മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
ततः समभवद्युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
तस्मिन्काले महाबाहुः सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४०.१ ॥
അപ്പോൾ ആ രണ്ടു പുരുഷസിംഹങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത് മഹാബാഹുവായ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന സൗഭദ്രൻ (അഭിമന്യു)...
7.40.2
सशरं कार्मुकं छित्त्वा लाघवेन व्यपातयत् ।
दुःशासनं शरैस्तीक्ष्णैः संततक्ष समन्ततः ॥ ७.४०.२ ॥
അവൻ വൈദഗ്ധ്യത്തോടെ ദുശ്ശാസനന്റെ അമ്പോടുകൂടിയ വില്ല് മുറിച്ചു വീഴ്ത്തി; മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ അവനെ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും തുളച്ചു.
7.40.3
शरविक्षतगात्रं तु प्रत्यमित्रमवस्थितम् ।
अभिमन्युः स्मयन्धीमान्दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ७.४०.३ ॥
അമ്പുകളാൽ ശരീരം മുറിഞ്ഞിട്ടും ഉറച്ചു നിന്ന ആ ശത്രുവായ ദുശ്ശാസനനോട് ബുദ്ധിമാനായ അഭിമന്യു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
7.40.4
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रमे मानिनं शूरमागतम् ।
निष्ठुरं त्यक्तधर्माणमाक्रोशनपरायणम् ॥ ७.४०.४ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ അഹങ്കാരിയും ശൂരനും നിഷ്ഠുരനും ധർമം ഉപേക്ഷിച്ചവനും ആക്രോശത്തിൽ മുഴുകിയവനുമായ നിന്നെ ഇപ്പോൾ എതിരെ കാണുന്നു.
7.40.5
यत्सभायां त्वया राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शृण्वतः ।
कोपितः परुषैर्वाक्यैर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.४०.५ ॥
സഭയിൽ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ കേൾക്കെ, നീ പരുഷവാക്കുകളാൽ ധർമരാജനായ യുധിഷ്ഠിരനെ കോപിപ്പിച്ചു.
7.40.6
जयोन्मत्तेन भीमश्च बह्वबद्धं प्रभाषितः ।
अक्षकूटं समाश्रित्य सौबलस्यात्मनो बलम् ॥ ७.४०.६ ॥
ജയമദത്താൽ ഉന്മത്തനായി നീ ഭീമനോടും ഒട്ടേറെ അനുചിതവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; ശകുനിയുടെ കള്ളച്ചൂതുകളുടെ ബലത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചു.
7.40.7
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं तस्य कोपान्महात्मनः ।
परवित्तापहारस्य कोधस्याप्रशमस्य च ॥ ७.४०.७ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം അപഹരിച്ചവനും ശമിക്കാത്ത കോപമുള്ളവനുമായ ആ മഹാത്മാവിന്റെ കോപത്താൽ ഇതു നിനക്കു വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
7.40.8
लोभस्य ज्ञाननाशस्य द्रोहस्यात्याहितस्य च ।
पितॄणां मम राज्यस्य हरणस्योग्रधन्विनाम् ॥ ७.४०.८ ॥
ജ്ഞാനത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ലോഭം, ദ്രോഹം, കഠിനമായ അപകാരം, ഉഗ്രധനുർധരന്മാർ എന്റെ പിതൃക്കളുടെ രാജ്യം അപഹരിച്ചത്—
7.40.9
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं प्रकोपाद्वै महात्मनाम् ।
स तस्योग्रमधर्मस्य फलं प्राप्नुहि दुर्मते ॥ ७.४०.९ ॥
അതുകൊണ്ട് മഹാത്മാക്കളുടെ മഹാകോപത്താൽ ഇതു നിനക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ദുർമതേ, ആ അധർമ്മത്തിന്റെ ഉഗ്രഫലം ഇപ്പോൾ നീ അനുഭവിക്കുക.
7.40.10
शासिताऽस्म्यद्य ते बाणैः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
अद्याहमनृणस्तस्य कोपस्य भविता रणे ॥ ७.४०.१० ॥
ഇന്ന് സർവ്വസൈന്യവും കാൺകെ ഞാൻ നിന്നെ ബാണങ്ങളാൽ ശിക്ഷിക്കും. ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ആ കോപത്തിന്റെ കടം ഞാൻ വീട്ടും.
7.40.11
अमर्षितायाः कृष्णायाः काङ्क्षितस्य च मे पितुः ।
अद्य कौरव्य भीमस्य भवितास्म्यनृणो युधि।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणं ॥ ७.४०.११ ॥
കോപിച്ച കൃഷ്ണയുടെയും (ദ്രൗപദിയുടെ) എന്റെ പിതാവിന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെയും കടം — ഇന്ന്, ഹേ കൗരവ്യാ, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ കടമുക്തനാകും. നീ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ജീവനോടെ എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് നീ രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.
7.40.12
एवमुक्त्वा महाबाहुर्बाणं दुःशासनान्तकम् ।
संदधे परवीरघ्नः कालाग्न्यनिलवर्चसम् ॥ ७.४०.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബാഹുവായ, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദുഃശാസനനെ അന്തകനാക്കുന്ന, കാലാഗ്നിയും കാറ്റും പോലെ തേജസ്സുള്ള ബാണം ഒരുക്കി.
7.40.13
तस्योरस्तूर्णमासाद्य जत्रुदेशे विभिद्य तम् ।
जगाम सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः।
अथैनं पञ्चविंशत्या पुनरेव समार्पयत् ॥ ७.४०.१३ ॥
ആ ശരം വേഗത്തിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലെത്തി, കോളർബോൺ ഭാഗം തുളച്ച്, ഉറുമ്പുപുറ്റിൽ കടക്കുന്ന പാമ്പുപോലെ പുംഖത്തോടൊപ്പം കടന്നുപോയി.
7.40.15
रणमध्यादपोवाह सौभद्रशरपीडितम् ॥ ७.४०.१५ ॥
സൗഭദ്രന്റെ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതനായ അവനെ യുദ്ധമധ്യത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുപോയി.
7.40.16
पाण्डवा द्रौपदेयाश्च विराटश्च समीक्ष्य तम् ।
पाञ्चालाः केकयाश्चैव सिंहनादमथानदन् ॥ ७.४०.१६ ॥
പാണ്ഡവരും ദ്രൗപദീപുത്രന്മാരും വിരാടനും അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാഞ്ചാലരും കേകയരും സിംഹനാദം മുഴക്കി.
7.40.17
वादित्राणि च सर्वाणि नानालिङ्गानि सर्वशः ।
प्रावादयन्त संहृष्टाः पाण्डूनां तत्र सैनिकाः ॥ ७.४०.१७ ॥
പാണ്ഡവസൈനികർ സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ പലതരം വാദ്യങ്ങളെല്ലാം മുഴക്കി.
7.40.18
अपश्यन्स्मयमानाश्च सौभद्रस्य विचेष्टितम् ।
अत्यन्तवैरिणं दृप्तं दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम् ॥ ७.४०.१८ ॥
സൗഭദ്രന്റെ പ്രവൃത്തി കണ്ട് അവർ പുഞ്ചിരിച്ചു; അത്യന്തം ശത്രുവായ, ഗർവിഷ്ഠനായ ശത്രു പരാജിതനായത് കണ്ട്.
7.40.19
धर्ममारुतशक्राणामश्विनोः प्रतिमास्तथा ।
धारयन्तो ध्वजाग्रेषु द्रौपदेया महारथाः ॥ ७.४०.१९ ॥
ധർമ്മൻ, വായു, ഇന്ദ്രൻ, അശ്വിനികൾ എന്നിവരുടെ പ്രതിമകൾ കൊടിമുനകളിൽ ധരിച്ച ദ്രൗപദീപുത്രന്മാർ മഹാരഥന്മാരായിരുന്നു.
7.40.20
सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
केकया धृष्टकेतुश्च मात्स्याः पाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.४०.२० ॥
സാത്യകി, ചേകിതാനൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും, കേകയർ, ധൃഷ്ടകേതു, മത്സ്യർ, പാഞ്ചാലർ, സൃഞ്ജയർ.
7.40.21
पाण्डवाश्च मुदा युक्ता युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
अभ्यद्रवन्त त्वरिता द्रोणानीकं बिभित्सवः ॥ ७.४०.२१ ॥
യുധിഷ്ഠിരനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ സന്തുഷ്ടരായ പാണ്ഡവർ, ദ്രോണസൈന്യത്തെ പിളർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.40.22
ततोऽभवन्महायुद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
जयमाकाङ्क्षमाणानां शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.४०.२२ ॥
അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തുള്ളവരും ശത്രുക്കളും തമ്മിൽ, ജയം ആഗ്രഹിച്ച് പിന്തിരിയാത്ത വീരന്മാരുടെ മഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി.
7.40.23
तथा तु वर्तमाने वै सङ्ग्रामेऽतिभयंकरे ।
दुर्योधनो महाराज राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.२३ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ അതിഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ ദുര്യോധനൻ രാധേയനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.40.24
पश्य दुःशासनं वीरमभिमन्युवशंगतम् ।
प्रतपन्तमिवादित्यं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे। ॥ ७.४०.२४ ॥
അഭിമന്യുവിന്റെ വശത്തായ വീരൻ ദുഃശാസനനെ നോക്കൂ; സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നു.
7.40.25
अथ चैते सुसंरब्धाः सिंहा इव बलोत्कटाः ।
सौभद्रमुद्यतास्त्रातुमभ्यधावन्त पाण्डवाः ॥ ७.४०.२५ ॥
അപ്പോൾ ഈ പാണ്ഡവർ അത്യന്തം ക്രുദ്ധരായി, ബലംകൊണ്ട് ഉഗ്രരായ സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ സൗഭദ്രനെ രക്ഷിക്കാൻ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.40.26
ततः कर्णः शरैस्तीक्ष्णैरभिमन्युं दुरासदम् ।
अभ्यवर्षत सङ्क्रुद्धः पुत्रस्य हितकृत्तव ॥ ७.४०.२६ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ കോപിച്ച് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ, ആർക്കും അടുക്കാനാകാത്ത അഭിമന്യുവിന്മേൽ വർഷിച്ചു; അവൻ നിന്റെ പുത്രന്റെ ഹിതം ചെയ്യുന്നവനായിരുന്നു.
7.40.27
तस्य चानुचरांस्तीक्ष्णैर्विव्याघ परमेषुभिः ।
अवज्ञापूर्वकं शूरः सौभद्रस्य परणाजिरे ॥ ७.४०.२७ ॥
ആ വീരൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവജ്ഞയോടെ സൗഭദ്രന്റെ (അഭിമന്യുവിന്റെ) അനുചരന്മാരെയും മൂർച്ചയുള്ള ഉത്തമ അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.40.28
अभिमन्युस्तु राधेयं त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ।
अविध्यत्त्वरितो राजन्द्रोणं प्रेप्सुर्महामनाः ॥ ७.४०.२८ ॥
പക്ഷേ, രാജാവേ! മഹാമനസ്കനായ അഭിമന്യു ദ്രോണരെ എത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച് വേഗത്തിൽ രാധേയനായ കർണനെ എഴുപത്തിമൂന്ന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.40.29
तं तथा नाशकत्कश्चिद्दोणाद्वारयितुं रथी ।
आरुजन्तं रथव्रातान्वज्रहस्तात्मजात्मजम् ॥ ७.४०.२९ ॥
രഥസമൂഹങ്ങളെ തകർത്തുകൊണ്ടിരുന്ന വജ്രഹസ്തന്റെ (ഇന്ദ്രന്റെ) പുത്രന്റെ പുത്രനെ (അഭിമന്യുവിനെ) ദ്രോണരിൽ നിന്ന് ഒരു രഥികനും അങ്ങനെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
7.40.30
ततः कर्णो जयप्रेप्सुर्मानी सर्वधनुष्मताम् ।
सौभद्रं शतशोऽविध्यदुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.४०.३० ॥
അപ്പോൾ ജയം കാംക്ഷിച്ച, ധനുർധാരികളിൽ എല്ലാവരിലും അഭിമാനിയായ കർണൻ ഉത്തമാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സൗഭദ്രനെ (അഭിമന്യുവിനെ) നൂറുതവണ തുളച്ചു.
7.40.31
सोऽस्त्रैरस्त्रविदां श्रेष्ठो रामशिष्यः प्रतापवान् ।
समरे शत्रुदुर्धर्षमभिमन्युमपीडयत् ॥ ७.४०.३१ ॥
ആയുധവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനും പരശുരാമശിഷ്യനും പ്രതാപിയുമായ ആ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് അജയ്യനായ അഭിമന്യുവിനെ തന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ പീഡിപ്പിച്ചു.
7.40.32
स तथा पीड्यमानस्तु राधेयेनास्त्रवृष्टिभिः ।
समरेऽमरसङ्काशः सौभद्रो न व्यशीर्यत ॥ ७.४०.३२ ॥
രാധയുടെ പുത്രൻ (കർണ്ണൻ) അസ്ത്രവർഷത്താൽ ഇങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, ദേവതുല്യനായ സൗഭദ്രൻ (അഭിമന്യു) യുദ്ധത്തിൽ തളർന്നില്ല.
7.40.33
ततः शिलाशितैस्तीक्ष्णैर्भल्लैरानतपर्वभिः ।
छित्त्वा धनूंषि शूराणामार्जुनिः कर्णमार्दयत् ॥ ७.४०.३३ ॥
അപ്പോൾ അർജുനപുത്രൻ (അഭിമന്യു) കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ, വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള തീക്ഷ്ണമായ ഭല്ലങ്ങളാൽ വീരന്മാരുടെ വില്ലുകൾ മുറിച്ച് കർണ്ണനെ പീഡിപ്പിച്ചു.
7.40.34
धनुर्मण्डलनिर्मुक्तैः शरैराशीविषोपमैः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४०.३४ ॥
വില്ലിന്റെ വൃത്തത്തിൽ നിന്ന് വിട്ട, വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് സമാനമായ അമ്പുകളാൽ അവൻ കുട, ധ്വജം, സാരഥി, കുതിരകൾ എന്നിവയോടെ വേഗത്തിൽ (ആക്രമിച്ചു), പുഞ്ചിരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
7.40.35
कर्णोऽपि चास्य चिक्षेप बाणान्सन्नतपर्वणः ।
असम्ब्रान्तश्च तान्सर्वानगृह्णात्फल्गुनात्मजः ॥ ७.४०.३५ ॥
കർണ്ണനും അവന്റെമേൽ വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു; എന്നാൽ ഫൽഗുനപുത്രൻ (അഭിമന്യു) കലങ്ങാതെ അവയെല്ലാം പിടിച്ചെടുത്തു.
7.40.36
ततो मुहूर्तात्कर्णस्य बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सध्वजं कार्मुकं वीरश्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.४०.३६ ॥
പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനകം ആ വീരൻ ഒരൊറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് കർണ്ണന്റെ കൊടിയോടൊപ്പം വില്ല് മുറിച്ച് നിലത്തു വീഴ്ത്തി.
7.40.37
ततः कृच्छ्रगतं कर्णं दृष्ट्वा कर्णादनन्तरः ।
सौभद्रमभ्ययात्तूर्णं दृढमुद्यम्य कार्मुकम् ॥ ७.४०.३७ ॥
പിന്നെ കർണ്ണൻ ദുരിതത്തിലായതു കണ്ട്, കർണ്ണന് പിന്നാലെയുള്ളവൻ ഉറപ്പോടെ വില്ലുയർത്തി വേഗത്തിൽ സൗഭദ്രനെ (അഭിമന്യുവിനെ) ആക്രമിച്ചു.
7.40.38
तत उच्चुक्रुशुः पार्थास्तेषां चानुचरा जनाः ।
वादित्राणि च सञ्जघ्नः सौभद्रं चापि तुष्टुवुः ॥ ७.४०.३८ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥന്മാരും അവരുടെ അനുചരന്മാരായ ജനങ്ങളും ഉച്ചത്തിൽ ആർത്തുവിളിച്ചു; വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കി; സൗഭദ്രനെയും സ്തുതിച്ചു.