Mahābhārata · Adhyāya 9.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.40.1
उषित्वा तत्र रामस्तु सम्पूज्याश्रमवासिनः ।
तथा मङ्कणके प्रीतिं शुभां चक्रे हलायुधः ॥ ९.४०.१ ॥
Nachdem er dort geweilt und die Bewohner der Einsiedelei geehrt hatte, erwies Rāma, der Pflugbewaffnete, ebenso Maṅkaṇaka eine glückverheißende Zuneigung.
9.40.2
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यो रजनीं तामुपोष्य च ।
पूजितो मुनिसङ्खैश्च प्रातरुत्थाय लाङ्गली ॥ ९.४०.२ ॥
Nachdem er den Zweimalgeborenen Gaben geschenkt und jene Nacht gefastet hatte, von Scharen von Weisen geehrt, erhob sich der Pflugträger im Morgengrauen.
9.40.3
अनुज्ञाप्य मुनीन्सर्वान्स्पृष्ट्वा तोयं च भारत ।
प्रययौ त्वरितो रामस्तीर्थहेतोर्महाबलः ॥ ९.४०.३ ॥
Nachdem er sich von allen Weisen verabschiedet und das Wasser berührt hatte, o Bhārata, eilte der sehr starke Rāma einer heiligen Furt zu.
9.40.4
ततस्त्वौशनसं तीर्थमाजगाम हलायुधः ।
कपालमोचनं नाम यत्र मुक्तो महामुनिः ॥ ९.४०.४ ॥
Da kam Hala-āyudha zur Furt des Auśanasa, die Kapālamocana heißt, wo der große Weise befreit wurde.
9.40.5
महता शिरसा राजन्ग्रस्तजङ्घो महोदरः ।
राक्षसस्य महाराज रामक्षिप्तस्य वै पुरा ॥ ९.४०.५ ॥
O König, o großer König, der große Kopf des Rākṣasa — dessen Schienbeine gepackt worden waren, der einen dicken Bauch hatte und einst von Rāma geschleudert worden war — lag dort.
9.40.6
तत्र पूर्वं तपस्तप्तं काव्येन सुमहात्मना ।
यत्रास्य नीतिरखिला प्रादुर्भूता महात्मनः।
यत्रस्थश्चिन्तयामास दैत्यदानवविग्रहम् ॥ ९.४०.६ ॥
Dort hatte einst der hochsinnige Kāvya (Śukra) Askese geübt; dort entstand seine ganze Staatskunst; dort stehend dachte er über den Streit der Daityas und Dānavas nach.
9.40.7
तत्प्राप्य च बलो राजंस्तीर्थप्रवरमुत्तमम् ।
विधिवद्वै ददौ वित्तं ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ ९.४०.७ ॥
O König, nachdem Bala jene höchste und vortreffliche heilige Furt erreicht hatte, gab er den großgesinnten Brahmanen gemäß der Vorschrift Reichtum.
9.40.8
कपालमोचनं ब्रह्मन्कथं यत्र महामुनिः ।
मुक्तः कथं चास्य शिरो लग्नं केन च हेतुना ॥ ९.४०.८ ॥
O Brahmane, wie wurde der große Weise dort bei Kapālamocana befreit, und aus welchem Grund war sein Kopf festgeklebt?
9.40.9
पुरा वै दण्डकारण्ये राघवेण महात्मना ।
वसता राजशार्दूल राक्षसाञ्शमयिष्यता ॥ ९.४०.९ ॥
O Tiger unter den Königen, einst, als der großgesinnte Rāghava im Daṇḍaka-Wald weilte und im Begriff war, die Rākṣasas zu bezwingen...
9.40.10
जनस्थाने शिरश्छिन्नं राक्षसस्य दुरात्मनः ।
क्षुरेण शितधारेण तत्पणात महावने ॥ ९.४०.१० ॥
In Janasthāna wurde dem bösgesinnten Rākṣasa der Kopf mit einem scharfen Rasiermesser abgeschlagen; wegen jener Wette, in jenem großen Wald...
9.40.11
महोदरस्य तल्लग्नं जङ्घायां वै यदृच्छया ।
वने विचरतो राजन्नस्थि भित्त्वाऽस्फुरत्तदा ॥ ९.४०.११ ॥
O König, sie blieb zufällig an Mahodaras Schenkel haften; als er im Wald umherirrte, durchbohrte sie den Knochen und begann dann zu pochen.
9.40.12
स तेन लग्नेन तदा द्विजातिर्न शशाक ह ।
अभिगन्तुं महाप्राज्ञस्तीर्थान्यायतनानि च ॥ ९.४०.१२ ॥
Wegen jenes an ihm haftenden Dings vermochte der Zweimalgeborene, der überaus Weise, damals nicht, zu den heiligen Furten und Heiligtümern zu gelangen.
9.40.13
स पूतिना विस्रवता वेदनार्तो महामुनिः ।
जगाम् सर्वतीर्थानि पृथिव्यां चेति नः श्रुतम् ॥ ९.४०.१३ ॥
Von Schmerzen gepeinigt durch die übelriechende, eiternde Wunde, ging jener große Weise zu allen heiligen Furten der Erde, wie wir gehört haben.
9.40.14
स गत्वा सरितः सर्वाः समुद्रांश्च महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.१४ ॥
Jener große Asket ging zu allen Flüssen und Meeren und erzählte all dies den Weisen mit geläuterten Seelen.
9.40.15
आप्लुत्य सर्वतीर्थेषु न च मोक्षमवाप्तवान् ।
स तु शुश्राव विप्रेन्द्रो मुनीनां वचनं महत् ॥ ९.४०.१५ ॥
Obwohl er sich in allen heiligen Furten gebadet hatte, erlangte er keine Erlösung. Da hörte jener Erste der Brahmanen das große Wort der Weisen.
9.40.16
सरस्वत्यास्तीर्थवरं ख्यातमौशनसं तदा ।
सर्वपापप्रशमनं सिद्धिक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ ९.४०.१६ ॥
Die beste heilige Furt der Sarasvatī, berühmt als die des Uśanas, die alle Sünden besänftigt, ist das unübertroffene Feld der Vollendung.
9.40.17
स तु गत्वा ततस्तत्र तीर्थमौशनसं द्विजः ॥ ९.४०.१७ ॥
Da ging jener Zweimalgeborene von dort und kam zur heiligen Furt des Uśanas.
9.40.18
तत औशनसे तीर्थे तस्योपस्पृशतस्तदा ।
… च्छरश्चरणं मुक्त्वा पपातान्तर्जले तदा ॥ ९.४०.१८ ॥
Da, an jener heiligen Furt des Uśanas, als er Wasser zum Reinigen schlürfte, … (Lücke im Text) … ließ er los und fiel im selben Augenblick ins Wasser.
9.40.19
विमुक्तस्तेन शिरसा परं सुखमवाप ह ।
स चाप्यन्तर्जले मूर्धा जगामादर्शनं विभो ॥ ९.४०.१९ ॥
Von dem Haupt durch ihn befreit, erlangte er höchstes Glück; und jenes Haupt, o Mächtiger, verschwand im Wasser.
9.40.20
ततः स विरुजो राजन्पूतात्मा वीतकल्मषः ।
आजगामाश्रमं प्रीतः कृतकृत्यो महोदरः ॥ ९.४०.२० ॥
Dann kehrte er, von Schmerz befreit, geläutert im Geiste und von Makel gereinigt, erfreut und sein Ziel erreicht habend, der Großbauchige, o König, zur Einsiedelei zurück.
9.40.21
सोऽथ गत्वाऽऽश्रमं पुण्यं विप्रमुक्तो महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.२१ ॥
Dann ging der große Asket, befreit, zu jener heiligen Einsiedelei und erzählte den Weisen von geläuterter Seele alles.
9.40.22
ते श्रुत्वा वचनं तस्य ततस्तीर्थस्य मानद ।
कपालमोचनमिति नाम चक्रुः समागताः ॥ ९.४०.२२ ॥
Als sie seine Worte gehört hatten, o Ehrenspender, gaben die versammelten Weisen jener heiligen Furt den Namen »Kapālamocana«.
9.40.23
स चापि तीर्थप्रवरं पुनर्गत्वा महानृषिः ।
पीत्वा पयःसुविपुलं सिद्धिमायात्तदा मुनिः ॥ ९.४०.२३ ॥
Und jener große Weise ging wiederum zu jener besten der heiligen Furten, trank reichlich Wasser und erlangte da die Vollkommenheit.
9.40.24
तत्र दत्त्वा बहून्देयान्विप्रान्सम्पूज्य माधवः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गोराश्रमं तदा ॥ ९.४०.२४ ॥
Dort gab Mādhava, nachdem er viele Gaben verschenkt und die Brahmanen geehrt hatte, o Herr der Könige, damals zur Einsiedelei des Uśaṅgu.
9.40.25
यत्र तप्तं तपो घोरमार्ष्टिषेणेन भारत ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रो महामुनिः ॥ ९.४०.२५ ॥
Nachkomme Bharatas, dort übte Ārṣṭiṣeṇa furchtbare Askese, und dort erlangte der große Weise Viśvāmitra das Brahmanentum.
9.40.26
सर्वकामसमृद्धं च तदाश्रमपदं महत् ।
मुनिभिर्ब्राह्मणैश्चैव सेवितं सर्वदा विभो ॥ ९.४०.२६ ॥
Jene große Einsiedlerstätte war reich an allem Erwünschten, und, o Herr, stets von Weisen und Brahmanen besucht.
9.40.27
ततो हलधरः श्रीमान्ब्राह्मणैः परिवारितः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गुस्तनुमत्यजत् ॥ ९.४०.२७ ॥
Dann ging der glorreiche Pflugträger Balarāma, von Brahmanen umgeben, dorthin, o König der Könige, wo Uśaṅgu seinen Körper abgelegt hatte.
9.40.28
उशङ्गुर्ब्राह्मणो वृद्धस्तपोनित्यश्च भारत ।
देहन्यासे कृतमना विचिन्त्य बहुधा तदा ॥ ९.४०.२८ ॥
Der Brahmane Uśaṅgu war alt und stets in Askese versunken; und, Nachkomme Bharatas, nachdem er auf vielerlei Weise nachgedacht hatte, fasste er den Entschluss, seinen Körper abzulegen.
9.40.29
ततः सर्वानुपादाय तनयान्वै महातपाः ।
उशङ्गुरब्रवीत्तत्र नयध्वं मां पृथूदकम् ॥ ९.४०.२९ ॥
Dann rief Uśaṅgu, der große Asket, alle seine Söhne zusammen und sprach dort: "Bringt mich nach Pṛthūdaka."
9.40.30
विज्ञायातीतवयसमुशङ्गुं ते तपोधनाः ।
तं च तीर्थमपानिन्युः सरस्वत्यास्तपोधनम् ॥ ९.४०.३० ॥
Da sie erkannten, dass Uśaṅgu sein Lebensalter überschritten hatte, führten jene an Askese reichen Weisen den an Askese reichen Mann zur heiligen Furt der Sarasvatī.
9.40.31
स तैः पुत्रैस्तदा धीमानानीतो वै सरस्वतीम् ।
पुण्यां तीर्थशतोपेतां विप्रसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ९.४०.३१ ॥
Da führten ihn seine Söhne zur heiligen Sarasvatī, die hundert heilige Furten besitzt und von Scharen von Brahmanen aufgesucht wird.
9.40.32
स तत्र विधिना राजन्नाप्लुत्य सुमहातपाः ।
ज्ञात्वा तीर्थगुणांश्चैव प्राहेदमृषिसत्तमः।
सुप्रीतः पुरुषव्याघ्र सर्वान्पुत्रानुपासतः ॥ ९.४०.३२ ॥
Dort, o König, badete jener große Asket, der beste der Weisen, nach Vorschrift, erkannte die Tugenden der heiligen Furt und sprach hochzufrieden zu allen seinen dienenden Söhnen dies, o Tiger unter den Menschen.
9.40.33
सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् ।
पृथूदके जप्यपरो नैनं श्वो मरणं तपेत् ॥ ९.४०.३३ ॥
Wer am nördlichen Ufer der Sarasvatī, bei Pṛthūdaka, in die Rezitation vertieft, seinen Körper aufgibt, den wird der Tod morgen nicht quälen.
9.40.34
इत्युक्त्वा स्वां तनुं त्यक्त्वा प्रपेदे वैष्णवं पदम् ।
तत्राप्लुत्य स धर्मात्मा उपस्पृश्य हलायुधः।
दत्त्वा चैव बूहून्देयान्विप्राणां विप्रवत्सलः ॥ ९.४०.३४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, gab er seinen eigenen Körper auf und erreichte die Wohnstatt Viṣṇus. Dort badete der rechtschaffene Pflugbewaffnete, den Brahmanen zugetan, und gab den Brahmanen viele gebührende Gaben...
9.40.35
ससर्ज यत्र भगवाँल्लोकाँल्लोकपितामहः ॥ ९.४०.३५ ॥
wo der erhabene Urgroßvater der Welten die Welten erschuf.
9.40.36
यत्रार्ष्टिषेणः कौरव्य ब्राह्मण्यं संशितव्रतः ।
तपसा महता राजन्प्राप्तवानृषिसत्तमः ॥ ९.४०.३६ ॥
Wo, o Nachkomme der Kuru, Ārṣṭiṣeṇa mit festen Gelübden, o König, durch große Askese das Brahmanentum erlangte, jener beste der Weisen.
9.40.37
सिन्धुद्वीपश्च राजर्षिर्देवापिश्च महातपाः ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रस्तथा मुनिः ॥ ९.४०.३७ ॥
Sindhudvīpa und der königliche Weise Devāpi, von großer Askese, erlangten dort das Brahmanentum; ebenso erlangte der Weise Viśvāmitra dort das Brahmanentum.
9.40.38
महातपस्वीं भगवानुग्रतेजा महातपाः ।
तत्राजगाम बलवान्बलभद्रः प्रतापवान् ॥ ९.४०.३८ ॥
Der mächtige und tapfere Balabhadra, der gesegnete Mann von wilder Strahlkraft und großer Askese, kam dorthin.