Mahābhārata · Adhyāya 7.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.61.1
दिलीपं चापि राजेन्द्र मृतां सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्य यज्ञशतेष्वासन्प्रयुतायुतशो द्विजाः ॥ ७.६१.१ ॥
O Herr der Könige Sañjaya, wir haben gehört, dass bei den hundert Opfern des verstorbenen Königs Dilīpa Zehntausende von Brahmanen anwesend waren.
7.61.2
तन्त्रज्ञानार्थसम्पन्ना यज्वानः पुत्रपौत्रिणः ।
स्वच्छन्दाः पुण्यगन्धाश्च सुभक्षा हेममालिनः।
यस्य कर्माणि भूरिणि कथयन्ति मनीषिणः ॥ ७.६१.२ ॥
Die Opferer, begabt mit Kenntnis des Ritus und seines Sinnes, mit Söhnen und Enkeln, frei in ihrem Wollen, duftend von Verdienst, wohlgenährt, golddurchwirkte Girlanden tragend – von ihm erzählen die Weisen viele Taten.
7.61.3
य इमां वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ।
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ ७.६१.३ ॥
Der Herr dieser reichtumerfüllten Erde, der beim Opfern im weiten Ritus diese Erde den Brahmanen als gegeben betrachtete.
7.61.4
राजानो वितते यज्ञे उपहारानुपाहरन् ।
दिलीपस्य तु यज्ञेषु कृतः पन्था हिरण्मयः।
तं धर्म इव कुर्वाणाः सेन्द्रा देवाः समागमन् ॥ ७.६१.४ ॥
Beim weiten Ritus brachten die Könige Gaben; in Dilīpas Opfern wurde ein goldener Pfad angelegt. Als würde Dharma selbst ihn bereiten, kamen die Götter mit Indra zusammen.
7.61.5
सहस्रं यत्र मातङ्गा अगच्छन्पर्वतोपमाः ।
सौवर्णं चाभवत्सर्वं सदः परमभास्वरम् ॥ ७.६१.५ ॥
Dort kamen tausend Elefanten, gleich Bergen; und der ganze Opferhof wurde golden und überaus strahlend.
7.61.6
रसानां चाभवन्कुल्या भक्ष्याणां चापि पर्वताः ।
सहस्रव्यामा नृपते यूपाश्चासन्हिरण्मयाः ॥ ७.६१.६ ॥
Es gab Flüsse aus Säften und Berge aus Speisen; und, o König, die Opferpfähle, tausend Vyāmas breit, waren aus Gold.
7.61.7
चषालप्रचषालौ च यस्य यूपे हिरण्मयौ ।
नृत्यन्त्यप्सरसो यत्र षट्सहस्राणि सप्त च ॥ ७.६१.७ ॥
An dessen Opferpfosten die beiden goldenen Gefäße Caṣāla und Pracaṣāla stehen, wo sechstausendsieben Apsarasen tanzen.
7.61.8
यत्र वीणां वादयति प्रीत्या विश्वावसुः स्वयम् ।
सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीति तम् ॥ ७.६१.८ ॥
Wo Viśvāvasu selbst mit Freude die Vīṇā spielt und alle Wesen glaubten: 'Er spielt für mich'.
7.61.9
रागखाण्डवभोज्यैश्च मत्ताः पतिषु शेरते ॥ ७.६१.९ ॥
Berauscht von Rāgakhāṇḍava und anderen Speisen, ruhen sie auf ihren Lagern.
7.61.10
तदेतदद्भुतं मन्ये अन्यैर्न सदृशं नृपैः ।
यदप्सु युध्यमानस्य चक्रे न परिपेततुः ॥ ७.६१.१० ॥
Ich halte dies für wunderbar, unvergleichlich mit anderen Königen: Während er im Wasser kämpfte, fielen seine Räder nicht herab.
7.61.11
राजानं दृढधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम् ।
येऽपश्यन्भूरिदक्षिण्यं तेऽपि स्वर्गजितो नराः ॥ ७.६१.११ ॥
Jene Menschen, die den König Dilīpa sahen, den Festbogigen, Wahrhaftigen, Spender reicher Opfergaben, sie alle haben den Himmel gewonnen.
7.61.12
पञ्च शब्दा न जीर्यन्ति दिलीपस्य निवेशने ।
स्वाध्यायघोषो ज्याघोषः पिबताश्नीत खादत ॥ ७.६१.१२ ॥
In der Wohnung König Dilīpas verklingen die fünf Laute nie: der Gesang des Veda-Studiums, das Schwirren der Bogensehne und 'Trinkt, esst, kaut!'.
7.61.13
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६१.१३ ॥
O Sṛñjaya, wenn er gestorben ist, so ist er für dich viermal glücklicher und verdienstvoller als dein Sohn; trauere nicht um jenen Sohn. Über den, der nicht geopfert und keine Gaben gegeben hat, ist so gesprochen worden.