महाभारत · अध्याय 9.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.34.1
…सुसंवृत्ते सुदारुणे ।
… पाण्डवेषु महात्मसु ॥ ९.३४.१ ॥
…अत्यंत भयानक रीतीने घडले असता…पांडवांमध्ये, महात्म्यांमध्ये.
9.34.2
ततस्तालध्वजके रामस्तयोर्युद्ध उपस्थिते ।
श्रुत्वा तच्छिष्ययो राजन्नाजगाम हलायुधः ॥ ९.३४.२ ॥
तेव्हा तालध्वज राम, त्या दोन शिष्यांचे युद्ध सुरू झाले आहे हे ऐकून, हे राजा, हलायुध आला.
9.34.3
तं दृष्ट्वा परमप्रीताः पाण्डवाः सहकेशवाः ।
उपगम्योपसङ्गृह्य विधिवत्प्रत्यपूजयन् ॥ ९.३४.३ ॥
त्यांना पाहून अत्यंत आनंदित झालेल्या पांडवांनी केशवासह जवळ जाऊन, आलिंगन देऊन, यथाविधी त्यांचा सत्कार केला.
9.34.4
पूजयित्वा ततः पश्चादिदं वचनमब्रुवन् ।
शिष्ययोः कौशलं युद्धे पश्य रामेति पार्थिव ॥ ९.३४.४ ॥
त्यांचा सत्कार केल्यानंतर त्यांनी हे शब्द म्हटले — हे राजा, युद्धात त्या दोन शिष्यांचे कौशल्य पाहा, हे राम.
9.34.5
अब्रवीच्च तदा रामो दृष्ट्वा कृष्णं सपाण्डवम् ।
दुर्योधनं च कौरव्यं गदापाणिमवस्थितम् ॥ ९.३४.५ ॥
तेव्हा राम, पांडवांसह असलेल्या कृष्णाला आणि हातात गदा घेऊन उभ्या असलेल्या कौरव दुर्योधनाला पाहून बोलले.
9.34.6
चत्वारिंशदहान्यद्य द्वे च मे निःसृतस्य वै ।
पुष्येण सम्प्रयातोऽस्मि श्रवणे पुनरागतः।
शिष्ययोर्वै गदायुद्धं द्रुष्टुकामोऽस्मि माधव ॥ ९.३४.६ ॥
मी निघून आज बेचाळीस दिवस झाले. पुष्य नक्षत्रात निघालो; श्रवण नक्षत्रात परत आलो. हे माधवा, माझ्या दोन शिष्यांचे गदायुद्ध पाहण्याची माझी इच्छा आहे.
9.34.7
ततो युधिष्ठिरो राजा परिष्वज्य हलायुधम् ।
स्वागतं कुशलं चास्मै पर्यपृच्छद्यथातथम् ॥ ९.३४.७ ॥
तेव्हा राजा युधिष्ठिराने हलायुधाला आलिंगन देऊन त्यांचे स्वागत केले आणि यथार्थपणे त्यांची खुशाली विचारली.
9.34.8
कृष्णौ चापि महेष्वासावभिवाद्य हलायुधम् ।
सस्वजाते परिप्रीतौ प्रीयमाणौ यशस्विनौ ॥ ९.३४.८ ॥
महान धनुर्धर आणि यशस्वी अशा दोन्ही कृष्णांनी (कृष्ण व अर्जुन) हलायुधाला वंदन करून अत्यंत आनंदाने त्यांना आलिंगन दिले.
9.34.9
माद्रीपुत्रौ तथा शूरौ द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः ।
अभिवाद्य स्थिता राजन्रौहिणेयं महाबलम् ॥ ९.३४.९ ॥
हे राजा! माद्रीचे दोन शूर पुत्र आणि द्रौपदीचे पाच पुत्र, महाबलवान रौहिणेयाला वंदन करून उभे राहिले.
9.34.10
भीमसेनोऽथ बलवान्पुत्रस्तव जनाधिप ।
तथैव चोद्यतगदौ पूजयामासतुर्बलम् ॥ ९.३४.१० ॥
हे जनाधिपा! तेव्हा बलवान भीमसेन आणि तुमचा पुत्र (दुर्योधन) यांनीही गदा उगारून बलरामाचा सत्कार केला.
9.34.11
स्वागतेन च ते तत्र प्रतिपूज्य पुनःपुनः ।
पश्य युद्धं महाबाहो इति ते राममब्रुवन् ॥ ९.३४.११ ॥
तेथे त्यांनी स्वागत करून वारंवार बलरामाचा सत्कार केला आणि म्हटले, 'हे महाबाहो! युद्ध पाहा.' असे ते रामाला म्हणाले.
9.34.12
एवमुचुर्महात्मानं रौहिणेयं नराधिपाः ॥ ९.३४.१२ ॥
असे राजांनी महात्मा रौहिणेयाला म्हटले.
9.34.13
परिष्वज्य तदा रामः पाण्डवान्सह सृञ्जयान् ।
अपृच्छत्कुशलं सर्वान्पार्थिवांश्चामितौजसः।
तथैव ते समासाद्य पप्रच्छुस्तमनामयम् ॥ ९.३४.१३ ॥
तेव्हा रामाने पांडवांना आणि सृञ्जयांना आलिंगन दिले आणि अमित तेजस्वी राजांची सर्वांची खुशाली विचारली. त्यांनीही जवळ येऊन त्याची खुशाली विचारली.
9.34.14
प्रत्यभ्यर्च्य हली सर्वान्क्षत्रियांश्च महात्मनः ।
कृत्वा कुशलसम्प्रश्नं संविदं च यथावयः ॥ ९.३४.१४ ॥
हली (बलराम) यांनी सर्व महात्मा क्षत्रियांचा प्रतिसत्कार केला, खुशाली विचारली आणि वयानुसार परिचयाचे शब्द बोलले.
9.34.15
जनार्दनं सात्यकिं च प्रेम्णा सम्परिषस्वजे ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय कुशलं पर्यपृच्छत ॥ ९.३४.१५ ॥
जनार्दन आणि सात्यकी यांना प्रेमाने आलिंगन दिले, दोघांच्या मस्तकाचा वास घेऊन खुशाली विचारली.
9.34.16
तौ च तं विधिवद्राजन्पूजयामासतुर्गुरुम् ।
ब्रह्माणामिव देवेशमिन्द्रोपेन्द्रौ मुदान्वितौ ॥ ९.३४.१६ ॥
हे राजा! त्या दोघांनी विधिपूर्वक त्या ज्येष्ठाचा सत्कार केला—इंद्र आणि उपेंद्र आनंदाने देवेश ब्रह्मदेवाचा करतात तसा.
9.34.17
ततोऽब्रवीद्धर्मसुतो रौहिणेयमरिन्दमम् ।
इदं भ्रात्रोर्महायुद्धं पश्य रामेति भारत ॥ ९.३४.१७ ॥
तेव्हा धर्मपुत्र (युधिष्ठिर) शत्रुदमन रौहिणेयाला (बलरामाला) म्हणाला—'हे राम! दोन भावांचे हे महायुद्ध पाहा, हे भारता!'
9.34.18
तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान्केशवपूर्वजः ।
न्यविशत्परमप्रीतः पूज्यमानो महारथैः ॥ ९.३४.१८ ॥
त्यांच्या मध्ये महाबाहू, श्रीमान केशवाचे (कृष्णाचे) थोरले बंधू (बलराम) अत्यंत प्रसन्न होऊन प्रवेशले; महारथींकडून सन्मानित होत.
9.34.19
स बभौ राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः ।
दिवीव नक्षत्रगणैः परिवीतो निशाकरः ॥ ९.३४.१९ ॥
राजांच्या मध्यभागी उभे राहिलेले ते, निळी वस्त्रे परिधान केलेले, शुभ्र तेजाने, आकाशात नक्षत्रगणांनी वेढलेल्या चंद्राप्रमाणे शोभले.
9.34.20
ततस्तयोः सन्निपातस्तुमुलो रोमहर्षणः ।
आसीदन्तकरो राजन्वैरस्यान्तं विधित्सतोः ॥ ९.३४.२० ॥
तेव्हा, हे राजा, वैर संपवू इच्छिणाऱ्या त्या दोघांमध्ये रोमांचकारी, मृत्युकारक असा तुमुल संघर्ष झाला.