Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.61

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.61.1

दिलीपं चापि राजेन्द्र मृतां सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्य यज्ञशतेष्वासन्प्रयुतायुतशो द्विजाः ॥ ७.६१.१ ॥

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସଞ୍ଜୟ, ମୃତ ରାଜା ଦିଲୀପଙ୍କ ଶହ ଶହ ଯଜ୍ଞରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱିଜ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।

7.61.2

तन्त्रज्ञानार्थसम्पन्ना यज्वानः पुत्रपौत्रिणः ।
स्वच्छन्दाः पुण्यगन्धाश्च सुभक्षा हेममालिनः।
यस्य कर्माणि भूरिणि कथयन्ति मनीषिणः ॥ ७.६१.२ ॥

ତନ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ ଓ ଅର୍ଥରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ପୁତ୍ରପୌତ୍ରବାନ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ, ପୁଣ୍ୟଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ, ସୁଭୋଜୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମାଳାଧାରୀ; ତାଙ୍କ ବହୁ କର୍ମ ମନୀଷୀମାନେ କହନ୍ତି।

7.61.3

य इमां वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ ७.६१.३ ॥

ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞରେ ଯଜନ କରିବା ସମୟରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ ବୋଲି ମନେ କଲେ।

7.61.4

राजानो वितते यज्ञे उपहारानुपाहरन् ।
दिलीपस्य तु यज्ञेषु कृतः पन्था हिरण्मयः।
तं धर्म इव कुर्वाणाः सेन्द्रा देवाः समागमन् ॥ ७.६१.४ ॥

ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞରେ ରାଜାମାନେ ଉପହାର ଆଣୁଥିଲେ; ଦିଲୀପଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ପଥ ଯେପରି ଧର୍ମ ନିଜେ ରଚୁଥିଲେ, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଆସିଲେ।

7.61.5

सहस्रं यत्र मातङ्गा अगच्छन्पर्वतोपमाः ।
सौवर्णं चाभवत्सर्वं सदः परमभास्वरम् ॥ ७.६१.५ ॥

ପର୍ବତ ସମାନ ହଜାରେ ହାତୀ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ଯଜ୍ଞସଭା ସମସ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା।

7.61.6

रसानां चाभवन्कुल्या भक्ष्याणां चापि पर्वताः ।
सहस्रव्यामा नृपते यूपाश्चासन्हिरण्मयाः ॥ ७.६१.६ ॥

ରସର ନଦୀ ଥିଲା, ଭକ୍ଷ୍ୟର ପର୍ବତ ଥିଲା; ହେ ନୃପ, ସହସ୍ର ବ୍ୟାମ ବିସ୍ତୃତ ଯୂପ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଥିଲା।

7.61.7

चषालप्रचषालौ च यस्य यूपे हिरण्मयौ ।
नृत्यन्त्यप्सरसो यत्र षट्सहस्राणि सप्त च ॥ ७.६१.७ ॥

ଯେଉଁ ଯୂପ ଉପରେ ଚଷାଳ ଓ ପ୍ରଚଷାଳ ନାମକ ଦୁଇଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଅଛି, ସେଠାରେ ଛଅ ହଜାର ସାତ ଅପ୍ସରା ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।

7.61.8

यत्र वीणां वादयति प्रीत्या विश्वावसुः स्वयम् ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीति तम् ॥ ७.६१.८ ॥

ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ନିଜେ ଆନନ୍ଦରେ ବୀଣା ବଜାନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭାବନ୍ତି ସେ ମୋ ପାଇଁ ବଜାଉଛନ୍ତି।

7.61.9

रागखाण्डवभोज्यैश्च मत्ताः पतिषु शेरते ॥ ७.६१.९ ॥

ରାଗଖାଣ୍ଡବ ପ୍ରଭୃତି ଭୋଜ୍ୟରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଲୋକେ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଥା'ନ୍ତି।

7.61.10

तदेतदद्भुतं मन्ये अन्यैर्न सदृशं नृपैः ।
यदप्सु युध्यमानस्य चक्रे न परिपेततुः ॥ ७.६१.१० ॥

ଏହାକୁ ମୁଁ ଅଦ୍ଭୁତ ମନେ କରେ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସମାନ ନୁହେଁ — ଜଳରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ର ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।

7.61.11

राजानं दृढधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम् ।
येऽपश्यन्भूरिदक्षिण्यं तेऽपि स्वर्गजितो नराः ॥ ७.६१.११ ॥

ଦୃଢ଼ଧନ୍ବା, ସତ୍ୟବାଦୀ, ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ଦାତା ରାଜା ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗଜୟୀ।

7.61.12

पञ्च शब्दा न जीर्यन्ति दिलीपस्य निवेशने ।
स्वाध्यायघोषो ज्याघोषः पिबताश्नीत खादत ॥ ७.६१.१२ ॥

ଦିଲୀପଙ୍କ ଗୃହରେ ପାଞ୍ଚଟି ଶବ୍ଦ କେବେ ବି କ୍ଷୀଣ ହୁଏ ନାହିଁ — ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟର ଘୋଷ, ଧନୁର ଟଙ୍କାର, 'ପିଅ, ଖାଅ, ଚୋବାଅ'।

7.61.13

स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६१.१३ ॥

ହେ ସୃଞ୍ଜୟ, ସେ ଯଦି ମରିଥାଏ, ତେବେ ତୁମ ପୁତ୍ରଠାରୁ ଚାରିଗୁଣ ଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ ସେ ତୁମ ପାଇଁ; ସେହି ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଶୋକ କର ନାହିଁ। ଯେ ଯଜ୍ଞ କରିନାହିଁ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇନାହିଁ, ତାହା ପାଇଁ ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।