மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.61.1
दिलीपं चापि राजेन्द्र मृतां सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्य यज्ञशतेष्वासन्प्रयुतायुतशो द्विजाः ॥ ७.६१.१ ॥
அரசர்களின் அரசே சஞ்சயா, இறந்த மன்னன் திலீபனின் நூறு யாகங்களில் பல்லாயிரக்கணக்கான பிராமணர்கள் இருந்தனர் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
7.61.2
तन्त्रज्ञानार्थसम्पन्ना यज्वानः पुत्रपौत्रिणः ।
स्वच्छन्दाः पुण्यगन्धाश्च सुभक्षा हेममालिनः।
यस्य कर्माणि भूरिणि कथयन्ति मनीषिणः ॥ ७.६१.२ ॥
யாகம் செய்பவர்களும், சடங்கு முறை, ஞானம், செல்வம் நிறைந்தவர்களும், மகன்களும் பேரன்களும் உடையவர்களும், தன் விருப்பப்படி வாழ்ந்தவர்களும், புண்ணிய நறுமணம் கமழ்பவர்களும், நல்ல உணவை உண்பவர்களும், பொன் மாலை அணிந்தவர்களுமான அவர்கள்; அவனுடைய பல செயல்களை அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
7.61.3
य इमां वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ ७.६१.३ ॥
செல்வம் நிறைந்த இந்தப் பூமியின் அதிபதியாகிய அவன், விரிந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தபோது, இந்தப் பூமியைப் பிராமணர்களுக்கே அளித்ததாக எண்ணினான்.
7.61.4
राजानो वितते यज्ञे उपहारानुपाहरन् ।
दिलीपस्य तु यज्ञेषु कृतः पन्था हिरण्मयः।
तं धर्म इव कुर्वाणाः सेन्द्रा देवाः समागमन् ॥ ७.६१.४ ॥
விரிந்த யாகத்தில் அரசர்கள் காணிக்கைகளைக் கொண்டு வந்தனர்; திலீபனின் யாகங்களில் பொன்மயமான பாதை அமைக்கப்பட்டது. அந்தப் பாதையை தர்மமே அமைப்பது போல இந்திரனுடன் தேவர்கள் கூடினர்.
7.61.5
सहस्रं यत्र मातङ्गा अगच्छन्पर्वतोपमाः ।
सौवर्णं चाभवत्सर्वं सदः परमभास्वरम् ॥ ७.६१.५ ॥
மலைகளைப் போன்ற ஆயிரம் யானைகள் அங்கு வந்தன; யாக அரங்கம் முழுவதும் பொன்னாகி மிகுந்த ஒளியுடன் விளங்கியது.
7.61.6
रसानां चाभवन्कुल्या भक्ष्याणां चापि पर्वताः ।
सहस्रव्यामा नृपते यूपाश्चासन्हिरण्मयाः ॥ ७.६१.६ ॥
சாறுகளின் ஆறுகளும் உண்ணத்தக்க உணவுகளின் மலைகளும் இருந்தன; அரசே, ஆயிரம் வ்யாமம் அகலமான யூபங்கள் பொன்னால் ஆனவையாக இருந்தன.
7.61.7
चषालप्रचषालौ च यस्य यूपे हिरण्मयौ ।
नृत्यन्त्यप्सरसो यत्र षट्सहस्राणि सप्त च ॥ ७.६१.७ ॥
எந்த யாகத் தூணில் இரண்டு பொன்மயமான சஷால, பிரசஷால உள்ளனவோ, அங்கே ஆறாயிரத்து ஏழு அப்சரஸுகள் நடனமாடுகின்றனர்।
7.61.8
यत्र वीणां वादयति प्रीत्या विश्वावसुः स्वयम् ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीति तम् ॥ ७.६१.८ ॥
விஶ்வாவசு தானே மகிழ்ச்சியுடன் வீணை வாசிக்கும் இடத்தில், எல்லா உயிர்களும் அவர் தங்களுக்காக வாசிப்பதாக நினைத்தன.
7.61.9
रागखाण्डवभोज्यैश्च मत्ताः पतिषु शेरते ॥ ७.६१.९ ॥
ராகக்கண்டவ முதலிய உணவுகளால் களித்த மக்கள் படுக்கைகளில் கிடக்கின்றனர்।
7.61.10
तदेतदद्भुतं मन्ये अन्यैर्न सदृशं नृपैः ।
यदप्सु युध्यमानस्य चक्रे न परिपेततुः ॥ ७.६१.१० ॥
இது அற்புதம் என்று நினைக்கிறேன்; மற்ற அரசர்களுக்கு இது ஒப்பாகாது — நீரில் போரிட்டபோதும் அவனுடைய சக்கரங்கள் விழவில்லை।
7.61.11
राजानं दृढधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम् ।
येऽपश्यन्भूरिदक्षिण्यं तेऽपि स्वर्गजितो नराः ॥ ७.६१.११ ॥
உறுதியான வில்லுடைய, உண்மை பேசும், மிகுந்த தக்ஷிணை அளித்த அரசன் திலீபனைக் கண்டவர்கள் கூட சுவர்க்கத்தை வென்றவர்களே।
7.61.12
पञ्च शब्दा न जीर्यन्ति दिलीपस्य निवेशने ।
स्वाध्यायघोषो ज्याघोषः पिबताश्नीत खादत ॥ ७.६१.१२ ॥
தில்லீபனின் இல்லத்தில் ஐந்து ஒலிகள் ஒருபோதும் தேய்வதில்லை — ஸ்வாத்யாய ஒலி, வில்லின் நாண் ஒலி, 'குடியுங்கள், உண்ணுங்கள், மெல்லுங்கள்' ஆகியவை.
7.61.13
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६१.१३ ॥
ஓ சிருஞ்சயா, அவன் இறந்திருந்தால், உன் மகனைவிட நான்கு மடங்கு பாக்கியமும் புண்ணியமும் உடையவன் உனக்கு ஆவான்; அந்த மகனுக்காக வருந்தாதே. யாகம் செய்யாதவனும் தட்சிணை கொடாதவனும் பற்றி இவ்வாறே சொல்லப்பட்டுள்ளது.