மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
ततः समभवद्युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
तस्मिन्काले महाबाहुः सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४०.१ ॥
அப்போது அந்த இரு புருஷசிம்மங்களுக்கிடையே போர் மூண்டது. அப்பொழுது பெரும்புயம் கொண்ட, பகைவீரர்களை அழிக்கும் சௌபத்ரன் (அபிமன்யு)...
7.40.2
सशरं कार्मुकं छित्त्वा लाघवेन व्यपातयत् ।
दुःशासनं शरैस्तीक्ष्णैः संततक्ष समन्ततः ॥ ७.४०.२ ॥
அவன் சாமர்த்தியமாக துச்சாசனனின் வில்லை அம்புடன் அறுத்து வீழ்த்தினான்; கூரிய அம்புகளால் அவனை எல்லா பக்கங்களிலும் துளைத்தான்.
7.40.3
शरविक्षतगात्रं तु प्रत्यमित्रमवस्थितम् ।
अभिमन्युः स्मयन्धीमान्दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ७.४०.३ ॥
அம்புகளால் உடல் காயம்பட்டும் உறுதியாக நின்ற அந்த எதிரி துச்சாசனனிடம், ஞானியான அபிமன்யு புன்னகைத்துக்கொண்டு கூறினான்.
7.40.4
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रमे मानिनं शूरमागतम् ।
निष्ठुरं त्यक्तधर्माणमाक्रोशनपरायणम् ॥ ७.४०.४ ॥
நல்லூழால் போரில் பெருமையும் வீரமும் கொண்ட, கொடியவனும், தர்மத்தைக் கைவிட்டவனும், வசைபாடுவதில் ஈடுபட்டவனுமாகிய உன்னை இப்போது காண்கிறேன்.
7.40.5
यत्सभायां त्वया राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शृण्वतः ।
कोपितः परुषैर्वाक्यैर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.४०.५ ॥
சபையில் மன்னன் திருதராஷ்டிரன் கேட்கும்போதே, நீ கடுமையான சொற்களால் தர்மராஜனாகிய யுதிஷ்டிரனைச் சினமூட்டினாய்.
7.40.6
जयोन्मत्तेन भीमश्च बह्वबद्धं प्रभाषितः ।
अक्षकूटं समाश्रित्य सौबलस्यात्मनो बलम् ॥ ७.४०.६ ॥
வெற்றிக் களிப்பில் மதிமயங்கி நீ பீமனிடமும் பல தகாத சொற்களைப் பேசினாய்; சகுனியின் வஞ்சகப் பகடைகளையே நம்பிப் பெருமை கொண்டாய்.
7.40.7
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं तस्य कोपान्महात्मनः ।
परवित्तापहारस्य कोधस्याप्रशमस्य च ॥ ७.४०.७ ॥
பிறர் செல்வத்தைக் கவர்ந்த, சாந்தமடையாத கோபம் கொண்ட அந்த மகாத்மாவின் கோபத்தினால் இது உன்னால் அடையப்பட்டது.
7.40.8
लोभस्य ज्ञाननाशस्य द्रोहस्यात्याहितस्य च ।
पितॄणां मम राज्यस्य हरणस्योग्रधन्विनाम् ॥ ७.४०.८ ॥
ஞானத்தை அழிக்கும் பேராசை, துரோகம், பெரும் தீங்கு, மற்றும் கடுமையான வில்லாளிகள் என் முன்னோர்களின் அரசைப் பறித்ததன் விளைவு—
7.40.9
तत्त्वयेदमनुप्राप्तं प्रकोपाद्वै महात्मनाम् ।
स तस्योग्रमधर्मस्य फलं प्राप्नुहि दुर्मते ॥ ७.४०.९ ॥
ஆகையால் இது மகாத்மாக்களின் பெரும் கோபத்தினால் உன்னால் அடையப்பட்டது. தீய புத்தியுள்ளவனே, அந்த அதர்மத்தின் கடுமையான பலனை இப்போது அடைவாயாக.
7.40.10
शासिताऽस्म्यद्य ते बाणैः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
अद्याहमनृणस्तस्य कोपस्य भविता रणे ॥ ७.४०.१० ॥
இன்று அனைத்துப் படைகளும் பார்க்க, உன்னை அம்புகளால் நான் தண்டிப்பேன். இன்று போரில் அந்தக் கோபத்தின் கடனிலிருந்து நான் விடுபடுவேன்.
7.40.11
अमर्षितायाः कृष्णायाः काङ्क्षितस्य च मे पितुः ।
अद्य कौरव्य भीमस्य भवितास्म्यनृणो युधि।
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणं ॥ ७.४०.११ ॥
கோபமுற்ற கிருஷ்ணையின் கடனும், என் தந்தையின் விருப்பமும் — இன்று, ஓ குருவின் வழியவனே, போரில் பீமன் கடனற்றவனாவான். நீ போரை விட்டு ஓடாவிட்டால், உயிருடன் என் கையிலிருந்து நீ தப்ப மாட்டாய்.
7.40.12
एवमुक्त्वा महाबाहुर्बाणं दुःशासनान्तकम् ।
संदधे परवीरघ्नः कालाग्न्यनिलवर्चसम् ॥ ७.४०.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பெருந்தோள் கொண்ட, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவன், துச்சாசனனை முடிக்கும் அம்பை, காலாக்னியும் காற்றும் போன்ற ஒளியுடன் பொருத்தினான்.
7.40.13
तस्योरस्तूर्णमासाद्य जत्रुदेशे विभिद्य तम् ।
जगाम सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः।
अथैनं पञ्चविंशत्या पुनरेव समार्पयत् ॥ ७.४०.१३ ॥
அது விரைவாக அவனது மார்பை அடைந்து, காலெலும்புப் பகுதியைத் துளைத்து, புட்டத்துடன் சேர்ந்து புற்றில் நுழையும் பாம்பைப் போல சென்றது.
7.40.15
रणमध्यादपोवाह सौभद्रशरपीडितम् ॥ ७.४०.१५ ॥
சௌபத்ரனின் அம்புகளால் வருந்தியவனை போர்க்களத்தின் நடுவிலிருந்து தூக்கிச் சென்றனர்.
7.40.16
पाण्डवा द्रौपदेयाश्च विराटश्च समीक्ष्य तम् ।
पाञ्चालाः केकयाश्चैव सिंहनादमथानदन् ॥ ७.४०.१६ ॥
பாண்டவர்களும், திரௌபதியின் மைந்தர்களும், விராடனும் அவனைக் கண்டு, பாஞ்சாலர்களும் கேகயர்களும் சிங்கக் கர்ஜனை செய்தனர்.
7.40.17
वादित्राणि च सर्वाणि नानालिङ्गानि सर्वशः ।
प्रावादयन्त संहृष्टाः पाण्डूनां तत्र सैनिकाः ॥ ७.४०.१७ ॥
பாண்டவர்களின் வீரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கு பல்வேறு வகையான அனைத்து இசைக்கருவிகளையும் ஒலிக்கச் செய்தனர்.
7.40.18
अपश्यन्स्मयमानाश्च सौभद्रस्य विचेष्टितम् ।
अत्यन्तवैरिणं दृप्तं दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम् ॥ ७.४०.१८ ॥
சௌபத்ரனின் செயலைக் கண்டு அவர்கள் புன்னகைத்தனர்; மிகவும் பகைமை கொண்ட, செருக்குடைய எதிரி தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு.
7.40.19
धर्ममारुतशक्राणामश्विनोः प्रतिमास्तथा ।
धारयन्तो ध्वजाग्रेषु द्रौपदेया महारथाः ॥ ७.४०.१९ ॥
தர்மன், வாயு, இந்திரன், அஸ்வினி இரட்டையர்களின் உருவங்களைத் தங்கள் கொடிகளின் நுனிகளில் தாங்கிய திரௌபதியின் மைந்தர்கள் மகாரதர்கள்.
7.40.20
सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
केकया धृष्टकेतुश्च मात्स्याः पाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.४०.२० ॥
சாத்யகி, சேகிதானர், திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, கேகயர், திருஷ்டகேது, மத்சyar, பாஞ்சாலர், ஸ்ருஞ்சயர் ஆகியோர்.
7.40.21
पाण्डवाश्च मुदा युक्ता युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
अभ्यद्रवन्त त्वरिता द्रोणानीकं बिभित्सवः ॥ ७.४०.२१ ॥
யுதிஷ்டிரனை முன்னிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் வந்த பாண்டவர்கள், துரோணரின் படையைப் பிளக்க விரைந்து தாக்கினர்.
7.40.22
ततोऽभवन्महायुद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
जयमाकाङ्क्षमाणानां शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ७.४०.२२ ॥
அப்போது உங்கள் படையினருக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே வெற்றியை விரும்பி பின்வாங்காத வீரர்களின் பெரும் போர் மூண்டது.
7.40.23
तथा तु वर्तमाने वै सङ्ग्रामेऽतिभयंकरे ।
दुर्योधनो महाराज राधेयमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.२३ ॥
மஹாராஜனே, இவ்வாறு மிகக் கொடிய போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, துரியோதனன் ராதேயனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.40.24
पश्य दुःशासनं वीरमभिमन्युवशंगतम् ।
प्रतपन्तमिवादित्यं निघ्नन्तं शात्रवान्रणे। ॥ ७.४०.२४ ॥
அபிமன்யுவின் வசத்தில் சிக்கிய வீரன் துச்சாசனனைப் பார், சூரியனைப் போல் சுடர்விட்டு போரில் பகைவர்களை அழிக்கிறான்.
7.40.25
अथ चैते सुसंरब्धाः सिंहा इव बलोत्कटाः ।
सौभद्रमुद्यतास्त्रातुमभ्यधावन्त पाण्डवाः ॥ ७.४०.२५ ॥
அப்போது மிகுந்த சினங்கொண்ட இந்த பாண்டவர்கள், வலிமையால் வெறிகொண்ட சிங்கங்களைப் போல, சௌபத்ரனைக் காக்க விரைந்து பாய்ந்தனர்.
7.40.26
ततः कर्णः शरैस्तीक्ष्णैरभिमन्युं दुरासदम् ।
अभ्यवर्षत सङ्क्रुद्धः पुत्रस्य हितकृत्तव ॥ ७.४०.२६ ॥
பின்னர் கர்ணன் கோபமடைந்து கூரிய அம்புகளால் கடக்க முடியாத அபிமன்யுவின் மீது மழை போல் பொழிந்தான்; அவன் உம் மகனுக்கு நன்மை செய்பவன்.
7.40.27
तस्य चानुचरांस्तीक्ष्णैर्विव्याघ परमेषुभिः ।
अवज्ञापूर्वकं शूरः सौभद्रस्य परणाजिरे ॥ ७.४०.२७ ॥
அந்த வீரன் போர்க்களத்தில் அவமதிப்புடன் சௌபத்ரனின் (அபிமன்யுவின்) பின்பற்றுவோரையும் கூரிய உயர் அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.40.28
अभिमन्युस्तु राधेयं त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ।
अविध्यत्त्वरितो राजन्द्रोणं प्रेप्सुर्महामनाः ॥ ७.४०.२८ ॥
ஆனால் அரசே! மகாமனம் கொண்ட அபிமன்யு துரோணரை அடைய விரைந்து, ராதையின் மகன் கர்ணனை எழுபத்தி மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.40.29
तं तथा नाशकत्कश्चिद्दोणाद्वारयितुं रथी ।
आरुजन्तं रथव्रातान्वज्रहस्तात्मजात्मजम् ॥ ७.४०.२९ ॥
துரோணரிடமிருந்து, தேர்ப்படைகளை நொறுக்கிக் கொண்டிருந்த வஜ்ரகரனின் மகனின் மகனை (அபிமன்யுவை) எந்த தேர்வீரனும் அவ்வாறு தடுக்க இயலவில்லை.
7.40.30
ततः कर्णो जयप्रेप्सुर्मानी सर्वधनुष्मताम् ।
सौभद्रं शतशोऽविध्यदुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.४०.३० ॥
பின்னர் வெற்றியை விரும்பிய, வில்லாளிகளுள் பெருமிதம் கொண்ட கர்ணன் உயர்ந்த அஸ்திரங்களைக் காட்டிக்கொண்டு சௌபத்ரனை (அபிமன்யுவை) நூறு முறை துளைத்தான்.
7.40.31
सोऽस्त्रैरस्त्रविदां श्रेष्ठो रामशिष्यः प्रतापवान् ।
समरे शत्रुदुर्धर्षमभिमन्युमपीडयत् ॥ ७.४०.३१ ॥
அந்த அஸ்திரவேத்தர்களில் சிறந்தவனும், பரசுராமரின் சீடனும், வலிமையுள்ள கர்ணன் போரில் எதிரிகளால் வெல்ல முடியாத அபிமன்யுவை தன் அஸ்திரங்களால் வாட்டினான்.
7.40.32
स तथा पीड्यमानस्तु राधेयेनास्त्रवृष्टिभिः ।
समरेऽमरसङ्काशः सौभद्रो न व्यशीर्यत ॥ ७.४०.३२ ॥
ராதையின் மகன் (கர்ணன்) அஸ்திரங்களின் மழையால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்டபோதிலும், தேவனுக்கு ஒப்பான சௌபத்ரன் (அபிமன்யு) போரில் தளரவில்லை.
7.40.33
ततः शिलाशितैस्तीक्ष्णैर्भल्लैरानतपर्वभिः ।
छित्त्वा धनूंषि शूराणामार्जुनिः कर्णमार्दयत् ॥ ७.४०.३३ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனின் மகன் (அபிமன்யு), கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட, வளைந்த முனைகளுடைய கூரிய பல்ல அம்புகளால் வீரர்களின் வில்களை அறுத்து கர்ணனைத் துன்புறுத்தினான்.
7.40.34
धनुर्मण्डलनिर्मुक्तैः शरैराशीविषोपमैः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४०.३४ ॥
வில்வட்டத்திலிருந்து விடுபட்ட, நச்சுப் பாம்புகளுக்கு ஒத்த அம்புகளால் அவன் குடை, கொடி, சாரதி, குதிரைகளுடன் சேர்த்து விரைவாக (தாக்கினான்), புன்னகைப்பவன் போல.
7.40.35
कर्णोऽपि चास्य चिक्षेप बाणान्सन्नतपर्वणः ।
असम्ब्रान्तश्च तान्सर्वानगृह्णात्फल्गुनात्मजः ॥ ७.४०.३५ ॥
கர்ணனும் அவன்மீது வளைந்த முனைகளுடைய அம்புகளை எய்தான்; ஆனால் பல்குனனின் மகன் (அபிமன்யு) கலங்காமல் அவை அனைத்தையும் பற்றிக்கொண்டான்.
7.40.36
ततो मुहूर्तात्कर्णस्य बाणेनैकेन वीर्यवान् ।
सध्वजं कार्मुकं वीरश्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.४०.३६ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்தில் அந்த வலிமைமிக்க வீரன் ஒரே அம்பால் கர்ணனின் வில்லை, கொடியுடன் அறுத்து தரையில் வீழ்த்தினான்.
7.40.37
ततः कृच्छ्रगतं कर्णं दृष्ट्वा कर्णादनन्तरः ।
सौभद्रमभ्ययात्तूर्णं दृढमुद्यम्य कार्मुकम् ॥ ७.४०.३७ ॥
பின்னர் கர்ணன் துன்பத்தில் இருப்பதைக் கண்டு, கர்ணனுக்கு அடுத்தவன் உறுதியாக வில்லை ஏந்தி விரைவாக சௌபத்ரன் (அபிமன்யு) மீது பாய்ந்தான்.
7.40.38
तत उच्चुक्रुशुः पार्थास्तेषां चानुचरा जनाः ।
वादित्राणि च सञ्जघ्नः सौभद्रं चापि तुष्टुवुः ॥ ७.४०.३८ ॥
அப்போது பார்த்தர்களும் அவர்களின் தொண்டர்களும் உரத்த குரலில் ஆரவாரம் செய்தனர்; இசைக் கருவிகளை முழக்கி, சௌபத்ரரை (அபிமன்யுவை) புகழ்ந்தனர்.