مهابهاراتا · أدهيايا 9.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.25.1
गजानीके हते तस्मिन्पाण्डुपुत्रेण भारत ।
वध्यमाने बले चैव भीमसेनेन संयुगे ॥ ९.२५.१ ॥
يا بهاراتا، بعد أن قتل ابن بانْدو فرقة الفيلة، وبينما كان الجيش يُباد في المعركة على يد بهيمسينا—
9.25.2
चरन्तं च प्रपश्यामो भीमसेनमरिन्दमम् ।
दण्डहस्तं यथा क्रुद्वमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ९.२५.२ ॥
رأينا بهيمسينا، قاهر الأعداء، يجوب والعصا في يده، كالموت الغاضب الذي يسلب الأرواح.
9.25.3
समेत्य समरे राजन्हतशेषाः सुतास्तव ।
अदृश्यमाने कौरव्ये पुत्रे दुर्योधने तव।
सोदर्याः सहिता भूत्वा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ९.२५.३ ॥
أيها الملك، اجتمع أبناؤك الباقون في المعركة؛ ولما لم يعد يُرى الكوروي دُريودهانا، انقضّ الإخوة معاً على بهيمسينا.
9.25.4
श्रुतर्वा सञ्जयश्चैव जयत्सेनः श्रुतान्तकः ।
दुर्विमोचनकश्चैव तथा दुर्विषहो बली ॥ ९.२५.४ ॥
شروتَرْفا، سنجايا، جيَاتْسينا، شروتانتَكا، دوروِيموتشانا، والقوي دوروِيشاها—
9.25.5
दुर्मर्षणः सुजातश्च जैत्रो भूरिबलो रविः ।
इत्येते सहिता भूत्वा तव पुत्राः समन्ततः।
भीमसेनमभिद्रुत्य रुरुधुः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२५.५ ॥
دورماَرشانا وسوجاتا والمنتصر جايترا ورافي ذو القوة العظيمة—هؤلاء أبناؤك اجتمعوا وانقضّوا على بهيمسينا وأحاطوا به من كل جانب.
9.25.6
ततो भीमो महाराज स्वरथं पुनरास्थितः ।
मुमोच निशितान्बाणान्पुत्राणां तव मर्मसु ॥ ९.२५.६ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، صعد بهيمة إلى عربته من جديد، وأطلق سهامًا حادة نحو المقاتل الحيوية لأبنائك.
9.25.7
ते कीर्यमाणा भीमेन पुत्रास्तव महारणे ।
भीमसेनमुपासेदुः प्रवाता इव कुञ्जरम् ॥ ९.२५.७ ॥
أبناؤك، وقد بعثرهم بهيما في المعركة العظيمة، انقضوا على بهيمasena كما تنقضّ الرياح العاتية على فيل.
9.25.8
ततः क्रुद्धो रणे भीमः शिरो दुर्मर्षणस्य ह ।
क्षुरप्रेण प्रमथ्याशु पातयामास भूतले ॥ ९.२५.८ ॥
ثم إن بهيما، المغتاظ في المعركة، قطع سريعاً رأس دورمرشانا بسهم حاد كالموسى وأسقطه على الأرض.
9.25.9
ततोऽपरेण भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
श्रुतान्तमवधीद्बीमस्तव पुत्रं महारथः ॥ ९.२५.९ ॥
ثم بسهم بهلّا آخر ينفذ كل درع، أرداهُ المحارب العظيم بهيما، ابنك شروتانتا.
9.25.10
जयत्सेनं ततो विद्वा नाराचेन हसन्निव ।
पातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिन्दमः।
स पपात रथाद्राजन्भूमौ तूर्णं ममार च ॥ ९.२५.१० ॥
ثم إن بهيما، قاهر الأعداء، طعن جَيَتْسينا بسهم من حديد، وكأنه يضحك، فأسقط ذلك الكاوراواي عن مقعد عربته. هوى من العربة إلى الأرض أيها الملك، ومات سريعاً.
9.25.11
श्रुतर्वा तु ततो भीमं क्रुद्धो विव्याध मारिष ।
शतेन गृघ्रवाजानां शराणां नतपर्वणाम् ॥ ९.२५.११ ॥
ثم إن شروتارفا، الغاضب، رمى بهيما، يا سيدي، بمئة سهم مريشة بريش النسر ذات عُقَد منحنية.
9.25.12
ततः क्रुद्धो रणे भीमो जैत्रं भूरिबलं रविम् ।
त्रीनेतांस्त्रिभिरानर्च्छद्विषाग्निप्रतिमैः शरैः ॥ ९.२५.१२ ॥
ثم إن بهيما، المغتاظ في المعركة، ضرب الظافر القوي رافي وهؤلاء الثلاثة بثلاثة أسهم كالسم والنار.
9.25.13
ते हता न्यपतन्भूमौ स्यन्दनेभ्यो महारथाः ।
वसन्ते पुष्पशबला निकृत्ता इव किंशुकाः ॥ ९.२५.१३ ॥
سقطوا قتلى من عرباتهم إلى الأرض، كأشجار الكِمْشُك المرقّشة بالأزهار في الربيع إذ تُقطع.
9.25.14
ततोऽपरेण भल्लेन तीक्ष्णेन च परन्तपः ।
दुर्विमोचनमाहत्य प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ९.२५.१४ ॥
ثم أرسله، ضاربًا بسهم بهلّا آخر حادّ يصعب انتزاعه، إلى الموت، ذلك المعذّب للأعداء.
9.25.15
स हतः प्रापतद्भूमौ स्वरथाद्रथिनां वरः ।
गिरेस्तु कूटजो भग्नो मारुतेनेव पादपः ॥ ९.२५.१५ ॥
سقط ذلك الأفضل بين الراكبين على العربات قتيلًا من عربته إلى الأرض، كشجرة كُوتَجة يكسرها الريح من الجبل.
9.25.16
दुष्प्रधर्षं ततश्चैव सुजातं च सुतं तव ।
एकैकं न्यहनत्सङ्ख्ये द्वाभ्यांद्वाभ्यां चमूमुखे।
तौ शिलीमुखविद्धाङ्गौ पेततू रथसत्तमौ ॥ ९.२५.१६ ॥
ثم قتل دشبرادهرشا وسوجاتا، ابنيك، واحدًا بعد آخر، كل واحد بسهمين، في مقدمة الجيش في المعركة؛ فسقط ذانك الفارسان الأفضلان على العربات، وأطرافهما مخترقة بالسهام.
9.25.17
ततः पतन्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव ।
भल्लेन पातयामास भीमो दुर्विपहं रणे ॥ ९.२५.१७ ॥
ثم، إذ رأى ابنك يسقط في المعركة، أسقطه بهلّا لا يُحتمل في القتال.
9.25.18
स पपात हतो बाहात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२५.१८ ॥
سقط قتيلًا، والرماة كلهم ينظرون، كأنه انفلت من الذراع.
9.25.19
दृष्ट्वा तु निहतान्भ्रातॄन्वहूनेकेन संयुगे ।
अमर्षधशमापसः श्रुतर्वा भीममभ्ययात् ॥ ९.२५.१९ ॥
ولما رأى إخوته كثيرين يُقتلون في المعركة على يد رجل واحد، امتلأ شروتارفا غضبا وعدم صبر، فاندفع نحو بهيما.
9.25.20
विक्षिपन्सुमहच्चापं कार्तखरविभूषितम् ।
विमृजन्सायकांश्चैव विषाग्निप्रतिमान्वहून् ॥ ९.२५.२० ॥
مُلوِّحًا بقوس عظيم مزيَّن بالذهب، ومطلقًا سهامًا كثيرة كالسمّ والنار.
9.25.21
स तु राजन्धनुश्छित्त्वा पाण्डवस्य महामृधे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विंशत्या समवाकिरत् ॥ ९.२५.२१ ॥
أيها الملك، في تلك المعركة العظيمة قطع قوس الباندافا؛ ثم غطّاه، وقد انقطع قوسه، بعشرين سهمًا.
9.25.22
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो महाबलः ।
अवाकिरत्तव सुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ९.२५.२२ ॥
ثم أخذ بهيمسينا القوي قوسًا آخر، فغطّى ابنك بالسهام، وقال: «قِف، قِف!»
9.25.23
महदासीत्तयोर्युद्धं चित्ररूपं भयानकम् ।
बादृशं समरे पूर्वं तम्भवासवयोर्युधि ॥ ९.२५.२३ ॥
نشب بينهما قتال عظيم، عجيب ومرعب؛ ولم يقع من قبل مثل هذا القتال حتى بين بهافا وآسافا.
9.25.24
तयोस्तत्र शितैर्गुक्तैर्यमदण्डनिभैः शरैः ।
समाच्छकाधारा सर्वा त्वं दिशो विदिशस्तथा ॥ ९.२५.२४ ॥
وهناك، بسهامهما الحادة المعقّدة كعصا ياما، غُطّيت الفضاء كله والجهات والجهات الفرعية.
9.25.25
अतः श्रुतर्वा सङ्क्रुद्धो धनुरादाय सायकैः ।
भीमसेनं रणे राजन्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ९.२५.२५ ॥
ثم غضب شرُتَرفا غضبًا شديدًا، فأخذ قوسه، وأيها الملك، أصاب بهيماسينا في المعركة في ذراعيه وصدره بالسهام.
9.25.26
सोऽतिविद्धो महाराज तव पुत्रेण धन्विना ।
भीमः सञ्चुक्षुभे क्रुद्धः पर्वणीव महोदधिः ॥ ९.२५.२६ ॥
أيها الملك العظيم، إن بهيما، وقد أُثخن بجراح شديدة من ابنك الرامي، اضطرب غاضبًا كالمحيط العظيم عند اكتمال القمر.
9.25.27
ततो भीमो रुषाविष्टः पुत्रस्य तव मारिष ।
सारथिं चतुरश्चाश्वाञ्शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ९.२५.२७ ॥
ثم أرسل بهيما، وقد استولى عليه الغضب، أيها السيد الجليل، سائق ابنك وخيوله الأربعة إلى مملكة يما بالسهام.
9.25.28
विरथं तं समालक्ष्य विशिखैर्लोमवाहिभिः ।
अवाकिरदमेयात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ९.२५.२८ ॥
فلما رآه بلا عربة، أمطره ذو النفس الهائلة، مُظهرًا براعة يده، بوابل من السهام المريشة.
9.25.29
श्रुतर्वा विरथो राजन्नाददे खङ्गचर्मणी ।
अथास्याददतः खह्गं शतचन्द्रं च भानुमत्।
क्षुरप्रेणं शिरः कायात्पातयामास पाण्डवः ॥ ९.२५.२९ ॥
أيها الملك، أخذ شرُتَرفا، وقد فقد عربته، السيف والترس. وفيما كان يرفع سيفه البرّاق شاتاتشاندرا، قطع البانداويّ رأسه عن جسده بسهم حاد كالموسى.
9.25.30
छिन्नोत्तमाङ्गस्य ततः क्षुरप्रेण महात्मना ।
पपात कायः स्वरथाद्वसुधामनुनादयन् ॥ ९.२५.३० ॥
انقطع رأسه بسهم الشفرة الحادة الذي رمى به العظيم النفس، فسقط جسده من عربته يدوّي في الأرض.
9.25.31
तस्मिन्निपतिते वीरे तावका भयमोहिताः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्ग्रामे भीमसेनं युयुत्सवः ॥ ९.२५.३१ ॥
ولما سقط ذلك البطل، اندفع جنودك، وقد أذهلهم الخوف وتاقوا إلى القتال، نحو بهيمasena في المعركة.
9.25.32
तानापतत एवाशु हतशेषाद्बलार्णवात् ।
दंशितान्प्रतिजग्राह भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ९.२५.३२ ॥
فاستقبل بهيمasena، الشديد الشجاع، المدرّعين الذين انقضّوا عليه بسرعة من بقايا بحر الجيش.
9.25.33
ते तु तं वै समासाद्य परिवव्रुः समन्ततः ॥ ९.२५.३३ ॥
ولما بلغوه، أحاطوا به من كل جانب.
9.25.34
ततस्तु संवृतो भीमस्तावकान्निशितैः शरैः ।
पीडयामास तान्सर्वान्सहस्राक्ष इवासुरान् ॥ ९.२५.३४ ॥
ثم أخذ بهيما المحاصر يؤذي جنودك جميعًا بسهام حادة، كما يؤذي إندرا ذو الألف عين الأسوريين.
9.25.35
ततः पञ्चशतान्हत्वा सवरूथान्महारथान् ।
जघान कुञ्जरानीकं पुनः सप्तशतं युधि ॥ ९.२५.३५ ॥
ثم، بعد أن قتل خمسمائة من الرماة الكبار على العربات مع حاشيتهم، أرْدى مرة أخرى فيلقًا من سبعمائة فيل في المعركة.
9.25.36
हत्वा शतसहस्राणि पत्तीनां परमेषुभिः ।
वाजिनां च शतान्यष्टौ पाण्डवः स्म विराजते ॥ ९.२५.३६ ॥
وبعد أن قتل بأسهم فائقة مئات الألوف من المشاة وثمانمائة فرس، تألّق ذلك الپاندوي.
9.25.37
भीमसेनस्तु कौन्तेयो हत्वा युद्धे सुतांस्तव ।
मेने कृतार्थमात्मानं सफलं जन्म च प्रभो ॥ ९.२५.३७ ॥
بهيماسينا ابن كونتي، بعد أن قتل أبناءك في المعركة، رأى نفسه قد بلغ مقصده وأن ولادته قد أثمرت، أيها السيد.
9.25.38
तं तथा युध्यमानं च विनिघ्नन्तं च तावकान् ।
ईक्षितुं नोत्सहन्ते स्म तव सैन्या नराधिप ॥ ९.२५.३८ ॥
لم تجرؤ جيوشك حتى على النظر إليه وهو يقاتل ويُسقط رجالك، أيها سيد الناس.
9.25.39
विद्राव्य च कुरून्सर्वांस्तांश्च हत्वा पदानुगान् ।
दोर्भ्यां शब्दं ततश्चक्रे त्रासयानो महाद्विपान् ॥ ९.२५.३९ ॥
بعد أن فرّق جميع الكورو وقتل مشاتهم، أطلق صيحته بذراعيه مرعبًا الفيلة العظيمة.
9.25.40
हतभूयिष्ठयोधा तु तव सेना विशामम्पते ।
किञ्चिच्छेषा महाराज कृपणं समपद्यत ॥ ९.२५.४० ॥
قُتل معظم محاربي جيشك، أيها سيد الشعوب؛ ولم يبقَ إلا القليل، وهؤلاء، أيها الملك العظيم، آلوا إلى حال مؤسفة.