மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.48.1
स कर्णं कर्णिना कर्णे पुनर्विव्याध फाल्गुनिः ।
शरैः पञ्चाशता चैनमविध्यत्कोपयन्भृशम् ॥ ७.४८.१ ॥
பால்குனி அர்ஜுனன் கர்ணனை காதுவரை இழுத்த அம்பால் மீண்டும் துளைத்தான்; ஐம்பது அம்புகளால் அவனைக் குத்தி மிகவும் சினமூட்டினான்.
7.48.2
प्रतिविव्याध राधेयस्तावद्भिरथ तं पुनः ।
शरैराचितसर्वाङ्गो बह्वशोभत भारत ॥ ७.४८.२ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணன் அத்தனை அம்புகளால் பதிலுக்கு அவனைத் துளைத்தான்; ஓ பாரதா, அம்புகளால் மூடப்பட்ட அவனுடைய உடல் மிகவும் ஒளிர்ந்தது.
7.48.3
कर्णं चाप्यकरोत्क्रुद्धो रुधिरोत्पीडवाहिनम् ।
कर्णोऽपि विबभौ शूरः शरैश्छिन्नोऽसृगातप्लुः।
सन्धानुगतपर्यन्तः शरदीव दिवाकरः ॥ ७.४८.३ ॥
கோபமடைந்த அவன் கர்ணனையும் இரத்த வெள்ளம் பாயச் செய்தான்; வீரன் கர்ணனும் அம்புகளால் வெட்டுண்டு, இரத்தத்தில் நனைந்து, நாண்வரை இழுக்கப்பட்ட அம்புமுனைகளுடன் சரத்கால சூரியனைப்போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.48.4
तावुभौ शरचित्राङ्गौ रुधिरेण समुक्षितौ ।
बभूवतुर्महात्मानौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ७.४८.४ ॥
அம்புகளால் வரையப்பட்ட உடல்களும், இரத்தத்தால் நனைக்கப்பட்ட அவ்விருவரும் மலர்ந்த இரண்டு கிம்சுக மரங்களைப்போல் ஆயினர்.
7.48.5
अथ कर्णस्य सचिवान्षट् शूरांश्चित्रयोधिनः ।
साश्वसूतध्वजरथान्सौभद्रो निजघान ह ॥ ७.४८.५ ॥
பின்னர் சுபத்திரையின் மகன் (அபிமன்யு) கர்ணனின் ஆறு வீர உதவியாளர்களை, திறமையான போர்வீரர்களை, அவர்களின் குதிரைகள், தேரோட்டிகள், கொடிகள், தேர்களுடன் கொன்றான்.
7.48.6
तथेतरान्महेष्वासान्दशभिर्दशभिः शरैः ।
प्रत्यविध्यदसम्भ्रान्तस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.४८.६ ॥
அதுபோலவே மற்ற பெரும் வில்லாளிகளையும் பத்துப்பத்து அம்புகளால் கலங்காமல் பதிலுக்குத் துளைத்தான்; அது அதிசயம் போல் ஆயிற்று.
7.48.7
मागधस्य तथा पुत्रं हत्वा षड्भिरजिह्मगैः ।
साश्वं ससूतं तरुणमश्वकेतुमपातयत् ॥ ७.४८.७ ॥
அவ்வாறே மாகதனின் மகனைக் கொன்று, ஆறு நேரான அம்புகளால் குதிரைகள், தேரோட்டியுடன் இளம் அஷ்வகேதுவை வீழ்த்தினான்.
7.48.8
मार्तिकावतकं भोजं ततः कुञ्जरकेतनम् ।
क्षुरप्रेण समुन्मथ्य ननाद विसृजन्शरान् ॥ ७.४८.८ ॥
பின்னர் மார்திகாவதனையும், யானைக்கொடி கொண்ட போஜனையும் க்ஷுரப்ர அம்பால் முற்றிலும் வீழ்த்தி, அம்புகளைப் பொழிந்து முழங்கினான்.
7.48.9
तस्य दौःशासनिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
सूतमेकेन विव्याध दशभिश्चार्जुनात्मजम् ॥ ७.४८.९ ॥
துச்சாசனனின் மகன் அவனை நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளையும், ஒன்றால் தேரோட்டியையும் துளைத்தான்; பத்தால் அர்ஜுனனின் மகனையும் துளைத்தான்.
7.48.10
ततो दौःशासनिं कार्ष्णिर्विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
संरम्भाद्रक्तनयनो वाक्यमुच्चैरथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१० ॥
பின்னர் கிருஷ்ணனின் மகன் துச்சாசனனின் மகனை ஏழு விரைவு அம்புகளால் துளைத்து, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் உரத்த குரலில் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.48.11
पिता तवाहवं त्यक्त्वा गतः कापुरुषो यथा ।
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे योद्धुं न त्वद्य मोक्ष्यसे ॥ ७.४८.११ ॥
உன் தந்தை போரை விட்டு கோழையைப் போல ஓடிவிட்டார். நல்லவேளையாக நீயும் போரிட அறிந்திருக்கிறாய்; ஆனால் இன்று நீ தப்பமாட்டாய்.
7.48.12
एतावदुक्त्वा वचनं कर्मारपरिमार्जितम् ।
नाराचं विससर्जास्मै तं द्रौणिस्त्रिभिराच्छिनत् ॥ ७.४८.१२ ॥
இவ்வளவு வார்த்தைகளைச் சொல்லி, கொல்லனால் தீட்டப்பட்ட இரும்பு அம்பை அவன் மீது எய்தான்; ஆனால் துரோணனின் மகன் மூன்று அம்புகளால் அதை வெட்டினான்.
7.48.13
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा शल्यं त्रिभिरताडयत् ।
तं शल्यो नवभिर्बाणैर्गार्ध्रपत्रैरताडयत् ॥ ७.४८.१३ ॥
அவன் அவனுடைய கொடியை அறுத்து சல்யனை மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான். சல்யன் கழுகிறகு இறக்கைகள் கொண்ட ஒன்பது அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
7.48.14
हृद्यसम्भ्रान्तवद्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्यार्जुनिर्ध्वजं छित्त्वा हत्वोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.१४ ॥
அரசே, அந்தக் காட்சி வியப்பாக இருந்தது; உள்ளத்தில் சிறிதும் கலக்கமின்றி இருந்தது போல. அர்ஜுனின் மகன் அவனுடைய கொடியை அறுத்து, அவனுடைய பின்னால் இருந்த இரு தேரோட்டிகளையும் கொன்றான்.
7.48.15
तं विव्याधायसैः षड्भिः सोपाक्रामद्रथान्तरम् ।
शत्रुञ्जयं चन्द्रकेतुं मेघवेगं सुवर्चसम् ॥ ७.४८.१५ ॥
அவன் அவனை இரும்பு அம்புகள் ஆறினால் துளைத்து, மற்றொரு தேருக்கு முன்னேறினான். சத்ருஞ்சயன், சந்திரகேது, மேகவேகன், சுவர்சஸ் ஆகியோரை (அவன் தாக்கினான்).
7.48.16
सूर्यभासं च पञ्चैतान्हत्वा विव्याध सौबलम् ।
तं सौबलस्त्रिभिर्विद्ध्वा दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ७.४८.१६ ॥
சூர்யபாசனையும் இந்த ஐவரையும் கொன்று, அவன் சௌபலனை (சகுனியைத்) துளைத்தான். சௌபலன் அவனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் துரியோதனனிடம் பேசினான்.
7.48.17
सर्व एनं विमथ्नीमः पुरैकैकं हिनस्ति नः ।
अथाब्रवीत्पुनर्द्रोणं कर्णो वैकर्तनो रणे ॥ ७.४८.१७ ॥
நாம் அனைவரும் சேர்ந்து இவனை நசுக்குவோம்; இவன் நம்மை ஒவ்வொருவராக கொல்வதற்கு முன். பின்னர் போரில் வைகர்தன கர்ணன் மீண்டும் துரோணரிடம் பேசினான்.
7.48.18
पुरा सर्वान्प्रमथ्नाति ब्रूह्यस्य वधम्माशु नः ।
ततो द्रोणो महेष्वासः सर्वांस्तान्प्रत्यभाषत ॥ ७.४८.१८ ॥
இவன் அனைவரையும் நசுக்குவதற்கு முன், இவனுடைய வதத்தை விரைவாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள். அப்போது மகாவில்லாளன் துரோணர் அவர்கள் அனைவருக்கும் பதிலளித்தார்.
7.48.19
अस्ति वाऽस्यान्तरं किञ्चित्कुमारस्याथ पश्यत ।
अन्वस्य पितरं चाद्य चरतः सर्वतो दिशम् ॥ ७.४८.१९ ॥
இந்த இளைஞனில் ஏதேனும் இடைவெளி உள்ளதா? இப்போது பாருங்கள், இன்று அவன் தன் தந்தையைப் பின்பற்றி எல்லாத் திசைகளிலும் சஞ்சரிக்கிறான்.
7.48.20
शीघ्रतां नरसिंहस्य पाण्डवेयस्य पश्यत ।
धनुर्मण्डलमेवास्य रथमार्गेषु दृश्यते ॥ ७.४८.२० ॥
நரசிம்மனாகிய பாண்டுவின் மகனின் வேகத்தைப் பாருங்கள். தேர்ப் பாதைகளில் அவனது வில்வட்டமே தெரிகிறது.
7.48.21
संदधानस्य विशिखाञ्शीघ्रं चैव विमुञ्चतः ।
आरुजन्नपि मे प्राणान्मोहयन्नपि सायकैः ॥ ७.४८.२१ ॥
அம்புகளைப் பூட்டி விரைவாக எய்பவனான அவன், என் உயிர்களையும் துன்புறுத்துகிறான்; தன் அம்புகளால் என்னையும் மயக்குகிறான்.
7.48.22
प्रहर्षयति मां भूयः सौभद्रः परवीरहा ।
अतिमानं दधात्येष सौभद्रो विचरन्रणे ॥ ७.४८.२२ ॥
எதிர்வீரர்களைக் கொல்லும் சௌபத்ரன் மீண்டும் என்னை மகிழ்விக்கிறான். போர்க்களத்தில் சஞ்சரிக்கும் இந்த சௌபத்ரன் பெரும் பெருமிதம் கொள்கிறான்.
7.48.23
अन्तरं यस्य संरब्धा न पश्यन्ति महारथाः ।
अस्यतो लघुहस्तस्य दिशः सर्वा महेषुभिः।
न विशेषं प्रपश्यामि रणे गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.४८.२३ ॥
கோபங்கொண்ட மகாரதர்களாலும் எதில் இடைவெளியைக் காண முடியவில்லையோ, அந்த லேசான கரம் கொண்ட, பெரும் அம்புகளால் எல்லாத் திசைகளிலும் எய்யும் காண்டீவதாரியின் போரில் நான் எந்த வேறுபாட்டையும் காணவில்லை.
7.48.24
अथ कर्णः पुनर्द्रोणमाहार्जुनिशराहतः ।
स्थातव्यमिति तिष्ठामि पीड्यमानोऽभिमन्युना ॥ ७.४८.२४ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் மகனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட கர்ணன் மீண்டும் துரோணரிடம் கூறினான் - 'நிலைத்து நிற்க வேண்டும்' என்பதால் நான் நிற்கிறேன், அபிமன்யுவால் துன்புறுத்தப்பட்டு.
7.48.25
तेजस्विनः कुमारस्य शराः परमदारुणाः ।
क्षिण्वन्ति हृदयं मेऽद्य घोराः पावकतेजसः ॥ ७.४८.२५ ॥
ஒளிமிக்க அந்த இளைஞனின் அம்புகள் மிகக் கொடியவை; நெருப்பின் ஒளி கொண்ட அவை இன்று என் இதயத்தைத் துளைக்கின்றன.
7.48.26
तमाचार्योऽब्रवीत्कर्णं शनकैः प्रहसन्निव ।
अभेद्यमस्य कवचं युवा चाशुपराक्रमः ॥ ७.४८.२६ ॥
ஆசாரியர் கர்ணனிடம் மெதுவாக, சிரிப்பது போல் கூறினார்: இவனுடைய கவசம் துளைக்க முடியாதது; இந்த இளைஞன் விரைந்த பராக்கிரமம் உடையவன்.
7.48.27
उपदिष्टा मया चास्य पितुः कवचधारणा ।
तामेष निखिलां वेत्ति ध्रुवं परपुरञ्जयः ॥ ७.४८.२७ ॥
இவனுடைய தந்தைக்கு கவசம் அணியும் முறையை நானே கற்பித்தேன்; பகைவர் நகரங்களை வெல்பவனான இவன் அதை முழுமையாக அறிவான்.
7.48.28
शक्यं त्वस्य धनुश्छेत्तुं ज्यां च बाणैः समाहितैः ।
अभीषूंश्च हयांश्चैव तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.४८.२८ ॥
இவனுடைய வில்லை வெட்டுவதும், நாணை குறிபார்த்த அம்புகளால் அறுப்பதும் சாத்தியம்; கடிவாளங்கள், குதிரைகள், இரு பின்னணி சாரதிகளையும் கூட.
7.48.29
एतत्कुरु महेष्वास राधेय यदि शक्यते ।
अथैनं विमुखीकृत्य पश्चात्प्रहरणं कुरु ॥ ७.४८.२९ ॥
மாபெரும் வில்லாளியே, ராதேயனே, முடியுமானால் இதைச் செய்; பின்னர் இவனை முகம் திருப்பச் செய்து பின்புறமாகத் தாக்கு.
7.48.30
सधनुष्को न शक्योऽयमपि जेतुं सुरासुरैः ।
विरथं विधनुष्कं च कुरुष्वैनं यदीच्छसि
पुनः स्थितेन केनापि दुःशको जेतुमार्जुनिः ॥ ७.४८.३० ॥
வில்லுடன் இருக்கும் இவனை தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட வெல்ல முடியாது; நீ விரும்பினால் இவனைத் தேரற்றவனும் வில்லற்றவனுமாக்கு. அர்ஜுனனின் மகனை, நிலைத்து நிற்கும் எவராலும் வெல்வது கடினம்.
7.48.31
तदाचार्यवचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनस्त्वरन् ।
अस्यतो लघुहस्तस्य पृष्ठतो धनुराच्छिनत् ॥ ७.४८.३१ ॥
ஆசிரியரின் சொற்களைக் கேட்ட வைகர்தனன் கர்ணன் விரைந்து, அம்பு எய்த அந்த இலகுகரனின் பின்புறத்திலிருந்து அவனுடைய வில்லை அறுத்தான்.
7.48.32
अश्वानस्यावधीद्दोणो गौतमः पार्ष्णिसारथी ।
शेषास्तु च्छिन्नधन्वानं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.४८.३२ ॥
துரோணர் அவனுடைய குதிரைகளையும் பார்ஷ்ணிசாரதியையும் கொன்றார்; மற்றவர்கள் வில்லற்ற அவனை அம்பு மழையால் மூடினர்.
7.48.33
त्वरमाणास्त्वराकाले विरथं षण्महारथाः ।
शरवर्षैरकरुणा बालमेकमवाकिरन् ॥ ७.४८.३३ ॥
விரைந்து செயல்பட்ட அந்த நேரத்தில், அறுவரான மகாரதர்கள் இரக்கமின்றி, தேரற்ற அந்த ஒரே சிறுவனை அம்பு மழையால் மூடினர்.
7.48.34
स च्छिन्नधन्वा विरथः स्वधर्ममनुपालयन् ।
खङ्गचर्मधरः श्रीमानुत्पपात विहायसा ॥ ७.४८.३४ ॥
வில் அறுபட்டு தேரற்றவனாயினும், தன் கடமையைக் காத்தவனாய், வாளும் கேடயமும் ஏந்திய அந்த பெருமைமிக்கவன் ஆகாயத்தில் பாய்ந்தான்.
7.48.35
मार्गैः सकौशिकाद्यैश्च लाघवेन बलेन च ।
आर्जुनिर्व्यचरद्य्वोम्नि भृशं वै पक्षिराडिव ॥ ७.४८.३५ ॥
கௌசிகம் முதலிய வழிகளிலும், சுறுசுறுப்பாலும் வலிமையாலும் ஆர்ஜுனி வானில் மிகவும் சுற்றித் திரிந்தான், பறவைகளின் அரசனைப் போல.
7.48.36
मय्येव निपतत्येष सासिरित्यूर्ध्वदृष्टयः ।
विव्यधुस्तं महेष्वासं समरे छिद्रदर्सिनः ॥ ७.४८.३६ ॥
"இவன் வாளுடன் என் மீதுதான் விழுவான்" என்று மேல்நோக்கிப் பார்த்து, வாய்ப்பைக் கவனித்திருந்த அவர்கள் போரில் அந்த மகா வில்லாளியைத் துளைத்தனர்.
7.48.37
क्षुरप्रेण महातेजास्त्वरमाणः सपत्नजित् ॥ ७.४८.३७ ॥
மிகுந்த ஒளியுடைய பகைவரை வென்றவன் விரைந்து க்ஷுரப்ர அம்பால் (தாக்கினான்).
7.48.38
राधेयो निशितैर्बाणैर्व्यधमच्चर्म चोत्तमम् ॥ ७.४८.३८ ॥
ராதையின் மகன் (கர்ணன்) கூர்மையான அம்புகளால் சிறந்த கேடயத்தை உடைத்தான்.
7.48.39
व्यसिचर्मेषुपूर्णाङ्गः सोऽन्तरिक्षात्पुनः क्षितिम् ।
आस्थितश्चक्रमुद्यम्य द्रोणं क्रुद्धोऽभ्यधावत ॥ ७.४८.३९ ॥
வாளும் கேடயமும் அறுபட்டு, அம்புகளால் நிரம்பிய உடலுடன் அவன் மீண்டும் வானிலிருந்து பூமிக்கு இறங்கி, சக்கரத்தை உயர்த்தி, கோபத்துடன் துரோணரை நோக்கி ஓடினான்.
7.48.40
स चक्ररेणूकज्ज्वलशोभिताङ्गो ।
बभावतीवोज्ज्वलचक्रपाणिः।
रणेऽभिमन्युः क्षणमास रौद्रः ।
स वासुदेवानुकृतिं प्रकुर्वन् ॥ ७.४८.४० ॥
சக்கரத்தின் தூளால் ஒளிர்ந்து அழகுற்ற அங்கங்களுடன், ஒளிரும் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தி, அபிமன்யு போரில் ஒரு கணம் பயங்கரமாகத் தோன்றினான், வாசுதேவனின் (கிருஷ்ணனின்) தோற்றத்தைப் போலச் செய்தவனாக.
7.48.41
स्रुतरुधिरकृतैकरागवस्त्रो ।
भ्रुकुटिपुटाकुलितोऽतिसिंहनादः।
प्रभुरमितबलो रणेऽभिमन्यु… ।
र्नृपवरमध्यगतो भृशं व्यराजत् ॥ ७.४८.४१ ॥
ஓடும் இரத்தத்தால் ஒரே சிவப்பாக ஆன ஆடையுடையவன், புருவம் சுருக்கி, மிகுந்த சிங்க முழக்கம் செய்து, அளவற்ற வலிமையுடைய அபிமன்யு… போரில் சிறந்த அரசர்களின் நடுவில் சென்று மிகவும் ஒளிர்ந்தான்.