ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.66.1
वादिकानां सकाशात्तु श्रुत्वा दुर्योधनं हतम् ।
हतशिष्टास्तदा राजन्कौरवाणां महारथाः
अतः परं सौप्तिकं पर्व भविष्यति ।
तस्यायमाद्यः श्लोकः।
ततस्ते सहिताः सर्वे प्रयाता दक्षिणामुखाः ।
उपास्तमयवेलायां शिबिराभ्याशमागताः ॥ ९.६६.१ ॥
ದೂತರಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಕೌರವರ ಉಳಿದ ಮಹಾರಥರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸೌಪ್ತಿಕ ಪರ್ವ ಬರುವುದು; ಇದು ಅದರ ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ಶಿಬಿರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
9.66.2
विनिर्भिन्नाः शितैर्बाणैर्णदातोमरशक्तिभिः ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः।
त्वरिता जवनैरश्वैरायोधनमुपागमन् ॥ ९.६६.२ ॥
ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಗದೆ, ತೋಮರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ಕೃತವರ್ಮರು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಣಭೂಮಿಗೆ ಬಂದರು.
9.66.3
तत्रापश्यन्महात्मानं धार्तराष्ट्रं निपातितम् ।
प्रभग्नं वायुवेगेन महासालं यथा वने ॥ ९.६६.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಹಾತ್ಮ ಮಗನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಲ ಮರದಂತೆ.
9.66.4
भूमौ विवेष्टमानं तं रुधिरेण समुक्षितम् ।
महागर्जामेवारण्ये व्याधेन विनिपातितम् ॥ ९.६६.४ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತ, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದುಹೋಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತೆಯಂತೆ.
9.66.5
विवर्तमानं बहुशो रुधिरौघपरिप्लुतम् ।
यदृच्छया निपतितं चन्द्रमादित्यगोचरात् ॥ ९.६६.५ ॥
ಪದೇ ಪದೇ ಉರುಳುತ್ತ, ರಕ್ತದ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಪಥದಿಂದ ಬಿದ್ದವನಂತೆ.
9.66.6
युगान्तमारुतेनेव शोषितं मकरालयम् ।
पूर्णचन्द्रमिव व्योम्नि तुषारावृतमण्डलम् ॥ ९.६६.६ ॥
ಯುಗಾಂತ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಒಣಗಿದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಿಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ.
9.66.7
रेणुध्वस्तं दीर्घभुजं मातङ्गमिव विक्रमे ।
वृतं भूतगणैर्घोरैः क्रव्यादैश्च समन्ततः ॥ ९.६६.७ ॥
ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ದೀರ್ಘಬಾಹುವು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆನೆಯಂತೆ; ಸುತ್ತಲೂ ಭಯಂಕರ ಭೂತಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಗಳು ಆವರಿಸಿದ್ದವು.
9.66.8
यथा धनं लिप्समानैर्भृत्यैर्नृपतिसत्तमम् ।
भ्रुकुटीकृतवक्त्रान्तं क्रोधादुद्वृत्तचक्षुषम्।
सामर्षं तं नरव्याघ्रं भौमं निपतितं तथा ॥ ९.६६.८ ॥
ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸೇವಕರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಸುತ್ತುವಂತೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ಕಣ್ಣು ಅಗಲಿಸಿ, ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು.
9.66.9
ते तं दृष्ट्वा महेष्वासं भूतले पतितं नृपम् ।
मोहमभ्यागमन्सर्वे कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.६६.९ ॥
ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ರಾಜನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಪ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ರಥಿಕರು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
9.66.10
अवतीर्य रथेभ्यश्च प्राद्रवन्राजसन्निधौ ।
दुर्योधनं च सम्प्राप्य सर्वे भूमावुपाविशन् ॥ ९.६६.१० ॥
ರಥಗಳಿಂದ ಇಳಿದು ಅವರು ರಾಜನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಓಡಿದರು; ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ತಲುಪಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
9.66.11
ततो द्रौणिर्महाराज बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
उवाच भरतश्रेष्ठं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् ॥ ९.६६.११ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ದ್ರೌಣಿ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರನಾದ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.66.12
न नूनं विद्यते पुण्यं मानुषे किञ्चिदेव हि ।
यत्र त्वं पुरुषव्याघ्र शेषे पांसुषु रूषितः ॥ ९.६६.१२ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ನೀನು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಿನನಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ.
9.66.13
भूत्वा हि नृपतिः पूर्वं समाज्ञाप्य च मेदिनीम् ।
कथमेकोऽद्य राजेन्द्र तिष्ठसे निर्जने वने ॥ ९.६६.१३ ॥
ಹಿಂದೆ ನೀನು ರಾಜನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದೆ; ಇಂದು, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೇಗೆ ನಿಂತಿರುವೆ?
9.66.14
दुःशासनं न पश्यामि नापि कर्णं महारथम् ।
नापि तान्सुहृदः सर्वान्किमिदं भरतर्षभ ॥ ९.६६.१४ ॥
ದುಃಶಾಸನನನ್ನೂ ಮಹಾರಥ ಕರ್ಣನನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಇದೇನು?
9.66.15
दुःखं नूनं कृतान्तस्य गतिं ज्ञातुं कथञ्चन ।
लोकनाथो भवान्यत्र शेषे पांसुषु रूषितः ॥ ९.६६.१५ ॥
ಮೃತ್ಯುವಿನ ಗತಿಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖ. ಲೋಕನಾಥನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಿನನಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ.
9.66.16
एष मूर्धाभिषिक्तानामग्रे गत्वा परन्तपः ।
सतृणं ग्रसते पांसुं पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ९.६६.१६ ॥
ಮೂರ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಈ ಪರಂತಪನು ಹುಲ್ಲಿನೊಂದಿಗೆ ಧೂಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಲದ ತಿರುವನ್ನು ನೋಡು.
9.66.17
क्व ते तदमलं छत्रं व्यजनं क्व च पार्थिव ।
सा च ते महती सेना क्व गता पार्थिवोत्तम ॥ ९.६६.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ನಿರ್ಮಲ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ವ್ಯಜನ ಎಲ್ಲಿ? ಓ ರಾಜೋತ್ತಮನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು?
9.66.18
दुर्विज्ञेया गतिर्नूनं कार्याणां कारणान्तरे ।
यो वै लोकगुरुर्नाथो भवानेतां दशां गताः ॥ ९.६६.१८ ॥
ಕಾರ್ಯಗಳ ಗತಿ ಕಾರಣಾಂತರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಲೋಕಗುರುವೂ ರಕ್ಷಕನೂ ಆದ ನೀವೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರಿ.
9.66.19
अध्रुवा सर्वमर्त्येषु ध्रुवैव श्रीर्विचिन्त्यते ।
भवतो व्यसनं दृष्ट्वा शक्रविस्पर्धिनो भृशम् ॥ ९.६६.१९ ॥
ಮರ್ತ್ಯರಾದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಪತ್ತು ಅಸ್ಥಿರ; ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಿರವೆಂದೇ ಯೋಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸರಿಸಮಾನರಾದ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
9.66.20
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दुःखितस्य विशेषतः ।
उवाच राजन्पुत्रस्ते प्राप्तकालमिदं वचः ॥ ९.६६.२० ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಈ ಸಮಯೋಚಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
9.66.21
विमृज्य नेत्रे पाणिभ्यां शोकजं बाष्पमुत्सृजन् ।
कृपादीन्स तदा वीरान्सर्वानेव नराधिपः ॥ ९.६६.२१ ॥
ಕೈಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡು, ಶೋಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಆಗ ಆ ನರಾಧಿಪತಿ ಕೃಪ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ವೀರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.66.22
ईदृशो लोकधर्मोऽयं धात्रा निर्दिष्ट उच्यते ।
विनाशः सर्वभूतानां कालपर्यायकारितः ॥ ९.६६.२२ ॥
ಇದು ಲೋಕಧರ್ಮವೆಂದು, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿಯಮಿಸಿದುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ವಿನಾಶವು ಕಾಲದ ಕ್ರಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
9.66.23
सोऽयं मां समनुप्राप्तः प्रत्यक्षो भवतां हि यः ।
पृथिवीं पालयित्वाऽहमेतां निष्ठामुपागतः ॥ ९.६६.२३ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ನಾನು ಈ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
9.66.24
दिष्ट्या नाहं परावृत्तो युद्धे कस्यांचिदापदि ।
दिष्ट्याऽहं निहतः पापैश्चलेनैव विशेषतः ॥ ९.६६.२४ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾನು ಪಾಪಿಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಲನಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟೆ.
9.66.25
उत्साहश्च कृतो नित्यं मया दिष्ट्या युयुत्सता ।
दिष्ट्या चास्मिन्हतो युद्धे निहतज्ञातिबान्धवः ॥ ९.६६.२५ ॥
ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಸದಾ ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಿದೆ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ, ಬಂಧುಬಳಗ ಹತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹತನಾದೆ.
9.66.26
दिष्ट्या च वोऽहं पश्यामि मुक्तानस्माज्जनक्षयात् ।
स्वस्तियुक्तांश्च कल्याणांस्तन्मे प्रियमनुत्तमम् ॥ ९.६६.२६ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಜನಸಂಹಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಿಯ ವಿಷಯ.
9.66.27
मा भवन्तोऽत्र तप्यन्तां सौहृदान्निधनेन मे ।
यदि वेदाः प्रमाणं वो जिता लोका मयाऽक्षयाः ॥ ९.६६.२७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮರಣದ ಕಾರಣ ನೀವು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ದುಃಖಪಡಬೇಡಿ. ವೇದಗಳು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಮಾಣವಾದರೆ, ನಾನು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ.
9.66.28
जानमानः प्रभावं च कृष्णस्यामिततेजसः ।
तेन न च्यावितश्चाहं क्षत्रधर्मात्स्वनुष्ठितात् ॥ ९.६६.२८ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಂದ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾಗಲಿಲ್ಲ.
9.66.29
स मया समनुप्राप्तो नास्मि शोच्यः कथञ्चन ।
कृतं भवद्भिः सदृशमनुरूपमिवात्मनः।
यतितं विजये शक्त्या दैवं तु दुरतिक्रमम् ॥ ९.६६.२९ ॥
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶೋಕಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕ, ಸೂಕ್ತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದಿರಿ; ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಿರಿ; ಆದರೆ ದೈವವು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲಾಗದದ್ದು.
9.66.30
एतावदुक्त्वा वचनं बाष्पव्याकुललोचनः ।
तूष्णीबभूव राजेन्द्र रुजाऽसौ विह्वलो भृशम् ॥ ९.६६.३० ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಅವನು ನೋವಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಮೌನವಾದನು.
9.66.31
तथा दृष्ट्वा तु राजानं बाष्पशोकसमन्वितम् ।
द्रौणिः क्रोधेन जज्वाल यथा वह्निर्जगत्क्षये ॥ ९.६६.३१ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ಕೋಪದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಳಯದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿದನು.
9.66.32
स च क्रोधसमाविष्टः पाणौ पाणिं निपीड्य च ।
बाष्पविह्वलया वाचा राजानमिदमब्रवीत् ॥ ९.६६.३२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಅವನು ಕೈಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಮಾತಿನಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.66.33
पिता मे निहतः क्षुद्रैः सुनृशंसेन कर्मणा ।
न तथा तेन तप्यामि तथा राजंस्त्वयाऽद्य वै ॥ ९.६६.३३ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೀಚರು ಅತಿ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಕೊಂದರು; ಆ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಅಷ್ಟು ನೊಂದಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
9.66.34
शृणु चेदं वचो मह्यं सत्येन वदतः प्रभो ।
इष्टापूर्तेन दानेन धर्मेण सुकृतेन च ॥ ९.६६.३४ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಸತ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು — ಇಷ್ಟ, ಪೂರ್ತ, ದಾನ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಕರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟು.
9.66.35
अद्याहं सर्वपाञ्चालान्वासुदेवस्य पश्यतः ।
अद्य रात्रौ महाराज निहनिष्यामि पाण्डवान् ॥ ९.६६.३५ ॥
ಇಂದು ವಾಸುದೇವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು ರಾತ್ರಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.66.36
अनुज्ञां तु महाराज भवान्मे दातुमर्हति ॥ ९.६६.३६ ॥
ಮಹಾರಾಜರೇ, ನೀವು ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.
9.66.37
तच्छ्रुत्वा वचनं द्रौणेर्धृतराष्ट्र तवात्मजः ।
मनसः प्रीतिजननं कृपं वचनमब्रवीत्।
आचार्य शीघ्रं कलशं जलपूर्णं समानय ॥ ९.६६.३७ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೇ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿನ್ನ ಮಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೃಪನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಆಚಾರ್ಯರೇ, ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕಲಶವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತನ್ನಿ.'
9.66.38
स तद्वचनमाज्ञाय राज्ञो ब्राह्मणसत्तमः ।
कलशं पूर्णमादाय राज्ञोऽन्तिकमुपागमत् ॥ ९.६६.३८ ॥
ರಾಜನ ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತುಂಬಿದ ಕಲಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
9.66.39
तमब्रवीन्महाराज पुत्रस्तव विशाम्पते ।
ममाज्ञया द्विजश्रेष्ठ द्रोणपुत्रोऽभिषिच्यताम्।
सैनापत्येन भद्रं ते मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ९.६६.३९ ॥
ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಗ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ಪ್ರಜಾಪಾಲಕರೇ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ.'
9.66.40
राज्ञो नियोगाद्योद्वव्यं ब्राह्मणेन विशेषतः ।
वर्तता क्षत्रधर्मेण ह्येवं धर्मविदो विदुः ॥ ९.६६.४० ॥
ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
9.66.41
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा कृपः शारद्वतस्ततः ।
द्रौणिं राज्ञो नियोगेन सैनापत्येऽभ्यषेचयत् ॥ ९.६६.४१ ॥
ರಾಜನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
9.66.42
सोऽभिषिक्तो महाराज परिष्वज्य नृपोत्तमम् ।
प्रययौ सिंहनादेन दिशः सर्वा विनादयन् ॥ ९.६६.४२ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟನು.
9.66.43
दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र शोणितेन परिप्लुतः ।
तां निशां प्रतिपेदेऽथ सर्वभूतभयावहाम् ॥ ९.६६.४३ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನೂ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದವನಾಗಿ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಭಯ ತರುವ ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
9.66.44
अपक्रम्य तु ते तूर्णं तस्मादायोधनान्नृप ।
शोकसंविग्नमनसश्चिन्तामापेदिरे भृशम् ॥ ९.६६.४४ ॥
ನೃಪನೇ, ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ರಣರಂಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.