Mahābhārata · Adhyāya 7.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.48.1
स कर्णं कर्णिना कर्णे पुनर्विव्याध फाल्गुनिः ।
शरैः पञ्चाशता चैनमविध्यत्कोपयन्भृशम् ॥ ७.४८.१ ॥
Arjuna durchbohrte Karṇa erneut mit einem Widerhakenpfeil, der bis zum Ohr gespannt war, und traf ihn mit fünfzig Pfeilen, was ihn sehr erzürnte.
7.48.2
प्रतिविव्याध राधेयस्तावद्भिरथ तं पुनः ।
शरैराचितसर्वाङ्गो बह्वशोभत भारत ॥ ७.४८.२ ॥
Karṇa, der Sohn Rādhās, durchbohrte ihn im Gegenzug mit ebenso vielen Pfeilen; und sein ganzer Körper, mit Pfeilen bedeckt, erstrahlte, o Bhārata.
7.48.3
कर्णं चाप्यकरोत्क्रुद्धो रुधिरोत्पीडवाहिनम् ।
कर्णोऽपि विबभौ शूरः शरैश्छिन्नोऽसृगातप्लुः।
सन्धानुगतपर्यन्तः शरदीव दिवाकरः ॥ ७.४८.३ ॥
Erzürnt machte er auch Karṇa zu einem Strom aus fließendem Blut; und der Held Karṇa, von Pfeilen zerschnitten und von Blut durchtränkt, strahlte wie die Herbstsonne, die Pfeilspitzen bis zur Sehne gespannt.
7.48.4
तावुभौ शरचित्राङ्गौ रुधिरेण समुक्षितौ ।
बभूवतुर्महात्मानौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ७.४८.४ ॥
Jene beiden Großherzigen, mit Pfeilen bemalt am Körper und mit Blut besprengt, wurden wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
7.48.5
अथ कर्णस्य सचिवान्षट् शूरांश्चित्रयोधिनः ।
साश्वसूतध्वजरथान्सौभद्रो निजघान ह ॥ ७.४८.५ ॥
Dann erschlug der Sohn Subhadrās (Abhimanyu) sechs heldenhafte Gefährten Karṇas, geschickte Kämpfer, samt ihren Pferden, Wagenlenkern, Bannern und Streitwagen.
7.48.6
तथेतरान्महेष्वासान्दशभिर्दशभिः शरैः ।
प्रत्यविध्यदसम्भ्रान्तस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.४८.६ ॥
Ebenso schlug er zurück gegen die anderen großen Bogenschützen, je zehn Pfeile, unerschrocken; und das wurde zu einem Wunder.
7.48.7
मागधस्य तथा पुत्रं हत्वा षड्भिरजिह्मगैः ।
साश्वं ससूतं तरुणमश्वकेतुमपातयत् ॥ ७.४८.७ ॥
Nachdem er ebenso den Sohn des Māgadha erschlagen hatte, streckte er mit sechs geraden Pfeilen den jungen Aśvaketu samt Pferden und Wagenlenker nieder.
7.48.8
मार्तिकावतकं भोजं ततः कुञ्जरकेतनम् ।
क्षुरप्रेण समुन्मथ्य ननाद विसृजन्शरान् ॥ ७.४८.८ ॥
Dann streckte er mit einem rasiermesserscharfen Pfeil den Mārtikāvataka und den Bhoja mit dem Elefantenbanner vollständig nieder und brüllte, während er seine Pfeile abschoss.
7.48.9
तस्य दौःशासनिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
सूतमेकेन विव्याध दशभिश्चार्जुनात्मजम् ॥ ७.४८.९ ॥
Der Sohn des Duḥśāsana durchbohrte mit vier Pfeilen vier Pferde, den Wagenlenker mit einem und den Sohn Arjunas mit zehn.
7.48.10
ततो दौःशासनिं कार्ष्णिर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
संरम्भाद्रक्तनयनो वाक्यमुच्चैरथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१० ॥
Da durchbohrte der Sohn Kṛṣṇas den Sohn des Duḥśāsana mit sieben schnellen Pfeilen, und mit vor Zorn geröteten Augen sprach er diese Worte laut.
7.48.11
पिता तवाहवं त्यक्त्वा गतः कापुरुषो यथा ।
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे योद्धुं न त्वद्य मोक्ष्यसे ॥ ७.४८.११ ॥
Dein Vater hat die Schlacht verlassen und ist wie ein Feigling davongegangen. Zum Glück weißt auch du zu kämpfen; doch heute wirst du nicht entkommen.
7.48.12
एतावदुक्त्वा वचनं कर्मारपरिमार्जितम् ।
नाराचं विससर्जास्मै तं द्रौणिस्त्रिभिराच्छिनत् ॥ ७.४८.१२ ॥
Nachdem er diese Worte gesprochen hatte, schoss er auf ihn einen vom Schmied polierten Eisenpfeil ab; doch der Sohn Droṇas zerschnitt ihn mit drei Pfeilen.
7.48.13
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा शल्यं त्रिभिरताडयत् ।
तं शल्यो नवभिर्बाणैर्गार्ध्रपत्रैरताडयत् ॥ ७.४८.१३ ॥
Er zerschnitt sein Banner und traf Śalya mit drei Pfeilen. Śalya traf ihn seinerseits mit neun Pfeilen mit Geierfedern.
7.48.14
हृद्यसम्भ्रान्तवद्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा हत्वोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.१४ ॥
O König, jener Anblick wurde wunderbar, als wäre das Herz nicht bewegt gewesen. Der Sohn Arjunas zerschnitt sein Banner und erschlug die beiden Wagenlenker hinter ihm.
7.48.15
तं विव्याधायसैः षड्भिः सोपाक्रामद्रथान्तरम् ।
शत्रुञ्जयं चन्द्रकेतुं मेघवेगं सुवर्चसम् ॥ ७.४८.१५ ॥
Er durchbohrte ihn mit sechs eisernen Pfeilen und rückte zu einem anderen Wagen vor, gegen Śatruñjaya, Candraketu, Meghavega und Suvarcas.
7.48.16
सूर्यभासं च पञ्चैतान्हत्वा विव्याध सौबलम् ।
तं सौबलस्त्रिभिर्विद्ध्वा दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१६ ॥
Nachdem er Sūryabhāsa und diese fünf erschlagen hatte, durchbohrte er Saubala (Śakuni). Saubala, der ihn mit drei Pfeilen getroffen hatte, sprach dann zu Duryodhana.
7.48.17
सर्व एनं विमथ्नीमः पुरैकैकं हिनस्ति नः ।
अथाब्रवीत्पुनर्द्रोणं कर्णो वैकर्तनो रणे ॥ ७.४८.१७ ॥
Lasst uns ihn alle zermalmen, bevor er uns einen nach dem anderen erschlägt. Da sprach Karṇa, der Sohn des Vikartana, im Kampf erneut zu Droṇa.
7.48.18
पुरा सर्वान्प्रमथ्नाति ब्रूह्यस्य वधम्माशु नः ।
ततो द्रोणो महेष्वासः सर्वांस्तान्प्रत्यभाषत ॥ ७.४८.१८ ॥
Bevor er uns alle zermalmt, sag uns schnell, wie er erschlagen werden kann. Da antwortete ihnen allen der große Bogenschütze Droṇa.
7.48.19
अस्ति वाऽस्यान्तरं किञ्चित्कुमारस्याथ पश्यत ।
अन्वस्य पितरं चाद्य चरतः सर्वतो दिशम् ॥ ७.४८.१९ ॥
Gibt es eine Lücke bei diesem Jüngling? Seht nun: Heute bewegt er sich in alle Richtungen und folgt seinem Vater.
7.48.20
शीघ्रतां नरसिंहस्य पाण्डवेयस्य पश्यत ।
धनुर्मण्डलमेवास्य रथमार्गेषु दृश्यते ॥ ७.४८.२० ॥
Seht die Schnelligkeit des Löwen unter den Menschen, des Sohnes Pāṇḍus: Auf den Wagenwegen sieht man nur den Kreis seines Bogens.
7.48.21
संदधानस्य विशिखाञ्शीघ्रं चैव विमुञ्चतः ।
आरुजन्नपि मे प्राणान्मोहयन्नपि सायकैः ॥ ७.४८.२१ ॥
Indem er seine Pfeile anlegt und sie schnell abschießt, bricht er sogar meine Lebensodem und verwirrt mich mit seinen Pfeilen.
7.48.22
प्रहर्षयति मां भूयः सौभद्रः परवीरहा ।
अतिमानं दधात्येष सौभद्रो विचरन्रणे ॥ ७.४८.२२ ॥
Der Sohn Subhadrās, Töter feindlicher Helden, erfreut mich abermals; dieser Sohn Subhadrās, der im Kampf umherzieht, trägt großen Stolz.
7.48.23
अन्तरं यस्य संरब्धा न पश्यन्ति महारथाः ।
अस्यतो लघुहस्तस्य दिशः सर्वा महेषुभिः।
न विशेषं प्रपश्यामि रणे गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.४८.२३ ॥
Im Kampf des Gāṇḍīva-Bogenschützen, leichthändig, der mit großen Pfeilen in alle Richtungen schießt, sehe ich keinen Unterschied, keine Lücke, in der selbst erzürnte große Wagenkrieger eine Öffnung erkennen könnten.
7.48.24
अथ कर्णः पुनर्द्रोणमाहार्जुनिशराहतः ।
स्थातव्यमिति तिष्ठामि पीड्यमानोऽभिमन्युना ॥ ७.४८.२४ ॥
Da sprach Karṇa, getroffen von den Pfeilen des Sohnes Arjunas, erneut zu Droṇa: »Man muss standhalten«; so stehe ich, von Abhimanyu bedrängt.
7.48.25
तेजस्विनः कुमारस्य शराः परमदारुणाः ।
क्षिण्वन्ति हृदयं मेऽद्य घोराः पावकतेजसः ॥ ७.४८.२५ ॥
Die Pfeile des strahlenden Jünglings sind äußerst furchtbar; schrecklich und feurig wie das Feuer durchbohren sie heute mein Herz.
7.48.26
तमाचार्योऽब्रवीत्कर्णं शनकैः प्रहसन्निव ।
अभेद्यमस्य कवचं युवा चाशुपराक्रमः ॥ ७.४८.२६ ॥
Der Lehrer sprach langsam zu Karṇa, wie lächelnd: Seine Rüstung ist undurchdringlich, und dieser junge Mann ist schnell an Tapferkeit.
7.48.27
उपदिष्टा मया चास्य पितुः कवचधारणा ।
तामेष निखिलां वेत्ति ध्रुवं परपुरञ्जयः ॥ ७.४८.२७ ॥
Ich selbst habe seinem Vater die Art des Rüstens gelehrt; dieser Bezwinger feindlicher Städte kennt sie gewiss vollständig.
7.48.28
शक्यं त्वस्य धनुश्छेत्तुं ज्यां च बाणैः समाहितैः ।
अभीषूंश्च हयांश्चैव तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.२८ ॥
Es ist möglich, seinen Bogen und die Sehne mit gezielten Pfeilen zu zerschneiden, ebenso die Zügel, die Pferde und die beiden hinteren Wagenlenker.
7.48.29
एतत्कुरु महेष्वास राधेय यदि शक्यते ।
अथैनं विमुखीकृत्य पश्चात्प्रहरणं कुरु ॥ ७.४८.२९ ॥
O großer Bogenschütze, Sohn der Rādhā, tue dies, wenn es möglich ist; dann wende ihn ab und schlage ihn von hinten.
7.48.30
सधनुष्को न शक्योऽयमपि जेतुं सुरासुरैः ।
विरथं विधनुष्कं च कुरुष्वैनं यदीच्छसि
पुनः स्थितेन केनापि दुःशको जेतुमार्जुनिः ॥ ७.४८.३० ॥
Selbst Götter und Dämonen können ihn nicht besiegen, solange er den Bogen hält; wenn du willst, mache ihn wagenlos und bogenlos. Den Sohn Arjunas kann niemand, der noch steht, leicht besiegen.
7.48.31
तदाचार्यवचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनस्त्वरन् ।
अस्यतो लघुहस्तस्य पृष्ठतो धनुराच्छिनत् ॥ ७.४८.३१ ॥
Als Karṇa, Sohn des Vikartana, die Worte des Lehrers hörte, eilte er herbei und zerschnitt von hinten den Bogen jenes flinkhändigen Schützen, während dieser schoss.
7.48.32
अश्वानस्यावधीद्दोणो गौतमः पार्ष्णिसारथी ।
शेषास्तु च्छिन्नधन्वानं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.४८.३२ ॥
Droṇa tötete seine Pferde und den Wagenlenker pārṣṇi; die übrigen überschütteten ihn, da er bogenlos war, mit einem Pfeilregen.
7.48.33
त्वरमाणास्त्वराकाले विरथं षण्महारथाः ।
शरवर्षैरकरुणा बालमेकमवाकिरन् ॥ ७.४८.३३ ॥
In jenem eiligen Augenblick überschütteten sechs große Wagenkämpfer, erbarmungslos, jenen einzigen Jüngling, nun ohne Streitwagen, mit einem Pfeilregen.
7.48.34
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
खङ्गचर्मधरः श्रीमानुत्पपात विहायसा ॥ ७.४८.३४ ॥
Mit zerschnittenem Bogen und ohne Streitwagen, doch seiner eigenen Pflicht treu, sprang jener glanzvolle Krieger mit Schwert und Schild in die Lüfte.
7.48.35
मार्गैः सकौशिकाद्यैश्च लाघवेन बलेन च ।
आर्जुनिर्व्यचरद्य्वोम्नि भृशं वै पक्षिराडिव ॥ ७.४८.३५ ॥
Auf den Bahnen des Kauśika und anderer sowie durch Gewandtheit und Kraft kreiste der Sohn des Arjuna weit am Himmel, wie der König der Vögel.
7.48.36
मय्येव निपतत्येष सासिरित्यूर्ध्वदृष्टयः ।
विव्यधुस्तं महेष्वासं समरे छिद्रदर्सिनः ॥ ७.४८.३६ ॥
»Er wird mit seinem Schwert auf mich herabfallen« — so denkend, mit emporgerichteten Blicken und nach einer Lücke spähend, durchbohrten sie im Kampf jenen großen Bogenschützen.
7.48.37
क्षुरप्रेण महातेजास्त्वरमाणः सपत्नजित् ॥ ७.४८.३७ ॥
Abhimanyu, von großer Strahlkraft und Besieger seiner Feinde, schoss eilig mit einem kṣurapra-Pfeil.
7.48.38
राधेयो निशितैर्बाणैर्व्यधमच्चर्म चोत्तमम् ॥ ७.४८.३८ ॥
Der Sohn der Rādhā (Karṇa) zerschmetterte den vortrefflichen Schild mit scharfen Pfeilen.
7.48.39
व्यसिचर्मेषुपूर्णाङ्गः सोऽन्तरिक्षात्पुनः क्षितिम् ।
आस्थितश्चक्रमुद्यम्य द्रोणं क्रुद्धोऽभ्यधावत ॥ ७.४८.३९ ॥
Mit zerbrochenem Schwert und Schild und dem Körper voller Pfeile stieg er vom Himmel wieder zur Erde herab, hob den Diskus und stürmte zornig auf Droṇa zu.
7.48.40
स चक्ररेणूकज्ज्वलशोभिताङ्गो ।
बभावतीवोज्ज्वलचक्रपाणिः।
रणेऽभिमन्युः क्षणमास रौद्रः ।
स वासुदेवानुकृतिं प्रकुर्वन् ॥ ७.४८.४० ॥
Seine Glieder glänzten vom Staub des Diskus, den strahlenden Diskus in der Hand, erschien Abhimanyu für einen Augenblick furchtbar auf dem Schlachtfeld und ahmte die Gestalt Vāsudevas (Kṛṣṇas) nach.
7.48.41
स्रुतरुधिरकृतैकरागवस्त्रो ।
भ्रुकुटिपुटाकुलितोऽतिसिंहनादः।
प्रभुरमितबलो रणेऽभिमन्यु… ।
र्नृपवरमध्यगतो भृशं व्यराजत् ॥ ७.४८.४१ ॥
In ein Gewand gehüllt, das vom fließenden Blut einfarbig rot gefärbt war, mit gerunzelten Brauen, brüllend wie ein Löwe, ging der mächtige Abhimanyu von unermesslicher Kraft… in die Mitte der besten Könige und strahlte gewaltig.