महाभारत · अध्याय 7.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.65.1
शशिबिन्दुं च राजानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य ईजे विविधैर्यज्ञैः श्रीमान्सत्यपराक्रमः ॥ ७.६५.१ ॥
हे सृञ्जया, राजा शशिबिंदू मेला असे आम्ही ऐकले; जो विविध यज्ञांनी यजन करीत असे, तो श्रीमान सत्यपराक्रमी.
7.65.2
तस्य भार्यासहस्राणां शतमासीन्महात्मनः ।
एकैकस्यां च भार्यायां सहस्रं तनयाभवन् ॥ ७.६५.२ ॥
त्या महात्म्याला हजारो पत्नींपैकी शंभर होत्या; प्रत्येक पत्नीपासून हजार पुत्र जन्मले.
7.65.3
ते कुमाराः पराक्रान्ताः सर्वे नियुतयाजिनः ।
राजानः क्रतुभिर्मुख्यैरीजाना वेदपारगाः ॥ ७.६५.३ ॥
ते सर्व कुमार पराक्रमी होते; लाखो यज्ञ करणारे, मुख्य यज्ञांनी यजन करणारे, वेदपारंगत राजे.
7.65.4
हिरण्यकवचाः सर्वे सर्वे चोत्तमधन्विनः ।
सर्वेऽश्वमेधैरीजानाः कुमाराः शाशिबिन्दवाः ॥ ७.६५.४ ॥
ते सर्व सुवर्णकवचधारी व उत्तम धनुर्धर होते; सर्व अश्वमेध करणारे शशिबिंदूचे कुमार.
7.65.5
तानश्वमेधे राजेन्द्रो ब्राह्मणेभ्योददत्पिता ।
शतंशतं रथगजा एकैकं पृष्ठतोऽन्वयुः ॥ ७.६५.५ ॥
अश्वमेधात राजाधिराज पित्याने त्यांना ब्राह्मणांना दिले; शंभर शंभर रथ व हत्ती, प्रत्येकाच्या मागे एकेक चालला.
7.65.6
राजपुत्रं तदा कन्यास्तपनीयस्वलङ्कृताः ।
कन्याङ्कन्यां शतं नागा नागेनागे शतं रथाः ॥ ७.६५.६ ॥
तेव्हा राजपुत्राबरोबर सोन्याच्या अलंकारांनी सजलेल्या कन्या; प्रत्येक कन्येबरोबर शंभर हत्ती, प्रत्येक हत्तीबरोबर शंभर रथ.
7.65.7
रथेरथे शतं चाश्वा बलिनो हेममालिनः ।
अश्वेअश्वे गोसहस्रं गवां पञ्चाशदाविकाः ॥ ७.६५.७ ॥
प्रत्येक रथासह सोन्याच्या माळा घातलेले शंभर बलवान अश्व; प्रत्येक अश्वासह हजार गायी आणि पन्नास मेंढ्या.
7.65.8
एतद्धनमपर्याप्तमश्वमेधे महामस्वे ।
शशिबिन्दुर्महाभागो ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ॥ ७.६५.८ ॥
महान अश्वमेध यज्ञात हे धन पुरेसे नव्हते; महाभाग शशिबिन्दूने ते ब्राह्मणांना देणे योग्य मानले.
7.65.9
वार्क्षाश्च यूपा यावन्त अश्वमेधे महामखे ।
ते तथैव पुनश्चान्ये तावन्तः काञ्चनाभवन् ॥ ७.६५.९ ॥
महान अश्वमेध यज्ञात जितके लाकडी यूप होते, तितकेच इतर यूपही सोन्याचे झाले.
7.65.10
भक्ष्यान्नपाननिचयाः पर्वताः क्रोशमुच्छ्रिताः ।
तस्याश्वमेधे निर्वृत्ते राज्ञः शिष्टास्त्रयोदश ॥ ७.६५.१० ॥
भक्ष्य, अन्न आणि पेयांचे ढीग एक क्रोश उंचीच्या पर्वतांसारखे होते; राजाचा अश्वमेध संपला तेव्हा तेरा ढीग शिल्लक राहिले.
7.65.11
तुष्टपुष्टजनाकीर्णां शान्तविघ्नामनामयाम् ।
शशिबिन्दुरिमां भूमिं चिरं भुक्त्वा दिवं गतः ॥ ७.६५.११ ॥
समाधानी व पुष्ट लोकांनी भरलेली, विघ्नरहित आणि रोगमुक्त अशी ही भूमी शशिबिन्दू दीर्घकाळ भोगून स्वर्गाला गेला.
7.65.12
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६५.१२ ॥
हे सृञ्जया, तो मरण पावला असेल तर तुझ्यासाठी ते चौपट भाग्याचे आहे; पुत्रापेक्षाही तुला अधिक पुण्य लाभते. पुत्रासाठी शोक करू नकोस. जो यज्ञ करत नाही आणि दक्षिणा देत नाही, त्याला 'श्वैत्य' म्हणतात.