Mahābhārata · Adhyāya 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
ततः समभवद्युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
तस्मिन्काले महाबाहुः सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४०.१ ॥
Then battle arose between those two lions among men. At that moment the mighty-armed Saubhadra (Abhimanyu), slayer of enemy heroes...
7.40.2
सशरं कार्मुकं छित्त्वा लाघवेन व्यपातयत् ।
दुःशासनं शरैस्तीक्ष्णैः संततक्ष समन्ततः ॥ ७.४०.२ ॥
With skill he cut through Duḥśāsana's bow along with its arrow and brought it down, and with sharp arrows he pierced him on all sides.
7.40.3
शरविक्षतगात्रं तु प्रत्यमित्रमवस्थितम् ।
अभिमन्युः स्मयन्धीमान्दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ७.४०.३ ॥
To Duḥśāsana, that enemy whose body was wounded by arrows yet who stood firm, the wise Abhimanyu spoke, smiling.
7.40.4
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रमे मानिनं शूरमागतम् ।
निष्ठुरं त्यक्तधर्माणमाक्रोशनपरायणम् ॥ ७.४०.४ ॥
By fortune I see you come before me in battle, proud, valiant, cruel, having abandoned dharma, and intent on abuse.
7.40.5
यत्सभायां त्वया राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शृण्वतः ।
कोपितः परुषैर्वाक्यैर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.४०.५ ॥
That which you did in the assembly, while King Dhṛtarāṣṭra listened: you angered Yudhiṣṭhira, the king of dharma, with harsh words.
7.40.6
जयोन्मत्तेन भीमश्च बह्वबद्धं प्रभाषितः ।
अक्षकूटं समाश्रित्य सौबलस्यात्मनो बलम् ॥ ७.४०.६ ॥
Maddened by victory, you also spoke many unseemly words to Bhīma, relying on the crooked dice of Śakuni, the son of Subala, as your strength.
7.40.7
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं तस्य कोपान्महात्मनः ।
परवित्तापहारस्य कोधस्याप्रशमस्य च ॥ ७.४०.७ ॥
Therefore this has come upon you from the anger of that great-souled one, who seized another's wealth and whose wrath was never appeased.
7.40.8
लोभस्य ज्ञाननाशस्य द्रोहस्यात्याहितस्य च ।
पितॄणां मम राज्यस्य हरणस्योग्रधन्विनाम् ॥ ७.४०.८ ॥
greed, which destroys wisdom, treachery, grievous wrong, and the seizure of my forefathers' kingdom by fierce archers.
7.40.9
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं प्रकोपाद्वै महात्मनाम् ।
स तस्योग्रमधर्मस्य फलं प्राप्नुहि दुर्मते ॥ ७.४०.९ ॥
Therefore this has come upon you from the great anger of the great-souled ones. O ill-minded one, now obtain the fierce fruit of that unrighteousness.
7.40.10
शासिताऽस्म्यद्य ते बाणैः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
अद्याहमनृणस्तस्य कोपस्य भविता रणे ॥ ७.४०.१० ॥
Today, with arrows, I shall punish you while the whole army looks on; today, in battle, I shall be freed from the debt of that anger.
7.40.11
अमर्षितायाः कृष्णायाः काङ्क्षितस्य च मे पितुः ।
अद्य कौरव्य भीमस्य भवितास्म्यनृणो युधि।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणं ॥ ७.४०.११ ॥
The debt owed to the indignant Kṛṣṇā and to the desire of my father: today, O descendant of Kuru, Bhīma shall be freed of it in battle. Unless you abandon the battle, you will not escape me alive.
7.40.12
एवमुक्त्वा महाबाहुर्बाणं दुःशासनान्तकम् ।
संदधे परवीरघ्नः कालाग्न्यनिलवर्चसम् ॥ ७.४०.१२ ॥
Having spoken thus, the great-armed one, slayer of foe-heroes, fitted to his bow the arrow that would end Duḥśāsana, blazing like the fire of time and the wind.
7.40.13
तस्योरस्तूर्णमासाद्य जत्रुदेशे विभिद्य तम् ।
जगाम सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः।
अथैनं पञ्चविंशत्या पुनरेव समार्पयत् ॥ ७.४०.१३ ॥
Swiftly it reached his chest and, piercing the collarbone region, went in up to the feathered end, like a serpent entering an anthill.
7.40.15
रणमध्यादपोवाह सौभद्रशरपीडितम् ॥ ७.४०.१५ ॥
Those afflicted by Saubhadra's arrows carried him away from the midst of battle.
7.40.16
पाण्डवा द्रौपदेयाश्च विराटश्च समीक्ष्य तम् ।
पाञ्चालाः केकयाश्चैव सिंहनादमथानदन् ॥ ७.४०.१६ ॥
Seeing him, the Pāṇḍavas, the sons of Draupadī, Virāṭa, the Pāñcālas and the Kekayas then roared like lions.
7.40.17
वादित्राणि च सर्वाणि नानालिङ्गानि सर्वशः ।
प्रावादयन्त संहृष्टाः पाण्डूनां तत्र सैनिकाः ॥ ७.४०.१७ ॥
And the delighted soldiers of the Pāṇḍavas there sounded all kinds of musical instruments.
7.40.18
अपश्यन्स्मयमानाश्च सौभद्रस्य विचेष्टितम् ।
अत्यन्तवैरिणं दृप्तं दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम् ॥ ७.४०.१८ ॥
Smiling, they watched Saubhadra's exploit, seeing the utterly hostile, proud enemy defeated.
7.40.19
धर्ममारुतशक्राणामश्विनोः प्रतिमास्तथा ।
धारयन्तो ध्वजाग्रेषु द्रौपदेया महारथाः ॥ ७.४०.१९ ॥
The sons of Draupadī, great chariot-warriors, bore on the tips of their banners the likenesses of Dharma, Vāyu, Indra and the Aśvins.
7.40.20
सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
केकया धृष्टकेतुश्च मात्स्याः पाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.४०.२० ॥
Sātyaki and Ekitāna, Dhṛṣṭadyumna and Śikhaṇḍin, the Kekayas, Dhṛṣṭaketu, the Matsyas, the Pāñcālas and the Sṛñjayas.
7.40.21
पाण्डवाश्च मुदा युक्ता युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
अभ्यद्रवन्त त्वरिता द्रोणानीकं बिभित्सवः ॥ ७.४०.२१ ॥
And the Pāṇḍavas, filled with joy and led by Yudhiṣṭhira, swiftly rushed upon the army of Droṇa, desiring to pierce it.
7.40.22
ततोऽभवन्महायुद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
जयमाकाङ्क्षमाणानां शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.४०.२२ ॥
Then a great battle arose between your people and the enemy, between heroes who desired victory and would not turn back.
7.40.23
तथा तु वर्तमाने वै सङ्ग्रामेऽतिभयंकरे ।
दुर्योधनो महाराज राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.२३ ॥
Thus, great king, while that most terrible battle was raging, Duryodhana spoke these words to the son of Rādhā.
7.40.24
पश्य दुःशासनं वीरमभिमन्युवशंगतम् ।
प्रतपन्तमिवादित्यं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे। ॥ ७.४०.२४ ॥
Look at the hero Duḥśāsana, come under the power of Abhimanyu, blazing like the sun and striking down enemies in battle.
7.40.25
अथ चैते सुसंरब्धाः सिंहा इव बलोत्कटाः ।
सौभद्रमुद्यतास्त्रातुमभ्यधावन्त पाण्डवाः ॥ ७.४०.२५ ॥
Then these Pāṇḍavas, greatly enraged and fierce with strength like lions, eager to protect the son of Subhadrā, rushed forward.
7.40.26
ततः कर्णः शरैस्तीक्ष्णैरभिमन्युं दुरासदम् ।
अभ्यवर्षत सङ्क्रुद्धः पुत्रस्य हितकृत्तव ॥ ७.४०.२६ ॥
Then Karṇa, enraged and wishing well for your son, rained sharp arrows upon the unassailable Abhimanyu.
7.40.27
तस्य चानुचरांस्तीक्ष्णैर्विव्याघ परमेषुभिः ।
अवज्ञापूर्वकं शूरः सौभद्रस्य परणाजिरे ॥ ७.४०.२७ ॥
That hero, with contempt, pierced even Abhimanyu's followers on the battlefield with sharp, supreme arrows.
7.40.28
अभिमन्युस्तु राधेयं त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ।
अविध्यत्त्वरितो राजन्द्रोणं प्रेप्सुर्महामनाः ॥ ७.४०.२८ ॥
But, O king, Abhimanyu of great spirit, eager to reach Droṇa, swiftly pierced Karṇa, son of Rādhā, with seventy-three arrows.
7.40.29
तं तथा नाशकत्कश्चिद्दोणाद्वारयितुं रथी ।
आरुजन्तं रथव्रातान्वज्रहस्तात्मजात्मजम् ॥ ७.४०.२९ ॥
No charioteer from Droṇa's side could hold back that son of the son of the thunder-handed one, who was smashing the ranks of chariots.
7.40.30
ततः कर्णो जयप्रेप्सुर्मानी सर्वधनुष्मताम् ।
सौभद्रं शतशोऽविध्यदुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.४०.३० ॥
Then Karṇa, proud among all archers and seeking victory, pierced Saubhadra (Abhimanyu) a hundred times, displaying his supreme weapons.
7.40.31
सोऽस्त्रैरस्त्रविदां श्रेष्ठो रामशिष्यः प्रतापवान् ।
समरे शत्रुदुर्धर्षमभिमन्युमपीडयत् ॥ ७.४०.३१ ॥
That mighty Karṇa, best of weapon-masters and disciple of Rāma, afflicted Abhimanyu in battle with his weapons—Abhimanyu, unassailable by his enemies.
7.40.32
स तथा पीड्यमानस्तु राधेयेनास्त्रवृष्टिभिः ।
समरेऽमरसङ्काशः सौभद्रो न व्यशीर्यत ॥ ७.४०.३२ ॥
Though thus afflicted by a shower of weapons from the son of Rādhā, Saubhadra, like a god, did not falter in battle.
7.40.33
ततः शिलाशितैस्तीक्ष्णैर्भल्लैरानतपर्वभिः ।
छित्त्वा धनूंषि शूराणामार्जुनिः कर्णमार्दयत् ॥ ७.४०.३३ ॥
Then the son of Arjuna, cutting the bows of the heroes with keen bhalla arrows sharpened on the whetstone and with bent joints, afflicted Karṇa.
7.40.34
धनुर्मण्डलनिर्मुक्तैः शरैराशीविषोपमैः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४०.३४ ॥
With arrows released from the circle of his bow, like venomous serpents, he swiftly struck the umbrella, banner, charioteer and horses, smiling as if in sport.
7.40.35
कर्णोऽपि चास्य चिक्षेप बाणान्सन्नतपर्वणः ।
असम्ब्रान्तश्च तान्सर्वानगृह्णात्फल्गुनात्मजः ॥ ७.४०.३५ ॥
Karṇa also hurled arrows with bent joints at him, but the son of Phalguna, unperturbed, caught them all.
7.40.36
ततो मुहूर्तात्कर्णस्य बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सध्वजं कार्मुकं वीरश्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.४०.३६ ॥
Then in a moment the mighty hero, with a single arrow, cut Karṇa's bow together with its banner and brought it down to the ground.
7.40.37
ततः कृच्छ्रगतं कर्णं दृष्ट्वा कर्णादनन्तरः ।
सौभद्रमभ्ययात्तूर्णं दृढमुद्यम्य कार्मुकम् ॥ ७.४०.३७ ॥
Then, seeing Karṇa in distress, the warrior next after Karṇa firmly raised his bow and swiftly advanced upon Saubhadra.
7.40.38
तत उच्चुक्रुशुः पार्थास्तेषां चानुचरा जनाः ।
वादित्राणि च सञ्जघ्नः सौभद्रं चापि तुष्टुवुः ॥ ७.४०.३८ ॥
Then the Pārthas and their followers cried out loudly, struck up the musical instruments, and also praised Saubhadra.