Mahābhārata · Adhyāya 9.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.25.1
गजानीके हते तस्मिन्पाण्डुपुत्रेण भारत ।
वध्यमाने बले चैव भीमसेनेन संयुगे ॥ ९.२५.१ ॥
O Bhārata, als der Sohn Pāṇḍus die Elefantenschar erschlagen hatte und das Heer im Kampf von Bhīmasena vernichtet wurde—
9.25.2
चरन्तं च प्रपश्यामो भीमसेनमरिन्दमम् ।
दण्डहस्तं यथा क्रुद्वमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ९.२५.२ ॥
Wir sahen Bhīmasena, den Bezwinger der Feinde, mit dem Stab in der Hand umherziehen, wie der zornige Antaka, der das Leben raubt.
9.25.3
समेत्य समरे राजन्हतशेषाः सुतास्तव ।
अदृश्यमाने कौरव्ये पुत्रे दुर्योधने तव।
सोदर्याः सहिता भूत्वा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ९.२५.३ ॥
O König, deine überlebenden Söhne sammelten sich im Kampf; als der Kaurava-Prinz Duryodhana nicht mehr zu sehen war, stürzten sich die Brüder vereint auf Bhīmasena.
9.25.4
श्रुतर्वा सञ्जयश्चैव जयत्सेनः श्रुतान्तकः ।
दुर्विमोचनकश्चैव तथा दुर्विषहो बली ॥ ९.२५.४ ॥
Śrutarvā, Sañjaya, Jayatsena, Śrutāntaka, Durvimocana und der starke Durviṣaha—
9.25.5
दुर्मर्षणः सुजातश्च जैत्रो भूरिबलो रविः ।
इत्येते सहिता भूत्वा तव पुत्राः समन्ततः।
भीमसेनमभिद्रुत्य रुरुधुः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२५.५ ॥
Durmarṣaṇa, Sujāta, der Sieger Jaitra und Ravi von großer Stärke—diese, deine Söhne, vereint, stürzten auf Bhīmasena los und umzingelten ihn von allen Seiten.
9.25.6
ततो भीमो महाराज स्वरथं पुनरास्थितः ।
मुमोच निशितान्बाणान्पुत्राणां तव मर्मसु ॥ ९.२५.६ ॥
Dann, o großer König, bestieg Bhīma erneut seinen Wagen und schoss scharfe Pfeile auf die Lebenspunkte deiner Söhne.
9.25.7
ते कीर्यमाणा भीमेन पुत्रास्तव महारणे ।
भीमसेनमुपासेदुः प्रवाता इव कुञ्जरम् ॥ ९.२५.७ ॥
Deine Söhne, von Bhīma im großen Kampf zerstreut, stürzten sich auf Bhīmasena wie Windstöße auf einen Elefanten.
9.25.8
ततः क्रुद्धो रणे भीमः शिरो दुर्मर्षणस्य ह ।
क्षुरप्रेण प्रमथ्याशु पातयामास भूतले ॥ ९.२५.८ ॥
Da schlug Bhīma, im Kampf zornentbrannt, Durmarṣaṇa mit einem messerscharfen Pfeil rasch das Haupt ab und ließ es zu Boden fallen.
9.25.9
ततोऽपरेण भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
श्रुतान्तमवधीद्बीमस्तव पुत्रं महारथः ॥ ९.२५.९ ॥
Dann erschlug der große Wagenkämpfer Bhīma mit einem anderen Bhalla-Pfeil, der jede Rüstung durchdrang, deinen Sohn Śrutānta.
9.25.10
जयत्सेनं ततो विद्वा नाराचेन हसन्निव ।
पातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिन्दमः।
स पपात रथाद्राजन्भूमौ तूर्णं ममार च ॥ ९.२५.१० ॥
Dann durchbohrte Bhīma, der Bezwinger der Feinde, Jayatsena mit einem eisernen Pfeil und stieß den Kaurava, wie lachend, von seinem Wagensitz. Er fiel vom Wagen zu Boden, o König, und starb sogleich.
9.25.11
श्रुतर्वा तु ततो भीमं क्रुद्धो विव्याध मारिष ।
शतेन गृघ्रवाजानां शराणां नतपर्वणाम् ॥ ९.२५.११ ॥
Da durchbohrte Śrutarvā, zornentbrannt, Bhīma, o Herr, mit hundert Pfeilen mit Geierfedern und gebogenen Knoten.
9.25.12
ततः क्रुद्धो रणे भीमो जैत्रं भूरिबलं रविम् ।
त्रीनेतांस्त्रिभिरानर्च्छद्विषाग्निप्रतिमैः शरैः ॥ ९.२५.१२ ॥
Dann traf Bhīma, im Kampf zornentbrannt, den siegreichen, mächtigen Ravi und diese drei mit drei Pfeilen, gleich Gift und Feuer.
9.25.13
ते हता न्यपतन्भूमौ स्यन्दनेभ्यो महारथाः ।
वसन्ते पुष्पशबला निकृत्ता इव किंशुकाः ॥ ९.२५.१३ ॥
Erschlagen fielen sie von ihren Wagen zu Boden, wie Kiṃśuka-Bäume, im Frühling mit Blüten gescheckt, gefällt.
9.25.14
ततोऽपरेण भल्लेन तीक्ष्णेन च परन्तपः ।
दुर्विमोचनमाहत्य प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ९.२५.१४ ॥
Dann schickte der Peiniger der Feinde, mit einem anderen scharfen Bhalla treffend, der schwer zu lösen war, ihn in den Tod.
9.25.15
स हतः प्रापतद्भूमौ स्वरथाद्रथिनां वरः ।
गिरेस्तु कूटजो भग्नो मारुतेनेव पादपः ॥ ९.२५.१५ ॥
Erschlagen fiel jener Beste unter den Wagenkämpfern von seinem Wagen zu Boden, wie ein Kūṭaja-Baum, vom Wind vom Berg gebrochen.
9.25.16
दुष्प्रधर्षं ततश्चैव सुजातं च सुतं तव ।
एकैकं न्यहनत्सङ्ख्ये द्वाभ्यांद्वाभ्यां चमूमुखे।
तौ शिलीमुखविद्धाङ्गौ पेततू रथसत्तमौ ॥ ९.२५.१६ ॥
Dann erschlug er Duṣpradharṣa und Sujāta, deine Söhne, einen nach dem anderen, jeden mit zwei Pfeilen, an der Spitze des Heeres im Kampf; jene beiden besten Wagenkämpfer fielen, die Glieder von Pfeilen durchbohrt.
9.25.17
ततः पतन्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव ।
भल्लेन पातयामास भीमो दुर्विपहं रणे ॥ ९.२५.१७ ॥
Als er deinen Sohn im Kampf fallen sah, streckte Bhīma ihn mit einem im Gefecht kaum zu ertragenden Bhalla nieder.
9.25.18
स पपात हतो बाहात्पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२५.१८ ॥
Er fiel, erschlagen, während alle Bogenschützen zusahen, als wäre er dem Arm entglitten.
9.25.19
दृष्ट्वा तु निहतान्भ्रातॄन्वहूनेकेन संयुगे ।
अमर्षधशमापसः श्रुतर्वा भीममभ्ययात् ॥ ९.२५.१९ ॥
Als Śrutarvā sah, wie viele seiner Brüder im Kampf von einem einzigen erschlagen wurden, stürzte er, erfüllt von Zorn und Ungeduld, auf Bhīma los.
9.25.20
विक्षिपन्सुमहच्चापं कार्तखरविभूषितम् ।
विमृजन्सायकांश्चैव विषाग्निप्रतिमान्वहून् ॥ ९.२५.२० ॥
Einen sehr großen, mit Gold geschmückten Bogen schwingend und viele Pfeile wie Gift und Feuer abschießend.
9.25.21
स तु राजन्धनुश्छित्त्वा पाण्डवस्य महामृधे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विंशत्या समवाकिरत् ॥ ९.२५.२१ ॥
O König, in jener großen Schlacht zerschnitt er den Bogen des Pāṇḍava; dann bedeckte er ihn, dessen Bogen zerbrochen war, mit zwanzig Pfeilen.
9.25.22
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो महाबलः ।
अवाकिरत्तव सुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ९.२५.२२ ॥
Dann nahm der mächtige Bhīmasena einen anderen Bogen, bedeckte deinen Sohn mit Pfeilen und rief: »Bleib stehen, bleib stehen!«
9.25.23
महदासीत्तयोर्युद्धं चित्ररूपं भयानकम् ।
बादृशं समरे पूर्वं तम्भवासवयोर्युधि ॥ ९.२५.२३ ॥
Zwischen den beiden entbrannte ein gewaltiger Kampf, wundersam und schrecklich; ein solcher Kampf hatte sich zuvor nie ereignet, selbst nicht zwischen Bhava und Āsava.
9.25.24
तयोस्तत्र शितैर्गुक्तैर्यमदण्डनिभैः शरैः ।
समाच्छकाधारा सर्वा त्वं दिशो विदिशस्तथा ॥ ९.२५.२४ ॥
Dort wurden mit ihren scharfen, geknoteten Pfeilen, gleich dem Stab des Yama, der ganze Raum, die Himmelsrichtungen und die Zwischenrichtungen bedeckt.
9.25.25
अतः श्रुतर्वा सङ्क्रुद्धो धनुरादाय सायकैः ।
भीमसेनं रणे राजन्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ९.२५.२५ ॥
Da ergriff Śrutarvā, zornentbrannt, seinen Bogen und traf, o König, Bhīmasena im Kampf mit Pfeilen an den Armen und an der Brust.
9.25.26
सोऽतिविद्धो महाराज तव पुत्रेण धन्विना ।
भीमः सञ्चुक्षुभे क्रुद्धः पर्वणीव महोदधिः ॥ ९.२५.२६ ॥
O großer König, Bhīma, schwer verwundet von deinem Sohn, dem Bogenschützen, geriet in Wut und wallte auf wie der große Ozean bei Vollmond.
9.25.27
ततो भीमो रुषाविष्टः पुत्रस्य तव मारिष ।
सारथिं चतुरश्चाश्वाञ्शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ९.२५.२७ ॥
Da schickte Bhīma, von Zorn ergriffen, o edler Herr, den Wagenlenker deines Sohnes und seine vier Pferde mit Pfeilen in das Reich Yamas.
9.25.28
विरथं तं समालक्ष्य विशिखैर्लोमवाहिभिः ।
अवाकिरदमेयात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ९.२५.२८ ॥
Als er ihn wagenlos sah, überschüttete ihn der Unermessliche, seine Handfertigkeit zeigend, mit einem Regen gefiederter Pfeile.
9.25.29
श्रुतर्वा विरथो राजन्नाददे खङ्गचर्मणी ।
अथास्याददतः खह्गं शतचन्द्रं च भानुमत्।
क्षुरप्रेणं शिरः कायात्पातयामास पाण्डवः ॥ ९.२५.२९ ॥
O König, Śrutarvā, wagenlos, nahm Schwert und Schild. Als er sein glänzendes Schwert Śatacandra erhob, schlug ihm der Pāṇḍava mit einem rasiermesserscharfen Pfeil den Kopf vom Rumpf.
9.25.30
छिन्नोत्तमाङ्गस्य ततः क्षुरप्रेण महात्मना ।
पपात कायः स्वरथाद्वसुधामनुनादयन् ॥ ९.२५.३० ॥
Sein Haupt vom rasiermesserscharfen Pfeil des Großherzigen abgeschlagen, fiel sein Leib von seinem eigenen Wagen und ließ die Erde erdröhnen.
9.25.31
तस्मिन्निपतिते वीरे तावका भयमोहिताः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्ग्रामे भीमसेनं युयुत्सवः ॥ ९.२५.३१ ॥
Als jener Held gefallen war, stürmten eure Krieger, von Furcht verwirrt und kampflustig, im Gefecht auf Bhīmasena los.
9.25.32
तानापतत एवाशु हतशेषाद्बलार्णवात् ।
दंशितान्प्रतिजग्राह भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ९.२५.३२ ॥
Bhīmasena, mächtig und tapfer, empfing die gepanzerten Krieger, die schnell aus dem Rest des Heeresozeans auf ihn zustürmten.
9.25.33
ते तु तं वै समासाद्य परिवव्रुः समन्ततः ॥ ९.२५.३३ ॥
Sie erreichten ihn und umringten ihn von allen Seiten.
9.25.34
ततस्तु संवृतो भीमस्तावकान्निशितैः शरैः ।
पीडयामास तान्सर्वान्सहस्राक्ष इवासुरान् ॥ ९.२५.३४ ॥
Da bedrängte der umringte Bhīma alle eure Krieger mit scharfen Pfeilen, wie Indra, der Tausendäugige, die Asuras bedrängt.
9.25.35
ततः पञ्चशतान्हत्वा सवरूथान्महारथान् ।
जघान कुञ्जरानीकं पुनः सप्तशतं युधि ॥ ९.२५.३५ ॥
Dann erschlug er fünfhundert große Wagenkrieger samt ihrem Gefolge und streckte im Kampf erneut ein Heer von siebenhundert Elefanten nieder.
9.25.36
हत्वा शतसहस्राणि पत्तीनां परमेषुभिः ।
वाजिनां च शतान्यष्टौ पाण्डवः स्म विराजते ॥ ९.२५.३६ ॥
Nachdem er mit höchsten Pfeilen Hunderttausende Fußkämpfer und achthundert Pferde erschlagen hatte, strahlte jener Pāṇḍava.
9.25.37
भीमसेनस्तु कौन्तेयो हत्वा युद्धे सुतांस्तव ।
मेने कृतार्थमात्मानं सफलं जन्म च प्रभो ॥ ९.२५.३७ ॥
Bhīmasena, der Sohn Kuntīs, hielt sich, nachdem er deine Söhne im Kampf erschlagen hatte, für vollendet und seine Geburt für fruchtbar, o Herr.
9.25.38
तं तथा युध्यमानं च विनिघ्नन्तं च तावकान् ।
ईक्षितुं नोत्सहन्ते स्म तव सैन्या नराधिप ॥ ९.२५.३८ ॥
Deine Heere wagten nicht einmal, ihn anzusehen, als er kämpfte und deine Männer erschlug, o Herr der Menschen.
9.25.39
विद्राव्य च कुरून्सर्वांस्तांश्च हत्वा पदानुगान् ।
दोर्भ्यां शब्दं ततश्चक्रे त्रासयानो महाद्विपान् ॥ ९.२५.३९ ॥
Nachdem er alle Kurus in die Flucht geschlagen und ihre Fußsoldaten erschlagen hatte, stieß er mit seinen Armen einen Schrei aus und verängstigte die großen Elefanten.
9.25.40
हतभूयिष्ठयोधा तु तव सेना विशामम्पते ।
किञ्चिच्छेषा महाराज कृपणं समपद्यत ॥ ९.२५.४० ॥
Die meisten Krieger deines Heeres wurden erschlagen, o Herr der Völker; nur wenige blieben übrig, und diese gerieten, o großer König, in einen jämmerlichen Zustand.