மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.40.1
उषित्वा तत्र रामस्तु सम्पूज्याश्रमवासिनः ।
तथा मङ्कणके प्रीतिं शुभां चक्रे हलायुधः ॥ ९.४०.१ ॥
அங்கே தங்கி, ஆசிரமவாசிகளை மதித்து, ஹலாயுதனான ராமர் மங்கணகனிடமும் நல்ல அன்பைக் காட்டினார்.
9.40.2
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यो रजनीं तामुपोष्य च ।
पूजितो मुनिसङ्खैश्च प्रातरुत्थाय लाङ्गली ॥ ९.४०.२ ॥
பிராமணர்களுக்கு தானம் அளித்து, அந்த இரவு உபவாசமிருந்து, முனிவர் குழுக்களால் மதிக்கப்பட்டு, விடியலில் எழுந்து லாங்கலீ புறப்பட்டார்.
9.40.3
अनुज्ञाप्य मुनीन्सर्वान्स्पृष्ट्वा तोयं च भारत ।
प्रययौ त्वरितो रामस्तीर्थहेतोर्महाबलः ॥ ९.४०.३ ॥
எல்லா முனிவர்களிடமும் விடைபெற்று, நீரைத் தொட்டு, பாரதா, மகாபலனான ராமர் ஒரு தீர்த்தத்தை நோக்கி விரைவாகப் புறப்பட்டார்.
9.40.4
ततस्त्वौशनसं तीर्थमाजगाम हलायुधः ।
कपालमोचनं नाम यत्र मुक्तो महामुनिः ॥ ९.४०.४ ॥
பின்னர் ஹலாயுதன் ஔசனஸ தீர்த்தத்திற்கு வந்தார்; அது கபாலமோசனம் எனப்படும், அங்கே மகாமுனி விடுதலை பெற்றார்.
9.40.5
महता शिरसा राजन्ग्रस्तजङ्घो महोदरः ।
राक्षसस्य महाराज रामक्षिप्तस्य वै पुरा ॥ ९.४०.५ ॥
ஓ அரசே, ஓ மகாராஜா, முன்பு ராமரால் எறியப்பட்ட அந்த ராட்சசனின், தொடைகள் பற்றப்பட்ட பெருவயிற்று உடலின், பெரிய தலை (அங்கே கிடந்தது).
9.40.6
तत्र पूर्वं तपस्तप्तं काव्येन सुमहात्मना ।
यत्रास्य नीतिरखिला प्रादुर्भूता महात्मनः।
यत्रस्थश्चिन्तयामास दैत्यदानवविग्रहम् ॥ ९.४०.६ ॥
அங்கே முன்பு மகாத்மா காவ்யர் (சுக்கிரர்) தவம் செய்தார்; அங்கே அந்த மகாத்மாவின் முழு நீதியும் தோன்றியது; அங்கு நின்று அவர் தைத்தியர் தானவர் போரைப் பற்றி சிந்தித்தார்.
9.40.7
तत्प्राप्य च बलो राजंस्तीर्थप्रवरमुत्तमम् ।
विधिवद्वै ददौ वित्तं ब्राह्मणानां महात्मनाम् ॥ ९.४०.७ ॥
அரசே, அந்த உயர்ந்த சிறந்த தீர்த்தத்தை அடைந்து பலன் விதிப்படி மகாத்மாக்களான பிராமணர்களுக்குச் செல்வத்தை அளித்தான்.
9.40.8
कपालमोचनं ब्रह्मन्कथं यत्र महामुनिः ।
मुक्तः कथं चास्य शिरो लग्नं केन च हेतुना ॥ ९.४०.८ ॥
பிரம்மனே, கபாலமோசனம் என்ற அங்கே மகாமுனிவர் எவ்வாறு விடுதலை பெற்றார்? அவருடைய தலை எந்தக் காரணத்தால் ஒட்டிக்கொண்டது?
9.40.9
पुरा वै दण्डकारण्ये राघवेण महात्मना ।
वसता राजशार्दूल राक्षसाञ्शमयिष्यता ॥ ९.४०.९ ॥
அரசர்களில் புலியே, முன்பு தண்டகாரண்யத்தில் வசித்த மகாத்மாவான ராகவன் ராட்சசர்களை அடக்கப்போகும் நிலையில்...
9.40.10
जनस्थाने शिरश्छिन्नं राक्षसस्य दुरात्मनः ।
क्षुरेण शितधारेण तत्पणात महावने ॥ ९.४०.१० ॥
ஜனஸ்தானத்தில் தீயவனான அந்த ராட்சசனின் தலை கூரிய கத்தியால் வெட்டப்பட்டது; அந்த பந்தயத்தின் காரணமாக அந்தப் பெரும் காட்டில்...
9.40.11
महोदरस्य तल्लग्नं जङ्घायां वै यदृच्छया ।
वने विचरतो राजन्नस्थि भित्त्वाऽस्फुरत्तदा ॥ ९.४०.११ ॥
அரசே, அது மகோதரனின் தொடையில் தற்செயலாக ஒட்டிக்கொண்டது; காட்டில் அலைந்தபோது எலும்பைத் துளைத்து அப்போது அது துடித்தது.
9.40.12
स तेन लग्नेन तदा द्विजातिर्न शशाक ह ।
अभिगन्तुं महाप्राज्ञस्तीर्थान्यायतनानि च ॥ ९.४०.१२ ॥
அதனால் ஒட்டிக்கொண்ட அந்தச் சுமையால் அந்த இருபிறப்பாளன், மகாஞானியானவன், அப்போது தீர்த்தங்களுக்கும் ஆலயங்களுக்கும் செல்ல இயலவில்லை.
9.40.13
स पूतिना विस्रवता वेदनार्तो महामुनिः ।
जगाम् सर्वतीर्थानि पृथिव्यां चेति नः श्रुतम् ॥ ९.४०.१३ ॥
துர்நாற்றம் வீசி வடியும் புண்ணால் வேதனையுற்ற அந்த மகாமுனி பூமியிலுள்ள அனைத்துத் தீர்த்தங்களுக்கும் சென்றார் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்.
9.40.14
स गत्वा सरितः सर्वाः समुद्रांश्च महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.१४ ॥
அந்த மகாதபஸ்வி எல்லா ஆறுகளுக்கும் கடல்களுக்கும் சென்று, அதையெல்லாம் தூய உள்ளம் கொண்ட ரிஷிகளிடம் கூறினார்.
9.40.15
आप्लुत्य सर्वतीर्थेषु न च मोक्षमवाप्तवान् ।
स तु शुश्राव विप्रेन्द्रो मुनीनां वचनं महत् ॥ ९.४०.१५ ॥
எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடியும் அவர் மோட்சம் பெறவில்லை. அப்போது அந்த பிராமணர்களில் சிறந்தவர் முனிவர்களின் பெரிய வார்த்தையைக் கேட்டார்.
9.40.16
सरस्वत्यास्तीर्थवरं ख्यातमौशनसं तदा ।
सर्वपापप्रशमनं सिद्धिक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ ९.४०.१६ ॥
சரஸ்வதியின் சிறந்த தீர்த்தம், உசனஸின் பிரசித்தி பெற்ற தீர்த்தம் — அது அனைத்துப் பாவங்களையும் போக்கும், சித்தியின் இணையற்ற க்ஷேத்திரம்.
9.40.17
स तु गत्वा ततस्तत्र तीर्थमौशनसं द्विजः ॥ ९.४०.१७ ॥
பின்னர் அந்த த்விஜர் அங்கிருந்து சென்று, உசனஸின் அந்தத் தீர்த்தத்தை அடைந்தார்.
9.40.18
तत औशनसे तीर्थे तस्योपस्पृशतस्तदा ।
… च्छरश्चरणं मुक्त्वा पपातान्तर्जले तदा ॥ ९.४०.१८ ॥
பின்னர் உசனஸின் அந்தத் தீர்த்தத்தில், அவர் ஆசமனம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, … (உரையின் இடைவெளி) … கால் பிடியை விட்டுவிட்டு, அப்போதே நீரினுள் விழுந்தது.
9.40.19
विमुक्तस्तेन शिरसा परं सुखमवाप ह ।
स चाप्यन्तर्जले मूर्धा जगामादर्शनं विभो ॥ ९.४०.१९ ॥
அவனால் தலையிலிருந்து விடுபட்டு அவன் பெரும் இன்பத்தை அடைந்தான். ஓ வல்லவனே, அந்தத் தலையும் நீரின் உள்ளே மறைந்து போனது.
9.40.20
ततः स विरुजो राजन्पूतात्मा वीतकल्मषः ।
आजगामाश्रमं प्रीतः कृतकृत्यो महोदरः ॥ ९.४०.२० ॥
பின்னர் அவன் வலியிலிருந்து விடுபட்டு, ஆன்மா தூய்மையடைந்து, பாவமற்றவனாக, மகிழ்ச்சியுடனும் தன் கடமை நிறைவேறியவனாகவும் மகோதரன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினான்.
9.40.21
सोऽथ गत्वाऽऽश्रमं पुण्यं विप्रमुक्तो महातपाः ।
कथयामास तत्सर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ९.४०.२१ ॥
பின்னர் அந்த மகாதபஸ்வி, விடுபட்டவனாக, அந்தப் புண்ணிய ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, தூய உள்ளம் கொண்ட முனிவர்களிடம் அனைத்தையும் கூறினான்.
9.40.22
ते श्रुत्वा वचनं तस्य ततस्तीर्थस्य मानद ।
कपालमोचनमिति नाम चक्रुः समागताः ॥ ९.४०.२२ ॥
அவனுடைய சொற்களைக் கேட்ட பின், ஓ மானதா, கூடியிருந்த முனிவர்கள் அந்தத் தீர்த்தத்திற்கு 'கபாலமோசனம்' என்று பெயரிட்டனர்.
9.40.23
स चापि तीर्थप्रवरं पुनर्गत्वा महानृषिः ।
पीत्वा पयःसुविपुलं सिद्धिमायात्तदा मुनिः ॥ ९.४०.२३ ॥
அந்த மகரிஷியும் மீண்டும் அந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்று, நிறைய நீரைப் பருகி, அப்போதே சித்தியை அடைந்தான்.
9.40.24
तत्र दत्त्वा बहून्देयान्विप्रान्सम्पूज्य माधवः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गोराश्रमं तदा ॥ ९.४०.२४ ॥
அங்கே பல தானங்களை அளித்து, பிராமணர்களைப் போற்றி மாதவன் அப்போது, ஓ இராஜேந்திரா, உசங்குவின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
9.40.25
यत्र तप्तं तपो घोरमार्ष्टिषेणेन भारत ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रो महामुनिः ॥ ९.४०.२५ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அங்கு ஆர்ஷ்டிஷேணன் கடும் தவம் செய்தான்; அங்கேதான் மகாமுனி விஸ்வாமித்திரர் பிராமணத்துவத்தை அடைந்தார்.
9.40.26
सर्वकामसमृद्धं च तदाश्रमपदं महत् ।
मुनिभिर्ब्राह्मणैश्चैव सेवितं सर्वदा विभो ॥ ९.४०.२६ ॥
அந்த பெரிய ஆசிரம இடம் எல்லா விருப்பங்களாலும் நிறைந்திருந்தது; ஓ பிரபுவே, அது எப்போதும் முனிவர்களும் பிராமணர்களும் வந்து சேரும் இடமாக இருந்தது.
9.40.27
ततो हलधरः श्रीमान्ब्राह्मणैः परिवारितः ।
जगाम तत्र राजेन्द्र उशङ्गुस्तनुमत्यजत् ॥ ९.४०.२७ ॥
பின்னர் மங்கலமிக்க ஏர்தாங்கியான பலராமர் பிராமணர்களால் சூழப்பட்டு அங்கு சென்றார்; ஓ மன்னர்களின் மன்னனே, அங்கேதான் உசங்கு தன் உடலை விட்டான்.
9.40.28
उशङ्गुर्ब्राह्मणो वृद्धस्तपोनित्यश्च भारत ।
देहन्यासे कृतमना विचिन्त्य बहुधा तदा ॥ ९.४०.२८ ॥
பிராமணரான உசங்கு முதியவராக இருந்தார்; எப்போதும் தவத்தில் நிலைத்திருந்தார். பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவர் பலவிதமாக சிந்தித்து உடலை விடத் தீர்மானித்தார்.
9.40.29
ततः सर्वानुपादाय तनयान्वै महातपाः ।
उशङ्गुरब्रवीत्तत्र नयध्वं मां पृथूदकम् ॥ ९.४०.२९ ॥
பின்னர் அந்த மகாதபஸ்வி உசங்கு, தன் புதல்வர்கள் அனைவரையும் அழைத்து, அங்கேயே கூறினான்: "என்னை பிருதூதகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள்."
9.40.30
विज्ञायातीतवयसमुशङ्गुं ते तपोधनाः ।
तं च तीर्थमपानिन्युः सरस्वत्यास्तपोधनम् ॥ ९.४०.३० ॥
உசங்கு வயது கடந்தவன் என்று அறிந்து, அந்தத் தவச் செல்வர்கள் அவனை சரஸ்வதியின் புனிதத் துறைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
9.40.31
स तैः पुत्रैस्तदा धीमानानीतो वै सरस्वतीम् ।
पुण्यां तीर्थशतोपेतां विप्रसङ्घैर्निषेविताम् ॥ ९.४०.३१ ॥
அப்போது அந்தப் புத்திமான் முனிவரை அவருடைய புதல்வர்கள் நூறு தீர்த்தங்கள் கொண்டதும், அந்தணர் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்டதுமான புனித சரஸ்வதிக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
9.40.32
स तत्र विधिना राजन्नाप्लुत्य सुमहातपाः ।
ज्ञात्वा तीर्थगुणांश्चैव प्राहेदमृषिसत्तमः।
सुप्रीतः पुरुषव्याघ्र सर्वान्पुत्रानुपासतः ॥ ९.४०.३२ ॥
அரசே, அங்கே முறைப்படி நீராடி, தீர்த்தத்தின் குணங்களை அறிந்த அந்த மகாதவஸ்வியான முனிசிரேஷ்டர், மிகவும் மகிழ்ந்து, புருஷவியாக்ரனே, தம்மைச் சேவித்த அனைத்துப் புதல்வர்களிடமும் இதைச் சொன்னார்.
9.40.33
सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् ।
पृथूदके जप्यपरो नैनं श्वो मरणं तपेत् ॥ ९.४०.३३ ॥
சரஸ்வதியின் வடகரையில், பிருதூதகத்தில் ஜபத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் எவன் தன் உடலைத் துறக்கிறானோ, அவனை நாளை மரணம் வருத்தாது.
9.40.34
इत्युक्त्वा स्वां तनुं त्यक्त्वा प्रपेदे वैष्णवं पदम् ।
तत्राप्लुत्य स धर्मात्मा उपस्पृश्य हलायुधः।
दत्त्वा चैव बूहून्देयान्विप्राणां विप्रवत्सलः ॥ ९.४०.३४ ॥
இவ்வாறு கூறி தன் உடலைத் துறந்து வைஷ்ணவ பதத்தை அடைந்தார். அங்கே நீராடி, ஆசமனம் செய்து, தர்மாத்மாவான ஹலாயுதர், அந்தணர்களிடம் அன்புடையவராய், அந்தணர்களுக்குத் தகுந்த பல தானங்களைக் கொடுத்து...
9.40.35
ससर्ज यत्र भगवाँल्लोकाँल्लोकपितामहः ॥ ९.४०.३५ ॥
எங்கே பகவானான லோகபிதாமஹர் உலகங்களைப் படைத்தாரோ.
9.40.36
यत्रार्ष्टिषेणः कौरव्य ब्राह्मण्यं संशितव्रतः ।
तपसा महता राजन्प्राप्तवानृषिसत्तमः ॥ ९.४०.३६ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, கடுமையான விரதம் கொண்ட ஆர்ஷ்டிஷேணர் எங்கே, அரசே, பெரும் தவத்தால் பிராமணத்துவத்தை அடைந்தாரோ, அந்த முனிசிரேஷ்டர்.
9.40.37
सिन्धुद्वीपश्च राजर्षिर्देवापिश्च महातपाः ।
ब्राह्मण्यं लब्धवान्यत्र विश्वामित्रस्तथा मुनिः ॥ ९.४०.३७ ॥
சிந்துத்வீபரும், மஹாதபஸ்வியான ராஜரிஷி தேவாபியும் அங்கே பிராம்மண்யத்தை அடைந்தனர்; அதுபோலவே முனி விஸ்வாமித்திரரும் அங்கே பிராம்மண்யத்தை அடைந்தார்.
9.40.38
महातपस्वीं भगवानुग्रतेजा महातपाः ।
तत्राजगाम बलवान्बलभद्रः प्रतापवान् ॥ ९.४०.३८ ॥
மஹாதபஸ்வியும், பகவானும், உக்ரதேஜஸ் கொண்டவரும், மஹாதபஸ்வியுமான பலவான், பிரதாபவான் பலபத்ரர் அங்கே வந்தார்.