Mahābhārata · Adhyāya 9.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.40.1
उषित्वा तत्र रामस्तु सम्पूज्याश्रमवासिनः ।
तथा मङ्कणके प्रीतिं शुभां चक्रे हलायुधः ॥ ९.४०.१ ॥
Habiendo permanecido allí y honrado a los moradores del ermitaño, Rāma, el portador del arado, mostró igualmente un afecto auspicioso hacia Maṅkaṇaka.
9.40.2
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यो रजनीं तामुपोष्य च ।
पूजितो मुनिसङ्खैश्च प्रातरुत्थाय लाङ्गली ॥ ९.४०.२ ॥
Habiendo dado dones a los dos veces nacidos y ayunado aquella noche, honrado por grupos de sabios, el portador del arado se levantó al amanecer.
9.40.3
अनुज्ञाप्य मुनीन्सर्वान्स्पृष्ट्वा तोयं च भारत ।
प्रययौ त्वरितो रामस्तीर्थहेतोर्महाबलः ॥ ९.४०.३ ॥
Habiéndose despedido de todos los sabios y tocado el agua, oh Bhārata, el muy fuerte Rāma partió apresuradamente en busca de un vado sagrado.
9.40.4
ततस्त्वौशनसं तीर्थमाजगाम हलायुधः ।
कपालमोचनं नाम यत्र मुक्तो महामुनिः ॥ ९.४०.४ ॥
Entonces Hala-āyudha llegó al vado de Auśanasa, llamado Kapālamocana, donde el gran sabio fue liberado.
9.40.5
महता शिरसा राजन्ग्रस्तजङ्घो महोदरः ।
राक्षसस्य महाराज रामक्षिप्तस्य वै पुरा ॥ ९.४०.५ ॥
Oh rey, oh gran rey, la gran cabeza del rākṣasa —cuyas canillas habían sido agarradas, de gran vientre, y arrojado antaño por Rāma— yacía allí.
9.40.6
तत्र पूर्वं तपस्तप्तं काव्येन सुमहात्मना ।
यत्रास्य नीतिरखिला प्रादुर्भूता महात्मनः।
यत्रस्थश्चिन्तयामास दैत्यदानवविग्रहम् ॥ ९.४०.६ ॥
Allí, en tiempos antiguos, el gran Kāvya (Śukra) practicó la austeridad; allí surgió toda su política; de pie allí reflexionó sobre el conflicto de los daityas y dānavas.
9.40.7
तत्प्राप्य च बलो राजंस्तीर्थप्रवरमुत्तमम् ।
विधिवद्वै ददौ वित्तं ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ ९.४०.७ ॥
Oh rey, habiendo llegado a aquel supremo y excelso tīrtha, Bala dio riquezas a los brahmanes de gran alma según la norma.
9.40.8
कपालमोचनं ब्रह्मन्कथं यत्र महामुनिः ।
मुक्तः कथं चास्य शिरो लग्नं केन च हेतुना ॥ ९.४०.८ ॥
Oh brahmán, ¿cómo fue liberado allí el gran sabio en Kapālamocana, y por qué causa se le había pegado la cabeza?
9.40.9
पुरा वै दण्डकारण्ये राघवेण महात्मना ।
वसता राजशार्दूल राक्षसाञ्शमयिष्यता ॥ ९.४०.९ ॥
Oh tigre entre reyes, hace tiempo, cuando el Rāghava de gran alma residía en el bosque de Daṇḍaka y estaba a punto de someter a los rākṣasas...
9.40.10
जनस्थाने शिरश्छिन्नं राक्षसस्य दुरात्मनः ।
क्षुरेण शितधारेण तत्पणात महावने ॥ ९.४०.१० ॥
En Janasthāna la cabeza del rākṣasa malvado fue cortada con una navaja de filo agudo; a causa de aquella apuesta, en aquel gran bosque...
9.40.11
महोदरस्य तल्लग्नं जङ्घायां वै यदृच्छया ।
वने विचरतो राजन्नस्थि भित्त्वाऽस्फुरत्तदा ॥ ९.४०.११ ॥
Oh rey, quedó pegada por azar en el muslo de Mahodara; mientras vagaba por el bosque, perforó el hueso y entonces empezó a palpitar.
9.40.12
स तेन लग्नेन तदा द्विजातिर्न शशाक ह ।
अभिगन्तुं महाप्राज्ञस्तीर्थान्यायतनानि च ॥ ९.४०.१२ ॥
Por aquella cosa pegada a él, el dvija, el muy sabio, no pudo entonces ir a los tīrthas ni a los āyatanas.
9.40.13
स पूतिना विस्रवता वेदनार्तो महामुनिः ।
जगाम् सर्वतीर्थानि पृथिव्यां चेति नः श्रुतम् ॥ ९.४०.१३ ॥
Atormentado por el dolor de la herida supurante y maloliente, aquel gran sabio recorrió todos los vados sagrados de la tierra, según hemos oído.
9.40.14
स गत्वा सरितः सर्वाः समुद्रांश्च महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.१४ ॥
Aquel gran asceta fue a todos los ríos y océanos y lo contó todo a los sabios de almas purificadas.
9.40.15
आप्लुत्य सर्वतीर्थेषु न च मोक्षमवाप्तवान् ।
स तु शुश्राव विप्रेन्द्रो मुनीनां वचनं महत् ॥ ९.४०.१५ ॥
Aunque se había bañado en todos los vados sagrados, no obtuvo la liberación. Entonces aquel primero de los brahmanes escuchó la gran palabra de los sabios.
9.40.16
सरस्वत्यास्तीर्थवरं ख्यातमौशनसं तदा ।
सर्वपापप्रशमनं सिद्धिक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ ९.४०.१६ ॥
El mejor vado sagrado del Sarasvatī, famoso como el de Auśanasa, que apacigua todos los pecados, es el campo de perfección sin igual.
9.40.17
स तु गत्वा ततस्तत्र तीर्थमौशनसं द्विजः ॥ ९.४०.१७ ॥
Entonces aquel nacido dos veces fue desde allí y llegó al vado sagrado de Uśanas.
9.40.18
तत औशनसे तीर्थे तस्योपस्पृशतस्तदा ।
… च्छरश्चरणं मुक्त्वा पपातान्तर्जले तदा ॥ ९.४०.१८ ॥
Entonces, en aquel vado sagrado de Uśanas, mientras él se purificaba bebiendo agua, … (laguna en el texto) … soltándose, cayó al agua en ese mismo instante.
9.40.19
विमुक्तस्तेन शिरसा परं सुखमवाप ह ।
स चाप्यन्तर्जले मूर्धा जगामादर्शनं विभो ॥ ९.४०.१९ ॥
Liberado por él de la cabeza, alcanzó la suprema dicha; y aquella cabeza, oh poderoso, desapareció dentro del agua.
9.40.20
ततः स विरुजो राजन्पूतात्मा वीतकल्मषः ।
आजगामाश्रमं प्रीतः कृतकृत्यो महोदरः ॥ ९.४०.२० ॥
Entonces él, libre de dolor, purificado en el espíritu y libre de mancha, regresó al ermitaño, alegre y con su propósito cumplido, el de gran vientre, oh rey.
9.40.21
सोऽथ गत्वाऽऽश्रमं पुण्यं विप्रमुक्तो महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.२१ ॥
Entonces él, el gran asceta, liberado, fue a aquel santo ermitaño y contó todo a los sabios de almas cultivadas.
9.40.22
ते श्रुत्वा वचनं तस्य ततस्तीर्थस्य मानद ।
कपालमोचनमिति नाम चक्रुः समागताः ॥ ९.४०.२२ ॥
Habiendo oído sus palabras, oh dador de honor, los sabios reunidos dieron a aquel vado sagrado el nombre de 'Kapālamocana'.
9.40.23
स चापि तीर्थप्रवरं पुनर्गत्वा महानृषिः ।
पीत्वा पयःसुविपुलं सिद्धिमायात्तदा मुनिः ॥ ९.४०.२३ ॥
Y aquel gran sabio, también, volvió a aquel mejor de los vados sagrados, bebió abundante agua y entonces alcanzó la perfección.
9.40.24
तत्र दत्त्वा बहून्देयान्विप्रान्सम्पूज्य माधवः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गोराश्रमं तदा ॥ ९.४०.२४ ॥
Allí, tras dar muchos dones y honrar a los brahmanes, Mādhava se dirigió entonces al ermitaño de Uśaṅgu, oh señor de reyes.
9.40.25
यत्र तप्तं तपो घोरमार्ष्टिषेणेन भारत ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रो महामुनिः ॥ ९.४०.२५ ॥
Descendiente de Bharata, allí Ārṣṭiṣeṇa practicó austeridad feroz, y allí el gran sabio Viśvāmitra alcanzó la condición de brahmán.
9.40.26
सर्वकामसमृद्धं च तदाश्रमपदं महत् ।
मुनिभिर्ब्राह्मणैश्चैव सेवितं सर्वदा विभो ॥ ९.४०.२६ ॥
Aquel gran lugar de ermita estaba colmado de todo lo deseable, y, oh señor, siempre era frecuentado por sabios y brahmanes.
9.40.27
ततो हलधरः श्रीमान्ब्राह्मणैः परिवारितः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गुस्तनुमत्यजत् ॥ ९.४०.२७ ॥
Entonces el glorioso portador del arado, Balarāma, rodeado de brahmanes, fue allí, oh rey de reyes, donde Uśaṅgu había abandonado su cuerpo.
9.40.28
उशङ्गुर्ब्राह्मणो वृद्धस्तपोनित्यश्च भारत ।
देहन्यासे कृतमना विचिन्त्य बहुधा तदा ॥ ९.४०.२८ ॥
El brahmán Uśaṅgu era anciano y constante en la austeridad; y, descendiente de Bharata, tras reflexionar de muchas maneras, se decidió a dejar su cuerpo.
9.40.29
ततः सर्वानुपादाय तनयान्वै महातपाः ।
उशङ्गुरब्रवीत्तत्र नयध्वं मां पृथूदकम् ॥ ९.४०.२९ ॥
Entonces Uśaṅgu, el gran asceta, reuniendo a todos sus hijos, dijo allí mismo: "Llevadme a Pṛthūdaka."
9.40.30
विज्ञायातीतवयसमुशङ्गुं ते तपोधनाः ।
तं च तीर्थमपानिन्युः सरस्वत्यास्तपोधनम् ॥ ९.४०.३० ॥
Sabiendo que Uśaṅgu había pasado de la edad, aquellos sabios ricos en austeridad condujeron a aquel rico en austeridad al vado sagrado del Sarasvatī.
9.40.31
स तैः पुत्रैस्तदा धीमानानीतो वै सरस्वतीम् ।
पुण्यां तीर्थशतोपेतां विप्रसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ९.४०.३१ ॥
Entonces sus hijos llevaron a aquel sabio hasta la santa Sarasvatī, dotada de cien vados sagrados y frecuentada por multitudes de brahmanes.
9.40.32
स तत्र विधिना राजन्नाप्लुत्य सुमहातपाः ।
ज्ञात्वा तीर्थगुणांश्चैव प्राहेदमृषिसत्तमः।
सुप्रीतः पुरुषव्याघ्र सर्वान्पुत्रानुपासतः ॥ ९.४०.३२ ॥
Allí, oh rey, habiéndose bañado según el rito y conociendo las virtudes del vado sagrado, aquel gran asceta, el mejor de los sabios, muy complacido, dijo esto a todos sus hijos que lo servían, oh tigre entre los hombres.
9.40.33
सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् ।
पृथूदके जप्यपरो नैनं श्वो मरणं तपेत् ॥ ९.४०.३३ ॥
Quien, en la orilla norte de la Sarasvatī, en Pṛthūdaka, absorto en la recitación, abandone su cuerpo, la muerte no lo atormentará mañana.
9.40.34
इत्युक्त्वा स्वां तनुं त्यक्त्वा प्रपेदे वैष्णवं पदम् ।
तत्राप्लुत्य स धर्मात्मा उपस्पृश्य हलायुधः।
दत्त्वा चैव बूहून्देयान्विप्राणां विप्रवत्सलः ॥ ९.४०.३४ ॥
Habiendo dicho esto, abandonó su propio cuerpo y alcanzó la morada de Viṣṇu. Allí, habiéndose bañado y purificado con agua, el justo portador del arado, amigo de los brahmanes, habiendo dado muchos dones debidos a los brahmanes...
9.40.35
ससर्ज यत्र भगवाँल्लोकाँल्लोकपितामहः ॥ ९.४०.३५ ॥
donde el bendito abuelo de los mundos creó los mundos.
9.40.36
यत्रार्ष्टिषेणः कौरव्य ब्राह्मण्यं संशितव्रतः ।
तपसा महता राजन्प्राप्तवानृषिसत्तमः ॥ ९.४०.३६ ॥
Donde, oh descendiente de Kuru, Ārṣṭiṣeṇa, de votos firmes, oh rey, alcanzó la condición de brahmán mediante gran austeridad, aquel mejor de los sabios.
9.40.37
सिन्धुद्वीपश्च राजर्षिर्देवापिश्च महातपाः ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रस्तथा मुनिः ॥ ९.४०.३७ ॥
Sindhudvīpa y el rey sabio Devāpi, de gran austeridad, alcanzaron allí la condición de brahmán; asimismo el sabio Viśvāmitra alcanzó allí la condición de brahmán.
9.40.38
महातपस्वीं भगवानुग्रतेजा महातपाः ।
तत्राजगाम बलवान्बलभद्रः प्रतापवान् ॥ ९.४०.३८ ॥
El poderoso y valiente Balabhadra, el bienaventurado de fulgor feroz y gran austeridad, llegó allí.