்குணன் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.184.59
सव्यसाचिवधाकाङ्क्षी शक्तिं रक्षितवान्हि सः ।
न चागाद्द्वैरथं जिष्णुर्दिष्ट्या तेन महारणे ॥ ७.१८४.५९ ॥
சவ்யசாசியைக் கொல்ல விரும்பியவன் சக்தியைக் காத்து வைத்திருந்தான்; வெற்றியாளன் ஜிஷ்ணு அந்தப் பெரும் போரில் அவனுடன் நேரடிப் போர் செய்யவில்லை — அதிர்ஷ்டவசமாக.
7.184.60
सृजेतां स्पर्धिनावेतौ दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ।
वध्मानेषु चास्त्रेषु पीडितः सूतनन्दनः ॥ ७.१८४.६० ॥
இரு போட்டியாளர்களும் எல்லா வகையிலும் தெய்வ அஸ்திரங்களை ஏவட்டும்; அஸ்திரங்கள் தாக்கப்பட்டபோது சூதநந்தனன் துன்புற்றான்.
7.184.61
वासवीं समरे शक्तिं ध्रुवं मुञ्चेद्युधिष्ठिर ।
ततो भवेत्ते व्यसनं घोरं भरतसत्तम ॥ ७.१८४.६१ ॥
யுதிஷ்டிரா, போரில் வாசவியாகிய சக்தியை நீ நிச்சயமாக ஏவினால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கு கொடிய துன்பம் வந்து சேரும்.
7.184.62
दिष्ट्या रक्षो हतं युद्धे सूतपुत्रेण मानद ।
वासवीं कारणं कृत्वा कालेनोपहतो ह्यसौ ॥ ७.१८४.६२ ॥
மானம் அளிப்பவனே, நல்லவேளையாக போரில் சூதபுத்திரன் அந்த அரக்கனைக் கொன்றான். வாசவி ஆயுதத்தைக் கருவியாக்கி, காலத்தால் அவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.
7.184.63
तवैव कारणाद्रक्षो निहतं तात संयुगे ।
मा क्रुधो भरतश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ॥ ७.१८४.६३ ॥
அன்பனே, உன் காரணத்தாலேயே அந்த அரக்கன் போரில் கொல்லப்பட்டான். பரதர்களில் சிறந்தவனே, கோபம் கொள்ளாதே; துயரில் மனதைச் செலுத்தாதே.
7.184.64
प्राणिनामिह सर्वेषामेषा निष्ठा युधिष्ठिर ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पार्थिवैश्च महात्मभिः ॥ ७.१८४.६४ ॥
யுதிஷ்டிரா, இவ்வுலகில் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் இதுவே இறுதி நிலை. சகோதரர்களோடும், அனைத்து மகாத்மா அரசர்களோடும் இருந்தாலும் இதுவே நிலை.
7.184.65
कौरवान्समरे राजन्प्रतियुध्यस्व भारत ।
पञ्चमे दिवसे तात पृथिवी ते भविष्यति ॥ ७.१८४.६५ ॥
அரசனே, பரதனே, போரில் கௌரவர்களோடு போரிடு. அன்பனே, ஐந்தாம் நாளில் உனக்கு பூமி (அரசு) கிடைக்கும்.
7.184.66
नित्यं च पुरुषव्याघ्र धर्ममेवानुचिन्तय ।
आनृशंस्यं तपो दानं क्षमां सत्यं च पाण्डव ॥ ७.१८४.६६ ॥
மனிதர்களில் புலியே, எப்போதும் தர்மத்தையே சிந்தித்திரு. பாண்டவனே, இரக்கம், தவம், தானம், பொறுமை, உண்மை ஆகியவற்றையே சிந்தித்திரு.
7.184.67
सेवेथाः परमप्रीतो यतो धर्मस्ततो जयः ।
इत्युक्त्वा पाण्डवं व्यासस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१८४.६७ ॥
மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அதை நாடுவாயாக; எங்கே தர்மம் உளதோ அங்கே வெற்றி உண்டு. பாண்டவனிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், வ்யாசர் அங்கேயே மறைந்தார்.