વાલ્મીકિ રામાયણ · સર્ગ 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः ।
प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुरस्वरम् ॥ १.२७.१ ॥
પછી તે રાત ત્યાં વિતાવીને મહાયશસ્વી વિશ્વામિત્રે હસીને રાઘવને મધુર સ્વરે આ વચન કહ્યું.
1.27.2
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः ।
प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ॥ १.२७.२ ॥
હે રાજકુમાર, મહાયશસ્વી, તારું કલ્યાણ થાઓ! હું અત્યંત પ્રસન્ન છું. પરમ પ્રેમથી યુક્ત થઈને હું તને સર્વ પ્રકારનાં અસ્ત્રો આપું છું.
1.27.3
देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् भुवि ।
यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि ॥ १.२७.३ ॥
દેવ-અસુરોના સમૂહોને, પૃથ્વી પરના ગંધર્વો અને ઉરગોને પણ — જેના વડે તું યુદ્ધમાં શત્રુઓને બળપૂર્વક વશ કરીને જીતીશ.
1.27.4
तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव ॥ १.२७.४ ॥
એ દિવ્ય અસ્ત્રો તારું કલ્યાણ કરે — સર્વ પ્રકારે હું આપીશ. હે રાઘવ, મહાન દિવ્ય દંડચક્ર પણ તને આપીશ.
1.27.5
धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च ।
विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रं चक्रं तथैव च ॥ १.२७.५ ॥
પછી, હે વીર, ધર્મચક્ર, તેમજ કાલચક્ર, અતિ ઉગ્ર વિષ્ણુચક્ર અને ઇન્દ્રનું ચક્ર પણ.
1.27.6
वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव ॥ १.२७.६ ॥
હે નરશ્રેષ્ઠ, વજ્રાસ્ત્ર, શિવનું શ્રેષ્ઠ શૂળ, તેમજ બ્રહ્મશિર અસ્ત્ર, હે રાઘવ, ઐષીક અસ્ત્ર પણ.
1.27.7
ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम् ।
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकीशिखरी शुभे ॥ १.२७.७ ॥
હે મહાબાહુ, હું તને અનુત્તમ બ્રાહ્માસ્ત્ર આપું છું. હે કાકુત્સ્થ, મોદકી અને શિખરી નામની બે શુભ ગદા પણ આપું છું.
1.27.8
प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज ।
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च ॥ १.२७.८ ॥
હે નરશાર્દૂલ, હે રાજકુમાર, પ્રજ્વલિત ધર્મપાશ અને કાલપાશ હું તને આપું છું.
1.27.9
वारुणं पाशमस्त्रं च ददान्यहमनुत्तमम् ।
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन ॥ १.२७.९ ॥
અનુત્તમ વારુણ પાશાસ્ત્ર હું આપું છું. હે રઘુનંદન, શુષ્ક અને આર્દ્ર નામની બે અશનિ પણ આપું છું.
1.27.10
ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः ॥ १.२७.१० ॥
પિનાક અસ્ત્ર અને નારાયણ અસ્ત્ર પણ હું આપું છું. શિખર નામનું પ્રિય આગ્નેય અસ્ત્ર આપું છું.
1.27.11
वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव चानघ ।
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.२७.११ ॥
હે અનઘ, પ્રથમ વાયવ્ય નામનું અસ્ત્ર હું તને આપું છું. હયશિરસ નામનું અસ્ત્ર અને ક્રૌંચ અસ્ત્ર પણ એ જ રીતે આપું છું.
1.27.12
शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव ।
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ किङ्किणीम् ॥ १.२७.१२ ॥
હે કાકુત્સ્થ, હે રાઘવ, બે શક્તિ પણ તને આપું છું. ભયાનક કંકાલ, મુસલ, કાપાલ અને કિંકિણી પણ આપું છું.
1.27.13
वधार्थं रक्षसां यानि ददाम्येतानि सर्वशः ।
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः ॥ १.२७.१३ ॥
રાક્ષસોના વધ માટે જે કંઈ છે તે બધું હું તને આપું છું; વૈદ્યાધર નામનું મહાસ્ત્ર અને નંદન નામનું (અસ્ત્ર) પણ નામથી આપું છું.
1.27.14
असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ॥ १.२७.१४ ॥
હે મહાબાહુ, નરશ્રેષ્ઠના પુત્ર, તને અસિરત્ન આપું છું; ગંધર્વોનું પ્રિય મોહન નામનું અસ્ત્ર નામથી આપું છું.
1.27.15
प्रस्वापनं प्रशमनं दद्मि सौम्यं च राघव ।
वर्षणं शोषणं चैव संतापनविलापने ॥ १.२७.१५ ॥
હે રાઘવ, તને પ્રસ્વાપન, પ્રશમન અને સૌમ્ય (અસ્ત્ર) આપું છું; વર્ષણ, શોષણ અને સંતાપન તથા વિલાપન પણ આપું છું.
1.27.16
मादनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः ॥ १.२७.१६ ॥
મદન અને દુર્ધર્ષ, અને કંદર્પનું પ્રિય (અસ્ત્ર) પણ; ગંધર્વોનું પ્રિય અસ્ત્ર અને માનવ નામનું (અસ્ત્ર) પણ નામથી આપું છું.
1.27.17
पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ।
प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः ॥ १.२७.१७ ॥
પૈશાચ, પ્રિય મોહન નામનું અસ્ત્ર નામથી આપું છું. હે નરશાર્દૂલ, હે રાજપુત્ર, હે મહાયશસ્વી, આને સ્વીકાર.
1.27.18
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् ।
संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज ॥ १.२७.१८ ॥
હે નરશાર્દૂલ, તામસ અને મહાબળવાળું સૌમન (અસ્ત્ર) પણ; સંવર્ત અને દુર્ધર્ષ, અને મૌસલ (અસ્ત્ર) પણ, હે નૃપપુત્ર.
1.27.19
सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायामयं परम् ।
सौरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम् ॥ १.२७.१९ ॥
હે મહાબાહુ! સત્ય નામનું અસ્ત્ર, માયામય પરમ અસ્ત્ર, સૌર નામનું તેજઃપ્રભ અસ્ત્ર, જે શત્રુનું તેજ હરી લે છે.
1.27.20
सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रमस्त्रं सुदारुणम् ।
दारुणं च भगस्यापि शीतेषुमथ मानवम् ॥ १.२७.२० ॥
શિશિર નામનું સોમાસ્ત્ર, અતિ ભયંકર ત્વાષ્ટ્રાસ્ત્ર, ભગનું દારુણ અસ્ત્ર, અને પછી માનવ નામનું શીતેષુ.
1.27.21
एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।
गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज ॥ १.२७.२१ ॥
હે રામ! હે મહાબાહુ! ઇચ્છા મુજબ રૂપ ધારણ કરનારાં, મહાબલી અને પરમ ઉદાર આ અસ્ત્રો તું શીઘ્ર ગ્રહણ કર, હે નૃપપુત્ર!
1.27.22
स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा ।
ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम् ॥ १.२७.२२ ॥
ત્યારે પૂર્વ તરફ મુખ રાખીને ઊભા રહી, શુચિ થયેલા મુનિવરે અત્યંત પ્રસન્ન થઈ રામને અનુત્તમ મંત્રસમૂહ આપ્યો.
1.27.23
सर्वसंग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम् ।
तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत् ॥ १.२७.२३ ॥
જેમનું સંપૂર્ણ આવાહન દેવતાઓ માટે પણ દુર્લભ છે, તે અસ્ત્રો ત્યારે એ વિપ્રે રાઘવને જણાવ્યાં.
1.27.24
जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ।
उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम् ॥ १.२७.२४ ॥
જપ કરતા એ બુદ્ધિમાન વિશ્વામિત્ર મુનિની પાસે, સર્વ મહામૂલ્યવાન અસ્ત્રો રાઘવ સમક્ષ ઉપસ્થિત થયાં.
1.27.25
ऊचुश्च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस्तदा ।
इमे च परमोदार किंकरास्तव राघव ॥ १.२७.२५ ॥
ત્યારે આનંદિત થઈ બધાએ હાથ જોડીને રામને કહ્યું— હે પરમ ઉદાર રાઘવ, અમે સૌ આપના સેવકો છીએ.
1.27.26
यद्यदिच्छसि भद्रं ते तत्सर्वं करवाम वै ।
ततो रामः प्रसन्नात्मा तैरित्युक्तो महाबलैः ॥ १.२७.२६ ॥
આપ જે જે ઇચ્છો તે બધું અમે કરીશું, આપનું કલ્યાણ થાઓ. એ રીતે તે મહાબલીઓએ કહ્યું ત્યારે પ્રસન્ન મનના રામ...
1.27.27
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना ।
मनसा मे भविष्यध्वमिति तान्यभ्यचोदयत् ॥ १.२७.२७ ॥
કાકુત્સ્થે તેમને સ્વીકારી, હાથથી સ્પર્શ કરી, "મારા મનમાં રહો" એમ કહીને તેમને પ્રેરણા આપી.
1.27.28
ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम्।
अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे ॥ १.२७.२८ ॥
ત્યારે પ્રસન્ન મનના મહાતેજસ્વી રામે મહામુનિ વિશ્વામિત્રને પ્રણામ કરીને પ્રયાણની તૈયારી કરી.