ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.48.1
स कर्णं कर्णिना कर्णे पुनर्विव्याध फाल्गुनिः ।
शरैः पञ्चाशता चैनमविध्यत्कोपयन्भृशम् ॥ ७.४८.१ ॥
ଫାଲ୍ଗୁନି କର୍ଣ୍ଣକୁ କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟଣା ଶରରେ ପୁଣି ବିଦ୍ଧ କଲେ; ପଚାଶ ଶରରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧିତ କଲେ।
7.48.2
प्रतिविव्याध राधेयस्तावद्भिरथ तं पुनः ।
शरैराचितसर्वाङ्गो बह्वशोभत भारत ॥ ७.४८.२ ॥
ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ସେତିକି ଶରରେ ପ୍ରତିଆଘାତ କରି ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ହେ ଭାରତ, ଶରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ତାଙ୍କର ସର୍ବାଙ୍ଗ ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋଭିତ ହେଲା।
7.48.3
कर्णं चाप्यकरोत्क्रुद्धो रुधिरोत्पीडवाहिनम् ।
कर्णोऽपि विबभौ शूरः शरैश्छिन्नोऽसृगातप्लुः।
सन्धानुगतपर्यन्तः शरदीव दिवाकरः ॥ ७.४८.३ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ତସ୍ରୋତ ବହାଇଲେ; ଶୂର କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଶରରେ ଛିନ୍ନ, ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ, ଧନୁର ଜ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟଣା ଶରର ଅଗ୍ରଭାଗ ସହିତ ଶରତ୍ କାଳୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
7.48.4
तावुभौ शरचित्राङ्गौ रुधिरेण समुक्षितौ ।
बभूवतुर्महात्मानौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ७.४८.४ ॥
ଶରରେ ଚିତ୍ରିତ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ ପୁଷ୍ପିତ ଦୁଇ କିଂଶୁକ ବୃକ୍ଷ ପରି ହେଲେ।
7.48.5
अथ कर्णस्य सचिवान्षट् शूरांश्चित्रयोधिनः ।
साश्वसूतध्वजरथान्सौभद्रो निजघान ह ॥ ७.४८.५ ॥
ତା'ପରେ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର (ଅଭିମନ୍ୟୁ) କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଛଅ ଜଣ ଶୂର ସହାୟକ, ବିଚିତ୍ର ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି, ଧ୍ୱଜା ଓ ରଥ ସହିତ ବଧ କଲେ।
7.48.6
तथेतरान्महेष्वासान्दशभिर्दशभिः शरैः ।
प्रत्यविध्यदसम्भ्रान्तस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.४८.६ ॥
ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ମହାଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଦଶ ଶରରେ ଅବିଚଳିତ ଭାବେ ପ୍ରତିଆଘାତ କଲେ; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.48.7
मागधस्य तथा पुत्रं हत्वा षड्भिरजिह्मगैः ।
साश्वं ससूतं तरुणमश्वकेतुमपातयत् ॥ ७.४८.७ ॥
ସେହିପରି ମାଗଧର ପୁତ୍ରକୁ ବଧ କରି, ଛଅଟି ସିଧା ବାଣରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ସହିତ ଯୁବକ ଅଶ୍ୱକେତୁକୁ ପାତିତ କଲା।
7.48.8
मार्तिकावतकं भोजं ततः कुञ्जरकेतनम् ।
क्षुरप्रेण समुन्मथ्य ननाद विसृजन्शरान् ॥ ७.४८.८ ॥
ତା'ପରେ ମାର୍ତିକାବତକ ଏବଂ ହାତୀ ଧ୍ୱଜା ଥିବା ଭୋଜକୁ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତିତ କରି, ବାଣ ଛାଡ଼ି ସେ ଗର୍ଜନ କଲା।
7.48.9
तस्य दौःशासनिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
सूतमेकेन विव्याध दशभिश्चार्जुनात्मजम् ॥ ७.४८.९ ॥
ଦୁଃଶାସନର ପୁତ୍ର ତାହାର ଚାରି ବାଣରେ ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ, ଗୋଟିଏରେ ସାରଥିକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା, ଏବଂ ଦଶଟିରେ ଅର୍ଜୁନ ପୁତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.48.10
ततो दौःशासनिं कार्ष्णिर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
संरम्भाद्रक्तनयनो वाक्यमुच्चैरथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१० ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣ ପୁତ୍ର ଦୁଃଶାସନ ପୁତ୍ରକୁ ସାତଟି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
7.48.11
पिता तवाहवं त्यक्त्वा गतः कापुरुषो यथा ।
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे योद्धुं न त्वद्य मोक्ष्यसे ॥ ७.४८.११ ॥
ତୋ ପିତା ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି କାପୁରୁଷ ପରି ଚାଲିଗଲେ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଜାଣ; କିନ୍ତୁ ଆଜି ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ।
7.48.12
एतावदुक्त्वा वचनं कर्मारपरिमार्जितम् ।
नाराचं विससर्जास्मै तं द्रौणिस्त्रिभिराच्छिनत् ॥ ७.४८.१२ ॥
ଏତିକି ବାକ୍ୟ କହି, କମ୍ମାର ଘୋଡ଼ାଇଥିବା ଲୌହ ବାଣ ସେ ତା' ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲା; କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୋଣ ପୁତ୍ର ତିନୋଟି ବାଣରେ ତାକୁ କାଟିଦେଲା।
7.48.13
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा शल्यं त्रिभिरताडयत् ।
तं शल्यो नवभिर्बाणैर्गार्ध्रपत्रैरताडयत् ॥ ७.४८.१३ ॥
ସେ ତାର ଧ୍ୱଜା କାଟି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ତିନି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲା। ଶଲ୍ୟ ଶକୁନି ପଖା ଥିବା ନଅଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.48.14
हृद्यसम्भ्रान्तवद्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा हत्वोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ହୃଦୟରେ କୌଣସି ବିଚଳନ ନଥିବା ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା। ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ତାର ଧ୍ୱଜା କାଟି, ତାର ପଛରେ ଥିବା ଦୁଇ ସାରଥିଙ୍କୁ ବଧ କଲା।
7.48.15
तं विव्याधायसैः षड्भिः सोपाक्रामद्रथान्तरम् ।
शत्रुञ्जयं चन्द्रकेतुं मेघवेगं सुवर्चसम् ॥ ७.४८.१५ ॥
ସେ ତାକୁ ଲୌହ ଛଅଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କରି ଅନ୍ୟ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲା। ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ, ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁ, ମେଘବେଗ ଓ ସୁବର୍ଚସଙ୍କୁ (ସେ ଆଘାତ କଲା)।
7.48.16
सूर्यभासं च पञ्चैतान्हत्वा विव्याध सौबलम् ।
तं सौबलस्त्रिभिर्विद्ध्वा दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१६ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଭାସ ଓ ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେ ସୌବଳ (ଶକୁନି)ଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା। ସୌବଳ ତାକୁ ତିନି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ କରି ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.48.17
सर्व एनं विमथ्नीमः पुरैकैकं हिनस्ति नः ।
अथाब्रवीत्पुनर्द्रोणं कर्णो वैकर्तनो रणे ॥ ७.४८.१७ ॥
ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଏହାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା, ଏ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଏକକୁ ବଧ କରିବା ପୂର୍ବରୁ। ତା'ପରେ ରଣରେ ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ କହିଲା।
7.48.18
पुरा सर्वान्प्रमथ्नाति ब्रूह्यस्य वधम्माशु नः ।
ततो द्रोणो महेष्वासः सर्वांस्तान्प्रत्यभाषत ॥ ७.४८.१८ ॥
ଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଏହାର ବଧ କିପରି ହେବ ତାହା ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ କୁହ। ତେବେ ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
7.48.19
अस्ति वाऽस्यान्तरं किञ्चित्कुमारस्याथ पश्यत ।
अन्वस्य पितरं चाद्य चरतः सर्वतो दिशम् ॥ ७.४८.१९ ॥
ଏହି କୁମାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କି କିଛି ଅନ୍ତର ଅଛି? ଏବେ ଦେଖ, ଆଜି ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଚରଣ କରୁଛି।
7.48.20
शीघ्रतां नरसिंहस्य पाण्डवेयस्य पश्यत ।
धनुर्मण्डलमेवास्य रथमार्गेषु दृश्यते ॥ ७.४८.२० ॥
ନରସିଂହ ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ରୁତତା ଦେଖ। ରଥମାର୍ଗରେ ତାଙ୍କ ଧନୁର୍ମଣ୍ଡଳ ହିଁ ଦେଖାଯାଉଛି।
7.48.21
संदधानस्य विशिखाञ्शीघ्रं चैव विमुञ्चतः ।
आरुजन्नपि मे प्राणान्मोहयन्नपि सायकैः ॥ ७.४८.२१ ॥
ବାଣ ସନ୍ଧାନ କରି ଶୀଘ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ସେ ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କରୁଛି ଏବଂ ନିଜ ଶରରେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଛି।
7.48.22
प्रहर्षयति मां भूयः सौभद्रः परवीरहा ।
अतिमानं दधात्येष सौभद्रो विचरन्रणे ॥ ७.४८.२२ ॥
ଶତ୍ରୁ ବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌଭଦ୍ର ପୁଣି ମୋତେ ହର୍ଷିତ କରୁଛନ୍ତି। ରଣରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଏହି ସୌଭଦ୍ର ଅତ୍ୟଧିକ ଅଭିମାନ ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି।
7.48.23
अन्तरं यस्य संरब्धा न पश्यन्ति महारथाः ।
अस्यतो लघुहस्तस्य दिशः सर्वा महेषुभिः।
न विशेषं प्रपश्यामि रणे गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.४८.२३ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର ଦେଖି ନ ପାରନ୍ତି, ସେହି ଲଘୁହସ୍ତ, ମହାବାଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱାଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କୌଣସି ବିଶେଷତ୍ୱ ଦେଖୁନାହିଁ।
7.48.24
अथ कर्णः पुनर्द्रोणमाहार्जुनिशराहतः ।
स्थातव्यमिति तिष्ठामि पीड्यमानोऽभिमन्युना ॥ ७.४८.२४ ॥
ତେବେ ଅର୍ଜୁନ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ କର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ - 'ସ୍ଥିର ରହିବାକୁ ହେବ' ବୋଲି ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇଛି, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ।
7.48.25
तेजस्विनः कुमारस्य शराः परमदारुणाः ।
क्षिण्वन्ति हृदयं मेऽद्य घोराः पावकतेजसः ॥ ७.४८.२५ ॥
ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ କୁମାରଙ୍କ ବାଣ ଅତି ଭୟଙ୍କର; ଅଗ୍ନିତୁଲ୍ୟ ସେହି ଘୋର ବାଣ ଆଜି ମୋ ହୃଦୟ ବିଦ୍ଧ କରୁଛି।
7.48.26
तमाचार्योऽब्रवीत्कर्णं शनकैः प्रहसन्निव ।
अभेद्यमस्य कवचं युवा चाशुपराक्रमः ॥ ७.४८.२६ ॥
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଧୀରେ, ଯେମିତି ହସିହସି କହିଲେ: ଏହାର କବଚ ଅଭେଦ୍ୟ; ଏହି ଯୁବକ ଦ୍ରୁତ ପରାକ୍ରମୀ।
7.48.27
उपदिष्टा मया चास्य पितुः कवचधारणा ।
तामेष निखिलां वेत्ति ध्रुवं परपुरञ्जयः ॥ ७.४८.२७ ॥
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କବଚ ଧାରଣର ବିଧି ମୁଁ ହିଁ ଶିଖାଇଥିଲି; ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ଏ ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣେ।
7.48.28
शक्यं त्वस्य धनुश्छेत्तुं ज्यां च बाणैः समाहितैः ।
अभीषूंश्च हयांश्चैव तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.२८ ॥
ଏହାର ଧନୁ କାଟିବା ସମ୍ଭବ, ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିବା ବାଣରେ ଜ୍ୟା ମଧ୍ୟ; ଏହାର ଲଗାମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ପଛର ଦୁଇ ସାରଥି ମଧ୍ୟ।
7.48.29
एतत्कुरु महेष्वास राधेय यदि शक्यते ।
अथैनं विमुखीकृत्य पश्चात्प्रहरणं कुरु ॥ ७.४८.२९ ॥
ହେ ମହାଧନୁର୍ଧର ରାଧେୟ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ଏହା ହିଁ କର; ତାପରେ ଏହାକୁ ବିମୁଖ କରି ପଛରୁ ପ୍ରହାର କର।
7.48.30
सधनुष्को न शक्योऽयमपि जेतुं सुरासुरैः ।
विरथं विधनुष्कं च कुरुष्वैनं यदीच्छसि
पुनः स्थितेन केनापि दुःशको जेतुमार्जुनिः ॥ ७.४८.३० ॥
ଧନୁ ସହିତ ଏହାକୁ ଦେବାସୁର ମଧ୍ୟ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଏହାକୁ ରଥହୀନ ଓ ଧନୁହୀନ କର। ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରକୁ ଠିଆ ହୋଇ ଜିତିବା କଷ୍ଟକର।
7.48.31
तदाचार्यवचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनस्त्वरन् ।
अस्यतो लघुहस्तस्य पृष्ठतो धनुराच्छिनत् ॥ ७.४८.३१ ॥
ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ ଶୀଘ୍ର, ବାଣ ଛାଡୁଥିବା ସେହି ଲଘୁହସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାର ପଛପଟୁ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
7.48.32
अश्वानस्यावधीद्दोणो गौतमः पार्ष्णिसारथी ।
शेषास्तु च्छिन्नधन्वानं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.४८.३२ ॥
ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କର ଅଶ୍ୱ ଓ ପାର୍ଷ୍ଣିସାରଥିଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଧନୁହୀନ ତାଙ୍କୁ ବାଣବର୍ଷାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.48.33
त्वरमाणास्त्वराकाले विरथं षण्महारथाः ।
शरवर्षैरकरुणा बालमेकमवाकिरन् ॥ ७.४८.३३ ॥
ଶୀଘ୍ରତାର ସେହି ସମୟରେ ଛଅ ମହାରଥୀ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ହୋଇ ରଥହୀନ ସେହି ଏକାକୀ ବାଳକକୁ ବାଣବର୍ଷାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.48.34
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
खङ्गचर्मधरः श्रीमानुत्पपात विहायसा ॥ ७.४८.३४ ॥
ଧନୁ ଛିନ୍ନ ଓ ରଥହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଧର୍ମ ପାଳନ କରି, ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ଧରି ସେହି ଶ୍ରୀମାନ ବୀର ଆକାଶକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ।
7.48.35
मार्गैः सकौशिकाद्यैश्च लाघवेन बलेन च ।
आर्जुनिर्व्यचरद्य्वोम्नि भृशं वै पक्षिराडिव ॥ ७.४८.३५ ॥
କୌଶିକ ଆଦି ପଥରେ ଏବଂ ଲଘୁତା ଓ ବଳରେ ଆର୍ଜୁନି ଆକାଶରେ ଅତି ବିଚରଣ କଲେ, ପକ୍ଷିରାଜ ଗରୁଡ଼ ପରି।
7.48.36
मय्येव निपतत्येष सासिरित्यूर्ध्वदृष्टयः ।
विव्यधुस्तं महेष्वासं समरे छिद्रदर्सिनः ॥ ७.४८.३६ ॥
"ଏ ଖଡ୍ଗ ସହିତ ମୋ ଉପରେ ହିଁ ପଡ଼ିବେ" ବୋଲି ଉପରକୁ ଚାହିଁ, ସୁଯୋଗ ଖୋଜୁଥିବା ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଦେଲେ।
7.48.37
क्षुरप्रेण महातेजास्त्वरमाणः सपत्नजित् ॥ ७.४८.३७ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସପତ୍ନଜିତ୍ (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ଶୀଘ୍ର କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣ ଦ୍ୱାରା (ଆଘାତ କଲେ).
7.48.38
राधेयो निशितैर्बाणैर्व्यधमच्चर्म चोत्तमम् ॥ ७.४८.३८ ॥
ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଢାଲ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
7.48.39
व्यसिचर्मेषुपूर्णाङ्गः सोऽन्तरिक्षात्पुनः क्षितिम् ।
आस्थितश्चक्रमुद्यम्य द्रोणं क्रुद्धोऽभ्यधावत ॥ ७.४८.३९ ॥
ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ଭାଙ୍ଗି, ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର ନେଇ ସେ ଆକାଶରୁ ପୁଣି ଭୂମିକୁ ଓହ୍ଲାଇ, ଚକ୍ର ଉଠାଇ କ୍ରୋଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼େ ଧାଇଁଲେ।
7.48.40
स चक्ररेणूकज्ज्वलशोभिताङ्गो ।
बभावतीवोज्ज्वलचक्रपाणिः।
रणेऽभिमन्युः क्षणमास रौद्रः ।
स वासुदेवानुकृतिं प्रकुर्वन् ॥ ७.४८.४० ॥
ଚକ୍ରର ଧୂଳିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଙ୍ଗ ନେଇ, ହାତରେ ଦୀପ୍ତ ଚକ୍ର ଧରି, ଅଭିମନ୍ୟୁ ରଣରେ କ୍ଷଣେ ଭୟଙ୍କର ଦିଶିଲେ; ବାସୁଦେବଙ୍କ (କୃଷ୍ଣଙ୍କ) ରୂପ ଅନୁକରଣ କରି।
7.48.41
स्रुतरुधिरकृतैकरागवस्त्रो ।
भ्रुकुटिपुटाकुलितोऽतिसिंहनादः।
प्रभुरमितबलो रणेऽभिमन्यु… ।
र्नृपवरमध्यगतो भृशं व्यराजत् ॥ ७.४८.४१ ॥
ବହୁଥିବା ରକ୍ତରେ ଏକରଙ୍ଗା ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭୃକୁଟି କରି, ଅତି ସିଂହନାଦ କରୁଥିବା, ଅପରିମିତ ବଳଶାଳୀ ଅଭିମନ୍ୟୁ… ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭିତ ହେଲେ।